De officio miſſerō excuſatōiUnde glo. ibidem. nulla excuſatō reliqꝛ vnuſquiſqꝫ ẜm hanc ſententiaꝫ in futuro iudicabit̉. Exhis ptꝫ ꝙ vnuſquiſqꝫ ſua infidelitate ꝯdēnat̉. Fideles alliciuntur ex euidentia diuine miſcd̓ie qua ꝑatus ē ad indulgendum. Unde glo. ibidem deus manifeſte mauult cui indulgeat: ꝙͣ quē puniat. ideo in noſtra poſuit poteſtate quaconſcientia quiſqꝫ iudiciū dei ꝓuocet erga ſe: ⁊ quō ſentētiam tanti diſcrimīs poſſit tꝑare. Confortantur ex fiduciaconcepta impetrandi. Unde glo. ibidem. formaꝫ impoſuitqualiter velimus iudicari. Unde indulgentibꝰ coram deofiducia rendet impetrandi.Conſequēter queri .§. vj.tur vtꝝ dimiſſio debet fieri omnibꝰ an ſolūmodo petentibus veniā. Ꝙ omnibꝰ: videt̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ Mar̄. xj. Dimittite ſi quid habetis aduerſus aliquē. intellige qui vosleſit. Ecce ꝙ p̄cepit dn̄s dimittere ſi quid habet aduerſusaliquē quicūqꝫ ſit. ¶ Contra. ſuꝑ illud debitoribꝰ nr̄is dicit glo. veniā petentibꝰ. ex hac glo. que determīat quibꝰ debitoribꝰ de bemꝰ dimittere. videt̉ ꝙ ſolūmodo petentibꝰ veniam ſit dimittendū. ¶ Rn̄ſioꝙ nō ſolūmodo dimittēdūeſt veniam petenti ſꝫ ⁊ petenti ⁊ nō petenti. ſꝫ maxime petēti: quia nos veniam petentes hanc facimus oratōneꝫ. Unde augu. de ſermone dn̄i. Illud ſane pōt tractari vt quando dicimꝰ dimitte nobis ſicut ⁊ nos dimittimꝰ: tūc ꝯuincimur contra iſtam regulā feciſſe ſi eis nō dimittamꝰ qui veniam petunt. qm̄ ⁊ nobis veniaꝫ petentibꝰ a benigniſſimopatre dimitti volumusPetitio ſexta. Et ne nos inducas in terijptatōnem.Equitur. Et ne nos inducas in temptatōeꝫHic primo querit̉ vtrum temptatio ſit appetenda. Secūdo vtrum petendū ſit induci intemptationem. Tercio vtrum deus inducatin temptatōeꝫ. Quarto de forma huiꝰ petitōis.Circa primū ſic.§. j.Uidet̉ ꝙ temptari ſit appetendū. ſic in pͣs. legit̉. Proba medn̄e ⁊ tempta me. niſi temptari eſſet appetendū: nō peteretpͣs. temptari. ¶ Iteꝫ Iaco. j. Omne gaudiū exiſtimate fratres cum in temptatōes varias incideritis. Si gaudendūeſt alicui ex hoc ꝙ incideret in temptatōeꝫ: ergo appetēduꝫeſt temptari. ¶ Item nature bone indiciū eſt deſideriū ſcientie. vnde ph̓us. Omnes homīes natura ſcire deſiderantSed exꝑientia temptationū homo maxime inſtruit̉ in hisque valent ad merituꝫ ſibi vite eterne: ⁊ ex defectu expiētieexiſſit in defectu ſcientie. Eccͣi. xxxiiij. Qui nō eſt temptatꝰqualia ſcit. q. d. pauca vel nulla. ergo videt̉ ꝙ temptatōisexpiētia ſit appetenda. ¶ Contra. temptatōes ꝑiculoſe ſūtquod aūt ꝑiculoſuꝫ eſt alicui nō eſt ei appetendū: cū poſſiteſſe illi cauſa ꝑditōnis. Ecc̄i. iij. Qui amat ꝑiculū peribitin illo. ergo temptatō cū ſit ꝑiculoſa nō eſt appetēda. ¶ Itēſine adiutorio gr̄e nō reſiſtit ꝗs temptatōni etiaꝫ ꝑue. Un̄glo. Math̓. iiij. Sine ſpūſancto ꝗ ad pugnā vadit cito cadit. Nec aliꝗs ſcit ſe habere gr̄aꝫ. gͦ ſi aliꝗs appetit tēptariappetit ꝯmitti diſcrimī. ſꝫ nullꝰ homo debet ſe ꝯmitte̓ diſcrimini īmo peccaret qui hoc faceret. gͦ nullꝰ debet ſe velle cōmitti diſcrimī. ¶ Itē Iob. vij. Militia ē vita homīs ſuperterrā. alia lr̄a dicit temptatō. ꝓpter qd̓ neceſſe eſt vnicuiqꝫprudenter ⁊ viriliter militare in vita iſta ne deficiat in pugna. ſꝫ appete temptari ⁊ adhuc alijs infeſtari tēptatōnibꝰcū vix ſufficiat ꝗs quotidianis reſiſtē: indiſcretō ⁊ p̄ſūptōmaxima videt̉. ¶ Itē. ij. Corin. xij. Datꝰ ē mihi ſtimulꝰ carnis mee ⁊cͣ. Sꝫ apl̓us petijt hāc temptatōeꝫ a ſe remouerivt habet̉ ibidē: gͦ nō eſt appetēda. ¶ Itē Criẜ. ſuꝑ illū locūEt ne nos ⁊cͣ. dicit hic. nos noſtrā erudit maīfeſte vtilitatē⁊ ꝯpͥmit inflatōeꝫ. docēs neqꝫ rēnuere agones. neqꝫ tn̄ inſiſire. ita eī victoria ⁊ clarior nobis erit: ⁊ deuictio dyabolideriſibilis. attractos eī oꝑtet virilit̓ ſtare. nō vocatos autēſilere ⁊ tp̄us expectare agonis: vt ⁊ nō vanā gl̓iaꝫ ⁊ virili.xxxvij.tatem oſtētamꝰ. Ex hͦ verbo Criẜ. habet̉. ꝙ nos nō debemꝰinſilire in temptatōes: ſꝫ attracti virilit̓ ſtare. ſꝫ attractꝰ eſtmotꝰ violētus: gͦ videt̉ ꝙ nō debemꝰ ſponte inſilire: ſꝫ ſolūmodo violentia īmitti ſiue attrahi. ¶ Rn̄ſio. ꝙ diſtingidum eſt inter infirmos ⁊ ꝑfectos. ab infirmis aūt nō ē appetenda temptatō. directe dico: ſꝫ appetēda eſt patientia etvictoria ſi accidat. A ꝑfectis aūt ⁊ exꝑtis multū ꝯfidētibꝰde dei miſcd̓ia ⁊ fidelitate bn̄ ⁊ vtiliter qn̄qꝫ appetit̉. Undegreg. in mora. Sanctꝰ ſe temptari poſt v̓tutes deſiderat. tales attendūt illud. j. Corin. x. Fidelis eſt deꝰ qui nō patiet̉vos temptari ſuꝑ illud qd̓ poteſtis: ſꝫ faciet cū tempta. prouentū vt poſſitis ſtare. ⁊ appeti pōt vbi dicit glo. Qui dattemptandi dyabolo licentiā: ip̄e dat temptatis miſcd̓iaꝫ.Illa tn̄ temptato que eſt carnis a nullo eſt appetēda: qꝛ vthabet̉ in glo. ij. Corin. xij. ibi datꝰ eſt mihi ſti. Tēptatio q̄fit a carne pct̄m eſt veniale: ⁊ ſi ei nō ꝯſentiat̉. ¶ Ad pͥmuꝫqd̓ obijcit̉ dicendū ꝙ cū dicit̉ proba me ⁊ tempta me: nōtit̉ ibi temptari: ſꝫ ſi temꝑtet̉ ꝙ ſupra vires nō temptet̉.Unde ſenſus ē. proba me pͥmo. Et ſi pꝰ expedierit mihi: tēpta me. q. d. qui noſti qualis ſuꝫ ſi expedit mihi tēpta me.Uel ſic petit: vt ita acceptꝰ deo fiat vt dignꝰ ſit temptari adn̄o. iuxta illud Thob̓. xij. Quia acceptꝰ fuiſti deo: neceſſefuit vt temptatō ꝓbaret te. Uel ſic ẜm glo. proba me ⁊ tēpta mea .i. temptatōibꝰ. proba me .i. indica me ꝓbatū. nontibi qꝛ omnia noſti: ſꝫ mihi ⁊ homībꝰ ne quid delicti maneat. ¶ Ad illud Iaco. dicēdū ꝙ verbū Iaco. nō ē argumētūꝙ appetēda ē temptatō: ſꝫ ꝙ teptatōe exiſtēte gaudēdū ē: ꝓpter ꝓuentū aſſequēdū ex iſta. iuxta illud j. Corin. x. Fidelis ē deꝰ ⁊cͣ. ſꝫ cū temptatōe dabit ꝓuentū. ¶ Sūt etiā alieratōes quare gaudēdū eſt in temptatōibꝰ. Una ē probatioꝓfeſſionis xp̄iane. Temptatō eī in hac vita ē ꝓbatō xp̄iane ꝓfeſſionis ⁊ argumētū electōis. Unde glo. ibidē. Ne indignemī ſi mali in mūdo florēt: ſi vos petimi. qꝛ non eſt dignitatis xp̄iane in tꝑalibꝰ exaltari: ſꝫ potiꝰ dep̄mi. mali nihil habent in celo: ⁊ vos nihil in mūdo. ſꝫ ſpe illiꝰ boni adquod tenditis gaudere debetis. Alia eſt manifeſtatō conſtantie. Unde glo. ibidē. ideo temptamī aduerſis. vt ꝑ hocꝓbare poſſitisfirmā fidem beatitudinis future in corde geſtatis. qd̓ eſttelligere virtutē ſue patiētie. Augu. deſermone dn̄i. Sine temptatōe ꝓbatꝰ nullꝰ eſſe pōt. ſiue ſibiip̄i: ſicut ſcriptū eſt. Ecci. xxxiiij. Qui nō eſt temptatꝰ qualia ſcit. ſiue alijs ſicut dicit apl̓us Gal̓. iiij. ⁊ temptationēmeā in carne mea nō ſpreuiſtis. Alia eſt argumentū acceptationis diuīe. Tho. xij. Quia acceptꝰ fuiſti deo ⁊cͣ. Aliaeſt ſollicitudo diligētie. glo. ſuꝑ illd̓. Proba me dn̄e ⁊ tempta me. quia niſi temptaret: negligētes eſſemꝰ. Alia eſt cōpreſſio ſuꝑbie Greg.anctꝰ ſe temptari deſiderat poſt virtutes: ne ex ꝯfidentia virtutuꝫ in pct̄m cadat .j. Corin. xij.Ne magnitudo reuela. extol. me: datꝰ eſt mihi ſti. ⁊cͣ. Ideꝫhabet̉ ex verbis Criẜ. Alia eſt adeptō corone. Math̓. vj.glo. temptatō eſt neceſſaria ad coronā. Iſtis de cauſis gaudendū eſt in temptatōibꝰ. ⁊ maxime a ꝑfectis ⁊ exꝑtis quiꝓpter exꝑientiā fortes ſunt in temptatōibꝰ ⁊ cauti ꝓpt̓ ꝑicula earudeꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. Si gaudendū eſt alicui ex hͦ ꝙ incideret in temptatōeꝫ. gͦ petedū eſt temptari.Dicendū ꝙ nō ſequit̉. bene aūt ſequeret̉ ſi caſus ī temptationē eſſet directe cauſa gaudij. ſꝫ nō eſt ita. Sꝫ illa q̄ ſolētꝯſequi ad temptatōeꝫ vtpote illa q̄ tacta ſunt ex glo. ibidē.⁊ alia appetibilia. In multis em̄ caſibꝰ appetēdū eſt conſequēs ad aliud: nō tn̄ illud ad qd̓ ꝯſequit̉. ſicut ptꝫ de ieiunio ⁊ abſtinētia a licitis. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝙ naturebonū indiciū ē deſideriū ſciendū ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hoc veꝝ eſt.nō tn̄ modꝰ acquirendi quicūqꝫ. vtpote qn̄ modꝰ eſt ꝑiculoſus ⁊ occaſio maioris dāni ꝙͣ ꝓueniat ꝯmoditas ex ip̄a ſcientia. vt in ꝓpoſito. caſus infirmi ex temptatōe in pctm̄ eſtin comꝑabiliter maioris damni ꝙͣ ſcientia ꝓueniēs ex experiētia temptatōis. licet aūt ab infirmo nō eſt temptatioappetēda ꝓpter ꝑiculū caſus: vtilit̓ tn̄ appetit̉ ⁊ appetēda eſta viro ꝑfecto ⁊ exꝑto ⁊ multū confidēti de diuina miſcd̓ia⁊ quaſi certꝰ de adiutorio diuino. ¶ Ad illud quod obijcit̉ꝓ alia ꝑte ꝙ ꝑiculoſe ſunt ⁊cͣ. dicendū ꝙ hoc veꝝ eſt infir
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten