Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pe officio miſſeꝯualle lacrimaꝝ poſitꝰ: iam tn̄ aſcēſiones in corde diſpoſuit. ẜm Raba. Iſid̓. dicit̉ gradale. eo iuxta gradꝰ altaris cantat̉. vel graduale a gradū ẜm quoſdā dicit̉: quiade gradu ad gradu .i. quia de virtute in virtutē aſcenderedebemꝰ. Unde yſid̓. admīſtrate in fide virtutē. in virtuteſcientiā. in ſciētia abſtinētiā. in abſtinētia patientiā. in patientia pietatē. in pietate amorē. in amore fraternitatis caritatem. Rectius faciūt qui graduale feſtinis aut modulatis vocibꝰ efferūt: ſꝫ quaſi cantū grauē aſperū ſimpliciter canūt. Graduale v̓o rn̄ſoriū dicit̉. quia debꝫ verſui rn̄dere. quia ſic a verſu ad rn̄ſorium fit reuerſio. Itemepl̓e ſubdit̉ rn̄ſoriū: ad ſignificanduꝫ auditores debentoperibꝰ rn̄dere eis que in epl̓a audierunt vt ſint factores auditores tm̄ fallentes ſemetip̄os Iaco. j. Uel ẜm quoſdam graduale vocatio apl̓orum ſignatur. quoniam xp̄ovocante venite poſt me: ip̄i non tm̄ verbo ſꝫ opere reſpōderunt. quia relictis omnibꝰ ſecuti ſunt eum Luc̄. v. Mathei. xix. ideo graduale cantat̉: quia apoſtoli gradiebantur poſt dn̄m. diſcipuli poſt magiſtrū. Poſt epl̓am ergograduale cantat̉. quia poſt predicatōneꝫ Ioh̓. diſcipuli ſecuti ſunt xp̄m. Unde Ioh̓. altera autē die ſtabat Ioh̓. exdiſcipulis ſuis duo: reſpiciens ioh̓es ait. Ecce agnꝰ dei⁊cͣ. audierūt eum duo diſcipuli loquentem ſecuti ſuntih̓m. erat aūt andreas frater ſymonis petri vnus ex duobus qui audierūt a ioh̓e ſecuti fuerāt eum.Poſt graduale ſe .§. vij.quitur alleluia quo inſinuat̉ poſt lamentuꝫ penitentie:ſequitur exultatio laudis eterne. Alleluia em̄ hebreum eſt ſignat ineffabile gaudiū angeloꝝ hominū in eterna beatitudine laudantiū deum. Unde beati qui habitant ī domo tua dn̄e: in ſecula ſeculoruꝫ laudabunt te. Alleluia vthabetur in expoſitione tituli illius pͣs. Laudate pueri dominum interptatur laudate deum. ẜm Hiero. interp̄taturlaudate inuiſibileꝫ. allelu. laudate: ia ſonat dn̄m. In pſalmis vbi nos habemus laudate dominū: hebrei habent alleluia. ꝓprie tamen ia inuiſibilē ſonat. Hoc nomē vt dicitInno. interp̄tatum remanſit: vt ꝑegrinum ab hac vitagaudium: ꝑegrinū quoqꝫ vocabuluꝫ ſignificaret. Et dicitRaba. hec duo verba .i. amen alleluia. nec grecis neclatinis nec barbaris licet in ſuā linguā oīno tranſferre vl̓alia lingua nūciare. Nam ꝙͣuis interp̄tari poſſint: ꝓpterſanctiorē tamē auctoritateꝫ ẜuata eſt ab apl̓is in his ꝓprielingue antiquitas. em̄ ſacra ſunt noīa. vt etiam Ioh̓. inApoc̄. referat ſpū reuelante ſe vidiſſe audiſſe vocē exercitus celeſtis. tanꝙͣ vocem aquaꝝ multaꝝ tonitruuꝫ validorum dicentium amē all̓a. ac hoc ſic oportet in terrisvtiqꝫ dici: ſicut in celo reſonāt. Qm̄ aūt future beatitudinis quaſi ꝓpriū eſt vocabulū: iure magis eo tꝑe frequētatur: quo xp̄c reſurgens eiuſdem beatitudinis ſpem nobistribuit ꝓmiſſuꝫ. Vt aūt alijs temporibꝰ cātaret̉ ad miſſam ꝯſuetudo eccl̓ie romane erat olim: ſꝫ a beato greg.ꝯſtitutum īmo poſt reſtitutū eſt. Nam a tꝑe Damaſi papecum priꝰ fuiſſet ꝯſuetudo eadem defecerat. cantꝰ ergo all̓apoſt graduale magnitudinē ꝯſolatōnis iubili poſt luctūpenitentie expͥmit. quod quidē modus cantādi ſignat: quovna breuis ſillaba diuturno cantus iubilo ꝓtrahit̉.aūt interpoſito verſu all̓a bis cantatur: deſignat intercepta leticia ſancti gemīaꝫ glorificatōnis ſtolam accipiēt.mentis ſcꝫ carnis ſiue cordis corporis. Nam ẜm ſtolāmentis. exultabunt ſancti in gloria ⁊cͣ. Scd̓m ſtolam carnis. fulgebunt iuſti ſicut ſol tanꝙͣ ſcintille in arūdinetodiſ. Sapi. iij. Uerſus aūt nil ſiniſtrum aut triſte. ſꝫ totū iocundum dulce debent ſonare. quales ſunt. dn̄s regnauitexultet terra. Et iubilate deo quoniā abſterget deus omnēlacrimam ab oculis eorum ⁊cͣ. Apoc̄. xxj. hocip̄m ſignat. in quibuſdam eccleſijs ſequentia poſt all̓a cantaturſuaui iubilo dulciqꝫ canore quā nos proſam appellamusdebet dici ſequētia ſequentie hic in euangelio. Poteſt tn̄all̓a referri ad exultationem eorum qui de miraculis xp̄igaudebant. laudantes dn̄m dicentes. quia vidimꝰ mira.xxxvij.bilia hodie Luc̄. v. Et quia deꝰ viſitauit plebē ſuā Luc̄. vijTūc em̄ cantabat̉ all̓a: cuꝫ omnis plebs vt vidit dedit laudem deo omnispopulꝰ gaudebat in vniuerſis que glorioſe fiebant ab eo:Luc̄. xiij. Nam. lxxij. reuerſi ſunt gaudio dicentes. dn̄e etiam demonia ſubiciūtur nobis in noīetuo Luc̄. x. Hinc eſt a. lxx. vſqꝫ ad paſcha non cantaturall̓a: quia tempore triſticie debemꝰ carmē leticie cantare. iuxta illud. Quō cantabimꝰ canticū dn̄i in terra alienalxx. nāqꝫ tempus babilonie durā captiuitatē. longam expectationem ſanctoꝝ patrū ſpūaliter rep̄ſentat: in ſuntflumīa babilonis ſedētes flentes ī ſalicibꝰ organā ſuſpēderunt. Canitur aūt tractus qui cum aſperitate vocis. cuꝫprolixitate verboꝝ miſeriam p̄ſentis incolatus inſinuat.de qua dicit pͣs. Heu mihi quia incolatus meus prolongatus eſt ⁊cͣ.Peinde ſequiturᵐ. §. viij.euangeliū quo illumīat̉ ad cognoſcēdū mādata xp̄i ſūſollicite expedite adimplēda. qd̓ ſignat̉ nudato capite erecto corꝑe audiendū eſt euāgeliū. quid aūt capitis denudatōꝫ niſi mētis ſollicitudo. quid corꝑis erectōnem niſi obediētie ꝓmptitudo ſignat̉. Ephe. vj. ſtate ſaccīcti lūbos veſtros in veritate induti lorica iuſticie. calciati pedes in p̄paratōeꝫ euāgelij pacis. glo. vt ſitis parati ad ꝯplēda p̄cepta euāgelij qd̓ nūciat pacē. Itē alia ratiodenudatōis ſcꝫ in ſignū euāgelica p̄dicatō legis velamēremouit. homīes qui priꝰ deū in enigmate videbāt: veritate legis aꝑta: cognitione manifeſta videre potuerunt. Pret. licet ſint erecti tn̄ capita debēt habere inclinata.in ſignū audiūt eiꝰ euāgeliū qui illis inclinato capitetradidit ſpm̄ Ioh̓. xix. Mulieres debēt habere capita velata etiam virgines in velamen verecūdie. p̄uaricatōneeſus pomi vetiti. aūt ſtare debet qui audit euāgeliūhabet̉ de conſe. di. ij. apl̓ica. vbi dicit̉. Apl̓ica auctoritatemādamꝰ dum ſancta euāgelia in eccl̓ia legunt̉: vt ſacerdotes ceteri oēs ſedētes. ſꝫ venerabilit̓ curui. in ꝯſpct̄ueuāgelij ſtātes: dn̄ica verba intēte audiāt fidelit̓ adorēt. Sacerdos aūt ad ſiniſtrā ꝑtem altaris codici ſubmiſſopuluinari ꝓnūciat euāgeliū: ſignificās xp̄c venit vocare iuſtos ſꝫ pct̄ores Math̓. ix. dextra iuſti. ſiniſtrāpct̄ores ſignificant̉. vnde Math̓. xxv. Statuet oues a dextris. hedos a ſiniſtris. Quidā aūt dicūt ideo ſacerdos inprincipio miſſe ꝯſiſtit ad dexterā. aūt ꝓnūciat euāgeliūad ſiniſtrā. circa finē iterū redit ad dexterā: quia cultꝰ fidei pͥmo fuerit in populo iudeoꝝ. deinde trāſiuit ad gētes circa finem iterū reuertit̉ ad iudeos. qn̄ reliquie iſrahelſalue fient Iſa. x. Per hoc aūt codici euāgelij ſupponit̉puluinar: ſignat̉ iugū xp̄i ſuaue eſt onꝰ eius leue Mathei. xj. Cum autē ep̄us celebrat dyaconꝰ dextera illiusoſculata codicē euāgelij ſuſcipit de altari. bn̄dictōeꝫ poſtulat ab ep̄o. qua data ꝓcedit ad pulpitū p̄cedētibꝰ miniſtris faculas accēſas ferūt thuribulū incēſo. dyaconꝰ dexterā pōtificis oſculat̉: ſignat p̄dicator euāgelizare debet ꝓglia ſempiterna que euāgeliū ſignat̉ dextrāCant̉. ij. Gextra illiꝰ amplexabit̉ me. licet em̄ qui ſemīantſpūalia metere pn̄t carnalia. j. Corin. ix. tn̄ eſt ſemināduꝫ carnalibꝰ .i. terrenis. Nam qui ſemīat in bn̄dictōe de benedictione metet. ij. Corin. ix. Neqꝫ dyaconꝰ neqꝫ ſubdyaconus manū ſummi pontificis oſculat̉ ſꝫ pedem: in ſignuꝫ ſūmo pontifici ſūma debet exhiberi reuerētia. in ſignū illius eſt vicarius cuiꝰ pedes oſculabat̉ mulier que eratin ciuitate peccatrix Luc. vij. adorandum em̄ eſt ſcabellūpedum eius quoniam ſanctum eſt. cuius pedes cum reſurrexiſſet a mortuis mulieres tenentes adorauerūt Math̓.vlti. Generaliter antē nemo manus ſummi pontificis debet oſculari. niſi cuꝫ de manibꝰ eius aliquid accipit velad manus aliquid attribuit. vt oſtendatur ex vtroqꝫ debemus ei gr̄as exhibere. qꝛ ſicut ſemꝑ dat ꝓpria: ita nunrecipiat aliena. Ip̄e v̓o preter oblatōeꝫ panis nullā obltionē manibꝰ tangit niſi que defunctis offert̉. quaꝫ ideomanibꝰ accipit: vt eoꝝ infirmet errorem qui dogmatizant