Oe of. miſſeeſt mutui auxilij ſubuentō. Prouer .xvij. frater ꝗ adiuuatur a fratre qͣſi ciuitas firma. Alia eſt mutui honoris exhibitio. Ad Ro. xij. honore inuicē preuenientes. glo. alit̓nō eſſet fraternꝰ amor niſi mutuis ſe p̄ueniant obſequijs.Itē alie ſunt ſcꝫ orationū coīcatio. inimiciciaꝝ deſtructōelatōnis ꝯpreſſio. emulatōnis expulſio. amoris inductio.inequalitatis exterminatio. He ponunt̉ a Criẜ. dicēte ſicErudit aūt ꝯmunē pro fratribꝰ facere oratōeꝫ. Non enimdicit pr̄ meꝰ ꝗ es ī celis: ſꝫ pr̄ noſter ꝓ corꝑe cōi dep̄catōesreferens. et nuſqͣ intēdens qd̓ eſt ſuipſiꝰ ſꝫ vbiqꝫ qd̓ ē ꝓximi. adhuc aūt ⁊ inimiciciā deſtruit et elatōem ꝯprimit. etemulatōnem expellit et matrem bonoꝝ vniuerſoꝝ amorēinducit. et inequalitateꝫ humanaꝝ cauſaꝝ exterminat. etmulta monſtrat regi ad pauꝑem honoris coequalitatem¶ Ad hoc quod obijcit̉ de actōne xp̄i. dd̓m ꝙ omnis actionoſtra fuit inſtructio ꝙͣtum ad ſub̓am actꝰ: non ꝙͣtum admodū. Ieiuniū aūt dn̄i inſtructio noſtra fuit ſcilꝫ ad ieiunandū. non tn̄ ad ieiunandū ſicut dn̄s ieiunauit oīno abſtinendo a cibo. ¶ Ad alia que ſequunt̉. dd̓m ꝙ deus ē pater oīm creatōne. hominis aūt adoptōne vt dictuꝫ eſt filijdei ex natura. vt igit̉ diſtinguat̉ paternitas ẜm gr̄am adoptōnis ab illa que eſt creatōnis ⁊ nature: dicit̉ nr̄. Per hͦꝙ dicit̉ noſter: inſinuat̉ quedaꝫ ꝯmunicatō qua deus dalſe nobis: et nos ſibi adoptat gr̄am infundendo. Iuxͣ illudCan̄. ij. dilectus meꝰ mihi et ego illi. Un̄ nō ſufficiēter eſſꝫexp̄ſſa paternitas dei reſpectu hoīs ꝑ hoc ꝙ dicit̉ pater:ſicut ꝑ hoc ꝙ dicitur pater noſter. Pret. licet homo meritis ſuis exigentibꝰ nō ſit filiꝰ adoptōnis: nihilominꝰ quantum eſt ex diuina bonitate om̄ibꝰ ſe exhibet vt patrem: ſcꝫofferendo gr̄am adoptōnis. Ut em̄ dicit̉ Ioh̓. jͣ. Illumīatomnē hominē venienteꝫ in hunc mundū. Un̄ licet neſciathomo vtrum amore vel odio dignꝰ ſit: nihilominꝰ cōfitendo deum eſſe patrem ſuuꝫ non p̄ſumit illi attribuendo beneficium adoptionis non ſibipſi aſcribendo meritum beQuies in celis.Onſequenter querit̉ de hoc. Qui es in celisqͣre dr̄ magis ī celis plural̓r ꝙͣ ī celo ſingl̓a.riter. cū in pͣs dicat̉. dn̄s in celo ſedes eius.¶ Item ꝯſequenter in or̄one dicit̉. fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra. ¶ Item nonne dn̄s vbiqꝫ ē.quare igit̉ appropriat̉ eſſe eiꝰ loco alicui. ¶ Item in Lucanō ponit̉ noſter: neqꝫ qui es in celis. ¶ Item in pͣs. excelſus ⁊ ſuꝑ om̄es celos dn̄s. ¶ Item Amb̓. de ſacramentis.Quid es in celis audi ſcripturā dicentem. excelſus ⁊ ſuꝑom̄es celos dn̄s. Et ꝙ vbiqꝫ habes. ⁊ ꝙ ſuꝑ celos celoruꝫdn̄s ſit quaſi nō ī celis. hec Amb̓. ¶ Rn̄ſio. vt dīc Hug.In celis maxime habitare dicit̉. cū tn̄ vbiqꝫ ſit: quia ꝑ celos intelligunt̉ angeli ⁊ homines iuſti. in quibꝰ maxīe deus habitat ſicut ſcriptum eſt. Aīa iuſti ſedes eſt ſapientie.Sapi. ix. alia littera. Item Aug. ſuꝑ hoc Pater noſter ꝙes in celis .i. in ſanctis ⁊ iuſtis. nō em̄ ſpacio locoꝝ continetur deus. quemadmodum em̄ terra appellatus eſt peccator. cum ei dictuꝫ eſt. terra es ⁊ ī terrā reuerteris Gen̄. iij.ſic iuſtus celū ecōtrario dici pōt. Iuſtis em̄ dicit̉: templudei ſanctuꝫ eſt qd̓ eſtis vos. jͣ. Corī. iij. ⁊ accōmodatiſſimiſta ſil̓itudo eſt. vt ſpūaliter tantū intereſſe videat̉ int̓ iuſtos et pct̄ores: quantū inter celū et terrā. Item Amb̓. iij.de ſacramentis. habes ꝙ ſuꝑ celos celoꝝ dn̄s ſit quaſi nōin celis vt angeli. non in celis vt dn̄ationes: ſꝫ in illis de ꝙbus dictū eſt. Celi enarrant gloriā dei. Celum eſt ibi. Ubculpa ceſſauit. Celum eſt ibi vbi flagicia feriunt̉. Celum ēibi vbi nulluꝫ mortis eſt vulnus. hec Ambro. patet igiturꝙ nō intelligit̉ qd̓ hic dicit̉ de celis materialibꝰ in quibꝰ ēmanſio bonoꝝ ſpirituū: ſꝫ de ſpūalibꝰ ſcꝫ angelis ⁊ aīmabus iuſtis ſiue ſct̄is. Multiplex aūt rō eſt qͣꝛe h̓ poniturhmōi aſſignatō ſcꝫ eſſe dei eſſe in celis. Una eſt vt offendatur īmēſitas dīne potētie qͣ exn̄tes in celis generat nos filios ꝑ adoptōeꝫ in terris. cuiꝰ ꝯtrariū mali ſenſerūt. ẜm ꝙlegit̉ Iob. xxij. ꝗd nouit dn̄s ⁊ qͣſi ꝑ caligineꝫ iudicat. nu-.xxxvij.bes latibulū eiꝰ nec nr̄a ꝯſiderat et circa cardines celi perambulat. Iteꝫ alia eſt rō vt ſic orās a terra abducat̉: ⁊ incelis ꝙͣtum ad ꝯuerſionē affigat̉ Criẜ. In celis aūt cū dicat nō illic deū ꝯcludēs hͦ ait: ſed ab terra abducēs orantēin excelſis affigens regionibꝰ ⁊ ſuꝑioribꝰ ꝯuerſatōnibus.Itē alia ē inſinuatō petēdoꝝ. ꝑ hͦ eī ſignat̉ ꝙ celeſtia ſimpliciter petēda ſunt. vn̄ Hug. Si dixiſſet ꝗ vbiqꝫ ē verū dixiſſet. ſꝫ ne inepta ⁊ inania queritando mēte vagemur dīcQui es in celis: vt mente radicata q̄ ſunt vtilia queramꝰItem vt inſinuet̉ diſtantia pct̄oꝝ a iuſtis in quibꝰ deꝰ habitare dicit̉ vt in celis. Un̄ Aug. accomodatiſſima ſil̓itudo eſt vt ſpūaliter tātū intereſſe videat̉ ⁊cͣ. Patet igit̉ qͣrdicit̉ meliꝰ ꝗ es in celis: ꝙͣ vl̓ꝫ vel in terra. ⁊ ꝗd dicunturhic celi ſcꝫ iuſti ſiue aīe ſancte. Sed qꝛ hic celi dicunt̉ ꝑ ꝑticipatōeꝫ gr̄e. gratia aūt differens eſt que ab illis eſt ꝑticia ꝑfecta q̄ eſt gloria ſicut beatorū: illorum gr̄a incta ſicut viatorum. Item hoꝝ eſt ad fruēdum: illorumnerendū. tū rōne differentie gr̄e ꝑticipate a qua celi dicit̉: tū ratōne differentie ꝑticipantiū pluraliter in celis eſſe dicit̉. Item vt oſtendat̉ quaſi ꝑ fimileiuſtos multiplex beneficiū aſſequi a dn̄o. Sicut eī a celismultiplex beneficiū ꝯfertur corꝑalibꝰ creaturis. vt pluuieab aereo lucis a ſtellato ⁊ virtus multiplicata ſimiliter ⁊ſaluatiua et cetera multa: ſic ab ipſo quem in celis exiſtentem inuocamꝰ. multiplex recipimꝰ beneficiū Iacō. j. Om̄edatū optimū. ⁊ om̄e donuꝫ ꝑfectū de ſ. eſt deſcendens a p.lu. ⁊cͣ. Und̓ Aug. Celū ⁊ terraꝫ ꝯuenienter intelligimꝰ vtvir et femina. qm̄ terra celo fecundante fructifera eſt quātomagis celi creator et inhabitator copioſior eſt in donisQd̓ exꝑtus quidā de filijs eiꝰ teſtificatur ꝗ dicit̉ frat̓ xp̄i.Iaco. jͣ. Om̄e datū optimuꝫ ⁊cͣ. Item vt oſtendat̉ illos ꝙceli dicunt̉ diuerſis ꝓprietatibꝰ ⁊ ꝯditionibus diſtinguiminentijs donoꝝ: ſicut celi diuerſis ꝓprietatibꝰ ⁊ condionibꝰ diſtincti ſunt. Iuxta illud. j. Corī. xij. Alij datur ꝑſpm̄ ſermo ſapientie ⁊cͣ. ¶ Ad hoc qd̓ querit̉. quare hic dicitur in celis. ꝯſequenter fiai voluntas tua ſicut in celo etin terra ſingulariter. Dicendū ꝙ voluntas ꝓprie finis eſt.In hoc em̄ diſtinguit̉ eligentia a voluntate qd̓ eſt eligētiaeoꝝ que ſunt ad finem: ſed voluntas ipſius finis. qꝛ igiturvoluntas dei vniformiter in nobis eſt quia ad vnum ſcꝫ fitimū: licet ad illud vnum non ꝑ vnū modū tendat̉nem opiſingulariter fiat voluntas tuā ſicut in celo ⁊ ī terdiciturra. ¶ In Luca non dicit̉ neqꝫ noſter neqꝫ qui es in celis:quia vt tactuꝫ eſt. Math̓. loꝗtur magis ſpritualibꝰ. Lu.magis ſenſibilibꝰ. In Math̓. enim loquitur apoſtolis inmonte. quia ex confidentia ſue ꝑfectionis auſi ſunt dicerepater noſter: et ex ꝯgruitate ſui officij: quia oraturi erāt ꝓſe et ſubditis. Unde Heb̓. v. Debet pontifex quemadmodum pro populo ita et pro ſeipſo offerre. In Luca autemdatur forma oratōnis vt imꝑfectis ⁊ ſubditis conueniensvt premittitur ibi. dixit vnus ex diſcipulis eius doce nosorare. vnde ibi inſinuatur formam illam traditaꝫ fuiſſe diſcipulis ſiue ſubditis. eximꝑfectione v̓o illorum quibustradita fuit illa forma orandi conueniens fuit vt non apponeret̉. qui es in celis. Hoc enim poſſet eē illis cauſa erroris: quia credendi deum eſſe in loco particulari et ita loco determinari et circumſcribi. Unde Iohā. iiij. premiſſo.Ueniet hora quādo neqꝫ in monte hoc neqꝫ hieroſolimisadorabitis patrē. ſubditur. vos oratis quod neſcitis nosadoramus quod ſcimus. Criẜ. localem et particularē deum exiſtimabant. ¶ Ad illud quod queritur. quid es ſuomnes celos. dicendum ꝙ verum eſt: nihilominus tamēeſt in celis. quia in omnibus eſt non tamē incluſus extraom̄ia non excluſus. Hec igitur premiſſa petitionibꝰ. ſcilꝫpater noſter qui es in celis ſic diſtinguit Hug. vt per primum ꝯfortetur orans. per ſcd̓m dilatetur. per terciuꝫ eleuetur. Unde Hug. vij. petitionibus premiſit prologū tribus verbis ꝯtentum. In primo cor hominis cōfortat. Inſecundo dilatat. In tercio releuat et inaltat. Quis enimaudiens ſe patrem habere deum: non animetur ad ſpemglorie? Pater inquit vt ſimus imitatores dei ſicut filij