Que ſtiomata et edocta ab apl̓is: qui informati erāt ⁊ edocti a domino. Unde qui ꝯtrariū aſtruunt: a fidei veritate deuiant⁊ infideles iudicandi ſunt. ¶ Ad primū ꝯtra hoc obiectuꝫdicendū. ꝙ hec enunciatio. Iniuſtus nullo oꝑe ſuo placetdeo: vera eſt. Hec autē que ſubinfert̉. nihil qd̓ facit fit ẜmbeneplacitū dei nō eſt vera: neqꝫſeꝗtur ex prima. licet eniiniuſtus nō placet deo: opus tannen eius pōt placere decMulte em̄ oꝑationes iniuſtoꝝ placuerūt deo ſicut illorūqui afflixerūt ppl̓m dei. ꝓpter eoꝝ auerſionē a deo. vt patꝫin multis locis ſcripture. ¶ Sil̓r dicendū eſt de illa q̄ ſubinfert̉. ſcꝫ quicꝗd fit a iuſto fit ẜm beneplacitū dei. ſcilꝫ ꝙhoc eſt falſuꝫ niſi intelligat̉ ꝑ ſe. ſed oꝑatio ꝯſecrationis n̄pōt exerceri a laico iuſto inꝙͣtum eſt iuſtꝰ: īmo ſi hoc facere vſurparet: a iuſticia deuiaret. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ē dinitas meriti: ⁊ dignitas officij ſiue aucͣtis. Sacerdos iuſtus etſi careat dignitate meriti: gaudet tn̄ dignitate officij et aucͣtis. laicus iuſtꝰ ecōtrario caret dignitate auctoritatis: gaudet tn̄ dignitate meriti. pr̄as autē ꝯſecrandi reſpicit dignitatē aucͣtis non dignitatē meriti. vt enim dicitAug. nō in merito ꝯſecrantis. ſed in verbo ꝑficitur creatoris. et loꝗtur de hoc ſacramento. ¶ Ad aliud qd̓ obijciturꝙ laicus iuſtꝰ iure pōt in id qd̓ plus eſt qꝛ pōt accedere adſacram coīonem ⁊cͣ. Dicendū ꝙ etſi ꝯmunio ſacra ſit maior in effectu ſanctitatis: ꝯſecratio tamen eſt maior ī excellentia ſiue auctoritate pt̄atis. Und̓ magnitudo hec et illanō ſunt eiuſdē generis. nec maiꝰ nec minꝰ ſil̓r. ꝓpter quaꝫnō ſeꝗtur ꝙyqui pōt in hoc quod maiꝰ eſt: pōt in id qd̓ miAd aliud qd̓ obijcit̉ de officio baptizandi. dicēnus eſt. ¶ 2dum ꝙ nō eſt ſil̓e. eo em̄ ꝙ illud ſacr̄m eſt ſacramentuꝫ neceſſitatis. licet officiū baptizandi ſit ſacerdotibꝰ ſpecialit̓datū: om̄ibꝰ tn̄ inſtante neceſſitate eſt ꝯceſſum. ¶ Ad alid̓qd̓ obijcit̉. ꝙ ſolis diſcipulis dictū eſt. Accipite ⁊ comedite. ſimiliter ite ⁊ baptizate ⁊cͣ. Dicendū ꝙ licet in his cōmiſſionibꝰ ſit quedā ſil̓itudo in genere: tn̄ ſicut pꝫ ex fct̄isſequentibꝰ ⁊ ipſoꝝ apl̓oꝝ inſtitutōnibꝰ: differenter ꝯmittitur pt̄as baptizandi ⁊ ꝯſecrādi. In collatōne em̄ ordīsſacerdotalis ꝯfertur ſpālis pt̄as et auctoritas ad ꝯſecrādum. et ꝓprie ad hoc vngunt̉ manus p̄ſbiteroꝝ in ſuſception ordinis ſacerdotalis: vt cognoſcant ſe in illo ſacramēto gratiam ꝯſecrandi acciꝑe. Pre. accipiūt et calicē cumvino et patenā cum hoſtijs de manu ep̄i: quatenus his inſtrumentis pt̄atem ſe accepiſſe cognoſcāt placabiles deohoſtias offerendi vt dicit Hug. Iſte v̓o hoſtie in ſacr̄o altaris offerunt̉. Un̄ ſacerdos in ſuſceptōne ordinis ſac̓dotalis: ſuſcipit pt̄atem ꝯficiendi. nō ſic aūt dat̉ ibi pt̄as determinata ad baptizandū: ſꝫ ex ꝯſequenti ad illā que ē conſecrandi ſiue ꝯficiendi ⁊ que eſt ligandi ⁊ ſoluendi dat̉ officium baptizandi: et ꝓpter hoc in neceſſitate alijs eſt conceſſa pt̄as baptizandi. ¶ Ad illud qd̓ habetur a canonicaPetri. ꝙ iuſti ſunt ſacerdotes ⁊cͣ. dd̓m. ꝙ nō dicunt̉ ſacerdotes ab ordine ſacerdotali: ſꝫ a debito et vſu offerendi ſeipſos hoſtiam viuentem ſanctam et placentem deo: ẜm ꝙhabet̉ ad Ro. xij.Nlembrum terciūOnſequenter querit̉. vtrū ſolus ep̄us poſſitꝯſecrare. et videt̉ ꝙ ſic. Inter om̄ia ſacram̄ta ſacr̄m iſtud eſt maxima veneratōne tenendum: ſed ſacr̄m ꝯfirmatōis. qꝛ magna veneratōne tenendū eſt: a ſolis pontificibꝰ debet ꝑfici. Un̄ euſebius papa de ꝯſe. di. v. Manꝰ impoſitōnis ſacramentuꝫmagna veneratōne tenenduꝫ eſt. qd̓ ab alijs ꝑfici non pōtniſi a ſummis .i. ep̄is. A ſimili vel fortiori ratōne videturꝙ hoc ſacramentum ⁊cͣ. ¶ Item maior ſolennitas requiritur in ꝯſecratōne corꝑis xp̄i ꝙͣ in ꝯfirmatōne: eadem ratione videt̉ ꝙ ſolennior et excellentior requirit̉ miniſter inofficio ꝯſecratōnis ꝙͣ in officio ꝯfirmatōnis. ¶ Item ſicuthabet̉ ab Hug. ⁊ ſacri canones idē determināt. Cōſecratio monialiū baſilicaꝝ et ſacri criſmatis ad ſolos ep̄os: ſꝫincomꝑabil̓r maioris eſt pt̄atis ⁊ dignitatis ꝯſecratō corporis xp̄i ⁊ ſanguīs ꝙͣ aliqͣ p̄dictaꝝ: gͦ videt̉ ꝙ ꝯſecratō cor.xxxv.poris xp̄i ⁊ ſaguīs ad ſos ep̄os ꝑtiret: nec alicuiꝰ alterius eſt ptās hec ꝯſecrādi.¶ Contͣ. vt hr̄ ab Hug. et a ſct̄ispr̄ibꝰ inſtitutoribꝰ canonū. In ſacr̄is baptizandi ⁊ miſſaꝫcelebrandi coīs eſt ep̄is ⁊ ſimplicibꝰ ſacerdotibꝰ diſpenſatio. gͦ pt̄as ꝯſecrandi nō ſolūmodo eſt ep̄oꝝ ſꝫ et alioꝝ ſac̄dotum. ¶ Rn̄ſio. ꝙ licet ꝓpter dignitatē ⁊ excellentiā corporis xp̄i deceret ꝙ officiū ꝯſecratōnis hmōi ſolūmō eſſetpontificū: īmo potiꝰ ſolūmodo ſummi pōtificis: tn̄ ꝓptervtilitatē quā aſſequunt̉ fideles ex miſſaꝝ frequentia ⁊ ml̓tiplicatione: aliter diſpoſuit diuina ſapīa. cuiꝰ ꝓuidentiaregit̉ eccl̓ia in ſuis inſtitutionibꝰ. vnde multiplex ē rō qͣrept̄as hec fuit data ſacerdotibꝰ ſimpl̓r: nō ſolūmodo pontificibꝰ. Una ē diuini cultꝰ dilatatio. Alia eſt hūanoꝝ reꝑatio. Terciaatō. Quarta bn̄ficij redēptionis frequens recordatō. Quinta dīne familiaritatismanifeſtatio. Sexta nr̄e elatōis rep̄ſſio. Ex hͦ em̄ ꝙ pt̄ashec eſt ſimpl̓r ſacerdot:ita ⁊ nō ſolū pōtificibꝰ: ex frequenti miſſaꝝ celebratōe cultꝰ dei multiplicat̉. et qͦtidianidefectꝰ nr̄i reꝑant̉. ⁊ pene aīaꝝ exiſtentium in purgatoriomitigant̉. ⁊ bn̄ficiū redemptōnis frequēter repn̄tat̉ et admemoriaꝫ reducit̉. ⁊ diuina familiaritas ex ſue preſentiefrequēti exhibitōne inſinuat̉. pn̄tie dico in carne. ⁊ exempluꝫ huīlitatis nob̓ exhibet̉: vn̄ elatio nr̄a reprimit̉. Efficax em̄ exemplū huīliatis eſt. ꝙ dn̄s voluit corpus ſuuꝫ aſimplicibꝰ ꝑſonis tͣctari. ¶ Ex his pꝫ rn̄ſio ad obiecta. ꝗalicet hoc ſacr̄m ſit excellentiſſimuꝫ: tn̄ nō ꝯuenit vt a ſolisep̄is diſpenſet̉. ꝓpter diſpendiuꝫ qd̓ accideret ex raritatediſpenſatōis: ⁊ cōmodū qd̓ accidit ex freq̄ntia. Nec ſequitur. maior reqͥrit̉ ſolēnitas in ꝯſecratōne ⁊cͣ. igit̉ ꝑſona excellentior: qꝛ ſolēnitas hmōi atteſtat̉ celſitudini ſacr̄i: ī ꝑſona ꝯſecrante ꝓuidet̉ noſtre vtilitati. Quare ordinatū ēin eccl̓ia ꝙ ꝯſecratō monialiū: baſilicaꝝ: ⁊ ſacri criſmatis⁊ hmōi alia fiāt a ſolis pōtificibꝰ: ratō ē. vt ex eoꝝ pr̄ate ⁊aucͣte manifeſtatis eiſdem a ſubditis debita exhibeat̉ obedientia ⁊ reuerentia. Si eniꝫ nulla ſacr̄a eſſent reſeruatacelebranda a ſolis pontificibꝰ: inferiores erga ſuas ſuꝑiores inſolentes fierēt ⁊ inobedientes. vn̄ Hug. loq̄ns de p̄dictis de ꝯſecratōne baſilicaꝝ ⁊ ſacri criſmatis ⁊ manuūimpoſitōne ⁊ cōi benedictōne ſuꝑ ppl̓m dīc. ſummis ſacerdotibꝰ ſupͣdicta idcirco ſingularit reẜuata ſunt: ne eadeꝫprorſus auctoritas ab om̄ibꝰ paſſim vendicata: inferioreserga ſupͣpoſitos inſolentes redderet: et ſoluto obedientievinculo ſcandalum generaret.Membrum quartumOnſequenter querit̉. vtrū ſacerdos malꝰ inmoribꝰ habeat pt̄atem ꝯſecrandi? Ꝙ ſic: videtur ꝑ Aug. dicentē in li. de corꝑe domini.Intra catholicā eccl̓iam in mīſterio corꝑis⁊ ſanguis dn̄i: nihil a bono maiꝰ: nihil a malo minꝰ ꝑficitur ſacerdote. ¶ Contra. nō eſt maior rō qͣre dn̄s ſua bonitate dignis ꝯferat bn̄ficia ꝙͣ quare ſua iuſticia illa ſubtrahat indignis: gͦ ſi bonis ⁊ dignis ī eccl̓ia ꝯferat de ſua bonitate pt̄atem nobiliſſimā ſcꝫ ꝯſecrandi: eadē rōne illa eadem de ſua iuſticia dꝫ ſubtrahe̓ ꝑuerſis et indignis. de hͦhabet̉ manifeſtū exempluꝫ Leui. xxvj. et Deut. xxviij. vbidn̄s ꝓmiſit ſe collaturū multa bn̄ficia filijs iſrl̓: ſi obedirent p̄ceptis eiꝰ: ⁊ illa eadē ſe fore ſubtracturū ſi nō obedirent. ¶ Item vt dicit ius. priuilegiū meretur amittere quiꝯceſſa ſibi abutitur pt̄ate et hoc ẜm ius diuinum et humanum. ſimiliter qui dono abutitur gratis conceſſo: meretureodem priuari. ſed malus ſacerdos poteſtate gratuita ⁊ p̄uilegiata ſibi a deo collata abutitur: gͦ iuſto dei iudicio illa dꝫ priuari. ſed dei iudiciū firmum eſt ⁊ infallibile: ergomalus ſacerdos illa pt̄ate priuatur. ¶ Iteꝫ vt habetur abAug. Xp̄c remittit peccata ꝑ colūbam: aut membra colūbe .i. ſpirituſſancti. ſi autem hec diuiſio eſt ſufficiens. nonremittat peccata ꝑ ſacerdotem malum ſiue iniuſtum: cuꝫneqꝫ ſit colūba neqꝫ membꝝ colūbe: igitur iniuſtus ſacerdos non hꝫ pt̄atem remittendi peccatum ſiue ſoluendi a
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten