Queſtiobent ius baptizandi. ¶ Ad hoc facit quod dīc aug. in lib̓.de baptiſmo ꝯtra donatiſtas. Si hereticus ius baptizandi nō habuit: tn̄ xp̄i eſt qd̓ dedit et illud xp̄i eſt qd̓ accepitmulta em̄ ꝯtra ius dant̉: nec tn̄ ideo vel nulla vel nō datadicunt̉. ¶ Contra. ius dandi baptiſmū ē ex ordine ſacerdotali: ſꝫ ordo ſacerdotalis tollit̉ ꝑ hereſim. Nam ſi tolleretur rediens ad vnitatē eccl̓ie: iterū ordinaret̉. ſꝫ nō ordinatur: gͦ manet ordo. quare ⁊ ip̄m ꝯſequens ordinē ſcilicꝫg. ꝯtra ꝑmenianuꝫius baptizādi. ¶ Ad hͦ facit qd̓ dicit auſicut hn̄t in baptiſmo ꝙ ꝑ eos dari poſſſit: ſic in ordinatōeius baptizādi. vtrūqꝫ quidē ad ꝑniciē ſuā ꝙͣdiu caritateꝫnō hn̄t vnitatis eccl̓iaſtice. ¶ Ad qd̓ videt̉ dd̓m ꝑ hͦ quoadicit aug. ꝯtra ꝑmenianū ꝙ in his q̄ habuerūt ordineꝫ ſacerdotalem in eccl̓ia ⁊ poſtea trāſierūt ad hereſim: remaneat ius dandi baptiſmū. dicit em̄ ꝙ quidā eoꝝ veritatecoacti dice̓ ceperūt. baptiſmū quidē non amittit ꝗ receditab eccl̓ia: ſꝫ tn̄ multis modis ius dandi amittit qd̓ apparꝫfruſtra ⁊ inaniter dici. Primo qꝛ nulla oſtēdit̉ cauſa curille ꝑ ip̄am baptiſmū amittere nō pōt ius dandi pōt amittere. Utrūqꝫ em̄ ſacr̄m eſt. ⁊ quāda ꝯſecratōne vtrūqꝫ dat̉homini. illud cū baptizat̉: illud cum ordinat̉ in catholicaeccl̓ia. vtrūqꝫ aūt nō licet iterari. ſicut em̄ redeuntes ad eccleſiā nō ſunt rurſuꝫ baptizādi ſic nec rurſum ordinandiius gͦ dādi baptiſma qd̓ eſt ex ordine ſacerdotali nō amittitur. Si tn̄ alicui videt̉ ꝯtrarium ſicut apparuit in aucͣteaug. ꝯtra donatiſtas. diſtingui pōt. ꝙ aliud ē hr̄e ius ex ordine ſacerdotali: ⁊ aliud ex vnitate fidei eccl̓iaſtice vel ecvite ꝯgruitate. pōt gͦ vno mō hr̄e ius ⁊ alio mō nō habere⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ illud qd̓ obiectū eſt in ꝯtrariū: intelligit̉ eībetur ab vnitate eccl̓iaftica.Articulus quartusOnſeq̄nter querit̉. vtrū illi ꝗ nunꝙͣ crediderūtpn̄t ꝯferre baptiſmū. ⁊ videt̉. forma em̄ nō dat̉niſi ab illo qui hꝫ pt̄ateꝫ ad illā. pt̄ateꝫ at̄ actiuam dr̄ hr̄e ad illā ꝗ hꝫ eaꝫ vel nobiliorē. Sꝫ ꝗ non hꝫ fidem vel baptiſmū: nō hꝫ formā illaꝫ vel nobiliorē ea ergoa tali nō dat̉ baptiſmꝰ. ꝙ aūt nō hꝫ nobiliorē pꝫ. In infideli em̄ nō eſt forma nobilior fide vel baptiſmate in quo ēfundamentū fabrice ſpūalis. ¶ Contͣ. baptiſma a qͦcunqꝫdat̉ in neceſſitate. nō em̄ eiꝰ ē beptiſma ſꝫ xp̄i. de quo dicit̉hic eſt ꝗ baptizāt. ¶ Arguit̉ etiā ꝑ ſimile. ꝗ em̄ ab eccleſievnitate receſſerūt. dare pn̄t baptiſma. Sꝫ minꝰ opponuntfideles vel nō baptizati ꝙͣ heretici: gͦ et illi pn̄t dare baptiſma. ¶ Ad hoc facit qd̓ dicit yſid̓. Romanꝰ pontifex nō hominē iudicat ꝗ baptizat: ſꝫ ſpm̄ dei ſubminiſtrare gr̄aꝫ baptiſmi: licet paganꝰ ſit ꝗ baptizat: pōt gͦ nō baptizatꝰ darebaptiſmū. ¶ Qd̓ ꝯcedendū eſt vt ab ip̄o in neceſſitate det̉¶ Ad obiectū aūt in ꝯtrariū dici pōt. ꝙ pt̄as dandi baptiſma ē in ꝓlatōne debita v̓boꝝ ad hoc inſtitutoꝝ cū intentione: hoc aūt totū pōt ꝯuenire nō baptizato ſiue infideli¶ Si v̓o dicat̉. ꝙ pt̄as reſidet apud ip̄m ꝗ hꝫ formā ſimilēvel nobiliorē. Rn̄dendū eſt ꝙ illa forma q̄ eſt caracter: imp̄ſſa ē mediante d̓tute verboꝝ. Un̄ ꝓferēs verba cū alijs q̄ad ſacr̄m baptiſmi reꝗrunt̉. licet nō hēat caracterē formaliter: hꝫ tn̄ quodāmodo pt̄atiue. nec oꝑtet ꝙ inducēs formā quacunqꝫ hēat talē: inſtantia em̄ eſt in equoce agētibꝰ¶ Męmbrum quartumOnſeq̄nter querit̉. vtꝝ dyabolꝰ poſſet baptizare. Ꝙ ſic: videt̉. Ponat̉ ꝙ trāſfiguraret̉lū lucis: ⁊ baptizaret aliquē. videt̉ ꝙ ille ſitin ſacerdotē ſic̄ qn̄qꝫ trāſfigurat ſe in angebaptizatꝰ.igꝰ. ſuꝑ ioh̓. Baptiſmꝰ talis ē qualis ille incuiꝰ ptāte dat̉. dat̉ aūt in pt̄ate xp̄i: gͦ ⁊cͣ. igit̉ nihil deperitip̄i baptiſmo a qͦcunqꝫ mīſtret̉. ¶ Iteꝫ aug. ſuꝑ ioh̓. Cumbaptizāt malꝰ illud qd̓ datū eſt veꝝ eſt. nec impar ꝓpt̓ impares mīſtros: ſꝫ par et eqͣle. ꝓpter hͦ hic ē ꝗ baptizat. ſenſus ē verbi aug. ꝙ qꝛ xp̄c baptizat: a qͦcunqꝫ baptizat̉ eandem efficaciaꝫ hꝫ baptiſmꝰ. ¶ Item efficaciā baptiſmi ē amateria debita ⁊ debita forma verboꝝ. ⁊ nō aliqͦ mō a mi.xvj.niſtro: gͦ a quo ꝓferant̉ verba debita cū alijs q̄ reꝗͥrunturhēbit efficaciā. ¶ Contͣ. vt dicit hug. deꝰ miniſtrāti cooptur. cuiꝰ v̓tute ꝑ mīſteriū mīſtrātis qd̓ ſct̄ificandū eſt ſcificat̉. vt ſit quidē vna virtꝰ ꝑ vnū opꝰ ad vnū effectum. hechug. ꝯueniunt igit̉ dn̄s ⁊ diſpenſator ſacr̄oꝝ in vna v̓tutereſpectu vniꝰ effectꝰ. ſꝫ dn̄s et dyabolꝰ in nullo ꝯueniūt. ꝓbatō. ij. corī. vj. Que ꝯuētio xp̄i ad belial. glo. deꝰ ⁊ dyabolꝰ nō cōueniūt: gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄. ſine p̄iudicio. ꝙ ſi īmergeretaliquē in aqͣ cū debita ꝓnūciatiōe verboꝝ: nō baptizaret.Una rō eſt ꝑuerſa intentō illiꝰ. tāta eī eſt eiꝰ ꝑuerſitas. ꝙnullo mō intendit ſalutē baptizati. Intentio at̄ reqͥrit̉ adefficaciā baptiſmatis. vn̄ qꝛ n̄ ꝯueīt cū eccīa ī intētiōe baptizādi: nō baptizat. ꝙ at̄ hoc ſit veꝝ. pꝫ ex qͣdaꝫ glo. ſuꝑillud. ij. corī. vj. Que ꝯuētio ⁊cͣ. q̄ eſt. xp̄c facit oīa bn̄. dybolꝰ male. qd̓ nō intelligit̉ ꝙͣtū ad ſub̓am actꝰ: qꝛ dyabofreq̄nter obedit deo in agēdo: ſꝫ ꝙͣtū ad intentōeꝫ. ſꝑ ī om̄ibus intentō d̓i bona ē: dyaboli mala. ¶ Sꝫ ponat̉ ꝙ hr̄etintentōeꝫ eccīe ⁊ intende̓t baptizare. Rn̄deo. ꝙ n̄ baptizaret. Et ē rō vna. qꝛ nō ē illi ꝯceſſuꝫ mīſteriū diſpenſatōnishmōi. vt eī dīc hug. Ꝙ elemēta ſacr̄a ſunt. nō nat̉a prīa facit ſꝫ appoſita inſtitutō ꝑ diſpenſatōꝫ. ⁊ gr̄a infuſa ꝑ bn̄dictionē. pͥma facta ē ꝑ creatorē: ſcd̓a ꝓpoſita ꝑ ſaluatorem.tercia amīſtrata ꝑ diſpēſatorē. hec hug. Diſpēſator v̓o dr̄ꝗ diſpenſat. ſꝫ cui datū ē mīſteriū diſpēſandi ē ſacerdos regularit̉. vnuſꝗſqꝫ hō in articl̓o neceſſitatis. Alia eſt rō ꝙneqꝫ actu neqꝫ potētia ē de eccl̓ia. ꝗ̄ tales ſunt: nō pn̄t ſacͣmenta eccīe mīſtrare. he aūt rōnes ſunt neceſſitatis. Tercia eſt rō ꝯgruētie. qꝛ ſicut mors fuit mīſtrata ꝑ hoīem: ita⁊ vita dꝫ mīſtrari. hmōi rōneꝫ aſſignat Anſel. qͣre oꝑtuitſatiſfactōeꝫ ꝓ offenſa origīalis fieri ꝑ hoīem .ſ. qꝛ offendithō. ¶ Aryefficacia baptiſmi ē a materia etīno. īmo reqͥrit̉ diſpenſator ⁊ īris: qͦꝝ vtrunqꝫ deficit in dyabolo.¶ Ad illd̓ptiſmꝰ ē talis qͣlis ē ille in cꝰ ptāte dat̉veꝝ ē vbiat̄ niſi mediāte diſpēſatore a d̓o ꝓuiſoMembrum quintūOnſequēter querit̉. vtrū nō hn̄tes vſum rōnis poſſint baptizare. qd̓ videt̉. v. di. iiij. ſen.dr̄. Si ꝗs baptizat ebrioſus: xp̄c baptizat.vn̄ videt̉ ſi ebrius baptizat ꝙ baptizatū eſt. ¶ Contͣ. ebrius eſt ꝙ nō hꝫ vſum rōnis. igit̉ in mergēdo nō hꝫ intentōꝫbaptizandi. Intentō eī ad vſum rōnis ꝑtinet. Intentō at̄reqͥrit̉ ad hͦ ꝙ baptiſmus ſit. Item eadē eſt qō de furioſis.¶ Rn̄. ebrij ſiue ebrioſi nō ſꝑ pͥuant̉ vſu rōnis. Un̄ bn̄ habent intentōeꝫ generalē baptizādi ẜm formā eccīe: ⁊ talesvere baptizant. ⁊ de talibꝰ loꝗtur aug. Sil̓r furioſi qn̄ habent lucida interualla ⁊ tūc hn̄t vſum rōnis. Si aūt ebri⁊ furioſi eſſent in ſtatu p̄uatōis talis ꝙ nō hr̄ent vſum ratōnis: licet īmergerēt nō baptizarent. ¶ Hic querit̉ incidenter. ſi ebriꝰ hꝫ linguā ligata: ita ꝙ nō hēat ꝑfecte vſumlingue: hēat tn̄ vſum rōnis: ſi talis baptizādo v̓ba corrūpat. vtrū baptizat. Et videt̉ ꝙ ſic: ꝑ ſil̓e ſumptū ab eo quihꝫ a natura linguā impeditā .i. impotentē ꝓferre d̓ba ſinecorruptōne. qͣles ſunt ꝗ ſonant. l. ꝓ. r. dicentes in noīe patlis ⁊ filij ⁊ ſpilituſ ſct̄i. Sꝫ ꝯſtat ꝙ tales baptizant. Sil̓rvidet̉ ꝙ ebrij baptizāt hn̄tes ſil̓e impedimentū. ¶ Contra.talis nō obẜuat formā baptiſmi inſtitutā a deo ſic̄ deberꝫnec habet ꝙ illū excuſet gͦ nō baptizet. ¶ Rn̄ſio. ad hoc dicunt quidā ꝙ ebriꝰ talis nō baptizat: nec eſt ſil̓e de impotēte ꝑ naturā ⁊ ꝑ culpā. Qui eī impotēs eſt ꝑ naturā culpānō hꝫ et iō baptizat. ꝗ d̓o impotens ē ꝑ ebrietatē: culpā hꝫet ideo nō baptizat. Aliter at̄ videt̉ dd̓m. ꝙ qꝛ nec virtusſacr̄alis nec mīſteriū impedit̉ culpa vel pct̄o mīſtri. ſi ebrius ꝗ ex culpa ſua impedit̉ nō magis hēat linguā ligatā ꝙͣille ꝗ natura impedit̉: nec magis corrupte verba ꝓfert qforma baptiſmi reꝗrit ꝙͣ alius: ita baptizat ſic̄ ille. ¶ Adhoc qd̓ obijcit̉. ꝙ talis nō obſeruat formā ſicut dꝫ. Dd̓mꝙ verum eſt quantū eſt ex ꝑte ſua. tn̄ obſeruat illam ita ꝙſufficit ad miniſteriū ſacramenti: vnde illud indebitū noredundant in miniſterium ſed in miniſtrum.