quod eſt actu cum ꝓfert̉. ſꝫ actu n̄ eſt ibi panis vel eiꝰ ſpecies. gͦ ꝓ illo ſupponit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ augꝰ. accedit verbūad elementū ⁊ fit ſacr̄m. ſed elementū in hͦ ſacr̄o eſt paīsgͦ ad illud accedit verbū. ſꝫ ꝓnomen illud demonſtrat adquod accedit: gͦ demonſtrat paneꝫ. ſꝫ predicatum falſo eiattribuit̉. gͦ talis forma eſt falſa. ¶ Iteꝫ terminꝰ ſiue accidentalis ſiue ſubſtantialis ſupponēs v̓bo de pn̄ti qd̓ nōeſt ampliatū. vt hoc verbū pōt ſupponit ꝓ eo qd̓ actu eſt.ſꝫ ꝓnomen hoc ſupponit huic verbo eſt in p̄dicta forma. gͦſupponit ꝓ eo ꝙ actu eſt ſub illis ſpēbus qn̄ ꝓfert̉. ſꝫ noneſt ibi niſi panis vel eius ꝓprietas. gͦ ſignat̉ ꝙ panis veleius ꝓprietas eſt corpꝰ xp̄i. ſꝫ hec eſt falſa. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ autēꝑ hoc ꝓnomen demonſtret̉ panis: videt̉ Math̓. xxvj. hͦeſt corpꝰ meū. Glo. interlinearis. qd̓ ſub ſpecie panis videtur. ⁊ nihil videt̉ ſub ſpecie panis niſi panis. ergo ⁊cͣ.¶ Rn̄ſio. de verbo ꝓpoſito diuerſi diuerſimode ſentiūt.Quidaꝫ dicūt ꝙ ſacerdos ꝓferens verba illa non dicitea tanꝙͣ ſua: ſꝫ tanꝙͣ verba dn̄i. vn̄ material̓r ſumūt̉ ⁊ vtrecitata. ⁊ ꝓpter hoc nō eſt querenduꝫ quid demōſtrat hͦꝓnomen hoc. ſicut nec ſi diceret̉. hͦ eſt ꝓnomē demōſtraiuū. Sed hec rō nō videt̉ mihi ſufficiēs. qꝛ etſi ſupponat̉y ꝓut dicūtur a ſacerdote material̓r tenēt̉ ⁊ vt v̓ba dn̄iecitata: nihilominꝰ qn̄ xp̄s confecit verbis illis ſignifcatiue tenebant̉ ⁊ nō vt verba alteriꝰ recitata. Querat̉igit̉ de verbis illis prout fuerūt verba dn̄i ꝓpria: ꝗd demonſtrat hoc ꝓnomen hͦ. ⁊ pōt idem queri qd̓ priꝰ ⁊ eadem accidit difficultas. Pret̉. nō eſt ratōni ꝯſonū. ꝙ verba quibꝰ preſcribit̉ forma huiꝰ ſacramēti material̓r teneantur: ſicut nec in alijs ſacramētis. nec ꝙ verbis ſic acciptis contulerit dn̄s virtutē tranſſubſtantiandi: ſꝫ potiꝰverbis que tenent̉ ſignificatiue. ¶ Aliter dicūt alij. ꝙ aliqua oratio eſt que nō eſt vera ꝓ tꝑe ꝓlatiōis ſue. vt cūdicit̉ ego bibo. ſꝫ ꝓ temꝑe in quo ꝓferens bibit. Similiter hec oratio. hͦ eſt corpus meū. cū longo tꝑe ꝓferat̉ nōeſt vera ꝓ tꝑe illo: ſꝫ ꝓ vltimo inſtanti ſue ꝓlationis. ꝗaꝓ vltimo inſtanti hꝰ ꝓlationis in quo fit tranſſubſtātiatio panis: ꝓferunt̉ verba hec. quia gͦ ꝓ vltimo inſtāti ꝓlationis illoꝝ verboꝝ hec ꝓferunt̉. ſil̓r eſt de illis iudicandū ac ſi ī vltimo inſtanti ꝓferrent̉. Sꝫ qꝛ ī vltimo inſtanti facta eſt conſecratio: hͦ ꝓnomē hoc demōſtrat corpus xp̄i. Sed adhuc videt̉ inſufficient̉ dictū: tum ꝗa neſcitur quo inſtanti ꝓlationis facta eſt ꝯuerſio: tum quiatunc nō eſt aliud dictū verbo ꝓpoſito: ꝙͣ hͦ .i. corpꝰ meuꝫeſt corpus meū. Si .n. vt dicūt hoc ꝓnoīe ſimpl̓r demorſtratur corpus xp̄i: ideꝫ eſt dictu. hoc eſt corpꝰ meū: ⁊ corpus meū eſt corpus meū. ſicut ſi demonſtrato petro diceretur. iſte eſt bonus homo. ideꝫ eſt dictū ꝙ petrus eſt bonus homo. ſꝫ hoc corpus meuꝫ eſt corpus meū: ſemꝑ fuitvera ſiue exiſtente tranſſubſtantiatōne ſiue nō. ¶ Alit̓ dicūt quidam ꝑ hoc fit demonſtratio ad ſenſum ipſiꝰ ſub̓epanis. nō abſolute: ſꝫ vt ꝯuerſus in corpꝰ xp̄i eſt terminꝰtranſſubſtantiatōis. Sꝫ hoc minus recte videt̉ dici: cuꝫpanis nunꝙͣ ſit terminꝰ tranſſub̓atōis: ſꝫ potius corpusxp̄i. loquit̉ .n. de termino in quē: nō ex quo. Uidet̉ gͦ ꝙ ſitaliter dd̓m. ¶ Nota gͦ ꝙ hec oratio hoc eſt corpꝰ meū: eſtſignificatiua ⁊ oꝑatiua. Significatiua ex prima ſui impoſitione: oꝑatiuā ex forme ſacramentalis inſtitutōe. dominus .n. in inſtitutōe forme huiꝰ ſacram̄ti ꝯtulit v̓tuteꝫverbo predicto. Rōne gͦ qua eſt ſignificatiua: hoc demonſtrat ſignatū ꝑ ſignū. Rōne qua eſt oꝑatiua: inſinuaturaliud in aliud ꝯuertendū. Un̄ cum dr̄ hoc eſt corpꝰ meū:hic eſt intelligibilis demonſtratio ſignati ꝑ ſignū cōuertendū in ſignatū. Explanatio hꝰ eſt talis cū dicit̉. petraeſt xp̄s. hoc dicit̉ ſignificatiue non eēntialit̓ .i. petra ſigͣtxp̄m: ⁊ xp̄s ſignificat̉ ꝑ petrā. hec ſignificatio nē ꝙͣtū adſenſum: ſꝫ ꝙͣtum ad intellectuꝫ. quia nō ſentit̉ ſꝫ intelligit̉xp̄s ꝑ petrā. Cadat igit̉ petra ſub demonſtratōne ⁊ dicatur. hec petra eſt xp̄s demonſtrata petra: eius ꝓprietatibus intelligit̉ xp̄s. demonſtratōne ad intellectū demōſkatur ſignificatū ꝑ ſignū. Similit̓ dico in ꝓpoſito paīs adꝯſecrandū in corpus xp̄i: corpus xp̄i ſignat. ⁊ repn̄taturcorpus xp̄i nō ſenſibiliter ſꝫ intelligibil̓r. Cuꝫ gͦ dicit̉ demonſtrato pane qui eſt ſignū corꝑis xp̄i. hͦ eſt corpꝰ meū:hic eſt demonſtratio ſignati ꝑ ſignuꝫ. ſicut ſi diceret̉ hecpetra eſt xp̄s. ſꝫ ratione qua intentione regulat̉ opꝰ in ſacramentis. Intentio auteꝫ ꝯſecrantis eſt: vt virtute verboꝝ ꝓlatoꝝ panis mutet̉ in corpus xp̄i hoc verbo. hͦ eſtcorpus meū. demonſtrat̉ corpus xp̄i ſigno trāſſubſtantiando in corpus xp̄i virtute data ipſi verbo. vn̄ cū dicit̉ h̓eſt corpus meū. ſenſus eſt: ſignatiua hoc ſigno qd̓ eſt panis tranſſubſtantiandus in corpus meū: eſt corpꝰ meuꝫ.⁊ ſic ſermo veritatē hꝫ cointellecta virtute tranſſubſtantiandi. Sic gͦ iudicat̉ de verbo ꝓpoſito ẜm ꝙ priꝰ caditconſideratio ſupra veritateꝫ ſignationis: ⁊ ꝯſequēter ſupra virtutē operatiuā. ¶ Ex his patet qūo ad obiecta dicendū eſt. Cum igit̉ querit̉ quid demonſtrat̉ ꝑ homen hoc. Dicendū ꝙ ſignatum ꝑ panem trāſſubſtedum in corpus xp̄i demonſtratiōe ad intellectū ſignati ꝑſignum. Sic igit̉ pꝫ. ꝙ aliud eſt dicere hoc eſt corpꝰ meuꝙͣ corpus meū eſt corpus meū. Pret̉. ⁊ quod cognoſciturhoc verbo virtus tranſſubſtantiandi. ¶ Ad aliud quodobijcit̉. ꝙ hec eſt falſa qd̓ eſt panis erit corpus xp̄i: multo fortius quod eſt panis eſt corpꝰ xp̄i. ſi hec eſt ideꝫ cumeo qd̓ eſt. hoc eſt corpus xp̄i pane demōſtrato ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hoc eſt verum ẜm ꝙ ſignū cadit ſub demonſtratiōeꝑ ſe: nō tn̄ ẜm ꝙ demonſtratōne ad intellectū ſignatū demonſtratur ſigno. hec .n. vera eſt ſignificatū ꝑ panē eritcorpus xp̄i: ⁊ eſt corpus xp̄i. quia corpus xp̄i ē ⁊ erit corpus xp̄i. ¶ Ad illud quod querit̉. vtꝝ eſt hic demonſtratio ad ſenſum vel ad intellectum. Dicendū ꝙ ad intellectum: quia ꝑ ſignum ſenſibile .ſ. panis intelligit̉ corpuexp̄i: ⁊ eo modo quo aliꝗd intelligit̉ ꝑ ſuū ſimile. Cuꝫ aūtobijcit̉. ꝙ ibi non eſt ſimile aliꝗd xp̄o in ſpecie. Dicēduꝫꝙ ſicut panis non repn̄tat corpus xp̄i ſolum rōne ſubſtātie panis: ſꝫ ꝓprietatum panis. ſic nec corpus xp̄i qd̓ intelligitur demonſtratur pane tm̄ rōne ſubſtantie eiꝰ: ſedratione ꝓprietatum panis. panis auteꝫ cum ꝓprietatibꝰſuis hꝫ ſimilitudineꝫ ānalogie cuꝫ corꝑe xp̄i. Nec requiritur ꝙ vbicūqꝫ eſt demonſtratio ad intellectum: ꝙ ſit ꝑdemonſtrationeꝫ alicuiꝰ ſimpl̓r eiuſdeꝫ in ſpecie: ſed ſufficit ſimilitudo ānalogie. Unde dico ꝙ inſufficienter diuiſit ponendi duos modos demonſtrandi ad intellectuꝫniſi extenſo nomine ſpecies dicatur ſimilitudo natural̓.¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ nunꝙͣ hec eēt vera. hec herba ⁊cͣ.niſi ꝙ intelligitur ꝑ hanc herbam creſcere in orto meo.Similiter ex hac ꝑte nec hec eſt vera. hoc eſt corpꝰ meūniſi corpus xp̄i aliqn̄ eſſet qd̓ ꝑ hoc ꝓnomen demōſtrat̉.Dicendū ꝙ ita eſt. demonſtrat̉ .n. ſignatum ꝑ ſignū conuertendum in illud. hec .n. eſt vera. ſignatum per panemconuertendū in corpus xp̄i: eſt corpus xp̄i. Illa aūt q̄ on̄dunt ꝙ ꝑ ꝓnomen demonſtrat̉ quod actu eſt. ꝯcedimus.¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ verbum accedit ad elemētuꝫ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ita eſt in ꝓpoſito. quia nō tm̄ demonſtrat̉hoc verbo ſignificatum ꝑ paneꝫ: ſꝫ ꝑ panem vt eſt conuetendus in corpus xp̄i. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉ de glo. illa q̄eſt. ꝙ ſub ſpecie panis videtur. Dicenduꝫ ꝙ lyvidet̉ cōpulat ꝓ viſione intellectuali. vt videtur .i. vt intelligit̉vnde ſenſus eſt. hoc eſt corpus meum quod intelligit̉ ſubſpecie panis. ſꝫ ẜm hoc videtur cum ſub ſpecie panis nōſit corpus xp̄i niſi finita ꝓlatione ſiue vltimo inſtantilationis. ꝙ demonſtratio ꝓnominis reſpicit prolatiorfinitam ſiue vltimū ꝓlationis. Rn̄ſio. ꝙ dico ſub: nō nōtat ſub eſſe cōtinentie eo modo quo dicimꝰ ꝙ facta traſmutatione corpus xp̄i eſt ſub ſpecie panis. ſꝫ notat ſub eēſignationis eo modo quo ſignatum eſt ſub ſigno. ¶ Sedcontra hoc videtur dicere Inno. ſic. Nō ſicut hereticusſapit ſꝫ deſipit: ita debet intelligi ꝙ dn̄s ait hoc eſt corymeū .i. hoc ſignificat corpus meū. ſicut ꝙ dicit Apl̓s. petra erat xp̄s .i. ſignificat xp̄m. hec Inno. Rn̄ſio plana ē.aliud eſt dicere corpus xp̄i ſignatum pane ꝯuertendo incorpus xp̄i demonſtrari ꝑ hoc ꝓnomen hoc: cum dicit hͦeſt corpus meū. qui quideꝫ panis virtute verboꝝ cōuer