em̄ layci tꝑe neceſſitatis furtiuis ſignatoribꝰ debēt ꝯꝑariſꝫ ꝓ illis ꝗ tꝑe neceſſitatis in ſignatores regios recipiunt̉.Alembrum ſecundūOnſequēter querit̉. vtꝝ mali poſſunt baptizare. Primo gͦ querit̉ vtꝝ ꝯferūt baptiſma.Secūdo vtruꝫ peccent mīſtrando baptiſmaꝓpter eoꝝ dignitatem. Tercō vtrum equaliter detur ꝑ bonū miniſtrum ⁊ ꝑ malum.Articulus primusUerit̉ gͦ pͥmo. vtꝝ mali ſacerdotes pn̄t baptizare. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. iiij. ſentē. di. v. dicit̉. ꝙ baptimꝰ pōt dari a malis mīſtris ſic̄ a bonis. ¶ Cōſtra. Ecc̄i. Ab īmūdo ꝗs mūdabit̉. ¶ Item in eodē. xxxiiij.QQui baptizat̉ a mortuo quid ꝓdeſt eiꝰ lauatō. ſꝫ malꝰ mortuus eſt: ergo nō ꝓdeſt eiꝰ lauatō. gͦ nō dat verū baptiſmaNec obſtat qꝛ in noſtra trāſlatōe habet̉ ⁊ iteꝝ tangit eumilla em̄ eſt trāſlatio. lxx. quā ponit aug. ¶ Ite Nūeri. xix.Quicqͥd tetigerit īmūdus īmūdū faciet. ¶ Itē ad collatōnem huiꝰ ſacramēti tria ſunt neceſſaria. mīſter debitꝰ: materia debita: forma verboꝝ debita. Sꝫ ſi defuerit materiadebita vel forma verboꝝ debita nō eſt baptiſmꝰ: igit̉ ſi miniſter debitꝰ defuerit ⁊cͣ. Sed vt dīc aug. ⁊ inagiſter in lr̄a.iuſtos oꝑtet eſſe ꝑ quos baptizat̉. ¶ Item or̄o amittit virtutem ſuā ex vicio orantis. quare nō ſimiliter verba ſacramentoꝝ ex malitia baptizātis. Eccͣi. xv. Non eſt ſpecioſalaus in ore pct̄oris. ¶ Item. ij. Corin. vj. Nemī dātes vllāoffenſionē vt nō vituꝑet̉ mīſteriū vr̄m. vbi habet̉ ex glo. ꝙmīſteriū doctrine veritatis: vituꝑat̉ in ordinato v̓bo ⁊ exeplo. ſꝫ ea ratōe qua mīſteriū ꝙͣtuꝫ ad doctrinā veritatis vituꝑatur ī ordinato verbo vel facto mīſtri: videt̉ ꝙ mīſterium baptiſmi vituꝑet̉ in ordinatōe mīſtri. ſꝫ ꝓpter hoc nō ēiterāduꝫ baptiſma: qꝛ iteratō fieret in ꝯtumeliaꝫ ſiue vituperium ſacramenti. ergo nec mīſtrari debet tali mīſtro qꝛhoc fieret in iniuriā ſacramēti. ¶ Rn̄ſio. ꝙ deꝰ baptizat ſiue mūdat: mīſter ſil̓r. Sed deꝰ ſolus ꝯferēdo gr̄am mūdantem ⁊ ſanctificātē cū mīſtro ei cooꝑando in mīſterio. vnde⁊ auctoritas eſt a deo ⁊ mīſteriū: eo mō quo dicit̉ eē ab eoqd̓ ꝑ aliud oꝑat̉. Eſt igit̉ deꝰ in ſanctificādo tota cauſa: eteſt in mīſterio pͥma cauſa. vnde hugo. Solus deꝰ ſanctifin̄ ab ip̄oēs ſanctificatō ⁊ bn̄dictō eſt. ⁊ tāmen ſacernctificat ⁊ bn̄dicit: qm̄ ꝑ ip̄m q̄dam ſanictō eſt que ⁊ ip̄a a deo eſt qui ē auui cooꝑator eſt in mīſterio. hec hugoDicēduꝫ eſtꝙ deꝰ eſt auctor gr̄e ſanctificātis: ⁊ ē cooꝑator in mīſteruia ꝑ ip̄m mīſter oꝑatur. Quicqd̓ igit̉ ibia deo eſt. ꝓpter qd̓ a quocūqꝫ fiat: plenuꝫū. Item īmūdiciā ex parte baptizantis intra ēin aīa que eſt defectꝰ. ⁊ nullo modo tranſferēs ſe ꝑ diffuſionem. Undenō pōt diminuere virtutē ſacramētalē. Pretemīſteriū baptizātis exercet̉ in oꝑe exteriori. quātū eſt de illius mīſterio. ꝙͣtum aūt ad exteriorē hoīeꝫ nō eſt īmūduseo ꝙ pct̄or: ſꝫ ꝙͣtum ad interiorē. his igit̉ ratōnibꝰ patet.nō diminuit̉ virtꝰ baptiſmi ex mīſterio maloꝝ. ¶ Ad pꝫmum igit̉ dicendū. ꝙ ab īmūdo nō mūdat̉ quis ratōe quaīmūdus eſt: ſꝫ in mīſterio baptiſmi nō eſt tranſfuſio virtutis baptiſmalis a mīſtro ratōe qua talis eſt. Pret. nec baſanare nr̄a trāſlatō que dicit. ꝗ baptizat̉ a mortuo ⁊ iterūtangit: plana ē rn̄ſio. Nā baptizari a mortuo eſt mūdari apct̄o: tange̓ v̓o mortuū ē recidiuare in pct̄m. ⁊ tali nō ꝓdeſtlauatō prima: cū iteꝝ polluat̉ ꝑ recidiuū. Si v̓o intelligat̉ꝑ mortuū pct̄or baptizās. ẜm ꝙ videt̉ alia trāſlatō dicere:ūc intelligēdū eſt qn̄ baptizatꝰ imitat̉ cū. lauacrū em̄ tuncnō ꝓdeſt eī ad ſalutē. ⁊ hoc manifeſtat̉ ꝑ nr̄am trāſlatōemin qua dicit̉. ⁊ iteꝝ tangit mortuū. ¶ Ad aliud dicendū ꝙxix. Nūeri loquit̉ de īmūdis ẜm ritū legis. vt ꝗ īmūdꝰ eratex ꝯtactu morticini. vel ex alio aliqͦ ꝯtraxerat īmūdiciam:īmudū fecit qd̓ tetigit ẜm legem. ⁊ debuit expiari aqua luſtratōnis. nō aūt loquit̉ de īmūdicia pct̄i. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ mīſter debꝫ eſſe iuſtꝰ debito ꝯgruētie. vn̄ vbi dicit̉iuſtos oꝑtet eē ꝑ quos baptizat̉: ſubdit̉ iuſtos oꝑtet eē tāti iudicis mīſtros: qꝛ. x. Ecc̄i. ẜm iudicem ppl̓i ſic ⁊ mīſtereiꝰ. Un̄ multiplex ē ratio ꝯgruētie. vna ē mūdicia eiꝰ cuiꝰ ēmīſter. Un̄ ambulās ī via īmaculata hic mihi mīſtrabit.Alia mīſteriū mūdatōis. qꝛ em̄ mūdat mīſterio ſuo: debetmūdꝰ eſſe. Qūeri. xix. mūdꝰ luſtrabit īmūdū. Nee. xij. mūdati ſunt ſacerdotes ⁊ leuite ⁊ mūdauerūt ppl̓um. Itē dignitas mūdandoꝝ. mēbra regis ꝗs īmūdior illis p̄ſumēt illamūdare. iiij. Tre. Recedite polluti recedite abite mundinolite tāge̓. ſꝫ debitū reſpectu forme ⁊ nature v̓boꝝ ē debitum ncc̄itatis. Nō igit̉ ſimile ē de debito materie ⁊ formov̓boꝝ ⁊ mīſtroꝝ: qꝛ in hͦ ē debitū ꝯgruitatis: in illis neceſſitatis. ¶ Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ de or̄oe ⁊c̄. Dicēdū ꝙ nō ē ſimile.qꝛ v̓tus data ē a ſaluatore ⁊ ip̄is v̓bis ſacramētalibꝰ nō ſicv̓bis in or̄oe ꝓlatis. ſꝫ potiꝰ virtꝰ ⁊ efficacia or̄onis ē a fide⁊ deuotōe oratis Iaco. j. poſtulat in fide nihil ⁊cͣ. Et or̄o ēpius affectꝰ in deū directꝰ ẜm aug. ¶ Ad aliud dicendū.illud dicit̉ fieri in vituperiū baptiſmi: qͦ p̄iudicat̉ veritabaptiſmi. v̓bigr̄a qꝛ caracter baptiſmalis ē ꝑpetuꝰ. ſi iteraret̉ baptiſmꝰ: videret̉ caracter indige̓ reꝑatōe. qd̓ nō ē verum. īmo ꝯtra veritatē caracteris. Sꝫ doctrina veritatisvituperat̉: qn̄ etſi on̄dat̉ v̓bo: on̄dit̉ ꝯtrariuꝫ facto. qꝛ magis credēdū ē facto inꝙͣtuꝫ hmōi ꝙͣ v̓bo. vnde nō ē eadē ratio vituꝑandi ſiue faciēdi quid in ꝯtumeliā mīſlerij ſacͣmētorum ⁊ mīſterij doctrine veritatis. ¶ Si obijcit̉. ꝙ ꝗ faciꝯtrariū doctrine ſue: facit aliqd̓ ī p̄iudiciū veritatis doctrine ſue ſicut ex alia ꝑte. Rn̄ſio. ꝙ hoc nō ē mīſtrando ip̄andoctrinā: ſꝫ oꝑando ꝯtrariū. ſꝫ ex alia ꝑte facit ꝯtumeliamīſtrādo ip̄m ſacramētūSi quis rebaptizaret ip̄onſacramēto vnde nō ē ſimileArticulus ſecūdusOnſequēter querit̉ ſi peccēt mīſtrando baptiſmum? ⁊ videt̉ ꝙ ſic. Rep̄hendūt̉ em̄dotes ꝑ ꝓphetā. cū dicit̉. vt quid offertistare meū panem pollutū? nō quia ip̄e panis in ſe pollusſꝫ quia ex in dignitate ſua ip̄e mīſter polluit̉ in ſe. pari ratione mali ſacerdotes poſſe accedēdo ad baptizandū: licnētū in ſe nō violet̉. Hoc etiā videt̉ ꝑ hocqd̓ dicit aīpatōeꝫ corrigit remīſcentis ⁊ penitentis affectꝰ. qd̓ ſi nō correxerit: manebit ad penā vſurpatoris qd̓ dedit. exquo videt̉ ꝙ mali vſurpent officiū baptizandi .i. mūdandi. ¶ Item aug. ſuꝑ Ioh̓. Nos dicimomnes.lia iuſtos oꝑtet eſſe ꝑ quos baptizat̉ iuſtos opotet eſſe tāti iudicis mīſtros: gͦ vt digne baptizent oꝑtet eſſiiuſtos. Siſunt iniuſti: indigni ſunt diſtributōe tāti ſacͣmenti. ¶otra. ex officō habet ꝙ baptizet cū ad ordinenē vis baptizādi ꝑtineat. faciēdo aūt id qd̓ tenet̉malꝰ ſacerdos baptizādo nō peccat. ¶ Ad hͦdicēdū.aliter ē in baptiſmo: ⁊ in ſacramēto euchariſſie.baptiſmꝰ em̄ ēmentū neceſſitatis. ⁊ ideo ſi ꝯferat̉ abferre ⁊ cui neceſſe ē ꝯferre: nō peccat ſic ꝯferendoeo cuiꝰ ēSacramētū aūt euchariſtie ē ſacramētū de quo dicit̉. qdigne accedēs iudiciū ſibi aſſumit. nec ē ſacramētū nectatis: ⁊ ideo ſine remorſu ꝯſcientie accedēduꝫ ē ad mīſterium tanti ſacramēti. ¶ Ad aliud v̓o dicendū. ꝙ illud qꝛdicit aug. de illicita vſurpatōe attēdit̉ vbi nō extat nectas nec tenet̉ ex officō. ¶ Ad aliud dicēdū. ꝙ opportunitasſtros tantiaccipit̉ ibi ꝓꝯgruītate. decet em̄ ſiue ꝯgruit miiudicis eſſe iuſtos: nō qꝛ ſi nō ſunt iuſti nō mīſtret̉ ſacram.tum. vn̄ aug. Sūt mīſtri iuſti ſi volūt. Si aūt noluerint etiuſti: ſecurū me facit mgr̄ meꝰ de qͦ ſpūſſct̄us ſic dicit. hic ēqui baptizat. Sacerdotes aūt mali etſi baptiꝫ ēt ex officionō tamē de merito vite. ¶ Qd̓ aūt dicit ambro. in ordinatione ius dandi habēt baptiſmū ad ſuā ꝑniciē ꝙͣdiu caritatem nō habēt vnitatis: hoc intelligit̉ ꝙͣtuꝫ ad hoc ꝙ nō ſtatin vnitate eccleſie. nec eſt oīno ſimile de his malis qui nodum ſunt preciſi ab vnitate eccleſiaſtica.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten