kariſſimi Ephe. v. ſubdit noſter: vt ad fraterne caritatisamoreꝫ dilatemur. dicit Qui es in celis: vt mente in ſummis radicata que ſunt vtilia queramꝰ. Et glo. Math̓. vj.In celis ſpūalibꝰ: vt ad ſpūalitatem in qua habitat feſtiuare diſcamus ⁊ celeſtia ab eo petamus. Iteꝫ Inno. Beniuolentia v̓o captat̉ a tribꝰ. a ꝑſona cognitoris petitoris⁊ aſſeſſoris. Cognitor em̄ eſt deus. petitor eſt homo. aſſeſꝰgelus aut ꝑſona cognitoris vt cū ait pater. petiſor eſt atoris cum ait noſter. aſſeſſoris cum ait Qui es in celis .i.in angelis vel in ſanctis de quibus habetur. Celi enarrātgloriam dei.¶ Sanctificetur nomē tuūAnctificet̉ nomen tuū. Finita ꝑte in qua captatur beniuolentia exauditoris. hic ſubiūgitur de ipſis petitōnibꝰ. Primo gͦ queriturde ſufficientia petitionū reſpectu petendoꝝSecūdo de ordine petitionū. Tercio de differentia interMath̓. et Lucam. Quarto de numero petitionum. Quīto ſigillatim de ipſis petitionibꝰ.Circa primū queri .§. j.tur ſic. Uidet̉ ꝙ ſit ſufficientiſſima. qꝛ duo ſunt nob̓ neceſſaria in via ſcꝫ remotio maloꝝ et adeptio bonoꝝ. ſicut dicit glo. Math̓. vj. et qꝛ hec or̄o eſt de malis remouendis ⁊bonis acꝗrendis: hec duo ſufficiūt om̄i deſiderio ſcꝫ amotio maloꝝ: et acceptio bonoꝝ. ¶ Item alia glo. In his ſeptem petitōnibꝰ om̄ia bona pn̄tis vite et future ꝯtinētur.¶ Item Luc. xj. glo. Matheus ponit ſeptē petitōnes. Intribꝰ eterna poſcunt̉. In qͣtuor tꝑalia que ꝓpter eterna cōſequenda ſunt nccͣia. ¶ Item hec forma orandi tradita fuit a mgr̄o ſapientiſſimo ⁊ ſufficientiſſimo et diſcipulis qͦsp̄cipue et tenerrime dilexit. Unde planū eſt ꝙ ſufficiētiſſine illos inſtruxit ꝙͣtum ad petitōeꝫ neceſſarioꝝ. ¶ Contͣſi hec eſt ſufficientiſſima tūc om̄es alie or̄ones ſuꝑfluunt.¶ Iteꝫ cū virtutes valde ſint neceſſarie nō aūt hic petunt̉:videt̉ ꝙ non ſit ſufficiens. Sil̓r pōt obijci de donis: fructibus beatitudinis. ¶ Item hic nō petunt̉ dotes corꝑis. quenihilominꝰ petende ſunt. ¶ Item Aug. ponit formaꝫ orandi dicēs. nouerim me nouerim te: q̄rit̉ igr̄ quō hec ad illāreducet̉. ¶ Item Aug. de ciuit̉. dei. vlti. dat talem formamorandi. Meminerim tui diligā te et intelligaꝫ te. adaugeiſta in me: donec reformes ad integrū. Ecce aliꝰ medꝰ orādi nec ad iſtam reducibilis. ¶ Iteꝫ in li. de ꝑſeuerantia dicitur. an a deo ꝑſeuerantia nō poſcit̉ cum in ip̄a or̄one dominica a ſct̄is nihil pene aliud ꝙͣ ꝑſeuerantia poſci intelligat̉. Et alibi in eodē dat̉ intelligi qd̓ dr̄ hic pene: cuꝫ dr̄ꝗͣnto loco dicimꝰ: dimitte nobis debita nr̄a ⁊cͣ. In qͣ ſolapetitōne non inuenit̉ poſci ꝑſeuerantia igit̉ cū ſolū poſcatur ꝑſeuerantia niſi in illa ſola petitione qua petit̉ indulgentia p̄teritoꝝ pct̄oꝝ: videt̉ inſufficiens hec oratō. Si at̄diceret̉ ꝙ nequaꝙͣ: qꝛ in ꝑſeuerantia dant̉ intelligi alia q̄nccͣia ſunt. eadeꝫ rōne ſufficeret pete̓ a deo vitā eternam etin vna poſtulatōne eſſet ſufficientia. ¶ Ad primū dd̓m. ꝙhec or̄o eſt ſufficiētiſſima ꝙͣtum ad ea q̄ petēda ſunt ī genere: nihilominꝰ bn̄ pn̄t ip̄a eadē q̄ hic on̄dunt̉ petēda: alijsverbis poſtulari. q̄ inquā verba explicāt que hic docenturpetenda. Un̄ glo. Math̓. vj. Oratiōeꝫ breuibus verb̓ ꝯpoſuit. vt ſit fiducia ānuendi qd̓ breuiter vult rogari. quibꝰnec opus eſſet ad eum q̄ omnia nouit: ſꝫ vt noſter affectꝰ diſceret res quas oraret: non verba q̄ diceret. Un̄ nō his ſolis v̓bis orat̉: ſꝫ alijs ꝯtentis ſub eodē et nō alio ſenſu .i. cōtrario. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ Luce. xj. dicit glo. que incipit.legiſperitus volens ſe iuſtificare. ꝑuuli xp̄i audiūt quibꝰverbis orare ⁊ qua inſtantia ꝑſeuerare: ⁊ ꝓ quibꝰ rebꝰ maxime ſupplicare oporteat. ſcꝫ fide et ſpe ⁊ caritate. hec glo.licet igit̉ non explicite petunt̉ implicite tn̄. et hec ꝯſequenter illis petitōnibus q̄ ſunt de bonis acquirendis. Uerbigratia. cum petitur aduentus regni. petitur illud ſine quoregnum eccleſie militantis non poteſt venire ad regnū triumphantis. Unde in illa petitione petuntur virtutes dona ⁊cͣ. Similiter cum petitur. Iiat voluntas ⁊cͣ. cum voluntas dicitur ſic fieri non poteſt ſine his. Hoc eniꝫ patetex illa glo. q̄ dīc. Ꝙ in his ſeptē petitōnibus oīa bona preſentis vite ꝯtinentur. ¶ Ad aliud quod queritur de dotibꝰdicendum ꝙ cum petuntur bona eterna: petuntur et dotes anime et corporis. et maxime cum petitur aduentꝰ regni ad regnum .i. vnio militantis eccleſie cum triumphante. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ illa oratio Aug. Nouerim tenouerim me nō exprimit ſufficienter poſtulanda neqꝫ ſufficiens eſt quo ad numeruꝫ petibilium: ſed potius quę petenti ſunt neceſſaria inſinuat que ſunt quatuor. ſcilicet cognitio petendoruꝫ. humilitas petentis. fiducia obtinendi⁊ fides in qua petēdum eſt. Ex ſui cognitōne cognoſcit homo defectus ſuos pro quibus amouendis poſtulanduꝫ ēet humilis efficitur. Ex cognitōne autem dei fiduciaꝫ aſſequitur obtinendi et perfectius efficitur in fide ꝙͣtum adplenitudinem credendorum. Lognitio igitur defectuuꝫ ꝓquibus amouendis petendum eſt inſinuat. Cognitio autēdefectuum cum fiducia obtinendi. animū petētis ad petēdum excitat. Humilitas et fides dignum ad impetrandūefficiunt. Iaco. j. Poſtulet in fide nihil heſitans. Et. iiij.eiuſdem. deus ſuperbis reſiſtit humilibus autem dat gratiam. Non igitur hic datur forma orandi ſufficiens ꝙͣtuꝫad numerum petendorum: ſed ꝙͣtum ad ea que neceſſariaſunt petenti. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ in oratione Auguinſinuatur que perficiunt animam per ſe: et hoc ꝙͣtum admemoriam intelligentiam et voluntatem. et hoc dico invia et in patria. Unde que nūc ꝑficiunt modo vie petit: vtperficiant modo patrie: qd̓ erit qn̄ vt dicit Bern̄. Qui replet in bonis deſiderium tuum ipſe eſt futurus ratōi. plenitudo lucis: voluntati multitudo pacis: memorie continuatio eternitatis. primum faciet deus veritas. ſecūdufaciet deus caritas: tercium faciet deus poteſtas. hec aūtpetuntur ibi: adueniat regnum tuum. ¶ Ad vltimuꝫ erdicendum. ꝙ non eſt intentio Aug. oſtendere ꝙ ſola poſtuletur ꝑſeuerantia: ſed ꝙ in ſingulis petitōnibus oratōnisdn̄ice. cuꝫ eo petitur: petitur ꝑſeuerantia. Unde dīc ibidēcum ſanctus rogat deū vt ſanctus ſit: id vtqꝫ rogat vt ſanctus ꝑmaneat: ita caſtus ⁊cͣ.Conſequenter que .§. ij.ritur de ordine petitōnum. Prius eſt amotio mali ꝙͣ adeptio boni: ⁊ prius eſt declinare malum ꝙͣ facere bonum.Unde Boecius de ꝯſolatō. Qui vult ingenuū ſerere agprius liberet arua a fructibus. Et Prouerb̓. xxiiij. diligeter exerce agrum tuum. Et poſtea edifica domum tuam.Quod autē prius eſt: prius debet peti. Cum auteꝫ tres vl̓time petitōnes ſint de amotione mali precedentia de aſſecutione boni: igitur ⁊cͣ. ¶ Item prius eſt a peccato liberatio ꝙͣ in operibus meritorijs exercitatio et hec prius ſuntꝙͣ glorie premiatio. ſed tres vltime petitiones. pertinēt adliberatōneꝫ a peccato: hec petitō fiat voluntas tua ad meriti exercitatōnem: adueniat regnum tuum ad premiationem: ergo que ponuntur vltime debent eſſe prime. et poſtillas illa Fiat voluntas tua. et poſt illa adueniat regnumet ita videtur ordo peruerſus valde. ¶ Item Damaſ. oratio eſt aſcenſus intellectus ad deum. igitur qui orat debetaſcendere. igitur ordinande ſunt petitōes per modū aſcēdendi. ſed aſcenſus eſt per declinatōnem mali ad exercium boni. Nec dicendum eſt. ꝙ aſcenſus accidat oratōi:hoc ſit illi eſſentiale: cum diffinitio detur per eſſentialia.¶ Iteꝫ in glo. Math̓. vj. dicitur. In precibus eſt vt imtremus dona. in donis vt operemur mandata. de operatne beatitudines ſequuntur premia ⁊cͣ. Per petitōnes igit̉ꝑuenitur ad dona. per dona ad beatitudines. igitur debeteſſe idem ordo petitionum donorum et beatitudinum. ſedordo beatitudinum eſt per aſcenſum. vnde glo. Math. v.Congrua aſcenſio prius eſt contemptus ſeculi cui dantureterna. vnd̓ modos temperat manſuetudo et lenitas. ⁊ nōeſt mitis qui prius pauper non fuit. ¶ Item quare non attenditur idem ordo in petitōnibꝰ donis ⁊ beatitudinibus