¶ NoſtrumEquit̉ de hoc ꝙ dr̄ nr̄m. Circa qd̓ ſic. anteyͣ panis iſte det̉ nobis nō ē noſter: ſꝫ eiꝰ quiaturꝰ ē illū. gͦ dd̓m eēt: panē tuū da nobishodie. ¶ Itē ẜm ꝙ petit̉ panis ſacramētatis nō videt̉ dd̓m eē panē nr̄m. cū panis iſte ſit panis aneloꝝ nō hoīm niſi ꝑ accōmodatōem. ¶ Itē quō iure dr̄oſtruꝫ. ¶ Reſpōſio. panis ꝓprie dr̄ eē illius cuiꝰ ē refectio. dr̄ gͦ eē nr̄m: vt nr̄a on̄datur indigētia ꝓpter quamindigemus hmōi panis refectōe. ⁊ vt ſic indigētiā nr̄amrecordando humiliemur. Itē nr̄m dr̄. vt on̄dat̉ ꝙ ꝓximoindigēte nō debet ab aliquo vt ꝓpriū haberi: ſꝫ ⁊ materialis ⁊ ſpūalis ip̄i indigēti cōmunicari. Pret̓ea. nr̄m dr̄ n̄tuū. quia nos ſumus cā ꝓpter quā ē panis materialis etſacramētalis ⁊ doctrinalis. et ſpiritualis. ſub rōe panisdico hoc ē inqͣtū reꝑatiuꝰ ē indigētie. vn̄ nr̄ ē. nō ꝓprietate: ſꝫ vtilitate ⁊ cauſalitate. nos eī finis ſumus ꝓpter quēpanis iſte miniſtrat̉. ¶ Ad aliud dd̓m. Ꝙ ⁊ ſi verbū deiſit panis angeloꝝ. tn̄ panis hoīs ē verbū caro factū. ẜmeī deitatē inuiſibilē deus reficit angelos. Tho. xij. Egocibo inuiſibili ⁊ potu qui ab hoībꝰ videri n̄ pōt vtor. ẜmaūt deitatē in ꝑſona filij incarnatā reficit nos. ¶ Ad hocqd̓ querit̉ quo iure panis qui ē verbū dei ſiue ſacramētalis dr̄ nr̄. Dicēdū ꝙ ē fructus terre nr̄e. Fructus autē eiꝰē in cuiꝰ terrā ortū habet. Iſte aūt panis ē fructus vētrisbeate viginis. Luce. ij. benedictꝰ fructus vētris tui. pͣs.dn̄o dabit̉ bengnitatē ⁊cͣ. Itē iſte panis ſpecialius pt̄ dici hoīs ꝙͣ angeli rōe efficiētie quodāmodo. homī eī datūē ꝯficere corpꝰ xp̄i nō angelo. Math̓. xxvj. hoc facite quotiēſcūqꝫ ſu.oratōem.¶ QuotidianumOnſequēter querit̉ de hoc qd̓ dr̄. quotidianū. Et primo quare dr̄ in luca. quotidianiin matheo ſuꝑſubſtātialē. ⁊ quare mutatūē qd̓ dicit math̓. in id qd̓ dicit lucas. ¶ Iticū ml̓ti habeāt panē materialē ⁊ ſpiritualē. quare qͦtidiepetunt̉ dari. alia eī genera panū nō ſunt dicēda quotidiāna. ¶ Itē cum iuſti qui orādo impetrāt qd̓ petūt ꝯtinuehabeāt panē ſpiritualē: videt̉ ꝙ debēt dice̓ panē ꝯtinuuꝫnō qͦtidianū. ¶ Si diceret̉ ꝙ nō habēt panē ſacramētalēꝯtinue neqꝫ doctrinalē. ꝓpter qd̓ nō debꝫ dici ꝯtinuū. Similiter nec habēt quotidie hec genera panū. ¶ It̄ panishic ſacramētalis quare dr̄ quotidianus: cū a paucis deeccl̓ia quotidie recipiat̉ qꝛ a ſolis ſacerdotibꝰ. ¶ Itē cuꝫmulti in eccl̓ia clamēt. pauē nr̄m quotidianuꝫ da nobishodie. ꝗ tn̄ iſtū panē nō cōmunicēt quotidie. videt̉ ꝙ clamēt ⁊ nō exaudient̉. ¶ Cōtra. Iſa. xxx. ad vocē clamoristui ſtatim vt audierit rn̄debit tibi ⁊ dabit tibi panē artū¶ Ad primū dd̓m. ꝙquid ē ſuꝑſubſtātiale a paucis intelligit̉: qd̓ quotidiarnū a multis. ſꝫ ſicut ſupra tactum eſtorō edita a math̓. ē edita vt ꝑfectis ꝯueniebat. ꝓpter qd̓ īeditōe math̓. ponit̉ ſuꝑſubſtātialis: qꝛ hoc ꝑfecti caperepoterāt. ſed vt oēs caꝑe poſſent orōem dn̄icam: decreuiteccl̓ia loco ſuꝑſubſtātialis quotidianū poni. ⁊ ꝯueniēsē hec mutatio: cū idē ſit hoc ⁊ illud. dicit em̄ dam. Panēnr̄m ſuꝑſubſtātialē da nobis hodie. hoc ē panē noſtrumquotidianū. Similiter math̓. vj. panē nr̄m ſuꝑſubſtātialē. glo. vel quotidianū. Quotidianus tn̄ a forma generaliori noīatur ꝙͣ ſuꝑſubſtātialis. ꝯtinet em̄ panē corꝑaleꝫſpūalē. doctrinalē ⁊ ſacramētalē. ſuꝑſubſtātialis at̄ vt eſt.quotidianus ſolummō ſacramētalē. ¶ Si obijcit̉ contrahāc expoſitōem. quia panis ſuꝑſubſtātialis ē: qui ē ſuꝑomnes ſubſtātias ſicut dicit glo. quotidianus nō ē ſuperomnes ſubſtātias. Rn̄ſio ꝙ hec expoſitio ē ẜm ꝙ ip̄e deus ſiue xp̄c dr̄ panis. vt patet ex verbis glo. qui hic ē qͦtidianus: ſꝫ ī patria eternus vt dr̄ ī glo. Pret̓ea. ſuꝑ ſubſtātialis duobꝰ modis pōt intelligi. Ul̓ vt ſit vna dictio. vl̓due ſint dictōes. qͣi da nobis panē ſuꝑſubſtātialē .i. xp̄mqui ſuꝑſubſtātialis .i. ſuper omnes ſubſtātias qui panisnoſter in altari ē. Uel ita da nobis panē nr̄m .i. xp̄m amē ꝓprius cibus fideliū. ⁊ hoc ſuꝑ panē .i. p̄ter pane ſubſiātialē .i. neceſſariū ad ſuſtentatōem. q. d. da nobis vtrūqꝫpanē mētis ⁊ corꝑis. Panis at̄ quotidianus tā d̓ corpoli ꝙͣ de ſacramētali ſane pōt intelligi. ¶ Nota ꝙ ml̓tiplici rōe dr̄ iſte panis ſacramētalis ſuꝑſubſtātialis. vna ratōue qua eſt ſuꝑ omnem ſubſtātiam: corpus em̄ eius eſtſuper omnē ſubſtantiam corꝑalē: anīa eius ſuꝑ omnemſubſtātiā ſpūalē. deitas eius ſuꝑ omnia ē. rōe cuiꝰ poſſetdici ſuꝑſubſtātialis ſicut dr̄ ſuꝑbonꝰ ẜm dyo. ⁊ dam̄. velalia rōe. ſicut accidētia cederēt in nihilū niſi ſupportarē.tur a ſubſtātia. iō dr̄ ſubſtātia qꝛ ſubſtat accidētibꝰ: ſimiliter niſi a xp̄o ſupportarent̉ ſubſtātie ⁊ accidētia cederētin nihilū. iō dr̄ ſuꝑſubſtātialis. quia nō ſubſtat accidētibus tm̄ ſicut ſubſtātia: ſꝫ accidētibꝰ et ſubſtantijs. heb̓. j.portās oīa verbo virtutis ſue. Itē aliter panis ſubſtātialis dici pōt. ſuſtentat em̄ naturā infimaꝫ .ſ. corpus. Iſteaūt ex quo ſuſtentāt nr̄m ſuppremū .ſ. aīam: merito ſuperſubſtātialis dici pōt. ꝓuerbi. xij. Iuſtus ꝯmedit et repleaīam ſuā. Item alius panis ſubſtātialis cedit in naturācomedētis: nō ſic iſte ſꝫ mutat ꝯmedentē in ſe. Aug. Nōtu me mutabis in te: ſꝫ tu mutaberis in me. iō meritorinis iſte ſuꝑſubſtātialis dr̄. ¶ Ad aliud dd̓m. Ꝙ licꝫ inti habeāt panem materialeꝫ ⁊ ſpiritualeꝫ: tn̄ neceſſe habent petere paneꝫ ſpiritualem: vt illū habūdantiꝰ ⁊ ꝑfectius habeat. Ioh̓. x. Ego veni vt vitā habeāt ⁊ habūdātius habeāt. Pret̓ea. pro habitis petit̉ vt ꝯſeruēt̉. pͣs. damihi intellectū ⁊cͣ. Caſſi. Ideꝫ ſupra petijt: ſꝫ dona dei cōtinue ſunt petenda. ſemper eī p̄ſtat qui donata cōſeruat.¶ Ad alid̓ dd̓m. ꝙ etſi iuſti ꝯtinue panem ſpiritualeꝫ habeāt: hoc eſt habitu virtutis ſiue iuſticie: tn̄ nō habeātcōtinue actum iuſticie ſed interpolate. ⁊ iō non eſt dd̓mꝯtinuū: ſꝫ potius quotidianū. nō eī ꝯtinue exit in opus.ꝓpter qd̓ neceſſarius eſt panis iſte quotidie: vt quotidieviuetur ⁊ in opus exeat. Pret̓ea vt dicit Criſoſt. ꝓ paneſolum iuſſit orōem facere. ⁊ pro pane quotidiano. vt nonſolliciti ſimus ꝓ craſtino. ¶ Ad alid̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ panisſacramentalis a paucis accipit̉ ⁊cͣ. Dicendū ꝙ quilibetexiſtens extra mortale iſto pane reficitur. Cibus em̄ intrans per os alicuius corꝑis. nō tm̄ reficit ip̄m os: ſꝫ oīaꝯmembra ſua. Eccleſia aut totū vnū corpus eſt. .j. corxij. Omnes nos in vnum corpus baptizati ſumus. hicorporis caput xp̄c. Col̓. j. eſt caput corporis eccleſie. huius capitis os p̄latus ſiue ſacerdos. hiere. v. Si ſcꝑaueris p̄cioſum a vili: quaſi os meū eris. Illud eſt ꝓpriuꝫ ſacerdotis. ſeꝑare .ſ. p̄cioſum .i. aīam a peccato quod eſt vile. hiere. ij. Ꝙvilis facta es ⁊cͣ. Iſte igitur panis ex quoquotidie ab aliquo ſacerdote ꝯmedit̉: quotidie totuꝫ corpus quod eſt eccleſia a pane illo reficitur. Iteꝫ quod eſtvnius membri: ꝓpter vnionem membrorum dicitur eſſealterius. vt lingua dicit ſe habere anulum quem habetmanus. et calciamentū: quia illud pes habet. Item ꝓptvnionem membrorum eccleſie quod eſt vnius membridicetur eſſe omniū ꝯmembrorum. Sacerdos autem cōmunicans quotidie membrū eccleſie eſt. ideo panem illum ratōne illius cōmunicant omnia membra eccleſie.vnde quodlibet membruꝫ eccleſie poteſt dicere illud pͣs.Particeps ego ſum omniū timentium te. ¶ Si aut obijcitur cōtra hoc. ſicut videtur arguere aug. in li. de ſermone domini ſic. Regulā orādi a dn̄o traditu trauſgredi nōoportet: ſꝫ in eccleſia orientali multis diebus nō cōmunicatur corpus domini. quia multis diebus ceſſant a celebratōne. nec tamen videntur ꝓpter hoc iudicādi traſgreſſores. et ad hoc ꝑſuadent: tū quia hoc faciūt ſine ſcandalo. tū quia n̄ ꝓhibentur ab eccl̓ia ſic facere. neqꝫ ſic facietes damnantur. ergo panis ſacramentalis nō eſt dicendus quotidianus. Hoc argumentū pt̄ extrahi a verbisAug. in expoſitōe huiꝰ petitōis. ⁊ ex his infert ip̄e vlterius ſic. Reſtat igit̉ vt quotidianū panē accipiamꝰ ſpūalē.p̄cepta ſcꝫ diuina que quotidie oportet meditari ⁊ oꝑari. Nā de ip̄is dominus dicit ioh̓. v. oꝑamini eſcā que n