Queſtios ſuſcipiēs ſacramētū. qui ſcꝫ ē cōnoſtra. ſcꝫ ip̄e cōatꝫ ī baptiſmo. qn̄ dicit ſine deterſenſus imꝑpetuū.ine. et credo in deū. et rōe huiꝰitōe: abrenūtcōſenſus ꝑpetuixp̄m ſponſū et aīn̄ſpōſam dat̉ aīecaracter tanꝙͣ a: qui ex ſui memoria ſꝑ teneat aīaꝫin vnitate eccl̓ie. Uel ſi recedat: ſemꝑ quātū eſt de ſe reuocet. et hec ē cauſa finalis in pn̄ti qͣre caracter ſit ꝑpetuus. ſcꝫ iſta memoria ꝑpetua iſtiꝰ cōſenſus ꝑpetui ſiuequi fiebat imꝑpetuū: cuiꝰ cōſenſus ſignū ē caracter. Eſtetiaꝫ alia ratio ex ꝑte cauſe finalis in futuro qͦ ad dānatos. ſcꝫ vt dicamꝰ ꝙ ꝑpetuat̉ in eis caracter in augmentum pene. vt ſcꝫ ſit in teſtimoniū ꝯtra illos teſtificas ꝙplus deliquerūt: ex eo ꝙ iam ꝯiuncti ꝑ ſacramētū eccleſie receſſerūt impudice: vel ex eo ꝙ habuerūt diſpoſitōꝫad ꝯiunctōꝫ ſcꝫ caracterē et noluerūt cōiungi. Eſt gͦ quadruplex ratio ꝑpetuatōis caracteris aſſignata a ꝗbuſdāduplex ex cauſa efficiētis: et duplex ex ꝑte cauſe finalis.¶ Licet aūt hec aſſignatio nō oīno videt̉ care̓ ꝓbabilitate videt̉ tn̄ care̓ neceſſitate. Ratio em̄ illa īdelibilitatisque ſumpta ē a ꝑpetuitate efficiētis .i. dei: iam improbata ē. qꝛ eadē rōe gr̄a gratūfaciēs eēt indelibilis. Alia rōſumpta ex ꝑte efficiētis .i. ex ꝑte nr̄a ſcꝫ cōſenſus in ꝑpetuā cōiunctōem: qͦ cōtrahit̉ mr̄imoniū ſpūale inter deūſponſū et aīam ſponſam: nulliꝰ ē neceſſitatis. qꝛ ꝙͣuis hͦpoſſet dici de baptiſmo vbi ē quēdā cōtractio matrimonij: nō tn̄ ita eſt in alijs ſacramētis ſcꝫ cōfirmatōis et ordinis. in ꝗbꝰ imprimūt̉ caracteres īdelibiles. ex hͦ patetinfirmato ſumpte rōis ex ꝑte finis q̄ ē memoria ꝑpetuaꝑpetui cōſenſus. Alia rō ſumpta ex ꝑte finis ſcꝫ augmētum pene in damnatis nō videt̉ eē alicuiꝰ neceſſitatis:quia hac eadem rōne deberet aliud ſignū ꝑpetuū in illisrelinqui oīm virtutū: et generaliter oīm beneficioꝝ dei.¶ Preterea. alij dicūt ꝙ qꝛ caracter eſt in aīa ẜm ſubſtātiā vel eēntiā ⁊ ip̄a eſt ꝑpetua ⁊ īuariabilis ideo et caracter: ſed iſtud ſuꝑͣ improbatū eſt. Alij dicūt ꝙ qꝛ eſt ī aīaẜm potentiā cognitiuā q̄ nō ſubiacet varietati vt voluntas: quedā em̄ cognoſcimus volūtate volēte et ideo īuariabilis. Sed hoc n̄ valet qꝛ ꝑ ignorātiā expellūt̉ habitꝰcognitiui. ſꝫ nō caracter. ¶ Preterea. aliter videt̉ dd̓m.ꝑpetuitas caracteris prīcipaliter ſumit̉ ab eiꝰ conne et natura. Unde notādū ꝙ ē habitꝰ īnatus: et h̓eſt indelibilis oīno. et habitꝰ acꝗſitus: et hic qꝛ ē ex acſitōne ꝑdi poteſt. Et eſt habitꝰ infuſus vel datus. et hoeſt dupliciter. quidā datꝰ eſt ad dirigenduꝫ ſicut habitꝰvirtutū. et qꝛ potētie poſſunt obliquari: ideo ē delebilis.poteſt em̄ inuenire repugnātiā in ſubiecto. Et aliꝰ imp̄ſſus ad diſtinguēdū: et huic directio vel obliquatio potētie nō repugnat. Si em̄ aliquid repugnaret: hoc ſolumeſſet oppoſita cōſignatio. ſꝫ oppoſita nō poteſt eſſe qꝛ ſolꝰdeus p̄t ſuā imaginē cōſignare: ideo ſi debet oppoſito ſino ſignari: a ſolo deo fiet. ſed ip̄e nunꝙͣ imprimit ſignūſibi cōtrariū. ideo neceſſe ē ꝙ caracter eternaliter ꝑſeueret. Qm̄ igit̉ caracter ē ꝓprietas exiſtēs in ſubiecto ꝑpetuo. in quo nō poteſt habere repugnantiā: ideo eius impreſſio eſt ꝑpetua. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de caracterebeſtie. dicēdum ꝙ caracter beſtie nō dicit̉ aliqd̓ ſignaculum qd̓ dyabolus aīme impreſſerit: ſed culpa ẜm eiꝰ voluntatē ꝑpetrata. ī qua ē ꝑ obſtinatōꝫ diſpoſita ad perpetuitatē. et ideo nō eſt oīno ſimile. ¶ Ad illd̓ qd̓ querit̉vnde hoc habeat? dicendū ꝙ a ſui cōditione ſubiecto cōcordāte nō repugnāte: nō ꝓducente cōtrariū. nec ſubtrahente āminiculū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de dānatis. dicēdum ꝙ in damnatis manet ad cōfeſſionē nō ad quātulumcūqꝫ decorē. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉ ꝙ ē ex ꝑte. dicendūy imꝑfectio caracteris cōpatit̉ ſecū ꝑfectōem glorie. nōſic aūt eſt de imꝑfectōne fidei. qꝛ fides ẜm ꝙ eſt virtꝰ: dicit enigma et abſentiam rei credite. et hoc repugnat ſtatui glorie. et ideo euacuat̉ nō ẜm ꝙ lumen tm̄: ſed ẜmhabet annexū enigma ⁊ abſentiā rei in ſe qd̓ ē eſſentialefidei ẜm ꝙ virtus. alioꝗn ſi videret certitudīaliter: noneſſꝫ meritoria. nō aūt eſt ſimile de caractere qm̄ dīc quā.xix.dam cōſignatōem et lumē qd̓dam. et iſtud nō habꝫ oppoſitōem ad lumē ꝑfectū. nec habet oppoſitōem ad tenebrāpene vel culpe ꝓpter lucis modicitatē: ideo nec ibi euacuatur nec hic extinguitur.¶ Nlembrum ſextumOnſequenter querit̉ in quo baptiſmo imprimatur caracter. cū em̄ ſit multiplex baptiſma. ſcꝫ baptiſma ioh̓. et haptiſma xp̄iqd̓ fiebat in aqua et ſpū: ſunt etiā alij habentes vim baptiſmi xp̄i ſic̄ baptiſmū flamīs et baptiſma ſanguīs. Querit̉ vtrū in om̄ibꝰ imprimit̉ caracter? ⁊dicit̉ ꝙ non: ſed ſolum in baptiſmo xp̄i qd̓ ſit in aqua.¶ Sed obijcit̉ maioris eſt efficacie baptiſma ſanguīs ꝙnō inquinat̉ ſecūdis ſordibꝰ vt dicit dam̄: ꝙͣ baptiſmusaque: qꝛ iſte aliqn̄ ſecūdis ſordibꝰ inquinat̉. ergo pt̄ ꝗcquid poteſt baptiſmꝰ aque vel amplius. ergo ſibi baptiſmus aque imprimit caracterē: et baptiſmꝰ ſanguīs ſil̓r¶ Item baptiſmus aque duo facit. imprimit caracierē:et quātum eſt de ſe efficit gr̄am ⁊ ducit in patriaꝫ. et iſleſecūdus effectus maior ē ꝙͣ primꝰ. ergo cū baptiſmꝰ ſanguīs efficiat illum effectū ẜm magis etiā ꝙͣ baptiſmusaque vel flaminis: igit̉ et primū effectum qui minor eſtpoteſt efficere ſimiliter. ꝑ locum a mīori: ergo imprimicaracterem. ¶ Preterea. querit̉ a quo habet vim baptiſma flumīs. aut em̄ hoc habet ex gr̄a dei: aut ex gratiā vl̓virtute xp̄i mediatoris inꝙͣtum mediator eſt ꝑ paſſionē.ẜm illud Ro. vj. Quicunqꝫ baptizati ſumꝰ ⁊cͣ. Si dicatur ꝙ ex gratia vel v̓tute dei .i. quā cōfert deus inqͣtū hꝫhanc vim baptiſmꝰ aque vt impͥmat caracterē. Obijcit̉ꝙ hec gr̄a eadē eſt ī baptiſmo flamīs ⁊ in baptiſmo ſanguīs: ergo in eadē rōne imprimeret̉ illis caracter. ¶ Sibo dicat̉. ꝙ ex virtute xp̄i inꝙͣtum mediator ꝑ paſſioneꝫObijcit̉ ſimiliter de baptiſmo ſanguīs ꝗ ſcꝫ virtutē habet ex paſſione xp̄i in eis qui martirizati ſūt ꝓ xp̄o. ẜmꝙ dicit̉ martiriū non facit pena ſed cauſa. ergo ẜm hocbaptiſmus ſanguīs imprimit caracterē. ¶ Si ꝓpter hocdicat̉ ꝙ in baptiſmo aque duo ſunt ſcꝫ aqua et ſpiritusẜm illud. iij. ioh̓is. Niſi quis renatꝰ ⁊cͣ. ⁊ ꝙ impͥmat caracterē nō eſt qꝛ ſit in ſpū: ſed qꝛ in aqua inꝙͣtum hmōi.et iſtud nō eſt reꝑire in baptiſmo flamīs vel ſanguīs: tūcreſtat obiectio de baptiſmo. ille em̄ fiebat in aqua: ergoꝑ hanc rōem imprimebat curacterē. ¶ Item videt̉ ꝑ glo.Bede ſuꝑ illd̓ Act̉. xix. In ioh. baptiſmate vbi dicit ſic.Sic̄ ī patriarchis circūciſio ſignaculū fuit fidei quā habebāt: ita hoc lauacrū plus penitēs quaſi ſignaculū ſuedeuotōis accepit. Erat ergo in baptiſmo ioh̓. qd̓dam ſignaculū. ergo quidaꝫ caracter vt videt̉. ¶ Item ibi dicit̉ꝙ ioh̓. baptizauit in nomīe venturi .i. xp̄i. Sꝫ in primitiua eccl̓ia qui baptizabāt̉ in nomīe xp̄i baptizati erātet imprimebat̉ caracter. Sed eadē fides erat eoꝝ ꝗ credebant xp̄m venturū. ⁊ qui credūt xp̄m veniſſe: ergo vidr̄eandē vim habuiſſe baptiſmꝰ ꝗ fit in noīe xp̄i venturi: etin nomīe xp̄i iā exiſtētis. ergo ſi vnꝰ imprimebat caracterem: et alius. ¶ Cōtra. ibidē dicit̉ ꝙ apl̓us baptizauiteos in noīe dn̄i ih̓u. Hoc aūt nō oporteret ſi impreſſusfuiſſet caracter. ¶ Preterea. glo. ibidē quos ioh̓es ī fideet in noīe xp̄i bapuzauit: iterū baptizādos p̄dicauit dicens. ego baptizo in aqua ille baptizabit vos ſpūſācto.¶ Reſpōſio. ꝙ ſolū in baptiſmo xp̄i qd̓ fit ī aqua ⁊ ſpūimprimit̉ caracter. et rō huiꝰ ſumit̉ a ꝗdā qd̓ ſpāliter eſtin hoc baptiſmo et nō in alijs. In hoc em̄ baptiſmo xp̄itria cōſiderant̉. ſcꝫ mors xp̄i dans ei virtutē. ſiue ip̄a virtus baptiſmi q̄ ē a morte xp̄i. et ablutio exterior in aquaet forma verboꝝ diſtincta. ꝙͣuis aūt virtꝰ que ē ex mortexp̄i ſit in baptiſmo flamīs et ſanguīs ſicut in baptiſmoaque: nō tn̄ ibi ſūt alia duo. Dicimꝰ gͦ ꝙ forma verboꝝexp̄ſſiua trinitatis cōiūcta cū elemēto aque ⁊ ablutōne.ẜm ꝙ dicit aug. accedit verbū ad elemētū et fit ſacramētum: ē rō qͣre impͥmat̉ caracter baptiſmalis ī ip̄o baptizato. Baptiſmalis aūt dico: qꝛ alia eſt ratō imprimēdi