QueſtioNembrum ſecundūOnſequenter querit̉ de ficto ſiue de accedēte ficte ad baptiſmū. vtrum ſuſceptibilis ſitbaptiſmi. Primogͦ querit̉ de ficto qui accedit ad baptiſmū īnō contritꝰ. Scd̓o de fictoqui accedit nō credens. Tercio de ficto qui ꝯtemnit. Eſtem̄ triplex fictio. In rōnabili cū nō credit. In ꝯcupiſcibili cū nō ꝯteritur. In iraſcibili cū contemnit. Quarto vtrūrecedente fictōne baptiſmus habeat efficaciam.Articulus primusRimo gͦ querit̉ vtrū nō ꝯtritꝰ accedens ad baptiſmū ſit baptizatus. Ꝙ nō: videt̉. Amb̓. ſuꝑepl̓am ad Ro. xj. ſine pnīa em̄ dona ſunt ⁊ voatio dei. gr̄a dei in baptiſmo nō requirit gemitū vel planactum vel opus aliquod: niſi ſolā fidem ⁊ cordis ꝯtritōem⁊ om̄ia gratis ꝯdonat. ex hͦ verbo videtur ꝙ in adulto baptizando reꝗritur cordis cōtritio. ¶ Item fictꝰ nō cōtritꝰactual̓r vult iſtud qd̓ nō cōpatit̉ ſecū gr̄a gratūfacientemſcꝫ ſe eſſe in pct̄o. vult dico vere vl̓ interp̄tatiue. voluntasem̄ talis ꝯtrariat̉ gr̄e gratū facienti. Qd̓ aūt cōtrariaturgr̄e gratūfacienti ꝯtrariat̉ gratie baptiſmali. In ficto d̓oeſt aliquid hmōi: quia volūtas ſiue ꝯplacentia pct̄i. gͦ nonrecipit gr̄am baptiſmalem. igit̉ ad hoc ꝙ recipiat gratiāiſtam requiritur contritio nō compatiēs ſecum volūtateꝫhmōi. ¶ Item voluntas inordinata ſiue libidinoſa eſt cāimmediata peccati: qd̓ patet ꝑ Augu. dicentem. Ꝙ pct̄mita eſt voluntariū. ꝙ ſi nō eſt voluntariū non eſt peccatuꝫgͦ manente hac voluntate: neceſſario manet peccatū: et itavt prius. ¶ Contra. culpa originalis que ꝓprie ⁊ immediate opponit̉ gratie baptiſmali. nō impedit ꝗn baptizatusrecipiat gratiam baptiſmaleꝫ: multo gͦ fortius vidr̄ ꝙ necculpa actualis q̄ nō ita primo ⁊ īmediate ſupponit̉. ¶ Iteꝫtr̄a gratū faciens fortior eſt quolibet peccato. quia gr̄a naura aliqua eſt: pct̄m v̓o defectus vel priuatio modi ſpēi ⁊ordinis. gͦ expellit quodcūqꝫ pct̄m: gͦ et pct̄m fictōis ⁊ peccatum originale. ¶ Item actu voluntatis eiꝰ ꝗ debet baptizari non ꝯtrahit̉ originale ſꝫ quaſi actu nature corrupte.gͦ videt̉ ꝙ nec impediri habeat eiꝰ medicina actu volunta.tis: cum hi actꝰ ſcꝫ voluntariꝰ ⁊ naturalis nō cadant ī eodem ordine. ¶ Item Aug. dicit. ꝙ fictꝰ eſt ꝗ non credit velindeuotꝰ accedit: vel aliter celebrat ſacr̄m ꝙ inſtitutuꝫ eſt.vel qui ꝯtemnit ſuſcipere. ecce ꝙ inter dr̄ias fictōnis nihiltangitur de contritione nec eiꝰ oppoſito. ꝓpter qd̓ videt̉ ꝙnō ꝯtritus nō dicendꝰ eſt fictꝰ. Et p̄terea h̓ incidenter inꝗritur ꝓpter ꝗd aſſignant̉ tm̄ he differentie fictōnis. ¶ Iteꝫquerit̉ de illo ꝗ ꝯteritur de pct̄is mortalibꝰ et ꝯmiſit venialia: vtrū fictꝰ debet dici ſi non ꝯterat̉ ſuꝑ venialibꝰ. Si em̄nō eſt fictus: ⁊ nō ficte accedenti in baptiſmo dimittit̉ culpa ⁊ pena. ſi talis gͦ decederꝫ ſtatim euolaret. Contra. nōꝯtritus fuit de venialibꝰ. ⁊ ꝓ veniali debebat̉ pena tꝑalisgͦ talis non hꝫ penā tꝑalem oīno dimiſſam. dr̄ em̄ ſuꝑ illd̓Ro. xj. Sine pnīa ſunt dei dona et vocatio. Glo. gr̄a dei ībaptiſmo nō reꝗͥrit gemitū aut planctum ſcilꝫ exteriorē. ⁊opus aliquod niſi ſolā fidem ⁊ cordis ꝯtritōeꝫ. ⁊ om̄iatis condonat. Si gͦ nō fit ꝯtritio nō om̄ia gratis cōdonin ip̄o adulto ¶ Rn̄ſio. ꝙ in adulto accedente ad baptiſmum reꝗͥritur cōtritio: vn̄ ꝯcedende ſunt rōnes ꝓ iſta ꝑteinducte. ¶ Ad hoc qd̓ primo obijcit̉ ꝯtra dd̓m. ꝙ licet originale pct̄m nō impediat gr̄am baptiſmalem qn hēat effectum in baptiſato: tn̄ actuale impedit in adulto nō contrito. ſꝫ hoc eſt qꝛ baptizandꝰ ponit obicem gr̄e ſcꝫ volūtateꝫꝑmanendi in pct̄o: qd̓ nō facit ꝑuulus purgandꝰ ab originali. Un̄ ꝓprie loquendo neqꝫ originale neqꝫ actuale impedit gr̄am baptiſmalē qn̄ hēat effectū in baptizato: ſꝫ potiꝰip̄a volūtas inordinata ipſiꝰ baptizandi. ¶ Ex hͦ ptꝫ rn̄ſioad aliud qd̓ ſeꝗtur. qꝛ reuera gr̄a eſt fortior quolibet pct̄oꝓprie loquendo: vt ſcꝫ qn̄ nō inuenit obicem in volūtate ſiue libe. ar. Un̄ ꝙ nō expellit pct̄m hͦ facit volūtas reſiſtēsiii⁊ impediens. Unde dicendum. ꝙ eſt loqui de gratia ⁊ cul.xviij.pa dupl̓r. vel ꝓut adinuiceꝫ ꝯparant̉: vl̓ ꝓut ꝯꝑant̉ reſpetu ſubiecti. Si adinuiceꝫ: fortior eſt gratia. qꝛ illa actiuatm̄ et culpa tm̄ paſſiua. quia culpa non eſt aliqua naturavnde nullam habet actōnem ꝓprie loquendo. Si reſpectuſubiecti: ſic fortius dicitur in qd̓ li. ar. magis conſentit. etẜm hec ſunt ſicut excedentia ⁊ exceſſa. bn̄ in ficto contritofortior eſt culpa ꝙͣ gratia eo ꝙ li. ar. magis cōſentit culpe īpenitente ecōtrario qꝛ penitens magis ꝯſentit gr̄e. ¶ Adaliud qd̓ obijcit̉. ꝙ originale n̄ contrahit̉ actu voluntatiseius qui debet baptizari ⁊cͣ. Dicendū ꝙ argumentū nonvalet et ratio eſt. quia in habente vſum rōnis gratia nonhabet effectum reſiſtente voluntate ⁊ impediente. peccatūem̄ ita inheret voluntati in habente vſum rōnis ꝙ non expellitur a gratia niſi voluntas gr̄e cooꝑetur. argumentuꝫautem virtutem hꝫ in non habentibꝰ vſum rōnis. In hisem̄ ſicut nō contrahit̉ originale actu volūtatis: ſic nec eiꝰmedicina impedit̉. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ de differētijs fictōnis aſſignatis ab Aug. Dicenduꝫ ꝙ fictio dicitur falſitas ⁊ fictus dicit̉ falſus. nec accipit̉ hic falſitas ſpeculatiue: ſed inꝙͣtum priuat rectitudinē reſpectu finis. Hoc aūtpōi eſſe dupliciter. vel ꝙͣtum ad actuꝫ exteriorē: et ſic accipitur illa dr̄ia qui aliter celebrat ſacr̄m ⁊cͣ. Uel ꝙͣtum adactū interiorem et hͦ tripl̓r. Uel ẜm rōnem: et ſic incredulitas. Uel ẜm ꝯcupiſcibilē: ⁊ ſic indeuotio. Uel ẜm iraſcibilē: ⁊ ſic ꝯtemptꝰ. ¶ Ad alid̓ qd̓ querit̉ d̓ ꝯtritōe venialium. Dd̓m ꝙ alit̓ reqͥrit̉ ꝯtritio ī mortalibꝰ ⁊ in venialibꝰ.de mortalibꝰ at̄ dicet̉ fictꝰ ſi nō ꝯterat̉ de illis q̄ reducit admēoriā. deo nō dicet̉ fictꝰ ſi ꝯterat̉ generaliterDicūt tn̄ aliꝗniſi doleat determīate de veniali. ꝙ nō deletur in baptiſmo qͦ ad culpā ⁊ penā. Sꝫ mihi videt̉ ob reuerentiā ſacramēti. ꝙ ſi adeſt illa ꝯtritio generalis de veīalibꝰ. cū in baptiſmo ꝯferat̉ gr̄a: illa gr̄a ſic ſe hꝫ ad venialem culpā ſicut ignis in camīo in guttaꝫ aq̄. vt virtute baa venialis ⁊ pena v̓tute paſſiōis. et hͦ hꝫptiſmi deleat̉ cubaptiſmꝰ ane. Non hn̄s aūt pct̄ꝫ actuale adultꝰ ſedoriginale tm̄: non tenet̉ ꝯteri ſuꝑ eo niſi rōne ſtatꝰ. ꝯtritioem̄ ꝓprie eſt ꝯtra illud pct̄m qd̓ actualiter geſſit. originaled̓o pct̄m aliunde eſt ꝯtractuꝫ. ꝯuenit autem dolere de hͦ ꝙhabet hmōi pct̄m ꝑ quod poſſit ſeꝑari eternaliter a viſione dei: et hoc ē rōne ſtatus in quo eſt. quia iaꝫ habet vſumrationis et fidemAyticulus ſecundusſſequenter querit̉ de ficto qui accedit ad baptiſmū nō credens. Et ad maiorē euidentiam.Prīo querit̉. ſi fides vl̓r reꝗͥritur ī baptiſmo.Scd̓o vtrū fictio infidelitatis impedit in adulto ſuſceptionē ſacr̄i. Tercio ſi impedit ſuſceptōeꝫ rei ipſiꝰ ſacramētiQuarto querit̉ ſi fides eccl̓ie ſufficit adulto: vel reqͥraturfides alicuiꝰ certe ꝑſone. Quīto ſi reꝗͥrat̉ fides alicuiꝰ certe ꝑſone. vtrū ſufficiat fides baptizati tm̄: aut cū hͦ reqͥrat̉fides baptizātis ⁊ offerentis ſic̄ in baptiſmo ꝑuuloꝝ.Queritur ergo pri.§. j.mo. ſi fides vl̓r requiratur in baptiſmo. Ꝙ non: videturper hoc quod poteſt ꝯtingere ꝙ ille qui baptizat non credit. ille etiam ꝗ offert vel ſuſcipit puulum non credat. paruulus etiam qui baptizatur non credit. he autem perſoneſufficiunt. ſi auteꝫ baptizatur in forma eccleſie recipit baptiſmum ad ſalutem quantū eſt de ſe vt dicunt: ergo nonrequiritur fides. ¶ Pre. de alijs ſacramentis non diciturꝙ requirant̉ alie virtutes que ſolent eis appropriari. Nonem̄ ꝯfirmatio neceſſario fit in ſpe. ꝯſecratio euchariſtie nōnccͣio reꝗͥrit caritatem: pari ratōne nō videtur ꝙ oꝑteatbaptiſmū fieri in fide. ¶ Pre. poſito ꝙ nullꝰ ī eccīa militāti crede̓t. Illi v̓o ꝗ ſunt in eccl̓ia triūphanti iaꝫ ſunt ī viſion ⁊ ita nullꝰ in eccl̓ia hoc poſito hr̄et fidem. de fide aūttrāſit̉ ad ſpeꝫ. nunꝗd ꝓpter hͦ ſubtrahet̉ efficacia ſacr̄i baptiſmalis. cuꝫ adhuc remane̓t forma debita? videt̉ ꝙ nonUerbo em̄ accedēte ad elementū fit ſacr̄m. In ꝑuulo autē