los cū eis poſt reſurrectōeꝫ apparuit Ioh̓. xx. Inſtar v̓oſacerdotū ceterorū. poſtea dicit dn̄s vobiſcū: vt vnum ſeex illis on̄dat oraturū. Septem vicibꝰ populus ſalutat̉ īmiſſa. quatenus excluſis ſeptē vicijs capitalibus ſuſcipiat gratiā ſeptiformē. ¶ Et nota ꝙ epūs oraturus mitraꝫdeponit. ī ſignū ꝙ vir reuelato capite debet orare. .j. coꝝ.xj. quatenus inter ip̄m ⁊ deū nullū ſit malicie velamē. vtreuelata facie gl̓iam dei cōtemplet̉. ij. Coꝝ. iij. Idem ſignat depoſitio amictus de capite ſimplicis ſacerdotis.¶ Preterea. ſacerdos ad orientem ꝯuerſus oratōem ſiuecollectā ꝓnūciat. quo inſinuat̉ ꝙ debet eſſe mēte ad illuꝫꝯuerſus. d̓ quo ſcribit̉ Luce j. Per viſcera miſericordiedei noſtri ī quibus viſitauit nos oriens ex alto. Et zach̓.vj. Ecce vir oriēs nomē eius. Hoc aūt nō eſt quia maieſtas dn̄i in oriēte localiter ꝯſiſtat: que nō localiter ē vbiz. Iuxta illud hiere. xxiij. Celū et terrā ego impleo: ſꝫ qꝛimentibꝰ deū oriet̉ ſol iuſticie Malach̓. jͣ. qui illuminatoēm hominē venientē in hunc mundū Ioh̓. jͣ. dicēs Premus. vniuerſalē ad ſe colligit eccl̓iam. licet vnus in ꝑſona loquēs multoꝝ. Oratōes at̄ que circa principiū miſſe dicuntur collecte nominant̉: eo ꝙ ſacerdos ad deū oratione ꝓ populo. petitōnes in eis collegat ⁊ cōcludit. proprie tamē dicit̉ collecta in ꝓceſſione: cū populus et clerꝰde vna ad aliaꝫ procedunt eccl̓iam. ⁊ tunc ſacerdos ſiueepiſcopus collecta omni multitudine ſolebat dicere orōꝫſuꝑ populū: ⁊ illa ꝓprie dicebatur collecta. ¶ Ꝙ aūt poſtfineꝫ orōis ſubditur. Per dn̄m noſtrū ih̓m xp̄m ⁊cͣ. ſigͣtilld̓ ꝙ ip̄e dominus dixit Ioh̓. xvj. Si quid petieritis patrē in nomine meo dabit vobis. Nō em̄ ꝑ aliā viam eternaͣ dei beneficia poſſunt ad nos decurrere ꝙͣ ꝑ eum qui ēmediator dei et hominū homo xp̄c ih̓s. j. thimo. ij. ꝑ illūem̄ exaudiunt̉ p̄ces fidelium: qui in diebus carnis ſue p̄ces ſupplicatōneſqꝫ ad deum qui poſſet illū ſaluū facerea morte cū clamore valido et lacrimis offerēs exauditusē ꝓ ſua reuerētia. heb̓. v. Sumptū ē aūt de epl̓a ad Ro.v. Gloriam inquit in deo ꝑ dominū noſtrū ih̓m xp̄m. Illud aūt qd̓ ſequitur. Qui tecuꝫ viuit et regnat in vnitateſpirituſſct̄i deus. ita pōt ſimpliciter intelligi. Qui cū patre viuit et regnat deus in vnitate ſpirituſſancti .i. in ſpirituſancto qui eſt vnitas patris et filij ⁊ amor et cōnexiovtriuſqꝫ: ꝑ omnia ſecula ſeculoꝝ. hoc vel ꝯſecutiue dicit̉ſicut generatōes generatōnū. vel anthonomatice ſicut cātica caticoꝝ. ¶ Amen. optātis vel affirmātis on̄dit affectū. Nā in pͣs. vbi dicimus fiat fiat. hebrei dicūt amen.Et in euāgelio Iohan̄. in multis locis dicit dn̄s. Amenamē dico vob̓. hoc ē. veꝝ verū dico vobis. ẜm illd̓ qd̓ dic̄alubi. Sit ſermo veſter eſt eſt. math̓. v. Reſpicit gͦ vel adformā orōnis vt quod oratur obtinetur: vel ad modū cōcluſionis vt quod concluditur affirmetur. Uerbigratia.vt cū ſacerdos orat. Da nobis queſumus dn̄e ſaluteꝫ mētis et corporis: populus reſpōdet Amen optando .i. fiatUel cū ſacerdos cōcludit. Qui tecū viuit et regnat ī vnitate ſpirituſſancti deus ꝑ omnia ſecula ſeculoꝝ: populꝰaffirmat amen .i. verū ē. Vt em̄ dicit Rabanus. Interp̄tari pōt amē quod ē hebreū in latinuꝫ vere ſiue fideliterſeu fiat. ¶ Preterea. ſacerdotes in miſſis numeꝝ ſeptenariū in collectis imponēdis nō debēt excedere. Nā xp̄c inorōe dn̄ica Math̓. vj. ſeptē petitōnibꝰ omnia corpori etanime neceſſaria comprehēdit. Una ergo vel tres velqꝫ vel ſeptē debēt dici orōnes. Una ſicut vnū euangelivel vna epiſtola: vel propter fidei vnitatē. tres ꝓpter trinitatem vt numero imparę deus gaudet: vel quia deus terin paſſione orauit. Quinqꝫ ꝓpter quīqꝫ ꝑtitam xp̄i paſſioneꝫ. Septem ꝓpter ſeptem petitōnes dn̄ice oratōnis velꝓpter ſeptem dona ſpirituſſancti que ſcꝫ enumerantur inIſa. xj. Buas aūt tm̄ dicere nō debent. Binarius eī numerus infamis ē. quia deus diuiſionem et diſcordiā deteſtatur. Unde cū ceteroꝝ dieꝝ oꝑibus benedixit: oꝑbꝰſecūde diei benedixiſſe nō legitur: quia binarius primꝰab vnitate recedit ⁊ ab eo ceteri diuiſibiles numeri ſortunt̉ originē. ¶ Preterea. ſacerdos cū orat in miſſa manꝰeleuat. hoc quidē ſacramentuꝫ lex inſinuat. Legit̉ em̄ inexo. xvij. Ꝙ cum iſrl̓ pugnaret aduerſus amalech in deſerto: moyſes aſcēdit ſupra verticeꝫ collis. Cūqꝫ leuaretmoyſes manus vincebat iſrl̓. Si aūt paululū remiſiſſetamalechſuꝑabat. ¶ Preterea. cum xp̄c extendiſſet manꝰin cruce ꝓ ꝑſecutoribꝰ orauit et dixit Luce. xxiiij. Paterdimitte illis quia neſciunt quid faciūt. hoc quidem rep̄ſentat eleuatio manuum ſacerdotis. ¶ Itē pontifex eleuat manus aſſiſtentibꝰ hincinde miniſtris qui manꝰ eiꝰſuſtentant. cuius ſacramentum inſinuat̉ in exo. xvij. vbilegitur. ꝙ aaron et hur. ſuſtentabant manꝰ moyſi ex vtraqꝫ ꝑte. ⁊ factum ē vt non laſſarentur manus eius vſqꝫ adſolis occaſum. fugauit Ioſue amalech et populū eius inore gladij.Deinde legitur epi­ .§. v.ſtola ſic dicta. ab ep̄i quod ē ſupra ⁊ ſtolon qd̓ eſt miſſio.vn̄ epiſtola grece latine ſuꝑmiſſio vel ſuꝑerogatio dicit̉.Unde et littere que mittuntur de vna ꝑſona ad aliā epiſtole appellant̉. hoc ē ſuꝑmiſiſſe .i. p̄ter viuam vocem miſſe. hoc ergo nomen bene cōgruit litteris apoſtolorum: q̄ſuꝑerrogate ſunt euangelio. de quibꝰ frequentius leguntur epiſtole. Et nota ꝙ n̄ debet aliquis p̄ſumere vt legatepl̓am niſi ſit ſubdyaconus. aut dyaconus vel ſacerdosMelius eſt em̄ vt ſacerdos legat epiſtolā etiam ſi cantetnuſſam ꝙͣ acolitus. ¶ Hmōi lectōne inſinuatur ꝙ innitendum eſt doctrine xp̄i quecūqꝫ ſit. Unde epiſtola nec ſlegitur de ꝓphetis nec ſemper de hyſtorijs ſiue geſtis īge. neqꝫ ſemper de apl̓is: ſed interdum de his interdumde illis. ¶ Lectio aut epl̓e que p̄mittitur euangelio: p̄curſoris officium ſignat. qui preiuit ante dominū parare vias eius. luce. j. ẜm ꝙ ip̄e teſtatur Ioh̓ .j. Ego vox clamātis in deſerto dirigite viam domini. Iohannes ergo quaſi ſubdyaconus fuit .i. ſubminiſter eius qui nō venit miniſtrari ſed miniſtrare. Math̓. xx. Lex autē quaſi pedaogus populū dei infantē ꝑ manum moyſi accipiens cuſtodiendum illius aduentum docuit expectare. quem eidem populo iam adulto Iohannes ore digitoqꝫ preſentem in carne demonſtrauit. vt eum ducem ſequeretur adregnum vite. Ecce inquit agnus dei ecce ⁊cͣ. Ioh̓. j. Preeſſit nāqꝫ lex euangelium: ſicut vmbra lucem: initium ꝑfectōnem. vt ligans per timorem: inducens per amoremIoh̓ .j. Lex per moyſen data eſt gratia et veritas ꝑ ih̓mxp̄m facta eſt. Epiſtola ergo eſt quaſi vox legis ſuam imperfectōneꝫ teſtimonio Iohannis ꝓfitentis: ⁊ ad ꝑfectōnem euangelij tranſmittentis. Hic eſt inquit de quo dixivobis. Qui poſt me venit ante me factus eſt: cuius nonſuꝫ dignꝰ ⁊cͣ Ioh̓. j. Illū oportet creſcere: me autē minuiIoh̓. iij. Unde iohannes ē medius inter ꝓphetas et apoſtolos. Nam lex et ꝓphete vſqꝫ ad Ioh̓. Math̓. xj. Et vtdictum eſt. epl̓a quandoqꝫ ſumitur de veteri quādoqꝫ denouo teſtamento. Unde ⁊ Ioh̓. cuius voceꝫ repreſentatepiſtola cum antiquis p̄dixit xp̄m venturum. Qui pꝰ mevenit ante me factus ē Ioh̓. j. et cū modernis xp̄m oſtendit p̄ſentem. Ecce agnus dei Ioh̓. j. ¶ Subdyaconū aūtlegenteꝫ epiſtolam vnus acolitus comitat̉. Dyaconūtv̓o legentem euangelium ⁊ ſubdyaconus ⁊ duo acolitcōmitantur. quo ſignatur p̄dicatōem Ioh̓. paucos fuiſſe ſecutos: p̄dicatōnem v̓o xp̄i ſiue euāgelij plures. Undelegitur diſcipl̓os Ioh̓is dixiſſe Ioh̓. jͣ. Rabi qui erat tecum trāſiordanē cui teſtimoniuꝫ perhibuiſti: ecce hic baptizat ⁊ omnes veniunt ad eum.Poſt epiſtolā ſequiᵐ. §. vj.tur graduale quod penitētie lamentum inſinuat. ꝓpterquod in diebus paſchalibus ⁊ penthecoſtes tollitur deofficio. quia videlicet dies illi futurum in regno dei felicem ſtatu eccl̓ie ſignificant. qn̄ area xp̄i ventilabro purgata. grana reponent̉ ī horreo felicitatis et̓ne. Dr̄ autēgraduale vl̓ gradale a gͣdibꝰ hūilitatis. vtpote illi cōueniēs qui nōdum aſcēdit ⁊virtute in virtutē: ſꝫ adhuc in