ci in temptatōeꝫ ſingularit̓. ⁊ hoc eſt. qꝛ negatō p̄poſita ꝑtimagis ꝯfundit ꝙͣ p̄poſita toti vt cū dr̄: nō vnꝰ ꝙͣ ſi dicēt̉ nōplures. Pret. ꝑ hanc diſtinctōeꝫ temptatōnū intelligit̉ tēptatio ꝯcupiſcētie que eſt origo omniū temptatōnū. Undepetens ſingularit̓ nō induci in temptatōeꝫ: petit nō induciin illā ⁊ ꝑ ꝯſequēs in nullā. Et hoc pōt haberi ab aug. debo. ꝑſeue. dicēte. Nō fruſtra dicit̉. Ne nos inferas in temptationē nā quiſqꝫ in temptatōꝫ nō infert̉: profecto. nec intatōeꝫ ſue male volūtatis infert̉. ⁊ qui in temptatōenale volūtatis nō infert̉: ī nullā prorſus infert̉. Unuſquiſqꝫ em̄ temptat̉ (vt ſcriptū ē Iaco. j.) a ꝯcupiſcētia ſuaabſtractus ⁊ illectus. ¶ Ad aliud dicendū ꝙ nō debet eſſeſimilis modꝰ petendi remiſſionē p̄teritoꝝ maloꝝ ⁊ adiutorium ꝯtra futura. peccata em̄ p̄terita habēt maculas ⁊ reatus diſtinctos. Pret. ꝑ hoc ꝙ dicit̉ in plurali. dimitte nobis debita noſtra. aꝑte dat̉ intelligi ꝙ peccatoꝝ p̄teritorūdebet eſſe recordato diſtincta ⁊ ſigillatim. iuxta illud Iſa.xxxviij. Recogitabo tibi omnes ānos meos in amaritudine anime mee. ⁊ ꝙ diſtincte eorū poſtulanda eſt dimiſſio.ꝓpter has ratōnes vtilis eſt modꝰ iſte petendi in hac petitione. Alius aūt modus petendi alia petitōne vtilis eſt etvtilior ꝙͣ ſit ille vt tactū eſt.Petitio ſeptima. Sed libera nos a malo.Equitur de hac petitione. Sed libera nos amalo. hec eſt vltima petitio. Circa quaꝫ primo queritur de quidditate. Secundo de forma petitionis. Tercio de ordine petitionis.Quarto de pronūciatore petitōnis.Circa primū queritur. §. j.primo vtꝝ petit̉ hic liberatio a malo culpe actuali. Scd̓ovtꝝ vtꝝ a malo pene. Tercō vtꝝ a malo tēptatōis. Quarto vtꝝ a malo originali. ¶ Circa primum ſic. Liberatō amalo culpe petit̉ quinta petitōne. malū culpe peccatum eſtcuiꝰ remiſſio poſtulat̉ cum dicit̉. dimitte nobis debita nr̄aDebita em̄ peccata dicunt̉ que nos debitores pene ꝯſtituunt. ergo liberatō a malo culpe nō hic petit̉: cum diſtincteſint petitōnes ẜm differentiā petitoꝝ. ¶ Pret. in ꝓgreſſu⁊ ordine operū meritorioꝝ. primo laborandū eſt ad culparum dimiſſionem: deinde ad temptatōnū ingruētiū ſuꝑationem. Similiter debꝫ eſſe in progreſſu ⁊ ordine oratōnūPrimo orandū eſt ꝓ culparū liberatōe: deinde ꝓ temptationum ſuꝑatōne. igit̉ ſi hic petit̉ liberatio a malo culpe:deberet p̄ordinari petitōni ſexte qua petitur ſuꝑ alio temptationum. ¶ Contra. Math̓. vj. Libera nos a malo. glo.omni viſibili ⁊ inuiſibili. ¶ Rn̄ſio. ꝙ hic petitur liberatioa malo culpe. ¶ Ad illud quod obijcitur de quinta petitōne. Dicēdū ꝙ hic petitur liberatio a malo p̄ſenti: ibi a malo preterito. Unde glo. Math̓. vj. Hec liberatio quotidieneceſſaria eſt. dum ſine malo anime ⁊ corꝑis viuit̉. Pret.hic petitur liberatō que ꝯpleta fit in futuro vt infra dicet̉.¶ Ad aliud dicendū ꝙ ordo p̄tactus ſeruat̉ inter quintam⁊ ſextam petitōeꝫ. ſꝫ quia in hac petitōne nō ſolūmodo petitur liberatō a culpa. ſꝫ vniuerſaliter liberatō a malo preſenti: alius ordo ſeruādus ē vt infra patebit. ¶ Conſequēter queritur ſi hic petitur liberatio a malo pene. Et videt̉ꝙ non. per hoc ꝙ nihil docet̉ a ſūma ſapientia cuiꝰ executōnon expediat exequēti. ſed nō expediret petere liberatōema malo pene: quod patet ꝑ hoc ꝙ paſſiones ⁊ tribulatōesneceſſarie nobis ſunt ad obtinendū vitam eternam. UndeAct̉. xiiij. Per multas tribulatōnes oportet nos intrare īregnum celoꝝ. Item. ij. Thimo. ij. Si mortui ſumꝰ ⁊ ꝯuiuemus: ſi ſuſtinebimꝰ ⁊ conregnabimꝰ. Item Heb̓. xij. Indiſciplina ꝑſeuerate. ⁊ ſumit ibi diſciplinā ꝓ flagellis: quibus dn̄s flagellat omnē filium quē recipit. ꝓuerb̓. iij. ergoſi p̄ceptū eſt ꝑſeuerare in flagellis: illicitū eſt petere liberari a flagellis. ¶ Iteꝫ paulꝰ petijt a ſe remoueri ſtimulū quierat dolor lateris ẜm vnā expoſitōnem. ⁊ nō fuit exauditꝰ.vt habetur. ij. Corin. xij. quia nō petebat ad ſalutem. ergonō eſt petenda liberatō a malo pene. ¶ Itē ſuꝑ illud Hiere. v. percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt. dicit glo. omnis diuinapercuſſio aut eſt nobis purgatō vite p̄ſentis aut initiū pene ſequētis. ſed ꝯſtat ꝙ purgatō vite p̄ſentis bona ē nobisergo malū eſt petere ꝙ deꝰ nos liberet ab om̄i ꝑcuſſione diuina ſicut ab omni malo pene. ¶ Itē aug. orat. dn̄e hic prehic ſeca. ¶ Itē Greg. in moral̓. Quia ſancte mētes ſue corruptōnis vulnꝰ ſine putredine nō eſſe ſentiūt: libent̓ ſe ſubmanu medici ad ſectiones parāt. vt aꝑto vulnere virꝰ pct̄iexeat: quod ſana cute intꝰ occidebat. gͦ flagella dn̄i purgatiua ſunt corruptōnis nr̄e. gͦ malū eſt petere ab illis liberari. ¶ Itē Iob. vj. Sagitte dn̄i in me ſunt quaꝝ indignatōebibit ſpm̄ meū. ibi dicit Grego. ꝙ ſagitte ſunt ꝑcuſſionesanimi aduerſionis aīe. quaꝝ indignatō ebibit ſpm̄ .i. cōpeſcit elatōeꝫ .i. ſuꝑbiaꝫ. gͦ bone ſunt ꝑcuſſiones diuīe ⁊ indevt prius. ¶ Contra. eccl̓ia orat ꝓ infirmitate mēbroꝝ tollenda. infirmitas aūt eſt malū pene. ⁊ ꝯſtat ꝙ nō errat ſicorādo. ergo ⁊cͣ. ¶ Item vt habet̉ a ph̓o. Egritudo impeditvirtutū adeptōeꝫ. ſꝫ bonū eſt orare ꝓ remotōe huiꝰ impedimenti: gͦ bonū eſt orare ꝓ liberatōe a malo pene. ¶ Itē inpſalmo ſepe diſtinguit̉ inter oratōeꝫ ⁊ dep̄catōem. vt oratio ſit ꝓ bonis adipiſcendis: ⁊ de p̄catio ꝓ malis remouēdis. ⁊ ita bonū eſt orare ꝓ liberatione a malo pene. ¶ Rn̄ſio ꝙ eccleſia hac petitōne petit liberatōem a malo pene p̄ſentis: nō tn̄ liberatōeꝫ p̄ſentē. Non em̄ petit ꝙ ſtatim fiatꝯplete hec liberatō. hec em̄ petitō eſſet inexaudibilis ⁊ inutilis. Inexaudibilis: quia ꝯtra diuinā iuſticiā a qua inflicta eſt homī miſeria penalis. iuxta illud Iob. xiiij. Homo natus de muliere breui viuēs tꝑe. replet̉ multis miſerijs. Inutilis: qꝛ he miſerie ſunt nobis vtiles ad ꝓuocandum nos ad ꝯtemptū vite p̄ſentis. ⁊ ad excitādū ad appctitum vite future. He ſūt gētes quas dereliquit dn̄s vt ī eiserudiret hieruſalē. vt habet̉ Iud̓. iij. petit̉ gͦ liberatō hic amiſeria hac penali ī p̄ſenti inchoāda. ⁊ in futuro ꝯplenda.Un̄ glo. Math̓. vj. Hec liberatō quotidie neceſſaria ē. dūſine malo aīe ⁊ corꝑis non viuit̉. ſꝫ in fine ꝯplebit̉: qn̄ īmortales ⁊ impaſſibiles erimꝰ. Quia v̓o liberatō quotidie neceſſaria eſt ꝯuenit ꝙ in p̄ſenti inchoet̉ que in fine ꝯplebit̉.quādo abſterget deꝰ omnē lacrimaꝫ ab om̄i facie Iſa. xxv.Concedēduꝫ eſt gͦ ſicut tactū eſt ꝙ hac petitōe nō petit̉ liberatio vniuerſalis in p̄ſenti a pena: neqꝫ debꝫ peti ratōnibꝰp̄dictis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ eccl̓ia orat ꝓ infirmitatetollenda ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nihil eſt ꝯtra hoc qd̓ dictū ē. aliudeſt em̄ petere liberatōeꝫ ab hac pena ſingulari: ⁊ aliud vniuerſaliter ab om̄i. Pret. eccl̓ia orās ꝓ ſanitate corꝑali alicuiꝰ. nō hocip̄m facit ꝓpter ip̄aꝫ ſanitatē obtinēdaꝫ ꝑ ſe: ſꝫꝓpter fructū ſpūalē ꝯſequēteꝫ. Unde orat ꝓ ſanitate regisquia ad ip̄aꝫ ꝯſequit̉ pax regni ⁊ fideliū colentiū deū in regno. Un̄ apl̓us j. Thimo ij. monet orare ꝓ regibꝰ ⁊ oībꝰqui in ſublimitate ꝯſtituti ſunt: vt quietaꝫ ⁊ tranquillā vitam agamus. Et Hiere. monebat illos qui erant babilonie orare pro pace ciuitatis. ponēs cauſaꝫ dicēs. qꝛ in paceillius erit pax noſtra Hiere. xxix. Item alius eſt fructusſpūalis ſcꝫ exhibitō laudis diuine: ſil̓r roboratio fidei. Inreſtitutōibꝰ em̄ ſanitatū excitant̉ illi qui hoc vidēt ad laudes ⁊ frequēter. vt qn̄ deſperat̉ de ꝯualecētia ad augmētū⁊ robur fidei. Pret. in caſu ꝯuenit petere liberatōeꝫ a malo pene. vel ꝓpter amotōeꝫ impatiētie: vel ꝓpter excitatōeꝫdeuotōis. Sicut em̄ quibuſdā meliꝰ ē in diuitijs ꝙͣ in paupertate: ſic multis meliꝰ eſt in ſanitate ꝙͣ in egritudine. qꝛmagis deuoti ſunt ⁊ minꝰ impatiētes. ¶ Ad illud qd̓ dicit̉a ph̓o ꝙ egritudo ē impedimētū. dicēdū ꝙ quatuor ſūt genera virtutū ẜm macrob̓. ſcꝫ politice. purgatorie. purgatianimi ⁊ exēplares. Politice acquirūt̉ ex frequēti bn̄ agerehis ꝯſulitur rei publice. ⁊ he ſine fide xp̄i habent̉ has eī gētiles ſolent habere. Purgatorie ſunt hominū inꝙͣtuꝫ ſuntcapaces doctrine diuine. qui ſe a cōtagione peccatoꝝ decernūt purgare ⁊ diuinis cultibꝰ mancipare. Purgati animiſunt illoꝝ qui ab omni huius mundi aſpergine ſunt deterſi ſiue deputati. Exemplares ſūt que in ip̄a mente diuina
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten