vel nō pōt. ẜm ꝙͣ primo mō ꝯſiderantur: ꝓprie reſpiciuntgr̄am ⁊ peccatū. ẜm ꝙ ſecundo mō: nequaꝙͣ. Un̄ mortalitas que ē ex priuatōe vite corꝑalis: magis dicēda ē penahoīs ex animaduerſione diuine ſentētie ꝙͣ ex cauſationeculpe. ⁊ dico cauſatōe ſimpliciter nō meritorie. ꝑ ſe eī loquēdo culpa ē cauſa meritoria mortis corꝑalis: īmo ānihilatōis ſimpliciter. nō aūt ē cauſa ſicut priuatōnis viteaīe. huius aūt priuatōis nō ē ſolū cauſa meritoria. ſꝫ efficiēs. eo mō quo deficiēs dr̄ efficiēs. hāc em̄ vitā immediate et vt cauſa ꝯiunctiſſima tollit. Si igit̉ hoc mō aſſumptis mortalitate et immortalitate arguat̉ ſic. mortalitaset immortalitas ſunt oppoſita: gr̄a et culpa ſunt oppoſitaſꝫ peccatū ē cauſa mortalitatis: igit̉ gr̄a immortalitatisbene ſequit̉ ẜm ꝙ mortalitas ⁊ immortalitas ſonant inaptitudinē nō in actū. gr̄a em̄ finalis ē cauſa immortalitatis et inſeꝑabilitatis vite aīe ab ip̄a. Similiter gratiaquecūqꝫ gratū faciēs: ē cauſa inſeꝑabilitatis .i. poſſibilitatis ad inſeꝑatōem vite aīe ab ip̄a. Nō igit̉ habet locūmodus arguendi p̄dictus eo modo quo mortalitas ⁊ immortalitas immortalitatē dicūt corꝑis: quia nō inducūt̉a culpa et gr̄a vt a cauſis ꝯiunctis: ſed potius ꝓut dicūtmortalitatē et immortalitatē aīe. Preterea. nec forma arguendi aliqua ē. Non eī ſi vnū ꝯtrariorum vel priuatiueoppoſitoꝝ ē cauſa corruptōis alicuius habitus: ſequiturꝙ aliud ſit cauſa habitus oppoſiti. Nō em̄ ſequit̉ ſi excelles ſenſibile ē cauſa corruptōis ſenſus. ꝙ mediū ē cauſahabitus cōtrarij. ¶ Ad hoc quod obijcitur de illo verbov. Ro. Sicut ꝑ vnius delictū in omnes ⁊cͣ. Dicēdum ꝙſimilitudo attēditur ibi ꝙͣtum ad generalitatē naſcendi īpeccato ſiue ꝯcupiſcētia ꝑ adā ⁊ renaſcēdo ſpūaliter perxp̄m. Un̄ glo. ibidē. Nemo naſcitur niſi in ꝯcupiſcentiacarnali que ꝯtracta ē ex primo hoīe. ⁊ nemo renaſcit̉ niſigr̄a ſpirituali que data ē a ſecūdo homine. Hec glo. Nōigitur attēditur ſimilitudo ī modo ꝯdemnatōis ⁊ iuſtificatōnis: ſed in generalitate ꝯdemnatoꝝ ꝑ adā ⁊ iuſtificatoꝝ ꝑ xp̄m. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſufficiētior erat obediētia xp̄i ad iuſtificādū ꝙͣ inobediētia primi hoīs ad cōdemnandū ⁊cͣ. Rn̄ſio ꝙ verū ē ꝙ longemaior et ſufficiētior fuit ſatiſfacto qua xp̄c ſatiſfecit ꝓ pct̄o primi homīsꝙͣ ip̄m peccatū. nō tamē hāc corruptōeꝫ penaleꝫ tollebatꝓpter cauſas p̄dictas. Un̄ licet ſatiſfactio xp̄i exceſſit reſpectu culpe: nihilominꝰ diſpēſatiue ꝓuiſum fuit humane vtilitati vt illa corruptio penalis nō tolleret̉. Si aūtqueret̉ quare tāto ſatiſfecit cū minor ſatiſfactio ſuffeciſſet? dici poteſt. ꝙ hoc fuit quia culpe primi hoīs ꝯueniebat: et illi ꝓ quo ſatiſfactū ē expediebat. culpe ꝯueniebatvt deus fieret homo et hō factus moreret̉. At eī dic̄ ambro. Oportuit tantā eē humilitatē redemptoris: quantafuit elatio p̄uaricatoris. elatio preuaricatoris fuit vt hōeēt deus. oportuit igit̉ vt humilitas redemptoris eēt tātavt deus eēt hō. Preterea. cōueniebat vt ꝓ culpa cōmiſſapie viuendo: ſatiſfaceret deus hō pie moriendo. Itemnini expediebat quia vt dicit Bern̄. Cum vna guttaſanguinis xp̄i ſufficeret ad redemptōeꝫ hominis: nihilominus illū effudit in magna habudātia. vt vel ſic hoīemad amorē ſui alliceret. Preterea. vt hō totalit̓ a deo poſſideret̉ ſine ꝑticipatōe alteriꝰ. Aug. tāti emit: vt ſolꝰ poſſideret. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ habūdātior fuit gr̄a data ꝑ xp̄m: ꝙͣ mors illata ꝑ delictū primi hoīs. Dicēduꝫ ꝙapl̓us ꝯꝑat vitam habēdam ꝑ xp̄m morti introducte ꝑprimū hoīem vn̄ vult dicere. ꝙ beneficia p̄ſtita ꝑ xp̄m habundāt in bono: reſpectu mali mortis ſiue pene illate ꝑprimū hoīem. hec aut beneficia referunt̉ ad vitā gratieglorie. ad vitā gr̄e ſicut gr̄a remiſſionis culpe et donoruꝫſiue virtutū ⁊ opeꝝ iuſticie. vt ex glo. patꝫ. qui habūdātin bono reſpectu mortis illate ꝑ hominē primuꝫ. qꝛ illismereret̉ hō vitā eternā. Pret̓ea. gr̄a xp̄i dabit̉ electis vita eterna: que incomꝑabiliter excedit in bonitate omnispene tꝑalis grauamen. ꝓpter quod dicitur ab apl̓o. gr̄axp̄i habūdantior. ¶ Ad illd̓ quod obijcitur. ꝙ paſſio xp̄iē maioris efficacie in regenerādo ⁊ reuinificādo ꝙͣ pct̄mprimi hoīs in ꝑimēdo. Dicēdū ꝙ hoc ē verū. vn̄ ml̓toplura meruit nobis paſſio xp̄i et recepimus regenerati ⁊ reuificati ꝙͣ demeruit nobis pct̄m primi hominis ſicut ptꝫex p̄dictis. nec ꝓpter hoc ſequit̉ ꝙ meruit remiſſionem penarū ꝯtractarū. meritū em̄ eiꝰ ē ꝙͣtū ad ea que reꝑant lapſum et expediūt ad regnū obtinēdum. licꝫ aūt remiſſion harū penarū fieret reꝑatio quedā lapſus: nō tamenexpediret vt ex cauſis patet p̄dictis. ¶ Ad hoc qd̓ obijcitur. ꝙ cauſa ſublata tollit̉ effectus. Dicēdum ꝙ hoc nonē verū in cauſis meritorijs et effectibꝰ. Peccatum aūt reſpectu pene ē cauſa meritoria. Unde dd̓m ꝙ ē quedā cāefficiēs: ⁊ quedā ꝯſeruās: quedā inducēs ſed nō ꝯſeruās.Primo mō habet veritatē. ſecūdo mō nō. exemplū hoꝝ ēin corꝑe luminoſo ⁊ luīe. gladio ⁊ vulnere. primo mō culpa nō ē cā pene. ſꝫ ſecūdo mōConſequenter que .§. ij.ritur. vtꝝ in baptiſmo euacuet̉ caro a poteſtate incētiuaſiue ꝯcupiſcētia. Ꝙ nō: patꝫ. qꝛ vt habet̉ gal̓. v. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū ⁊cͣ. ⁊ hoc poſt baptiſmū. ¶ Cōtra. aug. de baptiſmo ꝑuuloꝝ. ꝑ baptiſmū xp̄i id agit̉ vtcaro peccatis euacuet̉. nō ſic aut euacuat̉ vt in carne cōcupiſcētia innata nō ſit: ſꝫ ne obſit. ex hoc videt̉ ꝙ euacuata ē ꝯcupiſcētia ꝙͣtum ad poteſtatē nocēdi. ¶ Itē maiores ſunt pene: pena damni et pena gehēne: ꝙͣ pena cōcupiſcētie. ſed ille tollunt̉: gͦ multo fortius illa que minor ē.ſcꝫ pena ꝯcupiſcētie in pn̄ti. ¶ Reſponſio. dd̓m ꝙ remenet ꝯcupiſcētia poſt baptiſmū licet diminuat̉. Aug. aūtloquit̉ de ꝑuulis quibꝰ nō pōt nocere ꝯcupiſcētia. Unſubdit ibidē. Cū poſt baptiſmū ad etatē ꝑuenerīt: ibi habent cū qua pugnēt: eāqꝫ adiuuāte deo ſuꝑent: ſi nō gr̄aꝫin vacuū ſuſceperīt. ¶ Ad alid̓ dd̓m ꝙ nō ſequit̉ ſi tollitmaiores peras ꝙ tollat minores: qꝛ gra que iuſtificat n̄cōpatit̉ ſecuꝫ iſtas penas maiores ſed bene cōꝑatitur ſecum minores.Conſequenter queᵐ. §. iij.ritur vtrū fomēs tollat̉ in baptiſmo. Ꝙ nō: patet. qꝛ cōcupiſcētia inordinata ē ex fomite. cōcupiſcētia aūt manꝫvt patet. ¶ Cōtra. Ro. xiij. Nox p̄ceſſit dies aūt appropirquabit. glo. Uetꝰ hō qui ī baptiſmo p̄terijt .i. fomes pct̄i.¶ Itē quare nō tollit̉ pena fomitis ſicut ⁊ alie. Si diceret̉ ꝙ relinquit̉ ad exercitiū. Cōtra. maius ē exercitiū inpenis penalibꝰ ꝙͣ in penis naturalibꝰ ſiue fomitis. ¶ Itquerit̉ que ſunt pene que tollunt̉ et que ſunt ille que nōtollunt̉. ¶ Rn̄ſio. ꝙ fomes nō tollitur ſꝫ dicitur p̄terireī baptiſmo ꝙͣtuꝫ ad dominiū ⁊ ꝙͣtum ad neceſſitatē inclinādi ad culpaꝫ. vel et̄ inꝙͣtum eſt culpa ẜm illos qui ponūt ꝙ fomes intenſus culpa ē. nō aūt p̄terit inꝙͣtum ē pena nec ꝙͣtum ad poſſibilitatē inclinādi ad culpā. Un̄. vjad Ro. Uetus homo noſter ſemel crucifixus ē vt deſtruatur corpus pct̄i. glo. ꝑ baptiſmū id agit̉ vt vetus hō crucifigatur ⁊ corpus peccati deſtruat̉. nō ita vt in ip̄a viuete carne cōcupiſcētia reſꝑſa et innata repēte abſumatur⁊ nō ſit: ſed ne hoī inſit mortuo que inerat nato. nō itaqꝫhoc p̄ſtat̉ in baptiſmo niſi forte miraculo ineffabili crectoris. vt lex peccati q̄ ē in mēbris prorſus extinguat̉ ⁊ nōſit. Et id̓ habr̄ ab aug. li. d̓ baptiſmo ꝑuuloꝝ. ¶ Ad aliud̓ dd̓m. ꝙ quedā ſunt pene eternales ⁊ quedam tꝑalesab omni eternali abſoluit baptiſmus delēdo oēm culpūIn tꝑali v̓o diſtinguēdum ē. qꝛ quedā ꝯtrahunt̉. quedaꝫaſſumunt̉ ſiue imponunt̉. Cōtrahunt̉ aūt ſicut fames .ſtis et paſſiones ꝯtemꝑanee vite. quedā imponunt̉ ⁊ aſſūmunt̉ vt ieiunia et corꝑalia et ſpūalia exercitia et laborioſa oꝑa. baptiſmꝰ igit̉ abſoluit ab omni pena eternaliabſoluit nihilominꝰ ab om̄i pena tꝑali ſatiſfactoria ſiueaſſumpta: non aūt ab omni ꝯtracta: vtpote a fame et ſitiinfirmitate ⁊ ceteris penis ſpūalibꝰ. Ratio aūt huiꝰ eſt.qꝛ deus ad hoc ip̄m nō ordinauit. ⁊ rō quare nō ordinauit. qꝛ ꝯgruū fuit ꝙ hmōi penalitates in nobis relinquret. et hoc ad manifeſtandum equitatem diuini iudicij