rantie dicit aug. repetēdo verba Cypriani ſic. Hunc panē dari nobis quottidie poſtulamus. ne qui in xp̄o ſumꝰ⁊ eukariſtiā quottidie accipimus ad cibū ſalutis: intercedēte aliquo grauiori delicto dū abſtinētes ⁊ nō cōmunicātes a celeſti pane prohibemur: a xp̄i corꝑe ſeꝑemur.Alia ē ratio moralis. vt ꝑ hoc intelligatur ꝙ panis iſtedie gratie nō nocte peccati ſit accipiēdus: ne indigne accipiens corporis ⁊ ſanguinis dn̄i reus efficiat̉ .jͣ. coꝝ. xj.¶ Ad primū gͦ dd̓m. Ꝙ licꝫ panis quottidianꝰ cōprehēdat hodiernū: n̄ tn̄ petēdo panē qͦtidianū nob̓ dari petīꝰhodie nob̓ dari. nō eī ſeꝗt̉ peto panē qͦtidianū mihi dariergo peto hodie dari. hodie em̄ tp̄us actꝰ dandi vel quādo cōſignat. cū dicitur da nobis hodie. cū aūt dicitur danobis panē quotidianū: nō exprimitur tp̄us vel qn̄ ip̄iꝰactus dandi: ſed potius qualitas rei ſiue ſubſtātie dande. Unde ſenſus ē. da nobis paneꝫ quotidianū .i. da nob̓panē qui eſt quotidianus .i. quo debemus quotidie refici. dicitur eī quotidianus. quia quotidie reficere debꝫ vtpatꝫ ex glo. qui petitur dari hodie .i. ſemꝑ exiſtēte vita p̄ſenti. Unde da nobis hodie. Aug. ꝙͣdiu dicit̉ hodie. id ēin hac tꝑali vita. Ioh̓. vj. Domine da nobis ſemꝑ panēiſtum. ¶ Ad aliud patꝫ rn̄ſio ex dictis. quia nō ſequiturpeto mihi dari panē quotidianū: ergo peto illū mihi dari hodie vel hoc tꝑe. licꝫ ⁊ī panis quotidianus ſit panishuius tꝑis: nō tamē cōſignat qn̄ ſiue tp̄us ip̄ius actꝰ dādi ſicut hodie facit. ¶ Ad alid̓ quod obijcit̉. Ꝙ cū panisſacramētalis .i. corpus xp̄i nō miniſtrat̉ poſt prandiumꝙ hec orō qua petitur illud dari hodie: nō ē dicēda poſtprandiū. dicūt aliqui ꝙ cū multiplex ſit panis quotidianus. eccl̓ia orās ante prandiū. panē noſtrū quotidianuꝫda nobis hodie petere pōt indifferēter vnū iſtoꝝ dari ſibi. poſt prandiū v̓o pōt petere corporalē doctrina ſpūaleꝫnō aūt ſacramētalē. Uel aliter pōt dici. ꝙ eccl̓ia ꝑ totumorbē dilatat̉. Ideo frequēter dr̄ orbis terre. qn̄ aūt ī vnoemiſperio ē poſt prādiuꝫ. vel nox in alio ē ante prandiuꝫvel dies. iō ſemper qualibet hora cōſecratur corpus xj̄⁊ cōmunicat̉ ab aliquo. ⁊ rōne illius ab hominibus mbris eccleſie. vel quia ꝑ orbeꝫ multi ſunt infirmi qui proneceſſitate qualibet hora diei cōmunicari poſſunt. et ſictota eccl̓ia ꝑ illos: nō tn̄ licet ꝯficere niſi ante prandium¶ Ad vltimū dd̓m ꝙ quotidie debemꝰ cōmunicare ſpūaliter adminꝰ. ſacramētaliter ⁊ ſpūaliter tꝑibus ſtatutisab eccl̓ia. Vt in glo. math̓. vj. Super illud. pane̓ noſtrūſuꝑſubſtātialē vl̓ quotidianū. Quia qui edūt me adhuceſuriēt Eccͣi. xxiiij. hic quotidianꝰ ī patria eternus. Hicpanis aſſidue ꝑ fidē ⁊ caritatē interius reficere debet. qꝛſine eo viuere nemo pōt. Uerbum glo. ſic intelligi debetquotidie det̉ aliquibus ſacramētaliter ⁊ ſpūaliter. oībꝰaūt ſpūaliter.Petitio quinta. Et dimittenobis debita nr̄a ſicut ⁊ nos ⁊cͣ.Equit̉. ⁊ dimitte nobis debita nr̄a ſicut etnos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Hic pͥmoquerit̉ quid petitur hac petitōne. Secundo ſi hec petitio ſit faciēda. Tercio ſuppoſito ꝙ ſic. Utrū a quocūqꝫ fieri debeat. Quarto. vtrū petiio peccatoꝝ p̄teritoꝝ vel p̄ſentiū. Quintotur hic dimiſſide modo peterīdi hoc ē vtrū ꝯuenit fieri ſub cōditōe. Sexto vtrū dimiſſio debeat omnibꝰ fieri an ſolūmodo petētibus veniam.Queritur ergo pri­ .§. j.mo. quid petit̉ hac petitōne. Et patet ꝙ dimiſſio peccatorū. quia luce. xj. dicitur. dimitte nobis peccata noſtra.Item math̓. vj. ſuper illud debita dicit glo. interli. pct̄a.¶ Cōtra. hic petitur dimiſſio peccatoꝝ. debita ſunt aliqd̓⁊ debitores alicuius rei ſunt debitores. ſed pecchil ē. Ioh̓ .j. Sine ip̄o factū ē nihil: gͣ petens dimiſſionēetit dimiſſionepct̄oꝝ. ¶ Itē nullꝰ obligatureccatū nō ē debitū: cū debitū importat obli-gatōem debitoris. ¶ Reſpōſio ꝙ debit a dicunt̉ peccataque nos debitores pene cōſtituūt. Ut eī dic̄ Inno. n̄ hicagit̉ de debitis pecuniarū: ſed de debitis offenſarū. Sil̓rpeccatores dicūt̉ debitores. Luce. xiij. putatis quia ⁊ ip̄idebitores fuerūt p̄ter oēs hoīes habitates in hierl̓m. ibidebitores peccatores dicunt̉. Un̄ glo. Iſti hieroſolimitenō ſoli peccatores fuerūt: ſed in terrorē reliquoꝝ punitiſunt. Et auguſti. de ſermone dn̄i. debita peccata dici manifeſtū ē. Iuxta illud qd̓ ait dn̄s math̓. v. Amen dico tibi nō exies inde donec reddas nouiſſimuꝫ quadrantem.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ peccatū nihil ē. dd̓m ꝙ ſicut tenebra. vno mō dr̄ carētia lucis ⁊ nihil ē. alio mō aer obſcurus ⁊ aliqd̓ ē. Un̄ dan̄. iij. Benedicite lux et tenebredn̄o. Sic ē d̓ peccato. qn̄qꝫ dr̄ priuatō finis debiti ī actuinteriori vel exteriori. ⁊ ſic nihil ē. qn̄qꝫ ip̄e actus malus⁊ ſic aliqd̓ ē. Un̄ mgr̄. ij. li. ſenten̄. xxxv. diſ. Sane dici pt̄⁊ libe̓ trādi debet. pct̄m eſſe actū malū interiorē ⁊ exteriorē. ⁊ ſic vno mō ē aliqd̓: alio mō nihil. Pret̓ea. pct̄a nōdicunt̉ debita formaliter .ſ. qꝛ debent̉: ſꝫ effectiue .ſ. qꝛ efficiūt debitores .ſ. penarū. Ex hͦ pꝫ rn̄ſio ad illd̓ qd̓ obijcit̉Ꝙ nullꝰ obligat̉ ad pct̄m ⁊cͣ. Quia licꝫ nullꝰ obliget̉ adpct̄m: tn̄ cōmittēdo pct̄m efficit̉ debitor pene. debituꝫ em̄ꝯtrahit̉ cōmiſſione peccati. ꝓpter qd̓ peccatū dr̄ debituꝫquia peccatorē efficit debitorē.Conſequēter queriᵐ. §. ij.tur. ſi petēda ē dimiſſio pct̄oꝝ. ꝙ ſic: pꝫ ex auctoritate etſapiētia ⁊ bonitate illius ꝗ hāc docuit orōem. ¶ Contra.nullū malū debet relinquere dn̄s impunitū. relinque̓ mala impunita eēt ꝯtra eius iuſticiā. ⁊ ita ꝯtra ſeip̄m qui ēſumma iuſticia. ad quod ſequeret̉ ꝙ negaret ſe. qd̓ ē impoſſibile. ij. thimo. ij. Ille fidelis ꝑmanet ſeip̄m negare n̄pōt. ¶ Itē Iob. ix. Uerebar omnia oꝑaea. ſciēs ꝙ nonꝑceres delinquēti. Si aūt dn̄s nō ꝑcit. nō ē ab eo petēdadimiſſio pct̄oꝝ. ¶ Itē ſi petit̉ dimiſſio pct̄oraut tm̄ ꝙͣtūad penā. aūt ꝙͣtū ad maculā. aut ꝙͣtū ad vtrūqꝫ. Si ꝙͣtūad penā. Cōtra. ſuꝑ illd̓ Iob. ix. Uerebar oīa oꝑa meaglo. ⁊ ſi penitētes ad pnīam vocat: tn̄ pct̄m nūꝙͣ ſine vltion p̄terit. vel hō punit vel deꝰ punit. Si ꝙͣtū ad maculitūc incōueniēter ſequit̉. ſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitorilnr̄is. qꝛ nos nō poſſumꝰ auferre maculas criminū. hoc eiſolius dei ē. Un̄ Iſa. xliij. Ego ſum ille ꝗ deleo iniꝗtatesꝓpter me. q. d. nullus aliꝰ. Ex his relinquit̉ ꝙ incōueniſio. ꝙ hec petitio inteenter petit̉ ꝙͣtū ad vtrūqꝫ. ¶ Rī̄omnes neceſſaria ē ⁊ frequētius iterāda. Un̄ aug. Quātūcūqꝫ in hac vitābis dice̓ dimitte noꝑficimꝰ neceſſe ēbis ⁊cͣ. ¶ Ad illd̓ qd̓jcit̉. ꝙ petere dimiſſionē peccatorū ē petere ꝯtra diuinā iuſticia ⁊cͣ. d̓d̓m. Ꝙ petere dimiſione pct̄oꝝ ẜm inꝫ petitōis. ꝓut edita ē a ſummaſapientia: nō ēeccatū oīno dimittat̉ .ſ. ꝙͣtū ad penā:ſꝫ vt ẜm ꝑte. vt ſi ſit infinita pena debita culpe. ꝙ mutet̉ in tꝑalem: ſi aūt finita ꝙ mutet̉ in minorē. ⁊ hoc petenō eſt cōtra dei iuſticiā. Similiter intelligēdum ē v̓bumIob .ſ. ſciēs ꝙ nō ꝑceres delinquēti. hoc em̄ intelligit̉ deomnimoda ingentia. Unde ſenſus ē. ſciēs ꝙ nō ꝑce̓sdelinquenti .i. nō omnino ꝑceres. hoc nō ē ſine pena quacūqꝫ .ſ. ꝯpūctōis ſiue afflictōis eiuſqꝫ. ¶ Ad id qd̓ queritur vtrum petitur dimiſſio ꝙͣtum ad penam tm̄ ⁊cͣ. dd̓mꝙͣtum ad vtrūqꝫ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcitur. ꝙ nos nō poſīmus criminis maculas tollere ⁊cͣ. dicūt quidā ꝙ nosdebitoribus quodammō tollimus maculas peccatorumnō ꝑ infuſionē gr̄e ſicut deus: ſꝫ ꝑ meritū. videlicet cumoramus ꝓ ip̄is et meremur illis primā gr̄am. Unde Iaco. v. Qui ꝯuerti fecerit pct̄orē ab errore vie ſue: ſaluabitaīam eius a morte ⁊ oꝑit multitudinē peccatoꝝ. Aliterpōt dici ⁊ magis ad ꝓpoſitū. dimittere debita ẜm ꝙ intelligit̉ cū dr̄. ſicut et nos dimittimus debitoribus noſtris:ē nō recordari offenſarū ſiue iniuriarū ad vindictā. UnCriſo. math̓. vj. exponēs illud. dimitte nobis ⁊cͣ. hac ſuplicatōnis legē induxit ī ſubmemorādo quidē pct̄oꝝ modeſtos eſſe ſuadens. ī iubēdo aūt dimitte̓ alijs a memo