eſt agnꝰ dei. hic eſt qui tollit pct̄a mundi. Agnꝰ d̓o dicit̉ abagnon quod eſt piuꝫ: quia ſola pietate nos redemit. vel abagnoſcendo: quia ſicut agnus ſolo balatu matrem cognoſcit: ſic xp̄c in paſſione ſua matrem agnouit ⁊ virgineꝫ virgini ꝯmedauit. ideo ergo ter dicit̉ agnus dei: quia xp̄c pendens in cruce patrē ſuū cognouit ei obediendo. ⁊ matrē ſuam agnouit ea virgini ꝯmedando. agnouit etiā ibidē genꝰhumanum redimēdo. ibi em̄ pius obtulit ſe ꝓ nobis. ⁊ obhoc in altaris īmolatōne ter dicit̉ agnus dei. quaſi ꝗ agnouiſti patrē miſerere nobis qui agnouiſti matrem miſererenobis pie qui redemiſti mūdum dona nobis pacem. Porro ẜm antiquam conſuetudinē que adhuc in pluribꝰ obſeruatur eccleſijs nullatenus variatur ſed tribꝰ vocibus vniformiter dicitur miſerere nobis: ꝓpter tria genera peccatorum que petimꝰ nobis remitti. cogitatōnis. locutōnis ⁊actionis. vel ꝓpter tres ordines in eccleſia fideliū qui ſuntNoe. daniel ⁊ Iob. qͦs Ezechiel. vidit in viſione ſaluādosPoſtmodū aūt multis ⁊ varijs aduerſitatibꝰ ⁊ erroribuseccleſie ingruentibꝰ cepit ad dn̄m clamare de tribulatōnibus dona nobis pacem. Et vt clamor eius facilius audiretur in ip̄a duxit īmolatōis hora clamandū. Hec tn̄ varietas nō diſcrepat a ꝯſuetudine ve. te. d̓ quo ſumpta eſt. vbicum ſacerdos repetit. Parce dn̄e ꝑce populo tuo. tercō variatur. ⁊ ne des hereditatē tuam in obprobriū. Dicimꝰ ergo miſerere nobis ꝙͣtum ad animā. Item miſerere nobisꝙͣtum ad carnē. ⁊ dona nobis pacem ẜm vtrūqꝫ: vt habeamus pacem pectoris ſpūalem ⁊ pacem corꝑis tꝑalem. Inmiſſa v̓o pro defunctis debet dici. dona eis requiem. cuiusratio manifeſta eſt. cum illa ad impetrandū illis requiemſpāliter celebretur. Et queritur quare dicitur dona eis requiem ſempiternā in tercō agnus dei in miſſa de mortuisnon in primo vel ſcd̓o. Rn̄ſio. quia miſſe celebrantur ꝓ defunctis ſpāliter ꝓpter penarum earūdem mitigationem etquietem afflictionū ad que ſequitur quies ſempiterna. Etꝓpter hoc primo poſtulatur quies ſimpliciter vltimo quis ſempiterna. Ter autē dicitur agnus dei ꝓpter quietemobtinendā ab ip̄a trinitate: eo mediatore. qui dicit̉ agnusdei. vel ꝓpter triplicis afflictōnis remiſſionem. ſcꝫ ardoristenebraꝝ ⁊ expectationis ſiue dilatōnis. ¶ Scd̓m autemvſum quarūdam eccleſiarū non dicitur ꝯtinue ſꝫ interpolate ⁊ mixtim cum oratōne. Cuiꝰ ratio pōt eſſe. ꝙ ſummeoptanda eſt pax ⁊ pro ea affectuoſiſſime ē oratō deo effundenda. ¶ Si querat̉ quare magis dicit̉ agnꝰ dei. qui tollispct̄a ⁊cͣ. ꝙͣ ih̓u xp̄e vel aliquo alio mō. Dici pōt ꝙ hͦ fit ꝯuenienter: tum ꝓpter veritatis rep̄ſentatōeꝫ que in lege figurabatur in īmolatōne agni typici: tum ꝓpter ſignatōeꝫ veritatis ꝓphetizate de miſſione agni ad hoc ꝙ īmolaret̉ proſalute generis hūani Iſa. xvj. vbi dicit̉. Emitte agnuꝫ dn̄edn̄atorem terre ⁊cͣ. tum ꝓpter verbuꝫ ioh̓. baptiſte. qui demonſtrando dn̄m dixit. Ecce agnus dei ⁊cͣ. Quia em̄ in hͦſacramento rep̄ſentat̉ īmolatio veri agni que fuit figurata in lege ⁊ ꝓph̓ata: conuenienter dirigitur oratio ad dūmnominatū agnum. ⁊ ſimiliter propter oſtenſionem iohannis baptiſte ſic dicentis.Domine iheſu xp̄e.§. ij.qui dixiſti. Hic reiterata petitōne poſtulat̉ fideliū adunatio. qua terminata oſculato calice vel altari vel corꝑe xp̄iꝯmūicat pacem mīſtro ſcꝫ dyacono vel alij. ſi ꝯtingeret alium mīſtrare. dicendo pax tibi. Hic attendēdum eſt ꝙ poſtꝙͣ dn̄s ſalutauit apl̓os iterum dixit eis. Pax vobis Ioh̓.xx. Oſtendens ꝙ nō ſolum debemus habere pacem in oreverū etiam in pectore: ne ſimus qui loquūtur pacem cū ꝓximo ſuo: mala aūt in cordibꝰ eoꝝ. ideoqꝫ cum hoc dixiſſꝫapoſtoīis inſufflauit ⁊ ait. Accipite ſpm̄ſanctum Ioh̓. xx.Ad quod vtiqꝫ deſignandū ſacerdos prebet oſculum orismīſtro qui reuerenter inclinans ſe pectus oſculatur ip̄ius⁊ planetam qua caritatem vt ſupradictū eſt ſcimꝰ deſignari. Quia ergo caritas dei diffundit̉ in cordibꝰ noſtris perſpiritūſanctū. qui datus eſt nobis Ro. v. ideo pacis oſculum ꝑ vniuerſos fideles diffundit̉ in eccl̓ia. Nam ⁊ apl̓sāmonet. ij. Corin. vlti. ſalutate vos inuicē ī oſculo ſct̄o. ꝙd̓o ꝑ īmolatōnem hoſtie ſalutaris dimiſſis pct̄is recōcilimur altiſſimo. recte tūc pacis oſculū accipit̉: cū īmolatōismiſteriū celebrat̉. Inno. aūt qui pacis oſculum dari decreuit aliā cauſaꝫ deſignat. pacē inquit aſſeris ante ꝯſecratamiſteria quoſdaꝫ ppl̓is imparē. vel ſibi ſacerdotes inter ſetradere: cum poſt oīa que aꝑire non debeo: pax ſit neceſſario indicēda. ꝑ quā ꝯſtat populum ad oīa que in mīſterijsagunt̉ atqꝫ in eccl̓ia celebrātur p̄buiſſe ꝯſenſuꝫ ac finita eēpacis ꝯcludentis ſignaculo demonſtret̉. ¶ Item queriturquare nō datur pax miſſarū aſſiſtentibꝰ ſolēnijs quādo celebratur ꝓ defunctis. Rn̄ſio. ꝙ in miſſis ꝯmūibꝰ in ſignūpacis poſtulate a dn̄o. ⁊ fiducie eiuſdem obtente vel obtinende: dat̉ pax a ſacerdote mīſtro ⁊ a mīſtro alijs aſſiſtentibus. In miſſis v̓o ꝓ defunctis celebratis nō poſtulaturpax. ſꝫ requies defunctoꝝ. Prete. in hmōi miſſis offert̉ ſacrificium ſpāliter ꝓ requie aīaꝝ nō pace ppl̓i quātū eſt deintentōne offerentis: ꝓpter qd̓ nō eſt ꝯſimilis ratio: quaredebeat pax dari in hmoi miſſis ſicut in alijs. ¶ Et nota ꝙoſculū in ſacra ſcriptura ſignat vnionē. caritatē. reuerētia⁊ paceꝫ. de oſculo vnionis Can̄. j. Oſculet̉ me oſculo orisſui. de oſculo caritatis yſaac inquit ad filiū ſuū Gen̄. xxvijAccede ⁊ da mihi oſculuꝫ fili mi. de oſculo pacis. ij. Col̓.vlti. Salutate vos inuicē in oſculo ſct̄o. de oſculo reuerentie Luc̄. vij. Oſculū mihi nō dediſti: hec aūt exquo intrauinō ceſſauit oſculari pedes meos. Ad deſignādū ergo tresvniones in xp̄o: ſacerdos ter oſculat̉ altare. videlicet vnionem diuinitatis ad aīam: deitatis ad carnem: ⁊ carnis adaīaꝫ. vel ad deſignādū vnionē qua vnita ē xp̄o hūana natura. ſct̄a eccl̓ia. fidelis aīa. Ad ſignificādū v̓o triplicē paceꝫtꝑaleꝫ ſpūalem eternā: ep̄us celebrās ſolēniter ter oſculat̉mīſtrum. Primo ſubdyaconū. ſcd̓o dyaconū. tercio ſacerdotem. Ad denotāduꝫ quoqꝫ duoꝝ teſtamētoꝝ ꝯcordiam:Ep̄us duabꝰ vicibꝰ codicē oſculat̉. qꝛ rota ꝯtinet̉ in mediorote Ezech̓. .j. ⁊ duo cherubin ſeſe reſpiciūt verſis vultibꝰin ꝓpiciatoriū. .xxvij. Exo. Ad denotādū caritatē: ſacerdosoſculat̉ patenā. qd̓ deſignat cor patēs latitudinē caritatis.vnde Luc̄. xxiiij. Nōne cor noſtrū ardēs erat in nobis ⁊cͣ.In ſignū reuerētie ſubdyaconꝰ ⁊ dyaconꝰ pedes ⁊ manꝰ ſūmi pontificis oſculāt̉. Pedes ſubdyaconꝰ oſculat̉ poſt lectaꝫ epl̓aꝫ. Et dyaconꝰ an̄ legēdū euāgeliū manꝰ. ſubdyaconꝰ oſculat̉ manū offerēs ampullā cū aqua calicē cū vino.⁊ dyaconꝰ ferēs patenā ⁊ thuribulū cū incenſo.Articulus ſecūdusne ih̓u xp̄e fili dei viui. In hac ꝑte cū ꝑceptōne ſacramēti petit̉ ꝙ ip̄a ſit fructuoſa. ⁊ primo an̄ ꝑceptōꝫ. ſcd̓o poſt. ibi. Qd̓ ore ſūpſimꝰ.Adhuc etiā an̄ ꝑceptōꝫ p̄mo petit̉ indiſtīcte ſcꝫ taꝫ de ꝑceptōne corꝑis ꝙͣ ſāguīs. Scd̓o diſtīcte ſcꝫ pͥmo corꝑis. ſcd̓oſanguīs. Et ponūt̉ in pͥma or̄one due petitōes. In quaruꝫpͥma fit ip̄a petitō cū exp̄ſſiōe nr̄e indignitatis. ibi. ꝑceptocorꝑis. In pͥma or̄oe cū exp̄ſſa recordatōe diuīe bonitatispoſtulat̉ v̓tute hꝰ ſacramēti a malis liberatō. deinde mardatoꝝ executō: ⁊ ꝑpetua cū deo aſſignatō. ⁊ hūc triplicē eſfectū oꝑat̉ gr̄a huiꝰ ſacramēti. Primꝰ effectꝰ ē inchoantiū.ſcd̓us ꝓficientiū. terciꝰ ꝑſeuerantiū. Poſtulat̉ aūt liberatio a duplici malo in gene̓. ſcꝫ a malo culpe cuꝫ dr̄ ab oībꝰiniꝗtatibꝰ. ⁊ a malo pene cum dr̄ ⁊ vniuerſis malis. Et qꝛeſt triplex malum culpe. ſcꝫ cordis. oris. operis. dicit̉ omnibus iniquitatibꝰ. Et triplex malum pene ſcilicet qd̓ cōtraximus. ⁊ hoc eſt duplex ſcilicet afflictiuum ſicut famesſitis frigus: ⁊ quo illicimur ſcꝫ ad malum culpe: ⁊ qd̓ meremur ideo dicit̉ ⁊ vniuerſis malis. In ſcd̓a oratōe poſtulatur ꝓuentꝰ duplex ex hꝰ ſacramēti ꝑceptōe. ſcꝫ tutamētūꝯtra mala futura: ⁊ medela ꝙͣtuꝫ ad p̄ſentia. Medela em̄nō eſt niſi morbi p̄ſentis. Si querat̉ quare nō petit̉ hͦ amotio mali p̄teriti. Dicēdū ꝙ malū p̄ſens cuiꝰ hic poſtulat̉ medela ꝯp̄hēdit p̄teritū qd̓ eſt adhuc p̄ſens ꝑ debitū pene velmaculam culpe. Non em̄ poſtulanda eſt medela mali qd̓neqꝫ ſit p̄ſens ſic neqꝫ ſic.