De officio miſſecorrumpit̉. Quotidianus aūt iſte cibus nūc dicit̉: ꝙͣdiuiſta vita tꝑalis ꝑ dies deſcēdētes ſuccedēteſqꝫ ꝑaguntur¶ Rn̄ſio. ꝙ aug. nō ꝯcludit panē ſacramētalē nō eē quotidianū ſimpliciter: ſꝫ ẜm oriētales. dic̄ eī vn̄ ꝓbat̉ nō hūcin illis ꝑtibꝰ intelligi panē quotidianuꝫ. nā pct̄i magnicrimīe arguerent̉: qui ex eo quotidie n̄ accipiūt: ſꝫ d̓ iſtisnihil in aliquā ꝑtem diſſeramus. hec aug. Ex his verbispatet. ꝙ nō intēdit ꝯcludere ꝙ panis ſacramētalis nō ſitquotidianꝰ: ſꝫ ꝙ nō ẜm eos. ꝑ hoc ſi eēt: graui crimīe arguēdi eēt qui illū nō quotidie cōmunicat. ſꝫ nō ſunt arguēdi ſic: exquo videt̉ habere ꝓpoſitū ẜm eos. Aug. autēnō diffinit vtrū arguēdi ſint vel nō. ¶ Ad vltimū gͦ dd̓mꝙ argumētū aug. ꝓcedit ſuppoſitis illis que ſupponuntorientales.Pa nobisOnſequēter querit̉ de hoc ꝙ dr̄ da nobis.Et querit̉ ꝓ qͦ ſupponit ꝙ dico nobis. videtur ꝙ tm̄ ꝓ iuſtis quibꝰ ꝯuenit dice̓ pr̄ nr̄.Et ita videt̉ ꝙ panis iſte ſit tm̄ petēdus iuſtis. ¶ Itē vide̓t̉ ꝙ ꝯueniret cibū petere omni carni. Dic̄em̄ Criſ. ſuꝑ math̓. xvij. Antiqui monachi in gr̄arūactōne ſolebāt dice̓. Qui dat eſcā omni carni ⁊cͣ. gͦ gr̄as agbāt ꝓ cibo dato omni carni. gͦ eadē caritate debet peti cibus oī carni. gͦ debet dici da oī aīali ⁊ non tm̄ da nobis.¶ Preterea. vidr̄ ꝙ deberet dici mihi nō nobis. qꝛ cū vixaliquis ſibi ſufficiat: p̄ſumptō videt̉ orare ſiue aliqd̓ poſtulare ꝓ alio ſiue aliꝗd. ¶ Si rn̄deat̉ ꝙ orō dn̄ica ꝓut ēedita a math̓. ꝯueīt ꝑfectis: tūc videt̉ ꝙ ꝓut ē edita a luca deberet dici mihi: cū illa forma tradita ſit imꝑfectis.hͦ videt̉ ꝑ illud eccͣs. ix. Nemo ſcit vtrū amore vl̓ odio dignus ſit. gͦ vt videt̉ p̄ſumptuoſum ē alicui poſtulare aliqd̓ aliud a ſe. ¶ Itē quare nō petit̉ dari nobis cōditōnaliter vt diceret̉ da nobis ſicut damꝰ. ſicut in ſequēti petitōe dr̄. dimitte nobis ſicut dimittimꝰ. ¶ Itē dn̄s petitōeꝫſuā ꝯditōnaliter fecit. Math̓. xxvj. Si fieri pt̄ trāſeat ⁊c̄verūtamē nō ſicut ego volo: ſꝫ ſicut tu. cū gͦ mgr̄ nr̄ ſit etexemplar nr̄m ⁊ maxime facto. quare nō ꝓponimꝰ petitōes nr̄as deo ſub ꝯditōe. Ut diceremꝰ pane nr̄m quotidianū da nobis hodie ſicut vis vel aliquid tale. ¶ Pret̓eaqͣre nō docuit dn̄s pete̓ ſub ꝯditōe ſicut ille orauit. ¶ Reſpōſio. ad primū patꝫ ex dictis ſupra ī expoſitōe illiꝰ verbi pr̄ nr̄. Ibi eī dictū ē. ꝙ etiā iniuſti pn̄t dicē pr̄ nr̄ ⁊ qͣreet quo affectu. ¶ Ad illd̓ qd̓ ſubdit̉ ꝙ panis iſte ſit tm̄ petēdus iuſtis. Dicēdū ꝙ hoc nō ē verū. qꝛ illi qui pn̄t dicēpater nr̄. vel in ꝑſona eccl̓ie. vel optādo ſibi filiatōem tāti patris: poſſunt petere panē quottidianū ſibi dari vt iuſti fiant .ſ. cōmunione panis ſpūalis. inſtructi dono paīsdoctrinalis. purgati dono panis ſacramētalis. Pret̓ea aiuſtis pōt peti etiā iniuſtis: qꝛ ⁊ iuſti iuſtos debēt diligi⁊ iniuſtos. Iuſtos ī deo: iniuſtos ꝓpter deū: dilige̓ inquāet affectu ⁊ effectu. ¶ Ad aliud dd̓m. Ꝙ nō ē hac oratōepetēdus cibus aīalibꝰ. cuiꝰ rō ē qꝛ hec oratō data ē a dn̄obeatificādis ī patria: vt ex ip̄is petitōibꝰ ſupradictis pꝫPret̓ea. oīa ꝓpter electos facta ſunt. Un̄ adamātius ſuper li. iudic̄. Iuſto oīa ſeruiūt. Un̄ iuſti prīcipatuꝫ tenētī creaturis. In cuiꝰ teſtimoniū dr̄ gen̄. j. Faciamꝰ hoīemad ymaginē ⁊ ſil̓itudinē nr̄am: ⁊ p̄ſit ⁊cͣ. dū eī hō ymaginē dei ⁊ ſil̓itudinē in ſe habet: inferioribꝰ creaturis iurep̄ſidet. ⁊ reſpectu illorū obtinet dn̄ium. Un̄ ſicut qd̓ dat̉illis qui regi ſeruiūt dat̉ regi: ſic qd̓ dat̉ inferioribꝰ creaturis dat̉ iuſtis. ꝓpter qd̓ iuſtorū ē gr̄as ſoluere ꝓ beneficijs aīalibꝰ collatis. Ex his patet ꝙ etſi iuſtoꝝ ē gr̄asexoluere deo quia dat eſcā omni carni: nō ꝓpter hec petēda ē hec exhibitō in orōe dn̄ica. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijciturꝙ dd̓m eēt da mihi nō da nobis ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ ꝯueniētiꝰdr̓ nobis ꝙͣ mihi. hec eī forma orādi data fuit a dn̄o fratribꝰ qui erāt filij ſummi pr̄is. Un̄ incipit̉ pr̄ nr̄. quoruꝫꝓprie ē ſibinuicē ſubuenire mutua orōe. ⁊ et alios .ſ. peccatores orōibꝰ ſuis ſupportare. Preterea. hec forma orandi ꝓuiſa fuit a ſumma ſapientia. vt illo vteret̉ eccl̓ia que.xxxvij.nullos excludit fideles. nec oportet aſcribi preſumptōnia quocūqꝫ dicat̉: cū hec ſit forma vniuerſalis orādi edita a dn̄o: ⁊ ab omnibꝰ ẜm hāc formā dicēda. ¶ Ad aliudqd̓ querit̉ quare nō apponit̉ ꝯditio ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nō ꝯueniret nobis dicere da nobis ſicut nos damꝰ: qꝛ nō ſumꝰdn̄i rerū. res em̄ accomodate ſunt nobis ad vſum. vndediſpēſatores ſumus ſolummō. ꝓpter qd̓ nr̄m nō eſt dareꝓprie ſed dn̄i. qui ē dn̄s ſimpliciter rerū .j. ꝑalippo. vlti.Cue ſunt diuitie et tua ē gl̓ia: tu dn̄aris omniū. Noſtꝝaūt ē offenſas dimittere. quia ſumus ſuſceptibiles iniuriarū. ¶ Ad illud quod querit̉ de cōditōne apponēda vl̓ intelligēda in petitōibꝰ. Dicēdū ꝙ duo ſunt genera ꝯditionū apponēda vel intelligēda ī petitōibꝰ. Una ex ꝑte eiusio petit̉. vt ſi vis vel hmōi. ⁊ hec intelligit̉ in omni pee. nec exprimit̉ ꝓpter ſui certitudinē. Certū ē em̄ ꝙ ille qui ē ſumme bonꝰ īmo ſumma bonitas et ob hoc ſumme diffuſiuus boni qui dat omnibꝰ affluenter. Iaco. j. ꝙquātū ē in ip̄o ſemper dare ꝑatus ē. Alia ē ꝯditio ex ꝑtepetētis. Et hoc pōt eē dupliciter: vel ꝓprie rn̄dens ꝑ quādā ꝯformitateꝫ. vt ſi diceret̉. da ſicut damꝰ. vel ſanctificaſicut ſanctificamus ⁊ hmōi. Et hmōi ꝯditio neqꝫ ē exprimēda neqꝫ ſubintelligēda. niſi in illa petitione vel cōmunis. et hec ē intelligēda in oībꝰ petitōibꝰ ſic. exaudi me ſicut exaudio ꝓximū. Un̄ ꝓuerb̓. xxj. Qui obturat auremſuā ad clamorē pauꝑis. ip̄e clamabit ⁊ nō exaudiet̉. glo.generaliter: non egeno tm̄ vel corꝑaliter infirmo. Naꝫ ꝙcriminibꝰ alienis affectu miſericordie n̄ vult ꝯdolere. ſedvindicātis via vult tenere cenſuraꝫ: on̄dit ſe vicioꝝ ſecibus eliquatū: nō auditu diuine miſericordie dignum. dimitte ſicut dimitto. Math̓. xviij.Serue nequā omne debitū dimiſi tibi ⁊cͣ. nonne gͦ oportuit ⁊ te miſereri ꝯſeruitui ⁊cͣ. Hec aūt ꝯditio intelligēda ē ī omni petitōne. Un̄ſuꝑ illud math̓. vj. Si dimiſeritis hoībꝰ peccata eoꝝ ⁊cͣdicit glo. ſignat ī omnibꝰ his petitionibꝰ indubitanter adn̄o tribui qd̓ petit̉: ſi vltime ꝯditionis pactū ſeruare nōnegligimꝰ. Un̄ ſubdit. Si dimiſeritis ⁊cͣ. Ecce ꝙ ī oībꝰpetitionibꝰ his intelligēda ē conditio dimiſſionis offenſe. vel ꝯpaſſionis miſerie. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ dn̄s docuit petere ſub ꝯditione licet non ſic̄ ip̄e orauit. In quintapetitione quare n̄ ſic ſupra tactū ē. quare autē n̄ alijs infra diceturHodieOnſequēter querit̉ de hoc qd̓ apponit̉ hodie. qꝛ videt̉ ꝙ ſuꝑflue: cū includit̉ ī hoc ꝙdr̄ quotidianū. Cū em̄ petit̉ dari panē qͦtidiqnū petit̉ dari hodiernuꝫ ⁊ ita hodie etcras et ꝯſequēter. ¶ Itē aug. ad ꝓbam. ꝑ hoc ꝙ dr̄ hodieſignatur hoc tꝑe. ſed panis quotidianus ē panis huiustꝑis: et ita vt prius. ¶ Iteꝫ cū hac petitione petit̉ corpusxp̄i quod nō ē cōmunicādum alicui ſano poſt prandiumvidetur ꝙ iſta petitio non ē faciēda poſt prandiū. cū illapetatur illo die dari qua ꝓfertur. et hoc ē qd̓ dicit aug.in li. de ſꝫmone do. ī monte. dic̄ em̄. Quis eſt qui audeatdicere ſemel tm̄ nos orare debere orōem dominicā. Autcerte etiā ſi iterū vel tercio. vſqꝫ ad eā tamē horā qua corꝑe dn̄i ꝯmunicamꝰ. Poſt v̓o nō ſit orādum ꝑ reliquastes diei. non em̄ iā dicere poterimus da nobis hodie ꝙiam accepimus. aut poterit quiſqꝫ cogere. vt etiā vltimadiei ꝑte ſacramentū illud celebremus. ¶ Item videturex hoc appoſito ꝙ ꝯmunicādū ſit quotidie. glo. math̓. vj.quia xp̄c noſter factus ē. et deus pater cuꝫ xp̄o nobis oīadonauit. Ideo oramus vt quod nr̄m ē ꝑ donum quotidiedetur. ſed ſolummō datur nobis qn̄ ꝯmunicamus: gͦ ⁊cͣ.¶ Reſponſio. ꝙ non ſuꝑflue apponit̉. īmo multiplex eſtratio quare apponit̉. Una ē ne ſollicitudine grauemur.criſo. ꝓ pane iuſſit ſolū facere. ⁊ ꝓ pane quondiano. vt n̄ſolliciti ſimus ꝓ craſtino. ⁊ neqꝫ in hoc ſuffecit v̓bo: ſꝫ etalid̓ poſt hoc appoſuit dicēs. da nobis hodie. vt nō ꝯteramꝰ noſip̄os ſollicitudine ſuꝑueniētis diei. Alia ē ne aliqͦdelicto ꝯtīgēte a corꝑe xp̄i ſeꝑemur. In li. d̓ dono ꝑſeue