Queſtiocata. ¶ Itē vnde eſt redemtor: ⁊ dimiſſor pct̄i. ſꝫ inqͣtū hōfuit redemptor: igit̉ vt videt̉ inꝙͣtuꝫ homo fuit peccatoruꝫindultor ſiue dimiſſor. Unde habet̉. iij. li. ſentē. xix. di. ca.Inde ip̄e vere dicit̉. Redemptor dicit̉ ẜm humanitateꝫ ꝙẜm eam ⁊ in ea ſuſcepit ⁊ impleuit illa ſacramēta que ſuncauſa noſtre redemptōnis. ¶ Rn̄ſio. ꝙ pt̄ateꝫ non habuitiſtā vnde homo ſꝫ vnde deꝰ. qꝛ ſoliꝰ dei eſt dimitte̓ pct̄a. ratōhuiꝰ eſt. Nam homo nihil eſt quo ad eſſe gratie ꝑ culpam:quēadmodū nihil eſt ſimpl̓r ante creatōeꝫ. vnde equalē d̓tutem requirit recreatō ⁊ creatō. vt habet̉ in glo. ſuꝑ illd̓Luc̄. xv. Maiꝰ eſt gaudiū ī celis ⁊cͣ. que dicit. videt̉ magisiuſtificare impios ꝙͣ creare iuſtos ⁊ ꝯſeruare. ⁊ ſi vtrūqꝫ ēequalis potētie. ¶ Ad hͦ igit̉ qd̓ obijcit̉ ꝙ filiꝰ homīs habꝫpt̄ateꝫ ⁊c̄. Dicendū ꝙ hͦ eſt vn̄ deꝰ. Unde glo. ſuꝑ illud mathei. ix. filiꝰ homīs habꝫ pt̄ateꝫ ⁊cͣ. dicit. qꝛ idē eſt filiꝰ hominis ⁊ deꝰ. Unde dicendū. ꝙ hō habꝫ ptateꝫ dimittendipct̄a quia deꝰ. ⁊ quia ꝓpter vnitatē ꝑſonaleꝫ coīcant deꝰ ⁊homo ydiomata: dicit̉ habe̓ homo pt̄ateꝫ dimittēdi pct̄a.nō tn̄ vnde homo: ſꝫ vnde deꝰ. ¶ Ad aliud dicēduꝫ. ꝙ redimere penā reſpicit. ⁊ ideo ꝯuenit xp̄o vnde hō habe̓ pt̄ateꝫredimēdi. Sed ſolus deꝰ habet pt̄atē dimittēdi pct̄a. Unde Marci. ij. Ut ſciatis quia filiꝰ homīs habꝫ pt̄atē dimittendi peccata. glo. ſolus deꝰ dimittit pct̄a. ⁊ filiꝰ homīs habet pt̄ateꝫ dimittēdi pct̄a: ergo ideꝫ deus ⁊ filiꝰ homīs. itahomo xp̄c ꝑ diuinitatē pct̄a dimittit: ꝑ humanitatē ꝓ peccatoribꝰ pōt mori. hec glo. Ecce ꝙ redemptō eſt ꝑ humanitatem. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝙ vnde eſt redemptor ⁊ dimiſſor. Dicendū ꝙ redemptor vno modo dicit̉ ꝓpter vſuꝫpt̄atis. alio mō ꝓpter effectū humilitatis. Redemptor ꝓutmodo pͥmo ſumit̉ eſt dimiſſor pct̄orū ⁊ vnde redemptor dimiſſor nō aūt ꝓut ſumit̉ ſcd̓o mō. Unde. iij. li. ſenten. xix.di. c. Inde ip̄e vere xp̄c eſt redemptor inꝙͣtuꝫ eſt deꝰ pt̄atisvſu: inꝙͣtuꝫ homo humilitatis effectu.Alembrū quartuꝫAiōne p̄dictoꝝ ꝓpter illud v̓bū qd̓ dīc Ioh̓.Ego neſciebā eū. Querit̉ qd̓ ioh̓. ſciuit ⁊ qd̓neſciuit. dicit aug. ꝙ neſciebat qd̓ ſibi retenturus eſſet ⁊ nullitraditurꝰ pt̄atē baptiſmi.Sciebat aūt ꝙ dn̄s erat agnꝰ tollens pct̄a mūdi: ⁊ ꝙ ab eodeberet baptizari. Sꝫ Hiero. videt̉ dice̓. ꝙ ioh̓. neſciebatꝑ baptiſmū xp̄i mūdū redimēdū eſſe: ſciebat tn̄ eū eſſe filiūdei ⁊ in carne natū. ¶ Sꝫ obijcit̉ ꝯtra hoc qd̓ videt̉ dicereHiero. videt̉ em̄ ꝙ ioh̓. prius cognouit mūdū redimēdumeſſe ꝑ baptiſmū xp̄i. dixerat em̄ prius. Ip̄e vos baptizabitin ſpūſancto ⁊ igne. vbi dat̉ intelligi. ꝙ in baptiſmo xp̄i cōferret̉ remiſſio pct̄oꝝ: ⁊ ita ꝑ baptiſmū redimerent̉ hoīesa pct̄is.Pret. prius dixit de eo. Ecce agnꝰ dei ⁊cͣ. Sꝫ qd̓aliud eſttolle̓ pct̄a mūdi niſi redime̓ mūdū: gͦ cognouit redemptionē mūdi futurā ꝑ ip̄m. ¶ Pret. non legit̉ prius ꝙteſtificatꝰ fuerit ip̄m filiū dei eſſe ſꝫ poſtea ſicut habet̉ ī eugelio ioh̓. in fine eī teſtimonij dicit̉. Ego vidi ⁊ teſtimoniūꝑhibui. qꝛ hic eſt filiꝰ dei. Ioh̓. j. ¶ Pret. ex ip̄o tex tu euangelij habet̉ ꝙ ſciebat eū cū vidit ſpm̄ ſct̄m deſcēdentē quaſicolūbaꝫ ⁊ mane̓ ſuꝑ eū. Sꝫ ꝑ quid aliud ſciebat ip̄m niſi ꝑdeſcēſum ſpūs in ſpē colūbe. In illo em̄ ſigno dicit. ꝙ hic ēqui baptizat. ¶ Pret. in illo deſcēſu qͣliter cognouit ꝙ retenturꝰ eēt pt̄atē. ⁊ nemī traditurꝰ: cū nihil aliud ſit eī reuelatū niſi ꝙ hic ē qui baptizat in ſpūſct̄o. nec ꝑ hͦ excluditurquin aliꝰ ſit ꝗ baptizat in ſpūſct̄o. ¶ Ad hͦ dicēdū ẜm Criſo. ꝙ triplex intelligit̉ noticia ioh̓. de xp̄o ẜm priꝰ ⁊ poſterius. Prima fuit an̄qͣ intraret deẜtū. ⁊ de illa nō fit mentōScd̓a fuit cū ip̄e p̄dicaret turbe. Tercia v̓o in aduētu xp̄iad baptiſmū cū facta ē r̄uelatō voce pr̄is ⁊ deſcēſus ſpūs īſpē colūbe. Cū igit̉ dicit̉. Ego neſciebā eū. hͦ dicit̉ rōne anterioris tꝑis: qꝛ n̄ ita plene ꝯgnouit eū ſic̄ tūc ꝯgnouit. necita anteꝙͣ igrede̓t̉ deẜtū ſicut poſt cū baptizabat ⁊ p̄dicabat turbe. vn̄ Criẜ. cū dicit neſciebā eū anteriꝰ dic tp̄s: nōid qd̓ ꝓpe baptiſmū. Ꝙ etiā priꝰ ꝯgnoſceret eū in baptiſmoſuo collaturū gr̄aꝫ. ptꝫ ꝑ hͦ qd̓ dicit Criẜ. Qualiter teſtisdignꝰ fide eſſet:qualiter etiā ⁊ alios doce̓t ſi ip̄e ignoraret..XVI.qualiter etiā ſi neſciuerat eū an̄ ſpūſſct̄i deſcēſuꝫ. ⁊ ſi tūc pͥmo ꝯgnouit: qͣliter an̄ tp̄ebat eū.go neceſſe habeoa te baptizari ⁊ tu venis aeſt gͦ ẜm opīoniHiero. ꝙ nō priꝰꝑ baptiſmū xp̄iita penā ꝓli ⁊ actuali: licꝫ cognoſceret ꝙ in baptiſmo xp̄i daret̉ gr̄a ꝑ quam fieret remiſſiopct̄oꝝ. Quandā em̄ virtutē habꝫ baptiſmꝰ a paſſione xp̄i⁊ illa potuit ei tūc eſſe reuelata. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dici pōt. ꝙlicet priꝰ ꝯgnouiſſet redemptōeꝫ mūdi futurā ꝑ ip̄m cū dixit. Ecce agnꝰ ⁊cͣ. potuit tn̄ eſſe ꝙ nō ꝯgnoſce̓t niſi priꝰ tantam virtute ſe daturū baptiſmo. ¶ Ad terciū v̓o dicēdū. ꝙilla teſtificatio de filio dei refert̉ ad illud qd̓ audiuit a voce pr̄is. ¶ Ad quartū v̓o dicēdū. ꝙ illud qd̓ dicit̉. Ego neſciebā eū nō refert̉ ad illud tp̄s quo vidit ſpm̄ ſct̄m deſcēdētem: ſꝫ ꝙ priꝰ neſciebat ꝯꝑatōe huiꝰ ꝯgnitōis ſic̄ dīc Criẜ.In illo eī deſcēſu ꝓfecit ip̄e in ꝯgnoſcēdo. ¶ Ad vltimū dicendū. ꝙ in illo deſcēſu ꝯgnouit ꝙ retenturꝰ erat pt̄atē. cognouit em̄ ꝙ ille eſt qui baptizat pt̄ate excellēti ẜm ꝙ hō:pt̄ate aucͣtis ẜm ꝙ deꝰ. Neutrā aūt ꝓut hmōi daturꝰ eratalij. ⁊ ex hͦ nemo diceret ſuū eſſe baptiſmū. ſꝫ baptiſmū xp̄iUnde aug. de ꝯcordia euāgelioꝝ. apparet ꝙͣuis eū iā noſceret (nam in vtero mr̄is iam exultauit cū ad elizabeth maria veniſſet) aliquid tn̄ in eo qd̓ nō nouerat didiciſſe colūbe deſcēſione. ⁊ ꝙ ip̄e baptizaret in ſpūſct̄o ꝓpria quadā etdiuina pt̄ate. vt nullꝰ homo qui accepiſſet a deo baptiſmūetiā ſi aliquē baptizaret: poſſet dicere ſuū eſſe qd̓ traderetvel a ſe dari ſpm̄ſanctum.¶ Queſtio. xvj. de conditionibus baptizantisEquitur de conditoSnibus baptizantis. vbi primo querit̉ vtꝝſoli ſacerdotes pn̄t baptizare. Scd̓o vtꝝmali pn̄t baptizare. Tercio vtꝝ hereticipn̄t baptizare. Quarto vtꝝ demōes. Quīto vtꝝ carētes rōnis vſu. Sexto vtꝝ plures ꝑſone pn̄t baptizare vnā. Septimo vtꝝ vna ꝑſona poſſit ſimul baptizare plures. Octauo vtꝝ aliꝗs pōt baptizare ſeip̄m.Nēbrum primumIrca pͥmū q̄rit̉ ſic. vtꝝ ſolis ſac̄dotibꝰ licitūſit baptizare. Qd̓ videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dīc Iſi. ꝯſtatbaptiſma ſol̓ ſac̄dotibꝰ eē traditū. eiuſqꝫ mīſteriū n̄ ip̄is diacōibꝰ licitū ē explē abſqꝫ ep̄ovel p̄ſbitero. Ꝙ ſi diaconibꝰ n̄ ē licitū: ml̓tofortiꝰ nec alijsꝑſonis. gͦ ſolis facerdotibꝰ ē licitū. ¶ Itē aug. nulla ncc̄itate cogēte ſi fiat: alieni mūeris vſurpatio ē. gͦ alia ꝑſona aſac̄dote ſi baptizat p̄ter ncc̄itatē vſurpat. gͦ ſolis ſacerdotibus ē licitū baptizare. ¶ Uidet̉ etiā hͦ on̄di ꝑ ſil̓e. ſi ab alijsꝙͣ a trapezetis ꝯſtitutis ſigͣtū fuerit auꝝ vel argētū vel es⁊ dep̄hēſuꝫ fuerit: puniūt̉ ſigͣtores vel indulgētia liberant̉Regale tn̄ ſignū ꝯgnitū thezauris regalibꝰ infert̉. a ſimilividet̉ ī hac re. ſignatores eī ꝯſtituti ſūt ſacerdotes. Si gͦ fiat ꝑ alios regia ſigͣtio ī baptiſmo: puniēdi ſūt vl̓ īdulgētialiberādi. gͦ n̄ ē alijs licitū baptizare ¶ Contra. a qͦcūqꝫ dat̉baptiſma ei ꝗ indiget recte ſuſcipit̉. qͣre gͦ n̄ recte daret̉ cūindigēti det̉ ⁊ ab eo ꝗ pt̄ dare.ret. xp̄i ē baptiſmꝰ ꝗ dat̉⁊ xp̄c ē ꝗ baptizat. nec tollit̉ ꝑ quēcūqꝫ det̉. nō gͦ ſolis ſacer¶ Ad hͦ rn̄det̉. ꝙ aliud ē eē licitū ex officiodotibꝰ ē ꝯceſſuꝫ.to. ⁊ aliud ē eē licitū ex ſtatuto vrgēte ꝑiculo. Primomō licitūerdotibꝰ. ſcd̓o mō alijs ē licitū ex diuīadiſpēſatōe iiēte ſtatuto cū vrget ꝑiculū. Un̄ aug. adfortunatū. In ncc̄itate cū ep̄i vel p̄ſbiteri aut ꝗlibꝫ miſtroget ꝑiculū eiꝰ ꝗ petit ne ſine iſto ſacͣmērū nō inueniūt̉.to vitā finiat. etiā laycos ſolere dare ſacramētuꝫ qd̓ acceperūt audemꝰ. ⁊ hͦ excilijs habitū ē. ¶ Per hͦ pt̄ ſolui qd̓obiectū eſt.lud v̓o qd̓ dicit aug. ꝙ alieni mūeris eſt vſurpatio. ītelliilla ē neceſſitas. Nā ⁊ laycis ē ꝯceſſuꝫmunꝰ iſtud īNec eſt ſil̓e ꝯueniēs deſignatori: ⁊ de his ꝗ furtī ſignat. Nonbus monete regalis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten