tuta. verbis .n. tali ordine ꝓlatis ⁊ nō alijs: dedit deꝰ virtutē ſanctificandi ab originali. Si aūt corrupte ꝓferant̉aliqua verba ex ſola ignorantia lingue: baptiſmꝰ eſt. ſicponit hugheton ⁊ quidā alij modernoꝝ. ¶ Altoꝝ ē ꝯpīoꝙ dūmodo ẜuet̉ ſenſus verboꝝ inſtitutoꝝ quantūqꝫ varient̉. ſi tn̄ ꝑ illam variatōꝫ nō intendit baptizās dogmatizare hereſim: baptizatū eſt. nec debet rebaptizari. Adiſtam opīōꝫ ꝯfirmadā ſumūt ꝓ ſe aucͣteꝫ amb̓. iiij. li. ſen.iij. diſ. ca. hic querit̉ an baptiſmus. vbi dr̄. Si vnū in ſermone ꝯprehendas: vel patrē vel filiū vel ſpm̄ſa. fideꝫ aūtnec pa. nec fi. nec ſ .ſ. abneges: plenū eſt ſacr̄m. ¶ Iſtaruꝫaūt opīonū quidā tenēt mediuꝫ. ⁊ hoc videt̉ mihi magistenendū. vt de additōe in principio medio vel fine dummodo addat̉ aliquid qd̓ nō neget factū. vt ſi adderet̉: egonō baptizo te in noīe ⁊cͣ. vel adderet̉ ī fine ⁊ dyaboli: velin medio poneret̉ aliꝗd ex quo fieret multa interruptioverboꝝ inſtitutoꝝ. debent .n. forme verboꝝ ꝯtinue ꝓferri dūmodo nō intendit̉ dogmatizare hereſim: baptizatūeſt. De corruptōne verboꝝ dicūt. ꝙ ſi illa corruptio intellectui nō deſtituat: dūmodo nō intēdat̉ dogmatizare hereſim: baptizatū eſt. Similiter dicūt de ſubtractōne ⁊ diminutōne dumodo ex illa ſubtractione nō pereat intellectus verboꝝ. De tranſmutatōe dicūt. ꝙ ſi illa trāſmutatio ſenſuꝫ forme nō variat: nec intendat dogmatizare hereſim: baptiſmꝰ eſt. Si aūt crederet patrē minorem filio⁊ ꝓpter hoc trāſmutaret ſic dicēdo. baptizo te in noīe filij ⁊ patris ⁊cͣ. baptiſmꝰ n̄ eſt. ¶ Hec aūt variatio multiplex eſt de qua intendit̉. Primo igit̉ dicet̉ de variatōe ꝑimmutationē. Scd̓o ꝑ corruptōꝫ. Tercio ꝑ diminutiōꝫ.Quarto ꝑ additōꝫ. Quīto ꝑ tranſmutatōꝫ.Circa primum que .§. j.ritur. vtꝝ hec forma ſufficiat. Ego baptizo te in nomigenitoris ⁊ geniti ⁊ ꝓcedētis ab vtroqꝫ. Ꝙ ſic videt̉. cūideꝫ ſit intellectus hoꝝ ⁊ illoꝝ verboꝝ. Non .n. requirit̉ſꝑ eadeꝫ vox audibilis numero. qꝛ ſi hͦ: nō ꝯtingeret baptizare niſi in vna lingua. vbi aūt eſt eadeꝫ forma intelligibilis lꝫ ſint diuerſe forme ſenſibiles ꝓ vna reputātur.hec aūt eſt cauſa quare baptizatū eſt in noīe xp̄i ſicut dr̄in li. ſent̉. Sil̓r in diuerſis ydeomatibꝰ diuerſe ſunt forme ſenſibiles. vna intelligibilis: ⁊ ſic baptiſmꝰ. gͦ cuꝫ eadeꝫ forma intelligibilis ſit ī noīe genitoris ⁊ geniti ⁊ flaminis: ⁊ ī noīe patris ⁊ filij ⁊cͣ. erit forma obẜuata ſi dicat̉ in noīe genitoris. ¶ Iteꝫ forma baptiſmi ē apud oēseadeꝫ. ſꝫ forma audibilis nō eſt eadem apud omēs nec eēpōt: cū vnuꝫ ydeoma nō innoteſcit omībus. igit̉ ſuffic̄ ꝙſit ideꝫ intellectꝰ verboꝝ. igit̉ cū ſit ideꝫ intellectꝰ in hisverbis in noīe genitoris: ⁊ in his in noīe patris ⁊cͣ. tambona eſt hec vt illa forma. ¶ Rn̄deo ſic ſine p̄iudicio. ꝙſi baptizaret̉ aliꝗs ſub hac forma. baptizo te in noīe genitoris ⁊cͣ. nō eſſꝫ baptizatus. ⁊ rō eſt. qꝛ alius eſt intellectus iſtoꝝ ⁊ illoꝝ verboꝝ ꝙͣtū ad ſignificata ex impoſitione. lꝫ enim idem ſit pater qd̓ genitor: ⁊ filius qd̓ genitꝰ.nihilominꝰ ꝙͣtū ad intellectū quē hn̄t ex impoſitōe: genitor ſignificat vt ab eo eſt alius ꝑ modū generatiōis actiue. genitus vt eſt ab alio ꝑ modū regeneratōis paſſiue. n̄ſic eſt de his dictionibꝰ pater ⁊ filiꝰ. lꝫ eniꝫ ex ꝯſequentidant intelligere hmōi modū: nō tn̄ hoc eſt ex impoſitiōe.ſed ſignificant ea circa que notat̉ hmōi modus: ex conſequenti tn̄ modus inſinuat̉. vn̄ qn̄ in diuerſis linguis baptizatur: oꝑtet ꝙ ī omībꝰ eadeꝫ ſit ſignificatō ꝙͣtuꝫ ad ſinificatū ex impoſitōne. nō ꝙ idē hic ſignificet̉ ex impoſitōne: ibi detur intelligi ex ꝯſequēti. Pret̉. pater ⁊ filius⁊ ſpūſſanctus ſunt noīa ꝑſonarū. ſed genitor ⁊ genitus ⁊flamen ſunt noīa notionū. ⁊ ꝓpter hoc ꝙ in fide vniuerſalis eccīe eſt trinitas ꝑſonaꝝ de notōnibꝰ. ita ē niſi apd̓vtentes fide ⁊ rōne fidei addita. ideo nō eſt dd̓m in noīegenitoris ⁊cͣ. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ nō pōt eē eadeꝫ forma audibilis ⁊cͣ. Dicendū ꝙ forma audibilis duplicemhꝫ comꝑationeꝫ. Eſt .n. mediū inter auditū ⁊ ſignificatūꝑ ipſam. vn̄ vnā hꝫ comꝑatōꝫ ad auditū que mouet: aliāad ſignificatū qd̓ continet. quo ad primā comꝑationemnon eſt forma audibilis eadeꝫ apud omēs: quo ad ſcd̓aꝫvna ⁊ eadeꝫ eſt apud omnes. ¶ Item in baptiſmo ꝯfert̉gratia qua remittitur culpa ⁊ virtutes donant̉ que habilitant ad exercitium opeꝝ meritorioꝝ. hec autē reſpiciūtpotentiam ſapīam ⁊ bonitatē. potentiaꝫ qua on̄ditur inexcellentia effectus. ſcientiaꝫ qua ſic prudenter prouidithomī. bonitateꝫ qua ſine merito. igit̉ vt videt̉ ī forma debet exprimi potentia. ſapientia. bonitas. vt dicat̉. Baptizo te in noīe potentie ſapīe ⁊ bonitatis dei. Rn̄ſio. vt dictum eſt illud magis congruebat forme baptizādi qd̓ magis cōſonat neceſſitati fidei ⁊ quo inſinuat̉ reꝑatō imaginis duplex in aīa: ⁊ quo inſinuat̉ auctor reꝑatiōis addiſcretioneꝫ potentie ſapīe ⁊ bonitatis ſine fide ꝑuenit̉.Prete rea. penes hoc nō eſt aīa ad imaginē dei: ſꝫ ratōneꝯuenientie in idemptitate eēntie ⁊ diſcretōis ꝑſonaruꝫꝓpter qd̓ nō cōuenit hec forma. ¶ Itē ſimilit̓ eſt queſtiode immutatione hꝰ verbi baptizo. vt ſi dicat̉ intingo te:vel abluo te ī noīe pa. ⁊cͣ. Et videt̉ ꝙ hec forma ſit rectaꝑ hoc ꝙ baptiſma dicit̉ tinctio ⁊ ablutio: vt ex diffinitionibꝰ sͣ. poſitis pꝫ. Si .n. vt ex dictis diffinitōibꝰ patꝫ. baptiſmus eſt tinctio ⁊ ablutō. ſi dicat̉ intingo te vel abluote: nō videt̉ aliꝗd deꝑire forme. ¶ Contra. hec forma neqinſtitutōꝫ hꝫ a concilio neqꝫ a verbis dn̄i: quibꝰ ſignificata fuit forma ⁊ inſtituta. quare n̄ videt̉ ꝯueniēs. ¶ Qd̓ꝯcedimus rn̄dendo vt sͣ. tactuꝫ eſt. ꝙ intinctio ⁊ ablutiomultiplici de cauſa ſolent fieri. vnde ꝑ hoc ꝙ dicit̉ intingo ⁊ abluo nō exprimit̉ intentio baptizantis ſicut ꝑ hͦ ꝙdico baptizo. ꝓpter qd̓ minus ꝯueniebat ꝙ inſtituerctubaptiſmus fieri in forma tali. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcitur. ꝙbaptiſmus dicit̉ tinctio vel ablutio ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ ex hͦnon ſequit̉. ꝙ baptiſmus exercendus ſit forma tali. quiadiffinitōnes ille lꝫ quodā modo generali exprimāt formāactus: nō tn̄ exprimūt formā baptiſmi preſcriptā in cōcilio ⁊ inſtitutā a dn̄o. Preſumenduꝫ .n. eſt. ꝙ qn̄ p̄lati adconciliū ꝯgregant̉ de ordinatōne .ſ .ſ. ſunt illa que ꝯſtititur ab ipſis. Multa enim relinquebant̉ ordināda a ſpirituſancto ꝑ eccīaꝫ.Cōſequēter queritur. §. ij.de yariatōne ꝑ corruptōꝫ. Queritur gͦ. ſi corrupte ꝓferāt̉verba que continent̉ in forma. vtrū ſit baptiſmꝰ. Ꝙ ſic.videt̉. iiij. ſent̉. vj. diſ. ca. queri ſolet. Zacharias bonifacio ſcribit. ꝙ ſi ꝯtingit aliquē ſtringendo linguārantiā ydeomatis dicere baptizo te ī noīe patri⁊ ſpūſſancta. nō ē rebaptizādus ſi ſic eſt baptizatꝰ. ¶ Itēſi aliqua vetula ex ſimplicitate corrūpit verba dn̄ice orationis: nō ꝓpter hoc inutilis eſt oratio illa. gͦ ſi baptizasex ſimplicitate corrumpat formā: nō impedit qn̄ ſit baptizatus. ¶ Contra. verbū corruptū vel nullius eſt intellectus: vel nō eſt illius cuiꝰ eſt ſi integritate ſua ꝓferatur.vt pꝫ. patrias alterius eſt ſignificatōis ꝙͣ patris vel nullius. ſꝫ virtutē ſignificandi nō contulit deus niſi hn̄tibꝰintellectum ſue poſitōis. ¶ Iteꝫ duplex intentio requiritur in hoc ſacramēto .ſ. mīſtri ⁊ verbi. intentio aut verbi eſt ſignificare illud ad qd̓ inſtitutū eſt. ſꝫ non eſt baptiſmus ſi deficiat intentō ex ꝑte miniſtri. igit̉ ſil̓r nō erit ſideficiat intentio verbi. immo melius videt̉ ꝙ requiriturintentio verbi ꝙͣ mini ſtri. qꝛ verbū eſt de ſubſtātia ſacramenti: nō ſic miniſter. patria .n. nō intendit ſignificarequod patris: ſꝫ illud ad qd̓ ſignificādū imponit̉. ¶ Itemſi fiat corruptio ex ꝑte principij ſicut ſi ex ꝑte finis. hverbū virtuteꝫ ſanctificandi. ¶ Rn̄ſio. ad hoc dd̓mqd̓ dicit Zacharias papa ſcribens boni facio ep̄o. ꝙ ſi ile qui baptizauit nō errorē introducēs aut he reſim. ſꝫ ꝓſola ignorantia romane locutōnis infringēs linguaꝫ ⁊cͣ.Nota ꝙ or̄ones qn̄qꝫ ſignificant ex veritate im poſitōitſicut que integre ꝓferunt̉. qn̄qꝫ ex accōmodatōe vſus: ſic̄qn̄ corrupte ꝓferūt̉. dūmodo corruptio nō tollat aptitudinē ſignificādi illud ad qd̓ impoſitū eſt. v̓. gͣ. ꝑfecte pronunciās ⁊ integre ſermones denūciat illis ꝙ ſignificant