Unde licet in natiuitate ioh̓. baptiſte. ⁊ in feſto ſct̄i laurencij ſimbolū nō cantet̉: in octauis tn̄ eoꝝ cantat̉. eo ꝙ infraoctauas apl̓oꝝ ⁊ aſſumptōnis adueniant. Et ob hͦ in octaua ſancti ioh̓. baptiſte prefatio de apl̓is ⁊ in octaua ſanctilaurencij p̄fatio de aſſumptōne cantat̉. Hoꝝ omniū ꝯmemoratio fit in ſimbolo Cene dn̄i que eſt ſolēnitas euchariſtie ad quā reſpicit illud quod in ſimbolo ꝯtinet̉ ſanctoruꝫꝯmunionē. Angeloꝝ qui nomīe celi dicunt̉ intelligi: cumin ſimbolo dicit̉ factorē celi ⁊ terre. ẜm illud Gen̄. j. In pͥncipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā .i. naturā angelicā ⁊ mūdanādedicatōnis eccleſiarū ⁊ altariū: ad quā reſpicit illud ſanctam eccleſiā catholicā. Tūc em̄ (vt ita dicam) ſanctificat̉⁊ catholicat̉ eccleſia: cum dedicat̉. Ad octauas reſpicit reſurrectōeꝫ mortuoꝝ de qua continet̉ ī ſimbolo. expecto reſurrectionē mortuoꝝ. Quidā nō abſurde ſingulis diebuspaſchalibꝰ ſicut in omnibꝰ diebꝰ dn̄icis ſimbolū cantant.ſcꝫ a die reſurrectōnis vſqꝫ ad aſcenſionē. Quidā etiā ſimbolum dicūt in feſto beate marie magdalene. dicētes illaꝫapl̓oꝝ apl̓aꝫ: ꝓ eo ꝙ ip̄a primo reſurrectōnis gaudiū apoſtolis nūciauit. de quibuſdā tn̄ mētio fit in ſimbolo in quorum ꝯmemoratōeꝫ ſimbolū nō cantat̉ vt paſſionis ⁊ ſepulture. qm̄ illoꝝ dierū officium alioꝝ regulaꝫ non ſectatur.¶ Quia v̓o xp̄c nō venit p̄dicare gentibꝰ: ſꝫ iudeis. iuxta illud Math̓. xv. Nō ſum miſſus niſi ad oues que perierantdomus iſrahel. Unde apl̓is p̄cepit Luc̄. x. In viam gentiūne abieritis. ⁊ in ciuitates ſamaritanoꝝ ne intraueritis.donec poſt reſurrectionē precepit eiſdem Mar̄. vlti. Euntes in mūdum vniuerſuꝫ p̄dicate euangeliū omni creature. idcirco romano pontifice ſolēniter celebrante ſimbolūfidei nō cantores in choro ſed ſubdyacones ad altare decātant. ⁊ ip̄i generaliter in miſſa rn̄dent donec pontifex dixerit. Pax dn̄i ſit ſemꝑ vobiſcū: qm̄ vſqꝫ poſt reſurrectōnemxp̄i ſola iudeoꝝ eccleſia que ꝑ ſubdyaconos deſignat̉ quiſurſum ad altare conſiſtunt: fidem xp̄i recepit aliqua tamen ꝑſona de gentibꝰ credidit ſicut mulier chananea cuiꝰfidem dn̄s ꝯmendauit dicens. Mulier magna ē fides tuafiat tibi ſicut petiſti. ¶ Querit̉ quare non cantat̉ in feſtisvirginū. confeſſoꝝ. martirū. Nonne confeſſores ⁊ maximedoctores valde roborauerunt fidem ⁊ martires teſtes fuerunt domī paſſi. ⁊ pro fide martirizati. Si rn̄deatur quianō fit de eis mentio in ſimbolo: tunc eſt queſtio quare hocItem cū in feſtis illoꝝ tm̄ debet ſimbolū fidei decantareui fidem habuerūt. angeli aūt nūꝙͣ fidem habuerūt licetſpem: videt̉ ꝙ in feſtis eoꝝ nō debet decantari. ¶ Itē quare nō cantat̉ in feſto ioh̓. baptiſte. cuꝫ ip̄e ſit maximꝰ internatos mulierū. ¶ Rn̄ſio. dicendū ꝙ ratio quare cantaturin feſtis aliquoꝝ ſanctoruꝫ. eſt p̄rogatiua ſanctitatis ⁊ excellentia auctoritatis. hec duo erant in ſolis apl̓is ⁊ angelis poſt xp̄m dn̄m ⁊ matrem eius. penes aūt apl̓os reſeditauctoritas fundandi eccleſiā ⁊ regendi poſt xp̄m. Ephe. ijSuꝑedificati ſunt ſuꝑ fundamētū apoſtoloꝝ. glo. i. doctrinam. Alia glo. dicunt̉ apl̓i ⁊ ꝓphete fundamēta. Unde pͣsFundamenta eius in montibꝰ ſanctis. Similiter angelimagne ſunt auctoritatis quibꝰ mediantibꝰ dn̄s legem ordinauit. Gal̓. iij. Lex ordinata ꝑ angelos in manu mediatoris. glo. ordinabiliter ⁊ ſapienti conſilio lex data eſt perangelos in quibꝰ loquebat̉ deus. Ip̄i aūt ſunt legati ſūmipontificis .i. xp̄i. vt quibꝰ mediantibꝰ dn̄i volūtas nūcia⁊ adimplet̉. Heb̓. j. Qui facit angelos ſuos ſpūs. glo. filiꝰdei facit ſpūs celeſtes legatos. ¶ Ex his patet rn̄ſio ad q̄ſita. quia martires. etſi habuerunt p̄rogatiuā ſanctitatisnō habebant excellentiā poteſtatis. ¶ Querit̉ adhuc quare nō cantat̉ in miſſa ſimbolū apl̓oꝝ. cū videat̉ hoc maxigruere ꝓpter auctoritatē apl̓oꝝ. exquo em̄ officiū miſſt maxime ſolēnitatis ⁊ auctoritatis inter ea que ad officium eccleſiaſticū ſpectāt: videt̉ ꝙ in ea debet cātari ſimbolum magis autenticū. ¶ Pret. ſimbolū qd̓ dicit̉ in miſſa alta voce dicit̉. Et illud quod eſt apl̓oꝝ qd̓ dicit̉ in prima ⁊ cōpletorio dicit̉ ſubſilentio. ¶ Ad primū. ꝙ in ſimbolo quod cantat̉ in miſſa quod fuit inſtitutuꝫ in ꝯcilio ſiue ſynodo conſtantinopolitano: expͥmit̉ aliquis articuluscui ꝯtradicit̉ ab eccleſia orientali. vtpote ille qui eſt de ꝓceſſione ſpūſſancti ſcꝫ a patre ⁊ filio ⁊ alij plures. quibꝰ eliminātur plures hereſes. vtpote arrianoꝝ ponētiuꝫ ꝙ filiꝰminor eſt patre ⁊ ꝙ nō eſt eiuſdē ſubſtātie cū patre. ⁊ ꝙ eſtfilius adoptiuus nō naturalis ⁊ alie plures. ſicut tactumeſt in tractatu de fide. ꝯueniebat vt ſimbolū illud in miſſadecantaret̉ vt ſic magis ānūciaret̉ ⁊ vt illi fideles oīno adherent. Et ſi hic attendēda eſt auctoritas: magis debet attendi vtilitas ꝓpter quod magis ꝯgruit hoc ſimbolū ī miſſa decantari ꝙͣ ſimbolum apl̓oꝝ ꝓpter erroꝝ elimīatōneꝫ.¶ Ad aliud dicenduꝫ ꝙ ſimbolū apl̓oꝝ ſubmiſſe dicit̉. vtſtatꝰ p̄mitiue eccl̓ie rep̄ſentet̉: qn̄ apl̓i ⁊ fideles alij nō audebant vſqꝫquaqꝫ fidem xp̄i manifeſte confiteri. Simbolūv̓o quod dicit̉ in miſſa ⁊ athanaſij ſunt ꝯtra acclamatōeshereticoꝝ. ad quas ꝯfutēdas ꝑ ꝯfeſſionē fideliū ſunt inſtituta. ꝓpter hoc alta voce decātant̉. ¶ Pret. ſicut ſimboluꝫapl̓oꝝ voce dicit̉ ſubmiſſa ad inſinuandū ꝙ inſtitutū fuitqn̄ apl̓i nō audebāt vſqꝫquaqꝫ fidē xp̄i ꝯfiteri. ſic alia dicūtur voce alta ad inſinuādū ꝙ fuerūt inſtituta. qn̄ magis vrgēte auctoritate fidei audebat fideles fidē xp̄i ꝯfiteri.Dicto ſimbolo cantaᵐº. §. x.tur offertoriū ſiue offerēda quo illumīamur ad ītelligēdūꝙ deo ſunt dona ⁊ munera offerēda. Dicit̉ em̄ offertoriumab offerendo: quia tūc cantāte clero fiunt oblatōnes. Rabanus poſt euangeliū oblatōnes offeruntur a populo ⁊ offertorium cantatur a clero. quod ex ip̄a cauſa vocabulumſumpſit quaſi offerentiū canticuꝫ. Et notandū ꝙ tria ſuntofferenda. Primo ip̄e ꝑſone deo offerēde. Scd̓o ea que ſūtneceſſaria ip̄i ſacramēto vl̓ ſacrificō ſcꝫ panis vinū ⁊ aquaTercō ſolent offerri manuales oblationes. Sacerdos v̓oante offertoriū dicat oremꝰ. cui p̄mittit dn̄s vobiſcū: in ſignū ꝙ niſi nobiſcū ſit deus: ſalutē noſtrā orare n̄ poſſumꝰHis dictis ſtatim cantat̉ offertoriū. quod dum cantat̉ ſacerdos accipit oblatōnes manuales a populo vel ſacramētales a mīſtro. Per hoc aūt ꝙ cantat̉ offertoriū: ſignaturꝙ que deo offeruntur cū mentis iubilo debent ei offerri: qꝛhylarem datorē diligit deus. ij. Corin. ix. Uel vt dicit Inno. offerenda cantat̉: quia ſacrificiū laudis offertur. Unde pͣs. Circuibo ⁊ īmolabo in tabernaculo eius hoſtiā vociferatōnis cantabo. ⁊ pſalmū dicam dn̄o. hec aūt conſuetudo tracta eſt a lege .j. ꝑalippo. Cuꝫ offerrent holocauſtaceperūt laudes canere dn̄o. ⁊ in diuerſis organis que rexdauid feratur concrepare.ars ſecūda huiꝰ tractatꝰ.Etermīata prime ꝑtis miſſe expoſitōne qeſt de illumīatōe populi. Reſtat de expoſitōeſcd̓e que eſt de īmolatōne ſacrificij. que incipit ibi. Suſcipe ſancte pater. ¶ In hac ꝑteſub forma mēbroꝝ quinqꝫ determīant̉. Primū eſt ꝯſecrandorum oblatio. Scd̓m eſt oblatoꝝ conſecratio ibi. Te igit̉clementiſſime pater. Tercium eſt rei conſecrate rememoratio ibi. Unde ⁊ memores. Quartum eſt eccleſie militantis conſeruatio ibi. Oremus preceptis ſalutaribꝰ mon⁊c̄. Quintum eſt rei conſecrate ꝑceptio poſt oratōeꝫ dn̄icāīmediate ibi. libera nos.Nlēbrum primumN membro primo huiꝰ partis continēt̉ triaOꝑ modū articuloꝝ eiuſdē membri. Primuieſt p̄ſentatō munerū. Scd̓m eſt interpellatōprecū ibi. In ſpū hūilitatis. Terciū eſt exolutio laudū ibi. ꝑ omnia ſecula vbi incipit p̄fatō.IArticulus primUedam p̄cedunt oblatōeꝫ ſcꝫ diſpoſitō pallaꝝp̄paratio offerendorū: ablutio manuum ſacerdotis. Dyaconꝰ ergo corꝑales ⁊ pallas diſponit. que ſignificant lintheamīa. quibꝰ inuolutū erat corp¶ dn̄i ih̓a. Ioh̓. xix. Paro autē illa q̄ ponit̉ plicata ſuꝑ cali-