nēt. Alia aūt ſacramēta .ſ. matrimoniū pnīa ⁊ ordo nonerant prefigurata: quia ſtatim prodierūt in eē. matrimoniū .n. ſtatim fuit ncc̄iuꝫ ꝓpter multiplicatōꝫ fideliū quicoīcarent regnū dei etiā ſi homo nō peccaſſet. Iteꝫ poſtꝙͣhomo peccauit: exn̄te peccato actuali ſtatim fuit pnīa neceſſaria vt curreret medicina cū morbo. vn̄ qꝛ ꝯmiſit peccatū: ꝯueniebat ſtatim eē pnīaꝫ. Itē ordo etiā ſtatim fuitquia ꝯpetebat ⁊ habuit principiū ī lege nature ī iure pͥogenitoꝝ. qꝛ omēs primogeniti ratōeꝫ ſacerdotij teneint̓. qꝛ illud qd̓ ꝯuenit mō ſacerdotibꝰ: ꝯueniebat illisdonec veniebat vnctio in lege veteri. Illa gͦ tria ꝙͣtuꝫ adaliquē effectum ſtatim ꝓdierūt: lꝫ nō ꝙͣtū ad ꝑfectū effectum ſiue ad tantū ſicut modo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. cūſit ſacramentū excellentiſſimū ſi debuit p̄figurari ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ſacramentū iſtud eſt excellentiſſimū ꝓpt̓ ꝯtentūnō ꝗa plus hꝫ de effectu: īmo plus hꝫ baptiſmꝰ: qꝛ deletpeccatū quo ad culpā ⁊ quo ad penā. ⁊ hic effectus datꝰeſt ei: qꝛ eſt ſacr̄m nccītatis. Sacr̄m auteꝫ euchariſtie dignius eſt rōne eius qd̓ ſignat ⁊ ꝯtinet: nō rōne effectus.Similit̓ eſt de figura eius in veteri teſtamēto .ſ. de agnopaſchali. qd̓ excellentiſſimū ſacr̄m dicit̉ rōne ſignificatiſcꝫ rōne xp̄i paſſi in eſum dati quē ſignat ſiue figurat. Etqꝛ baptiſmꝰ eſt ſacr̄m nccītatis: ⁊ ideo plus hꝫ d̓ effectu.ita eſt de figura eius .ſ. circūciſione. Circūciſio .n. fuit ſacramentū nccītatis. Sicut gͦ ſacr̄m altaris nō eſt ſacramentū neceſſitatis: ita nec eius figura debuit eſſe remediū nccītatis.Articulus ſecūdusEcūdo querit̉. vtꝝ ꝯgruebat hͦ ſacr̄m p̄figurari vnica figura vel pluribꝰ. Ꝙ vnica videt̉ ꝑhͦ ꝙ figura ⁊ res figurata adinuicē referūt̉. gͦſi vna res: ⁊ vna figura. ¶ Itē eſt figura interior ⁊ exterior ⁊ vtraqꝫ ꝓpria. ſꝫ vniꝰ rei nō eſt niſi vnica figura interior. ſicut pꝫ vbi penes rei ſuꝑficiē eſt eiuſdeꝫ figura. a ſimili videt̉ ꝙ nō debet eſſe niſi vna figura exterior. ꝓpriadico: cū illud qd̓ eſt ꝓpriū alicui dr̄ ꝑ ꝯuertētiā. ¶ Itē ꝓprium eſt figure cōmetiri ſe rei figurate. vnd̓ rōne exigiip̄am nō excedere neqꝫ excedi a re figurata. hoc aūt eē n̄poſſet ſi plures eēnt figure vniꝰ. hoc aūt verū eſt de figura que eſt de eſſe rei. ſil̓r videtur de figura que eſt exͣ remſiue nō de eſſe rei. ⁊ ita eſt ideꝫ qd̓ prius. ¶ Cōtra. x. adHebre. Umbrā hn̄s lex futuroꝝ bonoꝝ: nō ip̄am imaginē ⁊cͣ. Ex hoc verbo habet̉. ꝙ ea que legis ſunt: in qͣdamremota diſtantia prefigurāt ea que ſunt euāgelij. figureaūt legis ſiue ſint legis natue̓ ſiue legis ſcripte: minimaꝯuenientia ⁊ ſil̓itudine figurāt illa que ſunt legis noue.Ad hͦ gͦ ꝙ ſufficient̓ p̄ſignarent ea que ſunt legis noue: n̄ſufficiebat vna figura ſꝫ plures requirebant̉. Iteꝫ ſi difficultas credendi fuit cā quare hͦ ſacramentū debuit p̄figurari. ſil̓r ⁊ excellentia: cū ſit excellentiſſimū ⁊ difficilimū ad credendū: nō ſufficiebat vna figura ad p̄figurationem illius ſꝫ plures requirebant̉. ¶ Iteꝫ quare hͦ ſacraientuꝫ ⁊ baptiſmus ſunt pluribꝰ figuris prefigurata?¶ Ad hoc dd̓m ſicut dicit Aug. in. iiij. li. de trini. Optꝫꝗa ꝑ multa eramus a deo diuiſi: ꝙ multa vitā futurā colamarent .ſ. xp̄m. xp̄us aūt paſſus qui principal̓r ī duobus ſacram̄tis .ſ. baptiſmo ⁊ euchariſtia ſignat̉ vita eſt.oportuit gͦ multas figuras p̄cedere: que cōclamarēt xp̄mpaſſum .ſ. baptiſma ⁊ euchariſtia. baptiſma vt eſt redemptio: ⁊ euchariſtia vt eſt vita. qꝛ eniꝫ ſacrū miſteriū .i. ſecretum differebat̉ vt ꝓuocaret̉ ⁊ excitaret̉ deſiderium inſanctis patribꝰ vſqꝫ ad plenitudinē tꝑis quo veīt vita ⁊redemptio noſtra: cōgruebat ꝓpter nimiā elongatōeꝫ abipſo ⁊ approximatōꝫ maiorē ⁊ maioreꝫ ad ipſuꝫ: pluribꝰſignis ſiue figuris p̄figurari. vt ſic ſpes ſanctoꝝ patꝝ roboraret̉: ⁊ deſideriū excitaret̉: ⁊ etiā vt tactuꝫ ē ꝓpter dignitateꝫ hꝰ ſacramēti ⁊ difficultatem ad credendū illud.Alie etiā ſolent rōnes aſſignari .ſ. effectuū multiplicitashꝰ ſacramenti ⁊ legis prefigurātis imꝑfectio que nō poteſt ꝑ vnū ſignū exprimere .i. expreſſe ſignificare: expͥmitꝑ plura. ¶ Ad hoc gͦ qd̓ primo obijcit̉ cōtra hoc. dd̓m ꝙetſi res preſignata iſtis figuris ſit vna ẜm ſub̓am: tamillius ſunt multi effectus ⁊ multeꝓprietates ſiue conditiones: quaꝝ multiplicitatē reſpiciut ipſe figure diuerſe ſicut. jͣ. patebit. Lꝫ gͦ figura ⁊ figuratū adinuicē referent̉:ex hoc nō ſequit̉ ꝙ ſi vnū eſt ſacr̄m ꝙ ꝓpter hͦ vna figuradebet figurari. quia ipſe figure quibꝰ prefiguratum fuitreferebant̉ ad ipſum rōne diuerſitatis effectuū ⁊ cōditionū illius. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſecus eſt de figura interiori ⁊ exteriori. figura .n. interior quia eſt de intraneitaterei ⁊ in ipſa re figurata cōmetit̉ ꝑ p̄ciſionē eideꝫ. ꝓpt̓ qd̓nō eſt niſi vna vniꝰ. ſꝫ quia figura exterior quadaꝫ remota ⁊ diſtanti ſimilitudine ſignificās ipſaꝫ reꝫ figurataꝫ.nō cōmetit̉ ſe ipſi preciſe: ſꝫ bn̄ pn̄t vniꝰ rei plures eſſe figure rōne diuerſaꝝ ꝯditionū illiꝰ. nec ꝙ dico ꝓpriū ꝓutfigura dicit̉ ꝓpria dicit ꝯuertentiā ſꝫ expreſſione ſignificatōis. figura .n. ꝓpria dicit̉ q̄ exp̄ſſe repn̄tat. Ex his ptꝫrn̄ſio ad aliud qd̓ ſequit̉.¶ Nlembrū ſecūdūEquit̉ de numero ⁊ ſufficiētia figuraꝝ. dehoc gͦ querit̉ ſic. aſſignant̉ aūt qͣtuor a magiſtro. iiij. ſent̉. ſcꝫ agnus paſchalis Exoxij. manna Exo .xvj. oblatio melchiſedechGen. xiiij. ſanguis ꝗ fluxit de latere xp̄i Io. xix. Primovidet̉ ꝙ iſta aſſignatio ſit inſufficiēs. quia aqua q̄ fluxitde petra Nume. xx. fuit figura hꝰ ſacram̄ti. vn̄. jͣ. coꝝ. x.Omēs eandeꝫ eſcam ſpi. man. ⁊ eundeꝫ potū ſpi. biber̄t.Glo. māna ⁊ aqua que fluxit de petra dicit ſpūalia: qꝛ n̄noſtra ſꝫ dei virtute ꝑacta ſunt hn̄tia in ſe figuraꝫ futurimiſterij qd̓ nos facimus in memoriā xp̄i. ¶ Iteꝫ ibidē habetur ꝙ aqua fuit ſignū ſanguīs. ¶ Item Ambro. de ſacramētis. Illis aqua de petra fluxit: tibi ſanguis fluxitde xp̄o. Illos ad horaꝫ ſatiauit aqͣ: te ſanguis diluit ineternū. Iudeus bibit ⁊ ſitit: tu cū biberis ſitire non poteris. illud in vmbra: hoc in deitate. ¶ Ireꝫ oblatōe manueigurat̉ hͦ ſacramētū. vn̄ Auḡ. iiij. li. de doctrina xp̄i ana.Manue obtulit hedū cuiꝰ carnē ẜm p̄cepta angeli ⁊ azima ſupra petrā poſuit: ⁊ ea viſo ꝑfudit que ſimul ī vircacumine quā gerebat angelus dei ꝯtigit. de petra igerupit: atqꝫ ita ſacrificiū qd̓ offerebat̉ abſumptū ē.indicio declaratū videt̉. ꝙ petra illa habuerit typū corporis xp̄i. quia ſcriptū eſt. bibebāt de ſpūali ꝯſequēte eospetra: petra aūt erat xp̄s. ¶ Iteꝫ oblatio abel ⁊ abrahefuerūt figure hꝰ ſacramenti. ſicut pꝫ in canone miſſe vbifit mentio de munere abel ⁊ ſacrificio abrahe ⁊ oblatōnemelchiſedech. ¶ Iteꝫ Gen̄. xxij. Edificauit altare dn̄o ⁊deſuꝑ ligna ꝯpoſuit. hec eſt figura altaris in quo ꝯſecratur corpus ⁊ ſanguis xp̄i. Ex quo videt̉ ꝙ oblatum ī illoaltari figurabit corpus ⁊ ſanguinē xp̄i. ¶ Iteꝫ j. coꝝ. x.Oīa ꝯtingebāt illis in figura. gͦ cū multe figure p̄ceſſer̄tin ſacrificijs ⁊ oblatiōibꝰ que fiebāt in lege ⁊ ante legemvt pꝫ Leui j. ⁊. .ij. hec aūt vident̉ ꝯueniētiſſime hoc ſacramentū prefigurare: vt pꝫ intuenti. gͦ ⁊cͣ. ¶ Contͣ. videturꝙ ſit ſuꝑfluꝰ ī aſſignādo. qꝛ n̄ videt̉ ꝙ mana ſit figura hͦſacramenti. qꝛ de māna ſcribit̉ Sap̄. xvj. ꝙ hēbat in ſe ocdelectamentū: ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. Sꝫ ꝑ ſuauitate ſaporis ſignat̉ ipſa gr̄a que ſuauitas quedāſpūalis aīamdemulcet. gͦ cū in hoc ſacr̄o non ꝑfundit̉ aīa vniuerſalitquacūqꝫ ſitate ſpūali: nō videt̉ ꝙ māna ſit figura l̓In hͦ aūt ſacramēto alicuiꝰ gr̄e ſpēalis donūſacram ēti.exhibet̉: nō aūt omīs vniuerſalit̓. ¶ Item quomodo potuit figurari hoc ſacramēto in quo filius patri offerturqd̓ non offerebat̉ deo: ſicut fuit de māna. ¶ Itē pōt querde oblatione melchiſedech que facta fuit abrahe nō deo.ꝗa conſtat ꝙ nō fuit figura hꝰ ſacram̄ti rōne reꝝ oblatarum .ſ. panis ⁊ vini: ſꝫ rōne oblatōis. ¶ Itē oblatio agipaſchalis fiebat in ſignū liberatōis ab egipto. ſed hͦ ſacmento nō ſit liberatio ab egipto ſpūali: ſꝫ potius ſacramēto baptiſmi ⁊ penitētie. gͦ nō videt̉ ꝙ immolatio agn̄paſchalis fuit figura huius ſacramenti: ſꝫ potius bapti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten