regaliter regat ⁊ gerat: ⁊ in ſeipſo ⁊ de ſeipſo iudiciuꝫ ⁊iuſticiā faciat. viciāqꝫ ⁊ peccata tanꝙͣ latrones ⁊ raptores ceteroſqꝫ maleficos ſpirituales vincat. Unctio dataa pontifice datur vt vtriuſqꝫ honoris memor regij .ſ. ⁊ ſacerdotij adeo ſtrenue agat: ne regni honorem deturpet ⁊dehoneſtet virilit̓ ſuccūbēdo: ⁊ ne ſacerdotalē ſanctitatēinquinet aut ꝓphanet ſe execrabil̓r polluendo. vel vt memor ſit patris ſui regis .ſ. vniuerſalis. ⁊ ſacerdotis: ꝗ incruce tam magnifice tamqꝫ ſtrenue egit. Prima vnctio īmodū crucis ⁊ forma fit. vt ꝑ crucē redemptoris ſiue percrucifixū bona accepta in baptiſmate hr̄e cognoſcātur.Secūda inunctio fit in eundē modū: vt in crucifixo ⁊ percrucifixū fit tota ſpes ⁊ fiducia ⁊ victorie ꝯfirmato: vt ītemptatōibus ſuis recogitet eū qui talē ſuſtinuit ꝯͣ ſeip̄mꝯtradictōꝫ. xj. ad Heb̓. Et eo in carne paſſo eadē cogitatōne armet̉. iij. ca. prime canonice petri. Et vt ſciat ſe adtormēta ⁊ ludibria miſſuꝫ. Sic quidē xp̄s paſſus ē ꝓ nobis vobis relinquēs exempluꝫ vt ſequamī veſtigia eiꝰ .j.ca. Pe. ij. Alia eſt rō diſtinctōis quā ponit Rabanus dicens. In prima vnctōne ſignat̉ ſuꝑ ip̄m ſpūſſancti deſcenſio ad habitatōꝫ deo ꝯſecrandā. In ſecūda eiuſdem ſpirituſſancti ſeptiformis gr̄a cuꝫ omni plenitudine ſanctitatis ⁊ ſcientie venire in hoīeꝫ declarat̉.Nl̓embrū ſeptimūEquit̉ de iteratione hꝰ ſacr̄i. Et qꝛ eiꝰ iteratio depēdet qͦdāmō ab imp̄ſſiōe caracteris. Primo q̄rit̉. v. hͦ ſacr̄m ſit iterabile vl̓nō iterabile. Scd̓o. ſi ī eo impͥmat̉ caract̓.Ayticulus primꝰIrca primū obijcit̉ ꝙ ſit iterabile: ꝑ hͦ ꝙ morbus cuiꝰ ē medicina redit .ſ. infirmitas vel puſillanimitas q̄ ꝑ pct̄m redit. Si .n. morbꝰ redit: ncc̄e eſt ⁊ medicina iterari. Qd̓ videt̉ ꝑ ſimile a ſenſu ꝯtrario de baptiſmo. cuiꝰ morbꝰ ſcꝫ pct̄m originale n̄redit. vnde nec ille iterat̉. ¶ Iteꝫ hͦ ſacr̄m dat̉ ꝑ ſe ad robur fidei ſicut ſacr̄m euchariſtie ad robur caritatis. gͦ ſicut illud iterat̉: ſil̓r ⁊ iſtud debet iterari. ¶ Iteꝫ hoc ſacramentū dat̉ in remediū illis qui ſunt intraturi pugnāſpūaleꝫ. Sacr̄m extreme vnctionis dat̉ in remedium illis qui debent exire finaliter pugnā ſpūalem. ſꝫ vnicus ēexitus finalis: ⁊ frequēs eſt ingreſſus. gͦ ſi illud ſacramētū iterat̉: multo fortius ⁊ illud debet iterari. ¶ Contra.ſtabilitas ſiue firmitas ſacram̄ti ꝙͣtū ad id qd̓ eius ē: eſtcauſa quare nō iterat̉. Sꝫ magis videt̉ ꝙ illud ſacramtū qd̓ aliud ſtabilit ⁊ ꝯfirmat habeat aliꝗd firmitatis q̄illo firmat̉ ⁊ ſtabilit̉. Si gͦ ſacr̄m baptiſmi qd̓ cōfirmat̉ ſacramēto ꝯfirmatōnis: habeat aliꝗd firmitatisꝓpter quā nō iterat̉. videt̉ ꝙ ꝯfirmatio aliꝗd habeat firmitatis ꝓppter quā nō debeat iterari. ¶ Rndeo. ꝙ ſacr̄millud nō debet iterari ſicut habet̉ ab Hug. ⁊ magr̄o. iiij.ſent̉. Et habet̉ de ꝯſe. di. iiij. Dictū eſt. vbi dr̄. Uiſum eſtnobis eandeꝫ ꝯfirmatiōeꝫ ſicut nec baptiſmū iterari minime debere. Iteꝫ Greg. ij. de hoīe qui a pontifice cōfirmatus fuerit: denuo talis iteratio eſt ꝓhibēda. Hꝰ autēmultiplex eſt ratio vel cauſa: tum qꝛ caracter in illo impͥmitur: tum qꝛ quadā ꝯſecratione dat̉: tum qꝛ irredibilis.eſt morbus quē tollit: tuꝫ qꝛ ſingulare eſt ⁊ vnicū qd̓ allegorice ſigͣt: tum quia ſemel tm̄ datur ſacr̄m qd̓ cōfirmatſcꝫ baptiſmū. Caracter aūt eſt ſignū indelibile ⁊ ꝑpetuūꝓpter qd̓ nullū ſacramentū in quo caracter imprimituriteranduꝫ eſt: alioꝗn enim fieret iniuria ſacr̄o. Pret̉. ꝗaꝯſecratio eſt quedā ꝑpetua dedicatio. nō iterandū eſt ſacramentū qd̓ cum quadā ꝯſecratōne cōfert̉. Un̄ mgr̄. iiij.ſent̉. di. vij. de baptiſmo ⁊ ordine ꝙ nō debeāt iterari: aꝑte dicit. vtrūqꝫ .n. ſacr̄m eſt: ⁊ quadā ꝯſecratōe dat̉. illudquideꝫ cum baptizat̉: illud v̓o cū ordinat̉. ⁊ ideo ī catholica eccīa vtrūqꝫ nō licet iterari: ꝗa neutri faciēda ē iniuria. Qd̓ indubitant̉ etiā de ꝯfirmatōe tenendū ē. Pret̓.cum morbus nō iterat̉: nec medicina iterari debet. Morbus .n. cuiꝰ medicina eſt ſacr̄m iſlud eſt quedā pena contracta. que ẜm ꝙ eſt hmōi nō redit ſiue iterat̉. lꝫ conſil̓ismerito culpe actualis efficiat̉ in peccāte. Pret̉. quia allegorice ſignat aduentū ſpūſſancti in apl̓os in die pēthecoſtes Act. ij. qui ſemel factus eſt: vt ſignato ſignū rn̄deat: cōuenit vt ſemel tm̄ donet̉. Pret̓. exquo ordinatur adſacr̄m qd̓ nullo modo iterat̉: cōgruit vt nec illud iteret̉.hec ſunt ꝓpter que minime cōgruit ꝙ hͦ ſacr̄m iteretur.Prima aūt ⁊ potiſſima ratio ē imp̄ſſio caracteris. ¶ Exhis pꝫ rn̄ſio ad primū. quia morbꝰ cuiꝰ medicina ē hͦ ſacramentū nō redit. lꝫ eniꝫ pena puſillanimitatis ſiue infirmitatis vt eſt acta ꝑ culpā actualē redire ꝯtingat ſiueeffici in ipſo ꝯfirmato. nūqͣ tn̄ pena infirmitatis ſiue puſillanimitatis vt ē ꝯtracta ab originali redit: ſic̄ nec ip̄moriginale. vn̄ primū eſt interimendū. ¶ Ad aliud qͦ oſtendit̉ ꝙ hoc ſacr̄m qd̓ datur ad robur fidei debet iterari ſicut ſacr̄m altaris qd̓ datur ad robur caritatis. Dicēduꝫꝙ non eſt ſimile de hoc ſacr̄o ⁊ illo. tum qꝛ in hͦ ſacramēto imprimit̉ caracter: nō in illo. tum ꝓpter alias cōgruitates pretactas. Pret̉. nō eſt cōſil̓is nccītas iteraē qd̓ fidem roborat ⁊ qd̓ caritateꝫ. longe nāqꝫ ⁊ faciliore cauſa⁊ frequētius caritas tollit̉ ꝙͣ error fidei inducit̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ vnicus eſt exitus finalis de pugna ſpirituali ⁊cͣ. Dicendū ꝙ etſi multotiēs ingrediat̉ ad pugnaſpūaleꝫ: nō ꝓpter hoc oportet hͦ ſacr̄m iterari. cuiꝰ rō ē.quia ī eo tanta gratia ꝯfert̉ vt ſufficere valeat ad om̄e tēpus. ⁊ hoc dico ſi gr̄a illa roborans cuſtodiat̉. Si auteꝫexigētibꝰ peccatis repellat̉: tn̄ ꝓpter rōnes sͣ. tactas ip̄mſacrm nō eſt iterandū. Pret̉. ex alia ꝑte ſicut eſt vnicusexitus finalis de pugna ſpūali. ſil̓r ſi ꝯſtaret d̓ exitu finali nō niſi ſemel ſacr̄m extreme vnctiōis daret̉. ſꝫ incertuseuentus ipſius eſt cauſa quare iterat̉. Nec ſunt aliq̄ rōnes quare iterari non debeat ſicut de ſacramento confirmationis.Ayticulus ſecūdus¶ Onſequēter qꝛ ſuppoſitū eſt queſtione p̄cedenti ꝙ in hoc ſacramento imprimit̉ caracter: admaiorē certitudinē veritatis hn̄daꝫ pōt querivtꝝ ſic ſit vel nō. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dicit Dyo. ꝙ caracter eſt ſignū ſanctuꝫ coīonis fidei. Sꝫ hoc ſacr̄m dat̉ inrobur fidei. ⁊ illud efficit in aīa eo mō quo ſacr̄a noue letis efficiūt in aīa illa ꝓpter que dant̉. Sꝫ hoc efficiendoelinꝗt ſignū in aīa hmōi effectus. relinꝗt gͦ in aīa ſignūfidei ſiue roboris. gͦ efficit ſiue impͥmit ſignū coīonis fidei. hͦ aūt eſt caracter. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ caracter eſt ſignaculūdiſtinctiuū ppl̓i fidelis ꝑ ſtatus ſpūales: ẜm ꝯformitateꝫdiſtinctōis populi ſecularis ꝑ ſtatus terrenos ſiue ſeculares. ſꝫ maxime ꝯſueuit eē diſtinctio exn̄tiū in p̄lio ſeculari que ſolet eē ꝑ ſigna quibꝰ acies belli ſe mutuo ꝯgnoſcebant ⁊ ꝯgregabāt ⁊ ſegregabāt a ſuis aduerſarijs. ſꝫ ꝑhoc ſacr̄m ꝑ̄ꝑant̉ fideles ad bellū ſpūale magnū ⁊ difficile. gͦ videt̉ ꝙ maxime cōgruit huic ſacr̄o caracterē imprmere qui diſtinguat ⁊ ſignet exn̄tes ī bello ſpūali. ¶ Itēeffectus maxime ſtabilitatis ⁊ indelebilitatis in ſacr̄is ēō perimit̉ neqꝫ delet̉: vt habituꝫcaracter. Ille .n. ſoeſt sͣ. Sed ſi alicuirr̄o competit effectus ſtabilis ⁊ permanēs: hoc maxime competit huic ſacr̄o cuiꝰ eſt ſtabilie⁊ ꝯfirmare. gͦ videt̉ ꝙ huic ſacr̄o potiſſime ꝯuenit imprimere caracterē. ¶ Item omne illud ſacr̄m ī quo nō ē caracteris impreſſio eſt iterabile. ſicut pꝫ diſcurrēdo ꝑ ſingula: ⁊ in quibꝰ eſt imp̄ſſio caracteris n̄ ſunt iterabilia.Unde in ſacramētis hec conſequēter ſe hn̄t: imprime̓ caracterem: ⁊ nō iterari. ſꝫ hoc ſacramentū nō eſt īterabile:gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra. caracter eſt ſignaculū diſtinctiuū. ſed ꝑſignaculū baptiſmi ⁊ ordinis ſufficiens fit diſtinctō ī populo dei. gͦ videtur ꝙ nulla ſit necītas ꝙ in hoc ſacra meto imprimit̉ caracter. ¶ Item deus contulit ſacrain̄toꝝremedia hoc modo quo ſunt magis vtilia. ſed magis vtile eēt hoc ſacramentū ſi poſſet frequēter iterari cum ſepecadamus. Si gͦ impreſſio caracteris aufert poſſibilitate