ſe proderet ⁊ locū fidei auferret. ſꝫ hoc n̄ naturalit̓ ſꝫ mirabiliter. nihilominus quia ꝓut ſunt mirabilit̓ n̄ priuātur virtute nec ꝓprietatibꝰ naturalibꝰ naturaliter exeūt īhmōi oꝑa: que eis ſunt ꝓpria ꝑ naturā. Unde primas rationes que hoc on̄dunt ꝯcedo. ¶ Ad primū qd̓ obijcitur.ꝙ ſenſus nō eſt natus apprehendere niſi qd̓ exiſtit in materia ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hoc nō eſt: quia cauſa immutatōnisex ꝑte obiecti ſit materia vel ſubiectū: ſed quia illud gr̄acuius immutat̉ ſenſus: nō hꝫ eſſe niſi in materia vel ī ſb̓iecto. ⁊ hoc pꝫ ꝑ ratōꝫ ſenſus: que eſt. Senſus ē ſuſceptiuus ſenſibiliū ſpecieꝝ ſine materia. vn̄ cum ſenſus ſuſcipiat ſpecies materiales ſine materia: manifeſtū eſt ꝙ necmateria nec eſſe in materia eſt cauſa ſuſceptōis hmōi. ſimiliter ex alia ꝑte nec ipſa obiecta immutat ratōꝫ materie vel ſubſtantie in qua ſunt: ſed virtute ꝓpria. paries .n.nō immutat: ſꝫ color parietis. ⁊ ꝓpter hoc dico. ꝙ qͦcūqꝫmodo ſit ſenſibile ſiue in ſubiecto ꝑ naturā ſiue in n̄ ſubiecto ꝑ miraculū: eodeꝫ modo ⁊ eadeꝫ rōne agit ī ſenſuꝫ.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſenſus interior naturaliter nonapprehendit reꝫ vt eſt ī materia ⁊cͣ. Rn̄ſio. ꝙ ſi obiectuꝫſenſus interioris aliqua virtute haberet oīno rationemvel modū vnde eēt obiectū illius in materia: bn̄ apprehēderetur ab illo ⁊ naturaliter ſicut ex alia ꝑte. qꝛ oīno rō⁊ modus quo hmōi ſpēs habent naturaliter agere ī ſenſum ſaluant̉: extra materiā naturaliter agūt in ſenſum.ꝙ igitur ſenſus interior nō naturaliter apprehēdit reꝫ vteſt in materia. hoc eſt: quia rō ⁊ modus quo res eſt obiectum illius nō eſt ipſius rei vt ē hmōi. ¶ Ad illud quodobijcit̉. ꝙ ſenſus exterioris ⁊ rei n̄ exn̄tis in materia n̄ ēꝓportio: que requirit̉ inter ſenſitiuā ⁊ ſenſibile. Dicēdūꝙ reuera rei ſeꝑate a materia ẜm ſuā naturā in eē naturali nō eſt hmōi ꝓportio: ſꝫ rei ſeꝑate oꝑe mirabili ē vtiqꝫvt pꝫ in ꝓpoſito. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ etſi exiſtentia ſpecierū ſine ſubiecto eſt miraculoſa: ⁊ maxime exiſtētia qͣntitatis preter materiā: oꝑationes tn̄ ſpecierum ⁊ ſenſusſunt naturales. quia n̄ ſunt preter quātitatē. Poſito auteꝫ ꝑ impoſſibile ſenſibile exiſtere ſine quātitate oīno nōmoueret ſenſum. v̓. gͣ. ſi poneret̉ color eſſe ſine quantitate nō videret̉. quia quicꝗd videt̉ ſub triangulo videt̉. ibienim exiſtit triangulus cuiꝰ conus .i. angulus eſt ī oculobaſis v̓o ip̄m ſubiectū. ⁊ ita quod videt̉ oportet eē qͣntū.Similiter color nō eſt color: nec ſapor eſt ſapor niſi qͣntꝰ.nō enim eſt color ſiue ſapor ſine diſtenſione. ⁊ ita nullumſenſibile eſt id quod eſt in ſua natura: niſi ſit in quātitate ſenſibile. tn̄ eſt quantū ꝑ accn̄s: qꝛ ſcꝫ eſt in quantitate. lꝫ gͦ ſpecies ſenſibilis exiſtat ſine materia vel ſubiecto⁊ hoc miraculoſe. nihilominꝰ quia n̄ exiſtit ſine quātitate naturaliter mouet ſenſum ⁊ oꝑat̉ in illū. vnde illd̓ eſtfalſum deficiente prima comꝑatione deficient ⁊ alie: niſiextenſo nomīe ſubiectū ſpecieꝝ quātitas dicat̉.leticulꝰ ſecūdus¶ Onſequenter querit̉ de oꝑatione refectionis.Et primo querit̉. vtꝝ reficiunt ⁊ nutriūt. Secūdo. vtꝝ poſſent reficere ⁊ nutrire natural̓r.Circa primum ſic.§. j.procedit̉. Illud quod cum exceſſu ſumptum inebriat: debito modo ſumptum reficit. Sed .j. coꝝ. xj. Alius ꝗdeꝫeſurit alius auteꝫ ebrius eſt. ibi habetur plane in glo. ſicut sͣ. dictum eſt. ꝙ aliqui inebriati ſunt ex vſu ſpecieruꝫhuius ſacramenti. igitur ſpecies ille habebant virtutemreficiendi ⁊ nutriendi. ⁊ ita pn̄t reficere ⁊ nutrire. ¶ Itēſicut calor ignis cōuertit in cinerem illud quod offert̉ inpabulum: ſic calor naturalis ordinatur ad conuertēduꝫillud idem in carneꝫ ⁊ ſanguineꝫ. ſed ſpecies proiecta inignem comburit̉ ⁊ redigitur in cinereꝫ agente calore exteriori. gͦ pari ratione in alimentū poteſt conuerti agente calore interiori. ¶ Item niſi ita eſſet: iſtud ſacramētuꝫeſſet in preiudicium nature. quia quotiens fit conuerſioperit cibus naturalis irreuocabiliter exquo nullo modoconuertitur in aliud quod poſſit cibare. ¶ Itē ſi accn̄tianō habent oꝑationem ſubſtantie: deprehendi poteſt hocſacramentuꝫ ſenſibili exꝑimēto: ⁊ ita meritum fidei euacuari. ſꝫ hoc eſt inconueniēs: cum hoc ſacramētū ſit ī meritum fidei inſtitutum. ¶ Sed cōtra. ex eiſdeꝫ nutrimurex quibus ſumus: ſicut habetur a ph̓o. ſꝫ non ſumꝰ ex accidentibus ſꝫ ex ſubiectis. gͦ cuꝫ ſpecies iſte ſint accidētiavidetur ꝙ nō reficiūt ſiue nutriūt. ¶ Item ſacramentuꝫillud eſt cibus ſpiritualis. ⁊ ideo eſt vna ratio congruitatis quare ſubſtantia tranſit ne querat̉ refectio corꝑalis.gͦ videtur ꝙ ſpecies iſte nō reficiūt corꝑaliter. ¶ Item ſicibant corporaliter. gͦ ſacerdos ſumendo hmōi ſpēs ſoluit ieiunium. ⁊ ita nō poſſet poſt ſumptionem corꝑis xp̄imiſſam celebrare. ¶ Item hoc videtur ẜm Ambro. dicēꝫtem de hoc ſacramento. ꝙ eſt cibus mentis nō ventris. ſꝫſi ſpecies reficerent ⁊ alerent: eſſent cibus vētris. ¶ Rn̄ſio. ꝙ quidam dicunt ꝙ accidentia iſta nō reficiunt neqꝫalunt. ſed odor vini immutando aera cerebrum turbat ⁊inebriat. Et ſic intelligendum eſt verbuꝫ apoſtoli ⁊ glo.ibideꝫ. Aliter dicūt alij. ꝙ ſpecies iſte reficiūt ⁊ nutriunt⁊ hoc patet maxime ad ſenſum: quia ſumendo ſpēm vinſitis extinguitur in ſumente. Alij dicunt ꝙ ſuſcipiēs ſpecies alitur. nō ab ip̄is accidentibus inꝙͣtum hmoi: ſꝫ virtute ſupra naturam conuertunt̉ in ſubſtantiam. Ille enīqui accidentia illa virtute ſuꝑnaturali ſuſtentat ſine materia: virtute eadem defluentibus ꝓprietatibus illis ī ſb̓ſtantiam conuertit: in quam cōuerteretur ip̄a ſubſtātiapanis ſi adeſſet. ⁊ ita alitur ⁊ reficitur ſumēs illas ſpecies ex ſubſtantia in quam conuertuntur. Alij dicunt ꝙſuſcipiens ſpecies illas alitur ⁊ reficitur. nō quia accn̄sconuertatur in ſubſtantiam: ſed quia ſubſtantia que priꝰfuerat: redit. ſicut enim eſt in alijs operibus mirabilibꝰ:ꝙ expleto officio ꝓpter quod condita erant illa que mirabiliter erant condita: redacta ſunt in primum ſtatuꝫ. ſicut dicitur de columba in qua apparuit ſpirituſſanctusMath̓. iiij. Dicitur .n. ꝙ ꝑacto officio ſuo in preiacenteꝫnaturam redijt vnde ſumpta eſt. Similiter dicit̉ de ſtelofficō mox eſſe deſijt: reuertēs in p̄la magoꝝ: que ꝑactode ſumpta fuerat. hoc dicit̉ ī glo. ⁊iacentem naturam vr̄a magiſtro in hiſto. Sil̓r dicunt eſſe in ꝓpoſito. ꝙ qn̄ ſicies deſinit eē ſpecies: ipſe ſubſtantie naturales ſpecierūin primū ſtatum reuertunt̉: ſicut prius miraculoſe fuer̄ttranſmutate. Et hoc vult Inmō. iiij. li. de officō eccleſiaſtiuid a mure comedat̉ cuꝫ ſaco dicens. Si v̓o queratur: ꝙcramentuꝫ corroditur: vel quid incineratur cum ſacramtum crematur. Rn̄dendum ꝙ ſicut miraculoſe ſubſtātiapanis conuertit̉ in corpus dn̄icum ⁊ incipit eſſe ſub ſacͣmento: ſic ip̄m miraculoſe quodāmodo reuertit̉ cū ipſuꝫibi deſinit eſſe. Hec aūt opinio videtur mihi vera ⁊ ſecura. ¶ Ad primuꝫ gͦ dicendum. ꝙ accidentia nō reficiuntneqꝫ nutriūt: ſꝫ potius ſubſtantia que redit conuertitur īſub̓am comedentis. ⁊ ſic nō eſt ꝯtra ph̓m dicēteꝫ: ꝙ ex eiſdem nutrimur ⁊cͣ. ¶ Ad aliud quod obijcit̉. ꝙ cibus iſleeſt ſpūalis ⁊cͣ. Dicendum ꝙ hoc verum eſt ꝙdiu ibi eſtveritas ſacram̄ti. nō eniꝫ cibat carnalit̓ inqͣtū eſt ſacr̄m:ſꝫ ad cibandū ſpūalit̓ eſt ordinatū. ſꝫ ipſa cibatōe termiata deſinit eſſe ſacr̄m ⁊ redit prior ſubſtantia ⁊ cibat corꝑaliter. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſumptio ſacr̄i hꝰ non ſoluitieiunium: tum quia ſacr̄m dum ſumitur nō eſt cibꝰ corporalis: tum ratione cōtenti ſcꝫ corꝑis xp̄i quod tm̄ ē cibus mentis ⁊ hac intētione ſumitur vt mēteꝫ reficiat. vn̄ſequens cibatio ſubſtantia reuerſa nō reputat̉: qꝛ oīnō ēpreter intentioneꝫ ꝯſecrantis ⁊ ſumentis. ⁊ oīno imꝑtinens ad ip̄m ſacr̄m. ¶ Ad illud quod obijcit̉ per verbuꝫAmbro. Dicendum ꝙ Ambro. loquit̉ de ipſo corꝑe xp̄iquod eſt cibus aīe tm̄. Si aūt querat̉ cuiꝰ motus vl̓ mutatio eſt hec reuerſio. Dicendū ꝙ ſicut ꝯuerſio eſt motusvel mutatio ſingularis: ſimiliter ⁊ hec reuerſio. vnde nōeſt creatio nec aliꝗs motus vel mutatio naturalis.