in confirmatione. ¶ Iteꝫ ẜm exigentiaꝫ ordinis rōnis ⁊nature. fortior hꝫ tenere ⁊ ſuſtentare minꝰ fortē. Sꝫ cōfirmatus nō ꝯfirmato fortior reputat̉. gͦ quelibet ꝑſonaconfirmata pōt tenere ꝑſonā nō ꝯfirmatā. gͦ mulier ꝯfirmata pōt tenere virū n̄ ꝯfirmatū. ¶ Iteꝫ cū tentio ad cōfirmandū nihil oꝑetur ad ſacramentū: nō refert cuiꝰ ſexus ſit qui tenere debeat. ¶ Contra. ordo nature hoc exigit ꝙ mulier ſit ſub viro ⁊ necōuerſo. ſꝫ ꝑſona tenēs aliquē ad confirmandū. ex hoc ꝙ tenet illū ſortit̉ maioritateꝫ quandā ⁊ aucͣteꝫ reſpectu illius qui tenet̉: eo ꝙ ī miniſterio tali fuit prīcipiū ſue ꝑfecte xp̄ianitatis. gͦ ſi mulier debet eē ſub viro ⁊ non hr̄e aucͣtem reſpectu viri ⁊cͣ.¶ Hoc ideꝫ pꝫ ꝑ ratōꝫ ſuppoſitā quare mulieres nō recipiūt ordines. quia ex hoc ſequeret̉ ꝙ hr̄ent ptātem ordinatam ſupra viros. ¶ Rn̄ſio. ꝙ vir pōt tenere malierē ⁊mulier virū ad ꝯfirmandū lꝫ aliꝗ ponebāt ꝯtrariū. vnd̓xxx. q. j. Si aliꝗs. dicit̉. Si aliꝗs filiaſtrū vel filiaſtramſuā ante ep̄m tenuerit ad ꝯfirmatōꝫ: ſeꝑaret̉ ab exoe̓ ſua⁊ aliā nunꝙͣ accipiat. ſil̓r ⁊ mulier. Hic inſinuat̉ a canone ꝙ vir pōt mulierē tenere ⁊ ecōuerſo. ſꝫ ſi talem teneatſcꝫ filiaſtrū vel filiaſtrā puniri debet. Nihilominꝰ ſi hocobſeruaret̉ in aliqua eccīa ꝙ vir ſolū teneat ⁊cͣ. hͦ pōt eēad tollendū ꝑiculū affinitatis. Nam quia in hmoi tenēꝯtrahitur affinitas. ⁊ nō ſolū inter tenentē ⁊ parētes eiꝰqui tenet̉: ſꝫ inter tenentē ⁊ ip̄ꝫ qui tenet̉. qn̄ maſculꝰ marem tenet ⁊ mulier mulierē: tollit̉ ꝑiculū ex ꝯtractu affinitatis inter illos. ꝓpter qd̓ potuit nō ſine rōne inſtituiin aliqua eccīa ⁊ obẜuari. ꝙ tm̄ vir virū teneat ⁊ muliermulierē. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ꝑſona tenēs ſortit̉ auctoritateꝫ ⁊ maioritateꝫ dignitatis ſiue ⁊ prioritatis reſpectu illius qui tenet̉. qd̓ nō ꝯuenit mulieri reſpectu viri ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nō ſortit̉ ex hoc aucͣteꝫ ptātis ordinateſiue maioritatē dignitatis. ſicut ē in ſuſceptōe ordinis: ſꝫpotius efficitur debitor exhibitōis ⁊ reuerētie ⁊ honoris⁊ ſubuentōis caritatiue. quantūcūqꝫ .n. efficit̉ magnus ꝙtenet̉ ad confirmandū: debet hr̄e illū qui tenebat eū etii.minor ſit: in reuerentia. ⁊ ꝓ loco ⁊ tēꝑe illi honorē exhibere: ⁊ in nccītatibꝰ caritatiue ſubuenire. ¶ Ex his patꝫrn̄ſio ad aliud. qꝛ fecus eſt de ſuſceptōne ordinis in quaconfert̉ aucͣtas ptātis ordinate ⁊ dignitas maioritatisſimpl̓r. hoc aūt nō ſortit̉ qui tenet aliquē ad ꝯfirmanduꝫex miniſterio hmōi. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ ꝓ alia ꝑte. ꝙ quitenet nihil cooꝑatur illi ſacr̄o. Dicenduꝫ ꝙ etſi nihil cōoꝑetur effectiue: oꝑatur tn̄ ſignificatiue. Significat eniꝫꝙ nō ꝯfirmatus non hꝫ potentiā ſtandi ꝑ ſe: ſꝫ illaꝫ accipit in confirmatōne.Nembrū quartūUerit̉ vtꝝ xp̄s fuerit ꝯfirmatus. Et videt̉ꝙ nō. quia cū ab inſtanti ſue cōceptōis habuit omēꝫ gratie plenitudinē ⁊ hͦ ꝑfectiſſime: fruſtra ſuſcepiſſet ꝯfirmatōeꝫ q̄ dat̉ adrobur ⁊ plenitudineꝫ virtutū. ¶ Iteꝫ ſacr̄a noue legis q̄ſuſcepit inſtituit. hͦ aūt ſacr̄m nō inſtituit ⁊cͣ. ¶ Contrahoc querit̉. quare xp̄us non fuit ꝯfirmatus ſicut baptizatus: cum videatur eadeꝫ rōne ꝯfirmandus qͣ baptizādus. ¶ Item. iij. Math̓. dicit̉. Sic decet nos adimplereomēꝫ iuſticiū. Glo. dū ego ſuꝑior ⁊ nō indigens a te ſuſcipio. ſꝫ ſi decet xp̄m ſic adimplere oēꝫ iuſticiā .i. ꝑfectaꝫſemꝑ deceat ip̄m .i. videtur ꝙ decuit eū ꝯfirmari ⁊ ab inVferiori ſicut ⁊ baptizari. ¶ Iteꝫ vt habet̉ a Criẜ. Ex contactu carnis habuerūt aque vim regeneratiuā. dicit enīideꝫ. Nunꝙͣ aque baptiſmi purgare peccata credentiumpoſſent: niſi ꝯtactu dn̄ici corꝑis ſanctificate fuiſſent. Similiter videtur ꝙ criſma nullā habeat virtutē niſi ex cōtactu corꝑis xp̄i. ¶ Rn̄ſio. dicūt quidam ꝙ xp̄s ſuſcepitomīa ſacramēta. ꝯfirmationeꝫ aūt in deſcenſu columbe:ẜm illud Io. j. Uidi ſpiritū deſcendentē qͣi columbaꝫ decelo ⁊ manenteꝫ ſuꝑ eum. Sed hoc ſuppoſito. cū hec confirmatio non fuit ſacramentalis: adhuc remanet q̄ſtio.Pret̓. incōueniens ſequit̉ ex hac poſitōne. quia cuꝫ illaconfirmatio non fuit ſacramentalis: erat realis. qd̓ ē incōueniens poſitiōe. Propter hͦ aliter dd̓m .ſ. ꝙ baptiſmoquedā ꝯgruebant. quia ē ſacr̄m nccītatis .ſ. ꝙ efficacie exemplo allicerent̉ baptizandi ad baptizandū. ꝓpter quodꝯueniens fuit vt xp̄s ſuſcipiendo baptiſmuꝫ alijs p̄beretexemplū baptizādi. vn̄ ibi. Sine mō. ſic .n. decet nos adimplere omēꝫ iuſticiā. Glo. ſic decet nos dare exempliomīs implende iuſticie: vt diſcant hoīes neminē ſine vida baptiſmi eē ꝑfectum. Aliud ꝯgruebat rōne effectꝰ. pͥncipalis .n. effectus ē filios ire facere filios dei ⁊ heredesregni. iij. ad Thi. ꝑ lauacrū regeneratōis ⁊ renouatōisſpūſſancti quē effudit ī nos abunde ꝑ ih̓m xp̄ꝫ ſaluatornr̄m. vt iuſtificati gr̄a ipſius heredes ſimꝰ ⁊cͣ. ꝓpter qd̓ꝯueniens fuit vt filius dei ſuſciꝑet baptiſmū vt eſſet alijsexemplū ꝙ baptiſmo fiūt filij dei. vn̄ Aug. li. q. no. t. Iohānes ſciens ſanctitatē xp̄i ꝓhibuit eū baptiſmo .i. a baptiſmo. Saluator aūt inſtituit fieri debere. nō vtiqꝫ ꝓpt̓peccatū: ſꝫ ꝓpter iuſticiam implēdā. dignū .n. erat vt ip̄eexemplū eēt futuris filijs dei: qui ꝑ baptiſmū filios dei fieri docebat. Item quia ianua ē ſacr̄oꝝ: cōueniebat vt nōinſtitueret̉: ſꝫ vt ſuſceptione auctoris ratificaret̉ ſiue confirmaret̉. vn̄ Augꝰ. q. no. t. Hoīs cauſam ſuſcipiēs ⁊ ꝑregenerationem ſicut dixi filios dei fieri docēs baptizardebuit: vt in ſe hoc on̄deret ratū. facile .n. probat̉ qd̓ dr̄fieri a magr̄o. Has rōnes ꝯuenientie nō eſt reꝑire in cōfirmatione. vn̄ nō eſt ſil̓e de ꝯfirmatōe ⁊ baptiſmo. ¶ Adhoc quod obijcitur. ꝙ ſicut decuit xp̄m adimplere omēniuſticiam ſuſcipiendo baptiſma: ſic decuit ſuſcipiendo cōfirmationeꝫ. Dicendū ꝙ non eſt verū: qꝛ eſt duplex iuſticia adimplenda in baptiſmo .ſ. neceſſitatis ⁊ vtilitatis.Neceſſitatis que eſt in doctrina baptiſmi: ⁊ exemplo qd̓eſt ꝯſummatio iuſticie. vn̄ Math̓. iij. Sic decet nos implere. Glo. docere ꝯſummatōꝫ iuſticie .i. ad baptiſmū īuitare. quia baptiſma eſt cōſummatio omīs iuſticie. Etalia glo. ibideꝫ. Sic decet nos dare exempluꝫ implendeomīs iuſticie. vt diſcāt omēs neminē ſine vnda baptiſmieſſe ꝑfectum. Utilitatis que eſt in exemplo humilitatis:quod fit ſubijciendo ſe ſeruo ⁊ vili elemento. vnd̓ glo. ſic:id eſt ſubdendo ſeruo ⁊ inferiori omēꝫ iuſticiā .i. humilitatē que eſt omīs iuſticia. Prima adimpletio iuſticie .ſ.neceſſitatis nō eēt ſi xp̄s eēt confirmatꝰ lꝫ ſecūda in ꝑte:quia ꝙͣtum ad hͦ ꝙ ſubijceret ſe ſeruo. nō aūt ꝙͣtū ad hocꝙ ſubqceret ſe tam vili elemento. Criſma .n. eſt nobilioris generis ꝙͣ aqua. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ ea ratōe qͣcontulit vim regenerādi aquis ꝯtactu carnis ſue: ⁊ oportuit ꝙ habilitas confirmādi collata eēt criſmati cōtactuconſimili. Dicendū ꝙ nō eſt ſimile. ꝗa etſi dei placuit bonitati hoīeꝫ ꝑditum reꝑare bn̄ficio ſacram̄toꝝ ⁊ reꝑatūꝑficere: ꝓprie ⁊ ꝑ ſe eius volūtatis fuit reꝑare lapſuꝫ ꝙͣtum ad peccatū traductum a primis parentibꝰ: ⁊ dānuꝫꝓueniens ex illo lapſū reſtitnere. vnde vt ꝙͣtū ad lapſumillum reꝑaretur homo: incarnatus eſt filius dei ⁊ incarnatus eſt paſſus. Illa aūt traductio cauſam hꝫ corronis nature ex parte carnis. Quia igit̉ ꝑ ſe intētiōefuit illum lapſum reꝑare. ⁊ ſpecialiter illam intendebatreꝑationem: ꝯueniēs fuit vt modus ſpecialis in ſacramto baptiſmi ſuꝑintenderet̉ modo alioꝝ ſacramētoꝝ. Etquia lapſus ille ꝑ carneꝫ corruptā traducit̉: ꝯuenies fuitvt mediante ſpāli virtute a carne xp̄i deſcēdēte modꝰ iſteꝓuideret̉. ꝓpter hoc ꝓuidit diuina ſapīa: vt ꝑ tactuꝫ aqͥcarnis xp̄i haberent vim regeneratiua. Nō aūt ē reꝑireiſtam cauſam in alijs ſacram̄tis.Nembrū quītuEquitur de temꝑe confirmationis. Et primo queritur de temꝑe quo debet cōferri ſacramentum confirmationis. Scd̓o. quanto tempore confirmati debeant eē ſub diſciplina criſmatis ⁊cͣ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten