De of. miſſeſiue oꝑatiue. ¶ Ad illud qd̓ primo obijcit̉.ꝙ niſi induceret in temptatōeꝫ fruſtra peteret̉ ꝙ non indluceret. Dicendum ꝙ ſicut tactū eſt. cū petimꝰ ne nos inducas in temptationem: petimꝰ ꝙ nō ꝑmittat nos induci in tempiatōeꝫ. vn̄ſi in negatiua hoc verbuꝫ inducit tenet̉ ꝑmiſſiue: ſimiliter⁊ in affirmatiua pōt dici ꝙ deus inducit in temptationē.⁊ hoc modo ꝯcludit ratio p̄dicta. ¶ Ad aliud dicenduꝫ. ꝙdeus temptat vt probet ⁊ probatū remūeret Iaco. j. Beatus vir qui ſuffert temptatōeꝫ ⁊cͣ. Unde temptatō ꝓut eſta dn̄o. nullo modo eſt ad deijciendū: ſꝫ ad probanduꝫ ⁊ adremūerandū. ¶ Ad aliud quod obijcit̉. ꝙ tantuꝫ poſſet inualeſcere temptatio hmōi ꝙ induceret̉ temptatus. Dicendum ꝙ etſi hoc accideret: nō ꝓpter hoc dicendꝰ eſſet dn̄s inducere in temptatōeꝫ effectiue ſꝫ ſolūmodo ꝑmiſſiue. quiaj. Corin. x. Fidelis eſt deꝰ qui non patiet̉ vos temptari ⁊cͣ.Si em̄ Iob ſuccubuiſſet in temptatōe: nō ꝓpter hoc inductus eſſet a dn̄o in temptatōeꝫ. vt em̄ dicit aug. de dono ꝑſeuerantie. deꝰ neminē temptat temptatōe ſcꝫ noxia. Nā eſt⁊ vtilis qn̄ non decipimur aut oppͥmimur ſꝫ ꝓbamur. ẜmꝙ dictū eſt. Proba me dn̄e ⁊ tempta me. Illa gͦ noxia temptatōne qua ſignat apl̓us. jͣ. Theſſa. iij. dicēs. Ne forte tēptauerit nos is qui temptat ⁊ inanis fiat labor nr̄. Deusvt dixi neminē temptat. hoc eſt neminē infert vel inducit ītemptatōeꝫ. ¶ Ad aliud qd̓ ſequit̉ dicendū ꝙ nō eſt ſimilede temptatōe dn̄i. carnis. mūdi ⁊ oyaboli. deus em̄ in temptatōne temptatū ſuſtentat. alia ſcꝫ que dicta ſunt in temptatōne temptatū deijciūt. Ande temptatō mūdi carnis ⁊dyaboli. quādoqꝫ inualeſcendo frangit. temptatō aūt dn̄inūꝙͣ. ¶ Si aūt obijcit̉ ꝙ dn̄s temptat inflictione eadē quadyabolus. quō ergo eſt ꝙ dn̄s non frangit temptatū temptatione ſicut ⁊ dyabolus. Rn̄ſio ꝙ licet idem ſit ꝙͣtuꝫ adſubſtantiā paſſionis illate quō temptat̉ quis a dn̄o ⁊ dyabolo vt fuit in Iob: tamē quia prout temptatio dicit̉ eſſe adeo eſt ad probandū ⁊ ad remūerandū. ⁊ etiam ab ip̄o moderatur ⁊ regulatur temptatō ne nimis ſeuiat vtpote prolibito temptatis. ⁊ ip̄e temptatꝰ ſuſtentat̉ ⁊ roborat̉: nō dicitur ꝙ dn̄s inducit in temptatōeꝫ. ſꝫ quia dyabolꝰ ſeuit infligendo ⁊ temptatū eneruat virtute ſuſtinentie quātū poteſt. ⁊ eundē deciꝑe intendit ⁊ deijcere: nō ī merito cū ſuꝑatur temptatꝰ dicit̉ inducere in temptatōeꝫ. Nō eſt ergo ſimile de dn̄o temptāte qui temptat vt probet ⁊ probatuꝫ remuneret ⁊ temptatōe roborat ⁊ ſuſtentat. ⁊ mūdo temptāte carne ⁊ dyabolo: qui in temptatōe temptatū eneruant:decipiunt ⁊ deijciūt. ¶ Ad aliud qd̓ querit̉. que ſit ratō expoſitōnis huiꝰ. Et ne nos inducas in temptatōeꝫ quā ponit glo. que dicit. In temptatōneꝫ inducit̉: qui temptatōefrangit̉. Dicendū ꝙ induci in temptatōeꝫ: frangi temptatione ⁊ vinci temptatōne idem dicunt. Cum aūt circa conſenſuꝫ temptamur ⁊ quodāmodo inclinamur: ducimur intemptatōeꝫ. exiſtente conſenſu. ducimur in temptatōeꝫ .i.vlterius ducimur quo facto capimur ⁊ tenemur. ſicut piſcis ante capturam in rete ducitur. cum aūt inducitur capitur ⁊ tenetur. Exiſtente ergo conſenſu dicitur frāgi temptatus: quia non reſiſtit ſed deijcit̉. Similiter dicit̉ induciin temptatōeꝫ quia tunc includit̉ ⁊ capit̉. Similiter tuncvincit̉ quia ſuꝑatur ⁊ ſubiugat̉. Unde cū hec tria idem dicant: differentiā tamē importāt. In fractōne aūt hac notatur eneruatio poteſtatis. in ſuꝑatōne deiectō ſeruitutis. ininductōne detentō captiuitatis. ante aūt inductōeꝫ ſiue victoriam temptationis erat potens liber ⁊ ſolutus: ſed poſtfactus eſt infirmus ſeruꝰ ⁊ captiuus.Conſequēter queriᵐ. §. iiij.tur de forma huiꝰ petitōnis. Et primo de hoc ꝙ dicit̉ nos.Cum em̄ iſta oratio ſit generalis ⁊ ab omnibꝰ. ⁊ proferenda pro omnibꝰ. plures aūt ſunt quibꝰ expedit induci ī temptationem ſcꝫ ad ſui humiliatōnem: nō videt̉ ꝙ hec formaorandi ſit bona. dicit em̄ aug. de ciui. de i. xiiij. li. Audeo dicere ſuꝑbis eſt vtile cadere in aliquod aꝑtum manifeſtūqꝫpeccatū: vnde ſibi diſpliceant qui iaꝫ ſibi placendo ceciderunt. ſalubrius em̄ ſibi petrus diſplicuit ꝙͣ ſibi placuit qn̄.xxxvij.preſumpſit. ¶ Item nūꝙͣ exaudit̉ hec oratio a domino cuꝫſit caſus frequētiſſimꝰ mēbroꝝ eccl̓ie in pct̄m. ⁊ hoc cōſtatvere omnibꝰ. ſediꝰ petit̉ illud de quo certū eſt petenti ꝙnō exaudiet̉: ⁊ ita vt prius. ¶ Item querit̉ quare dicit̉ Nenos inducas: ⁊ nō ne patiaris induci. vt em̄ dicit aug. deſermone dn̄i. Non ꝑſe inducit deus: ſed induci patit̉ eumquē ſuo auxilio deſeruit ordīe occultiſſimo ac meritis cauſis etiā ſepe manifeſtis. ¶ Item cū in hmōi operibꝰ ſcꝫ ꝗbus reſiſtit̉ temptationi nec inducit̉ cooꝑat̉ homo diuinegr̄e. quare nō tangit̉ in hac petitōne aliqd̓ cooꝑatiuum exꝑte homīs vt diceret̉ ne nos reſiſtentes inducas vel aliqd̓ſimile. ¶ Item multa ſunt genera temptationū ſicut habetur in glo. ſuꝑ pͣs. Qui habitat in adiutorio. Eſt em̄ temptatio leuis ⁊ occulta. ⁊ eſt timor nocturnꝰ ⁊ leuis ⁊ aꝑta⁊ eſt ſagitta volās in die ⁊ grauis ⁊ occulta. ⁊ eſt negociūꝑambulās in tenebris. ⁊ eſt grauis ⁊ aꝑta. ⁊ eſt incurſusa demonio meridiano. ⁊ etiam alie multe ſunt differentietemptationū: ꝓpter quod videt̉ ꝙ magis cōueniret dici intemptatōnes ꝙͣ in temptatōeꝫ. ¶ Item ſupra poſtulat̉ remiſſio debitoꝝ in plurali. cum dicit̉ dimitte nobis debitanoſtra. Sil̓r deberet hic peti in plurali nō vinci a temptationibꝰ. vel quare nō.¶ Rn̄ſio. ꝙ forma petitionis hmōiꝯueniēs eſt. etiā ẜm ꝙhoc ꝓnomē nos ſupponit ꝓ omnibꝰmēbris eccl̓ie. ¶ Ad illud qd̓ primo obijcit̉. ꝙ expedit multis induci in temptatōeꝫ ſiue caſus in pct̄m ⁊cͣ. Dicēdū ꝙhoc eſt valde indirecte ⁊ ꝑ accidēs. qꝛ hoc nō eſt ꝓpter hͦ ꝙcaſus in pct̄m cooꝑet̉ bonū aliqd̓ cadenti: ſꝫ deꝰ ſua miſericordia ex illo malo elicit bonū. vnde Ro. viij. Oīa cooꝑantur in bonū his qui ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. ibi glo.Uſqꝫ adeo talibꝰ oīa cooꝑant̉ in bonū. vt ſi qui eoꝝ deuiant ⁊ exorbitāt: ⁊ hocip̄m eis faciat profice̓ in bonū. qꝛ humiliores reddūt̉ atꝙ doctiores. Et ibidē parū ante. ⁊ hocnō ꝓpter meritū ſuū ſꝫ ẜm ꝓpoſitū dei .i. ẜm preſcientiā ⁊ p̄deſtinatōeꝫ dei quaſi diceret. ꝙ vocati ſunt: nō aliūde eſt ꝙͣa p̄deſtinatōe dei. ⁊ inde eſt ꝙ oīa cooꝑant̉ in bonū. non exmeritis eoꝝ talibꝰ oīa cooꝑant̉ in bonū. ¶ Ad aliud dicēdum. ꝙ hec oratō faciēda eſt ꝓ ſaluādis: non ꝓ dānandisdetermīate ſiue diſtincte. pro dānandis em̄ nō exaudit̉: qꝛilla petit̉ nunꝙͣ vinci in temptatōne. vnde glo. Math̓. vj.Non p̄camur nō temptari: ſꝫ nec ad modicū vinci. ſed proſaluandis omnibꝰ exaudit̉. licet nō ſemꝑ finaliter tn̄. Sedquia neſcimꝰ qui ſunt ſaluādi ⁊ qui non: generaliter dicit̉hec oratio ꝓ omnibꝰ. Nec hoc fit minꝰ recte. qꝛ exquo neſcitur qui ſunt preſciti. ⁊ de nemīe deſperanduꝫ eſt in via:orandū eſt pro omnibꝰ. ⁊ relirīquēdum diuino arbitrio. deexauditōe. Unde glo. ſuꝑ illuid Ro. ix. miſcd̓iam preſtabocui miſerebor. nō in volūtate petētis. ſꝫ in arbitrio dantisdebet eſſe quod dat̉. an em̄ dandū ſit dantis debet iudiciopenſari. ¶ Ad aliud dicendū ꝙ oīs boni ſiue qd̓ fit in boni ꝯmūicatōe ſiue qd̓ fit in mali impeditōe: deo attribuenda eſt auctoritas ⁊ ſūma auctoritas. magis aūt expͥmit̉ auctoritas dn̄i ꝙͣtuꝫ ad impedimētū mali cū dicit̉. Et ne nosinducas in temptatōneꝫ. ꝙͣ ſi diceret. Ne nos patiaris induci in temptatōem. ꝓpter qd̓ magis ꝯgruit modus ille q̄ille. Nec verbo aug. oſtendit̉ ſic debere dici. eſt em̄ expoſtiuum eius quod dicit̉. ⁊ ne nos inducas. vnde augu. ibidem. Multi in p̄cando ita dicunt. ne nos patiaris induciin temptatōem exponētes ſcꝫ quō dictum eſt ne nos inducas. ¶ Ad aliud patet rn̄ſio ꝑ augu. dicentē de dono ꝑſeuerantie. Ꝙ itaqꝫ dicimꝰ deo. ne inferas nos in temptatōemquid dicimꝰ niſi ne nos inferri ſinas. Unde legit̉ in cōdicibus pluribꝰ. ne patiaris nos induci in temptatōeꝫ. Tutiores igitur viuimus. ſi deo totum damꝰ: non aūt nos illiex ꝑte ⁊ nobis ex ꝑte ꝯmittimus. ¶ Ad aliud dicenduꝫ. ꝙper hoc quod dicit̉. Et ne nos inducas in temptatōeꝫ ſingulariter: petit̉ adiutorium ad reſiſtendū omni temptationi. Si dicet̉ in temptatōes pluralit̉: petet̉ adiutoriū ad reſiſtendū alicui. Un̄ vtiliꝰ petit̉ ſic: ꝙͣſi peteret̉ illo mō. Siaūt peteret̉ nō induci in temptatōes pluraliter. ſi dareturadiutorium ad reſiſtendū vni temptatōni ⁊ alij: non ſatiſfactum eſſet ip̄i petitioni. non autem ſic ſi petat̉ non indu