Queſtiovirtute verborque ſunt de forma p̄ſcripta ſit ip̄m criſma ſacr̄m. ẜm ꝙ ſacr̄m dicit ſolum illud qd̓ efficit qd̓ figurat. ab inūctione em̄ criſmatio facta ab ep̄o cū ꝓlatōne pͥboꝝ p̄ſcriptoꝝ efficit̉ inunctꝰ ꝯfirmatꝰ in gr̄a. Un̄ ꝯcedende ſunt rōnes ꝓ ꝑte iſta inducte. Criſma aūt ex ꝯſecratōeep̄ali virtutē ſiue aptitudinē accipit ad ꝯfirmandū baptizatuꝫ in gr̄a: ſicut aqͣ ex ꝯtactu carnis xp̄i mūdiſſime recepit virtutem ſiue aptitudinē mūdandi ab originali. Pōtergo dici. ꝙ criſma in ꝯfirmatōne ep̄i virtuteꝫ accipit baptizatū ꝯfirmandi in gr̄a. et illa virtus ſiue aptitudo ꝑducitur in actū ſiue effectū in vnctōne: in ꝓlatōne verborumforme p̄ſcripte: q̄ ſunt ꝯſigno ⁊ confirmo te ⁊cͣ. ¶ Ad illudqd̓ obijcit̉. ꝙ elementuꝫ ex fct̄ificatōne inuiſibilem cōtinettr̄am ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hec ſanctificatō eſt ex virtute verboum ip̄ius forme. Un̄ hmōi ſanctificatōeꝫ recipit aqͣ ī intinctōne eiꝰ qui baptizat̉ cuꝫ dicit baptizo te in noīe p. ⁊cͣ.Sil̓r criſma in inūctiōe cū dr̄ ꝯſigno te ⁊cͣ. ¶ Si aūt ſumpta occaſione ex dictis quereret̉. qͣre criſma conſecratumab ep̄o anteꝙͣ inungat̉ confirmandus: dicit̉ ſacr̄m magisꝙͣ aqͣ anteꝙͣ īmergit̉ in ea qui dꝫ baptizari. cum aqͣ ex contactu carnis xp̄i habeat virtute abluendi a pct̄o: ſicut criſina ex ꝯſecratōne ep̄ali hꝫ virtutem confirmādi in gratiaDōt rn̄deri ꝙ licet aqͣ hēat virtutem ſiue ydoneitate: tam̄ſus aque non eſt p̄ciſe deputatꝰ ad hoc: ſicut vſus criſmatis eſt p̄tiſe determinatꝰ ad hoc ꝙ ip̄e confirmet̉. Un̄ criſma nō ſolū nodo ſortit̉ nomē ſacramenti a virtute vl̓ ydoneitate ad hoc ꝙ ip̄o fiat confirmatio: ſꝫ ad hoc: ⁊ a determinatōne p̄ciſa vſus ip̄ius ad hoc. non eſt ſil̓r d̓ aqͣ. ¶ Adaliud dd̓m. ꝙ ſacr̄m altaris in duplicem vſum cedit. ſcilicet ſacr̄aleꝫ ⁊ ſpūalem. dupl̓r em̄ ſumit̉ ſcꝫ ſacramental̓it̓⁊ ſpūaliter. nec fuit inſtitutū vt in vnicum vſum veniret: ſꝫin duplicē. ꝓpter quod oportuit ꝙ anteꝙͣ ſumeret̉ ſacͣmentaliter: ꝙ ꝯpletum eſſet ſacr̄m. vt ſic ſpūaliter eo vti poſſetnō ſil̓r eſt de ſacramento ꝯfirmatōis. qd̓ inſtitutuꝫ fuit nōvt ſpūaliter ſumeret̉: ſꝫ vt ſacr̄aliter. de ſacramēto altarisdicit̉. Crede ⁊ māducaſti. Non aūt dr̄ de hoc ſacramēto.crede. ⁊ confirmatꝰ es. ꝓpter qd̓ hoc ſacr̄m nō eſt ꝯpletumanteꝙͣ datur et accipit̉ ſacramentaliter. licet em̄ ſuſcipientium ſacr̄m baptiſmi et ſacͣmentum iſtud quidam ip̄m ſuſcipiūt ſacramentaliter. quidam rem ⁊ ſacr̄m: tn̄ inſtituta ſunt iſta ſacramēta. vt īdiſtincte accipiatur ip̄m ſacr̄m⁊ res ſacr̄i: nō ſic eſt de ſacramento altaris.Queſtio. xxv. de vtilitate ſacramenti comatōnisEquitur de vtilitate huiꝰ ſacr̄i et primo de vtilitate in generali. Scd̓o de vtilitate in ſpāli. Circa primum primo querit̉. vtrum hoc ſacramentum ſit alicuiꝰ vtilitatis ſimpliciter. Secundo vtrum ſit alicuius vtilitatis que eſt neceſſitatis.Nembrum primumIrca primuꝫ primo on̄dit̉ ꝙ eſt alicuiꝰ vtilitatis. dicit enim Melchyades papa. ꝙͣuisſufficiat regeneratōnis officia: victuris tam̄inccͣia ſunt ꝯfirmationis auxilia. ¶ Contra.iiij. ſen. di. j. Per baptiſma mūdamur: ꝑ euchariſtiā ī bono cōſumamur. baptiſmꝰ eſtus vicioꝝ extinguit: enchariſtia ſpūaliter reficit. Sꝫ in his .ſ. mūdatōne ⁊ bonoꝝ cōſumatōne cū alijs ibi tactis ſufficienter hn̄tur q̄ reꝗrunt̉ adſalutē: igit̉ ꝯfirmatio ſuꝑfluit. ¶ Item tam ſacr̄m vtilitatis ꝙͣ neceſſitatis p̄figurata fuerūt in lege .ſ. in aliquibusſacramētis legis. vt baptiſmꝰ ī circumciſione: euchariſtiain agno paſcali. Sil̓r dd̓m de alijs. ¶ Rn̄dent quidaꝫ ꝙtrina inunctio dauid ſignat trinā inunctōeꝫ ꝯferendā mebris eccl̓ie. primo em̄ fuit dauid inunctꝰ in regem in domopatris ſui in bethleem .j. Reg. xvj. hec autem inunctio ſignificauit vnctioneꝫ baptiſmalem. Secūdo vnctus fuit in.xxv.Ebron. ſuꝑ duabus tribubus. ij..ij. que vnctō ſignificabat vnctōeꝫ ꝯfirmatōnis. Prima em̄ vnctō fuit ī ſigfuture p̄tatis. qui licet tūc vnctus eſſet: nondū habuit vſūregnandi neqꝫ pt̄atem:qua ſignat̉ vnctio baptiſmatis inqͣ nondū regnat lib̓. arb̓.qꝛ nondū eſt vſus ſue poteſtatis.Per ſcd̓am vnctōeꝫ dauid qͣ accepit poteſtateꝫ ⁊ vſum regnandi ſignat̉ vnctio confirmatōnis.ꝑ quā ydonei fiuntad regenerandū ⁊ hoſtes debellandū.dauid em̄ ptꝰ ſcd̓aꝫvnctōneꝫ hoſtes fortiter debellauit. Tercio vnctus fuit inEbron ſuꝑ. xij. tribꝰ. ij. Reg. v. qua ſignat̉ vnctio glorie. q̄habita habet̉ pt̄as plena et plenū dominiū regnandi. Unde. ij. Reg. vij. Cū ſediſſet rex in domo ſua ⁊ dediſſet ei dominus paceꝫ vndiqꝫ ab vniuerſis inimicis ſuis: ⁊cͣ. Uel illa vnctio ſignat criſmatōem epiſcopoꝝ ꝓpter ſubiectōnemmultoꝝ. Sed iſta dicere nō eſt rn̄dere ad queſtionē pretactam. quia et ſi hec triplex vnctio aliam triplicem p̄ſignauit: non tn̄ fuit hec p̄ſignatio ꝑ ſacramenta legis. ſicut fuit de baptiſmo et alijs ꝓpter qd̓ non videtur rn̄ſio ſufficiens. Rn̄deo ꝙ ſacr̄m illud eſt maxime vtilitatis. ¶ Ad pͥmum ꝯtra hoc obiectū dicendū. ꝙ licet ſacramentū baptiſmi ⁊ euchariſtie ſufficiant illi qui non eſt lapſus poſt baptiſmum in culpā: nihilominꝰ vtile eſt ſacramentum illudne labat̉ in culpam. quia em̄ vt ait Iob. vij. milicia eſt vita hominis: valde eſt ſacramentū preſtans robur in certamine ꝯtra vicia et temptatōnes. quia. ij. Thi. ij. Nō coronabit̉ niſi qui legitime certauerit. Et maxime ad preſtandum robur ad ꝯfitendum xp̄m crucifixum ſiue fideꝫ illiꝰPre. ſacramentū euchariſtie dicit̉ conſumare in bono. qꝛeſt ſacramentū amoris a quo eſt ꝯſumatio in bono. j. thi.j. Finis p̄cepti eſt caritas. Preterea illud argumentū nōvalet. iſta ſufficiūt ad ſalutem: gͦ quecūqꝫ alia preter hͦ ſuꝑfluunt. Quedā em̄ ſunt neceſſaria ad ſalutem. quedā expedientia. Neceſſaria em̄ ſufficiunt non tn̄ ſuꝑfluunt expedientia. Ubi aūt fit queſtio de illis que neceſſario reꝗruntur tenet hoc argumentū. hec ſufficiūt: ergo alia ſuꝑfluūtvt ſi arguat̉ ſic hec ſufficiūt neceſſitati rei: gͦ alia ſuꝑfluūtneceſſitati illius .i. n̄ requirunt̉ neceſſario ꝙ res ſit. ¶ Adaliud dicendū. ꝙ rn̄ſio p̄tacta ſcꝫ de vnctōne dauid nō ſufficit. ꝓpter hoc dd̓m. ꝙ ſicut dicit̉ Ro. x. Finis legis chriſtus ꝓpter hoc ſolū illa ſacramenta fuerūt p̄figurata alijsſacramentis in lege: que fuerūt inſtituta in xp̄o ⁊ p̄cepta.ſicut baptiſmꝰ vlt. Math̓. pnīa. iij. Math̓. Penitentiamagite. Oth̓. xvj. Qd̓cunqꝫ ſolueritis euchariſtiaxxvj. mat̉.acr̄m at̄ ꝯfirmatōis originē hūit a ſpū ſct̄o.ꝯfirmauit diſcipulos die penthe. Act. ij. ⁊ ꝯſequenter execitiū ab apl̓is. ¶ Si obijcit̉ ꝯtra p̄dicta ꝑ verbū Hug. dicentis. criſmatis vnctōeꝫ iaꝫ ab antiqͦ. in ve. teſt. inſtitutālegimꝰ: qꝛ tūc quidā reges ſolū et ſacerdotes liniebanturquoꝝ vnctōne ſingularis ille vnctꝰ p̄figurabat̉: ꝗ p̄ cūctisꝑticipibꝰ ſuis vnctꝰ eſt. vt cū illo ꝑticiparēt in noīe: ꝗ ꝑticipes illiꝰ eſſe mererent̉ in vnctōne. a criſmate em̄ xp̄c dicitur. ⁊ a xp̄o xp̄ianꝰ noīatur. dici pōt ꝙ ex verbo Hug. nonhabet̉ ꝙ hoc facr̄m fuit p̄figuratuꝫ vnctōne aliqua legaliſꝫ potius vnctio xp̄i vt ex ip̄is verbis patet.Nlembrum ſecundūOnſeq̄nter querit̉ ſi ſacr̄m ꝯfirmatōis ē neceſſariū ad ſalutē? Ꝙ nō: videt̉. Ex qͦ ſacr̄obaptiſmatis ꝯferunt̉ oīa q̄ nccͣia ſunt ad ſaluteꝫ. Dic em̄ aug. li. de ſacr̄is. ꝑ aquaꝫ baptiſmi tranſitꝰ eſt a terrenis ad celeſtia: de pct̄o ad vitā: deculpa ad gr̄am: de inꝗnato ad ſct̄ificatōeꝫ. ꝗ ꝑ hanc aquātrāſit nō morit̉ ſꝫ reſurgit. ¶ Item in baptiſmo dat̉ gr̄a cūoībꝰ v̓tutibꝰ. Sꝫ ꝗ hꝫ virtutes hꝫ arma ſufficientia ad pugnā: gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ nullꝰ cadit niſi volēs. gͦ ex qͦ hꝫ gr̄am ip̄mſtabilitatē: pōt ſtare: gͦ non eſt neceſſe cadere. gͦ gr̄a conſumatōnis non eſt neceſſaria. ¶ Iteꝫ mīma caritatis ſufficitad reſiſtendum om̄i temptationi. ex hoc patet idem quodpriꝰ: cū caritas habeat̉ ſine hoc ſacr̄o. ¶ Cōtra. Rabanꝰoēs fideles ꝑ manꝰ impoſitōeꝫ ep̄oꝝ pꝰ baptiſmū accipere