Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioy aquā ſignificet̉. Gicēdum vt tactū eſt: ſpecies illeepn̄tat corpus xp̄i verū miſticū. corpꝰ xp̄i veꝝ rep̄ſentat miſticū repn̄tat vniōeꝫ corꝑis in ſe. Sꝫ aqͣ mijrepn̄tat vnionē corꝑis capite. vn̄ de ꝯſe. di. ij. Si vinūtm̄ quis offerat: ſanguis xp̄i incipit ſine ppl̓o. qn̄ enimvtrūqꝫ miſcet̉ adinuicē cōfuſa ſibinuiceꝫ copulant̉: tūcſacramētum ſpūale celeſte efficit̉. dicit̉ ſanguis incipit eſſe ſine xp̄o: intelligit̉ ſine corꝑe xp̄i qd̓ ē eccleſia. dicit̉ efficit̉ ſacramētum ſpūale celeſte: intelligiturſpūalis celeſtis ꝯiunctōis eccleſie ad xp̄ꝫ. Contͣ. Hugo. hec res eſt iteꝝ ſacramētū alterius rei .ſ. vnitatis capitis membroꝝ. loquit̉ ibi de capite xp̄i vero. igiturverū corpus xp̄i eſt ſacramētum vnitatis illius. Rnſio.verbū Huḡ. intelligit̉ ſe ſꝫ accn̄s: quia corpus xp̄i ēſacramētum membroꝝ eccīe qui ſunt in puritate abſqꝫcorruptōne peccati. Ad qd̓ ſequit̉ ſunt vnita cum capite: cum ſit ſacramētum membroꝝ illoꝝ vnitatis illorum quam habēt ad ſeinuiceꝫ per ſe. per accidens ſignatillam vnitatem quam habent cum capite. vnde primū ſignat per ſe: ſecūdum ratōne cōcomitantie. ſꝫ appoſitio aq̄ſignat per ſe illam vnioneꝫ. Ad hoc quod obijcitur.aqua repn̄tat ſacramētum regeneratōnis. vnde oportet eſſe ſignum in ſacramēto redemptiōis. Dicēdum ſubalia alia ꝓprietate cōſideratur aqua prout eſt ſignum īſacramēto regeneratōis: ꝓut eſt ſignum in ſacramētoredemptōis. Prout enim primo modo ſumit̉: cōſiderat̉vt illi ꝓprijſſime cōuenit virtus abluendi. Prout ſecūdomodo: vt illi cōuenit decurſus cōtinuus ī terrā. ꝓpter qd̓homī comꝑatur qui cōtinue decurrit in morteꝫ. ij. Reg.xiiij. Omēs morimur quaſi aque dilabimur in terraꝫ.vt igitur eſt ſacramētum regeneratōis: ſignum eſt ſpiritualis ablutōis vt in ſacramēto redemptiōis. ſacramētovnionis redemptoꝝ cum redimente. ꝓpter alias rationes que. tacte ſunt. Ad hoc quod obijcit̉. nulla ſacramēta cōueniūt in cōmunicatiōe ſignoꝝ. Dicēdum.hoc verum eſt inꝙͣtum ſigna ſunt ſignificatiua primorūeffectuum principalium. ſꝫ bn̄ pn̄t inꝙͣtum cōuenientiain aliquo effectu cōmuni. Ipſa enim ſacramēta etſiueniāt in primis immediatis effectibus: ꝯueniūt tamēomēs quodāmodo in effectu remiſſionis peccati vel ꝙͣtūad culpam vel ꝙͣtum ad penam. maxime ſacramentuꝫaltaris baptiſmi. Un̄ Inno. dedit nobis hoc ſacramen ſalutis: vt quia nos peccamus quotidie ip̄e iaꝫ mori poteſt: per hoc ſacramētum quod ī memoriā mortiseius accipimus: remiſſionē peccatoꝝ cōſequamur quotidie. ſolum nos lauit a peccatis noſtris in ſanguīe ſuoqm̄ ſanguineꝫ fudit pro nobis in crucis patibulo: veruꝫetiaꝫ quotidie lauat nos a peccatis noſtris in ſanguineſuo quem nos accipimus ī calicis poculo. Ad alid̓ qd̓obijcit̉. xp̄s homo eſt eiuſdeꝫ ſpeciei cum membris corporis miſtici. Rn̄ſio. cum xp̄s homo ſit eiuſdem ſpēi cummembris corꝑis miſtici: tamē vt cōſideratur ſub differentibus ꝓprietatibus ratōibꝰ: notat̉ hec vnio illoꝝ. homoenim vt eſt in fluxū infirmitatis defectus maxīe ꝙͣtuꝫad eſſe gratie: ſignat̉ aquam. xp̄us inqͣtum eſt medicamentū ſiue medicina hꝰ infirmitatis reꝑatio huiꝰ defectus: ſignat̉ vinuꝫ. vinū enim ſolum cibus eſt ſedmediciua. ꝓpter qd̓ oꝑtꝫ ⁊cͣ. Ad aliud qd̓ obijcit̉. aqua repn̄tat feruoreꝫ fidei ſiue caritatis quibus eſtvnio mēbroꝝ cum capite ⁊cͣ. Dicendū vt ex dictis ptꝫ.aqua cōueniēter repn̄tat corpus vniēdū. vinū caput cuidebet vnio fieri. vn̄ mixtio hꝰ cum hoc: vnioneꝫ illiꝰillo. Nec adhuc eſt mixtio hec vt ſignificet cauſam vnionis: immo vnioneꝫ ip̄am. Fides .n. caritas ſunt cauſavnionis .ſ. formaliter loquēdo. vn̄ quia ſigna ſunt ī ſacramentis. ad ſignificandū res ſacramentoꝝ cauſas reꝝ: debet hic eſſe ſignum cauſaꝫ vnionis ſignans: ſꝫ vnionem ip̄am. Ad vltimū dd̓m. quia admixtio aque cuꝫvino eſt ſacramētalis: debet fieri an̄ꝙͣ miſteria inchoentur vel fit preꝑatio ad inchoandū. in miſſa ſolēni dꝫponi poſt euāgelium. in miſſis aūt priuatis ꝓpter ꝑicu.xxxij.lum obliuionis pōt admiſceri an̄ .ſ. qn̄ ponit̉ vinū in calice. Ratio aūt que ponit̉ alia ꝑte nulla ē. qꝛ admixtioaque facta eſt an miſſam immediate. cum vnio ſtatimuertende in ſanguinē xp̄i ē ſacramētalis: illa aūt que ſit īdolio nequaArticulus terciusOnſequēter querit̉ in qua quātitate debet aqͣponi. Et videt̉ ī tāta abſorbeat̉ a vino.ſicut aqua ſe ſenſibiliter fluxit de late̓ xp̄iſicut ſanguis. ꝓpter iſtoꝝ aūt effluxiōꝫ admiſcet̉ aquavino vt ex dictis pꝫ. Exquo iſte fluxus in hac mixtōneſignat̉. videt̉ ſicut fluxus ſanguīs ſigno ſenſibili exiſtente in ſua ſpecie ſignat̉. ſimiliter aque fluxus ſignoſenſibili exn̄te in ſua ſpecie debet ſignari. Itē mixtioeſt miſcibiliū alteratoꝝ vnio. ſi vini aque debet mixtio: oportet neutrū abſorbeat̉ ab alio. Ubi .n. vnū abaltero ſibi adiuncto abſorbet̉: potius eſt corruptio ꝙͣ mixtorū alteratio. Iteꝫ ad hoc miſcet̉ aqua vino vt ſignificet aliquid in hoc ſacramēto. ſꝫ quod eſt nihil ſignificat. ad hoc aſſequat̉ finem admixtionis: neceſſe eſtmaneat. velẜm ſub̓am vel ſalteꝫ ẜm ſpēm. Contra. exꝑte ſacramēti corꝑis eſt duplex ſpecies ſenſibilis: a ſimili videt̉ nec ex ꝑte ſacram̄ti ſanguīs debet duplexſpecies ſenſibilis. Rn̄ſio. aqua debet apponi in taꝫparua quātitate vt abſorbeat̉ a vino maneat ſe.vna tacta ē. ſcꝫ vt ſit ꝯformitas ſigni ad ſignatū. vnioenim que ſignat̉ admixtiōe hac: hꝫ eſſe diſtinctuꝫ perſe. Alia eſt abſorbitio nr̄e mortalitatis ſiue ānihilatio.Tercia ratio eſt ſignificatio vocatōis gentiū que inſerēde erant eccīe de iudeis. ſicut oleaſter oliue Ro. xj. aquaenim cōuertit̉ in naturam vini: in ſignuꝫ gentes erantcōuertende incorꝑande eccīe fideliū de iudeis. Propt̓quod dictū eſt Petro Act̉. x. Macta manduca. Sicutenim quod manducat̉ in naturam ꝯuertit̉ māducantis:ſic aqua que gentes incorꝑandas ſignat: ī naturā viniuertitur. quod eccīa de iudeis ſignat̉ que gētes ſibi incorꝑabat. Ad illud quod primo obijcit̉. dd̓m vinū aqua mixta in hoc ſacramēto ſe hn̄t in illa rationein qua ſe habebāt ſanguis aqua in effluxione de laterexp̄i: quia ī illo effluxū ſignificabat̉ duplex effectus paſſionis .ſ. redemptio humani generis eiuſdē ablutio. Redemptio inquā a captiuitate ſanguineꝫ: ablutio a peccatis aquā. Cōmixtio aūt aque cuꝫ vino ſignat noſtremortalitatis abſorbitōeꝫ. aqua eniꝫ nr̄am mortalitatemſignat. ij. Reḡ. xiiij. Omēs morimur ⁊cͣ. Per vinuꝫ quoſignat̉ ſanguīs xp̄i eiuſdeꝫ abſorbitōꝫ ſiue mortificatōeꝫpͥma Coꝝ. xv. Abſorpta eſt mors in victoria. Et vltimoOſee. Ero mors tua o mors. lꝫ .n. in nobis morimur: inxp̄o viuimus. Coloc̄. iij. Mortui eſtis vita vr̄a abſcondita ē cum xp̄o in deo. Ad aliud dd̓m. mixtio dr̄muniter ꝓprie. Cōmuniter qn̄ aliꝗd miſceat̉ alicui alterius nature qd̓ tn̄ hꝫ ꝓportioneꝫ. ſꝫ illud tanꝙͣ predominās ſoluit ſpecieꝫ conuertit in ſe: tūc eſt mixtioꝓprie. talis pōt eſſe in hoc ſacramēto. de hac dicit̉ ī fine primi de generatione. ſi gutta aque miſceatur amphore vini: eſt mixtio. quia ſoluit̉ ſpecies. Eſt alia mixtio ꝓprie dicta: miſcibiliū alteratoꝝ vnio. hec repugͣthuic ſacramēto. Si aūt quereret̉: quanta aqͣ ſufficiat mixtōni hmōi. Dicendū gutta ſufficit quantūcūqꝫ paruaſit: dūmodo poſſit a ſuo toto ſeꝑari. Ad vltimū dd̓m. ſicut. dictū eſt: vt ſit ꝯformitas ſigni ad ſignatum:gruebat vt aqua mutaret̉ in vinū ſicut in vnione cibantis cum cibo. cuiꝰ eſt ſignuꝫ hec mixtio. cibans mutat̉ incibum vt. dictū eſt. Nlembrū ſextūOnſequēter querit̉ ſi ſanguis poteſt conſecrari ex vino puro ſine aqua.: videt̉de conſe. di. ij. Cyprianꝰ ſic. In ſacrificando caliceꝫ dn̄i oerri ſola aqua pōt: qūo