quod petit̉ in hac vita ꝙͣdiu iſtam mortalitatē circūciferimus in quā ſerpentina ꝑſuaſione inducti ſumus: nō ſperādum eſſe poſſe fieri. ¶ Item aug. ad probā dicit. hinc exordiatur ⁊ loquit̉ de hac petitōne. Ex hoc videt̉ ꝙ debet eſſeprima vel de primis. ¶ Item in ordine maloꝝ primum eſtmalum p̄teritum. ſcd̓o preſens. tercō futurū. Sil̓r videt̉ ꝙpetitio que fit pro p̄teritis malis amouendis primo debetponi. ſcd̓o que fit pro preſentibꝰ. tercō que fit pro futuris.Si ergo hec petitio fit pro malis p̄ſentibꝰ amouēdis ſextapro malis futuris: hec nō debet vltimo ordinari ſꝫ ante penultimā. ¶ Rn̄ſio. ꝙ adimpletio huiꝰ petitiōis ſpectat advitam hanc. Unde aug. de ſermo. dn̄i. Malum a quo liberari optamꝰ ⁊ ip̄a liberatio a malo. ad hanc vtiqꝫ vitaꝫ ꝑtinet: quā ⁊ iuſticia dei mortalem meruimus. ⁊ vnde ip̄iusmiſericordia liberabimur. ¶ Ad illud quod dicit augu.nō eſt ſperandū ꝙ ꝙͣdiu iſtam mortalitatē circūferimꝰ ⁊c̄Dicenduꝫ ꝙ etſi nō ſit ſperanda liberatio a malo que hicpetitur ꝙͣdiu iſtam mortalē vitam circūferimꝰ: tamen fiein futuro. Unde ſubditur ab aug. v̓bo predicto. ſꝫ tn̄ aliqn̄futurum ſperandū eſt. Facienda eſt em̄ vis in hoc ꝙ dicit̉ꝙͣdiu iſtam mortalitatē circūferimus. vt per hoc intelligatur curſus duratōnis vite noſtre: in cuiꝰ fine fiet hec liberatio. ⁊ hec eſt intentio augu. Unde dicit ꝙ cum factum fuerit .i. cum facta fuerit liberatio hec: nec oīno metuēda eritvlla temptatio. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ non ſine ratōnevltimo ponitur. Et poteſt eſſe vna ratio. ſcꝫ fortior impreſſio eius qd̓ hic petitur memorie petentis. vt ex hoc miſeriaſtatus noſtri conſiderata: aſpiremus ad ſtatum quo adimplebitur. Alia poteſt eſſe latitudo petitōnis. quia hac petitione petitur liberatio ab omni genere mali ſcꝫ originalisactualis vt dictum eſt. hoc aūt tangit augu. ad probā ſic.Cum dicimus libera nos a malo. nos āmonemur cogitare nōdum nos in eo bono vbi nullum patiemur malum. ⁊hoc quidem vltimū qd̓ in oratione dn̄ica poſitum eſt: tamlate patet vt homo xp̄ianus in qualibet tribulatōne cōſtitutus. in hoc gemitus edat: in hoc lacrimas fundat. hincexordiatur. in hoc īmoretur: ad hoc termīet oratōꝫ. ¶ Adillud quod dicit augu. ꝙ hinc exordiatur ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙaugu. tangit hic tria quibꝰ inſinuatur deſideriū habendūde hmōi petitōnis adimpletōne. dicit em̄ hinc exordiaturin hoc moretur: ad hoc terminet oratōnem. exordiatur ꝙͣtum ad cogitatōeꝫ. Unde dicitur ibidem āmonemur nocogitare ⁊cͣ. In hoc moretur ꝙͣtum ad affectōneꝫ. Ad hocterminet oratōnem ꝙͣtum ad prolationē. Eſt ergo intentioaugu. ꝙ in omni tribulatōne exordiamur cogitando nondum nos eſſe in bono quod obtinebimꝰ hac adimpleta petitione. nō ꝙ ab hac petitōne exordiamur orando. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ prius ſunt mala p̄terita. ſcd̓o p̄ſentiatercio futura ⁊cͣ. Dicendū. et ſi is ordo eſt in malis: aliꝰ eſtordo in petitōnibꝰ de malis tollendis. ordo em̄ petitōnumeſt ẜm ordinē ꝯgruentie adimpletōnis eaꝝ. Unde quia ordo cōgruus eſt ꝙ primo dimittant̉ peccata p̄terita. ſcd̓o ꝙreſiſtat̉ ingruentibꝰ temptatōibꝰ. tercō ꝙ fiat liberatio abomni genere mali qd̓ fiet in vltimo termino huiꝰ ſtatus miſerabilis qd̓ petitur in hac petitōne: congrue ponitur poſtalias petitōnes.Conſequēter queriᵐ. §. iiij.tur de pronūciatore. Et queritur hic a quo debꝫ pronūciari hec petitio in miſſa ⁊ alibi. ſimiliter videtur quod ⁊ a ſacerdote: ⁊ ꝙ ſolum amen debet pronūciari ab aſſiſtentibꝰ.per ſimile in alijs oratōnibꝰ. ⁊ ꝙ quicquid ꝯtinetur in hacoratōne debet a ſacerdoti proferri. ¶ Item cum inter omnes oratōes hec ſit digniſſima. videtur ꝙ totaliter debeatproferri a digniſſima ꝑſona ſcꝫ a ſacerdote. etiam fortioriratōne ꝙͣ alie. ¶ Rn̄ſio. ꝙ illis que doctrina xp̄i fidelibusdata ſunt ſiue inſtructa. nō ſolūmodo adhibendus eſt cordis cōſenſus: ſed ip̄a oꝑe exteriori ſunt ꝓſequenda. Undeſicut que monuit nobis dn̄s eſſe facienda facere debemus:ſic que monuit nobis eſſe petenda petere debemus. In ſignum ergo ꝙ nō tm̄ debemꝰ adhibere ꝯſenſum dicenti. hācoratōnem a dn̄o inſtructam. ſed ⁊ illam ꝓferre petendo adn̄o que in illa ꝯtinēt̉. ordinatū eſt ꝙ ſacerdos in miſſa nōtotaliter ꝓferat illam: ſed vnā petitōeꝫ relinquat aſſiſtentibus ꝓferendā. Similiter eſt de ſimbolo. ꝙ cum ꝓfertur aſacerdote hora prima ⁊ in cōpletorio: vltimꝰ articulus relīquitur ꝓferendus a populo: quia nō ſufficit tm̄ credere ſꝫoportet fidem ꝯfiteri Ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiam ⁊cͣ.Nec eſt ſimile de hac oratōne ⁊ alijs: tum quia alie neſciūtur ꝯmuniter a populo: tum quia nō ſunt ita diſtincte petitiones in alijs ſicut in iſta: tum quia hec oratō eſt nobis adn̄o data: alie nō ſed ab eccl̓ia: ꝯuenit ꝙ hec oratō q̄ eſt digniſſima orationum a ꝑſona digniſſima ꝓferat̉ ꝓ maioriꝑte. ratōne tn̄ p̄tacta ꝯuenit ꝙ aliqua eiꝰ pars ab aſſiſſentibus proferat̉. Et nota ꝙ ſi ſint dies profeſti debent aſſiſtētes eſſe proſtrati quādo ſacerdos dicit oratōeꝫ dn̄icam. etproſtrati rn̄dere. ſꝫ libera nos a malo. Si v̓o ſint dies feſtiui: debent ⁊ ſtātes rn̄dere. ſꝫ libera nos a malo.AmenEquitur amen hoc eſt quaſi clauſio ⁊ quaſiſignaculū dn̄ice orationis. Et licet nō ponat̉in oratōne dn̄ica ẜm editōeꝫ luce. qui etiamcauſa breuitatis tm̄ quinqꝫ ponit petitōnestamē eſt de ip̄a oratōne ſicut patꝫ in editōne Math̓. Et inglo. Luc̄. xj. ponit̉. Dicit̉ em̄ ibi ſic. ꝙ dicimꝰ panē noſtruꝫquotidianū da nobis hodie ⁊cͣ. ad p̄ſentis vite indigentiāꝑtinet. ¶ Hic querit̉ quare amē dicit̉ a ſacerdote celebrātinō ab aſſiſtentibꝰ ſicut in alijs oratōnibꝰ ⁊cͣ. ¶ Itē qꝛ dicit̉ſubmiſſe non alte ſicut alia que ꝯtinent̉ in oratōne dn̄ica.¶ Item quare dicit̉ illo ydeomate ſiue lingua in qua ꝓnūciata fuit a dn̄o: ⁊ nō in alia ſicut alie ꝑtes huiꝰ orationis.¶ Ad hoc dicendū. ꝙ amen qn̄qꝫ optantis affectū qn̄qꝫ afirmātis oſtendit ꝯcluſionē vt ſupra dictuꝫ eſt. vn̄ reſpicitoratōꝫ. vt quod oratur oꝑtet̉: vel vt qd̓ ꝯcludit̉ affirmet̉. ehoc vltimo ſumit̉ hic. Unde glo. Math̓. vj. amē ſignat inomnibꝰ his petitōnibꝰ indubitāter a dn̄o tribui qd̓ petit̉:ſi vltime ꝯditōnis pactum ſeruare nō negligimus. Undeſubdit. Si dimiſeritis ⁊cͣ. Ex hoc patet ꝙ cū ſacerdos ſitmediator inter populū ⁊ deuꝫ. vtpote cuiꝰ eſt vota populiofferre dn̄o ⁊ volūtatē dn̄i populo renūciare Exo. xix. igit̉magis ꝯgruit ꝙ illud proferat̉ ab ip̄o ſacerdote quo affimari ꝯuenit petitum fuiſſe a dn̄o ꝯceſſum: ꝙͣ a populo cuidebet fieri huiꝰ renūciatō ip̄o mediante. In alijs orationibus que dicunt̉ in officio eccl̓iaſtico. hec dictio amen potius affectum optantis dicit ꝙͣ ꝯcluſionē affirmātis. ⁊ ꝓpterhoc ꝯgrue profert̉ a populo a quo optat̉ quod illis poſtulatur. Pret. duplex eſt ratō quare dicit̉ ſubmiſſe. Una eſtlatentia beneficij exauditōnis. alia eſt ablatō iudicij oſtentatōnis. In ſignū em̄ ꝙ dn̄s vult ꝙ lateat orātes ꝙ exaudiuntur a dn̄o: quia nō expediret illis ꝙ hoc ſcirēt. ⁊ vt auferatur occaſio iudicij oſtentatōnis. Si em̄ alte ſacerdos diceret amē quo ſignat̉ a dn̄o oratōeꝫ eſſe exauditā: poſſet iudicari p̄ſumptō ⁊ oſtentatō. ꝯuenit gͦ ꝙ ſubmiſſa voce dicatur. Profert̉ aūt ſub eadē forma vocis ſub qua ꝓferebatur a dn̄o. in ſignū firmitatis ⁊ inuariabilitatis diuine ꝓmiſſionis. hoc em̄ ꝙ dico amē ꝓlatum a dn̄o inſinuabaturdn̄m quaſi ſpōpondiſſe ſe petentes fore exaudituruꝫ ⁊ hocſcꝫ ſi nō eſſet impedimentū ex ꝑte ip̄oꝝ. Beatꝰ d̓o Gregoin canone miſſe hāc oratōeꝫ ſuꝑ hoſtiā cenſuit recitari.Nlembrū quintū ſecūde partis principalis huiꝰ tractatus.Ibera nos queſumus ⁊cͣ. Hoc eſt quintummembrum ſecūde partis principalis in quofit perceptio huius ſacramenti. ⁊ quia vt habetur. j. Corin. xj. Quicunqꝫ manducaueritpanem vel biberit calicem domini indigne: reus erit corporis ⁊ ſanguinis domini. IIpſam perceptōnem preceduntorationes quibus poſtulatuir a domino vt digni ſint participantes. ⁊ quia valde neceſſarium eſt nobis propter multa ꝙ fructuoſa ſit hec perceptio: ſimiliter fiunt orationes