xima adhibenda ē diligentia vt intentio referat̉ ad opꝰ.Pret̉. qꝛ hmōi ablutio frequens eſt in oꝑibus hūanis.uiꝰ frequētia eſt occaſio vagandi aīo baptizātis: nccͣiahec expreſſio ad rep̄ſſioneꝫ hꝰ vagatōis. vn̄ ꝓpt̓ iſtas cauſtituta fuit hec expreſſio in forma baptizandi. Necreſſio nccͣia in ſacr̄o altaris. tum qꝛ nō eſt ſanccītatis: tum qꝛ opus eſt ſingulare. vn̄ coītasnō eſt ibi cā euagatōis: tum qꝛ in hoc oꝑe maxime homoreuocat ſe ad ſe ꝓpter magnitudinē ſacramēti. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ nō eſt ſil̓e de p̄dicatōe ⁊ baptizatōe: qꝛ in predicatōne nōequirit̉ relatio intentōis p̄dicātis ad actūqꝛ gͦ nulla nccītas fuit relationis intentōis ad actū: nonoportebat vt actus exprimeret̉ ne eſſet vagatio animi adaliud. ¶ Ad alid̓ dd̓m. ꝙ tūc nccͣia fuit doctrina fidei: ꝗatūc baptizabāt adultos ignorantes fideꝫ. nō ſic eſt modoqn̄ general̓r ꝑuuli qui nō ſunt capaces doctrine baptizātur. ꝓpter qd̓ nō eſt nccͣia modo doctrina cum baptiſmo.¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ cum actu baptizandi requirit̉ intētio: nō aūt ſufficit alteꝝ ꝑ ſe. Sed ſi diceret̉ intēdo baptizare: nō exprimeret̉ actus vt eſt actus: ſꝫ vt eſt intentus.vnde nō exprimeret̉ actus cum intentione. ſꝫ quia intentio eſt regula oꝑis cū dicit̉ baptizo te ⁊cͣ. ipſi actui cointelligit̉ intentio. vnde cum dicit̉ baptizo te: intellectꝰ v̓bieſt tingo te cū intentione baptizandi.Conſequēter queriᵐ. §. iij.tur. vtꝝ forma baptiſmi requirit exp̄ſſionē trinitatis. Ꝙſic videt̉. eo ꝙ in forma expreſſa a dn̄o trinitas exprimitur. ¶ Iteꝫ hoc ideꝫ videt̉. qꝛ in hoc ſacramēto aīa reformatur ad expreſſam ſil̓itudineꝫ trinitatis. Un̄ illd̓ qd̓ ēex ꝑte miniſterij formale: debet eſſe expreſſiuū trinitatisſcꝫ verbum. ¶ Iteꝫ Fulgentiꝰ. miniſteriū redemptionisnullo modo habetur ſi patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti nomenſubtrahat̉. ¶ Item damaſ. iiij. li. Quicūqꝫ non in ſanctātrinitateꝫ baptizati ſunt hos oportet rebaptizari. baptizari in ſanctam trinitatē: eſt baptizari inuocando ip̄amtrinitateꝫ. ¶ Item Pelagius Gaudentio ep̄o. Si reuera hi qui de hereticis qui de locis dilectōnis tue viciniscōmemorari dicūtur: ſolūmodo in noīe patris dn̄i baptizatos fuiſſe forſitan ꝯfitent̉ ſine cuiuſꝙͣ dubitatōis ambiguo eos ad catholicam fideꝫ venientes: ſancte trinitatis noīe baptizabis. igit̉ requirit̉ baptizatio in noīe trinitatis. ¶ Contͣ. in creatione homīs non exprimit̉ trinitas ꝑ verba deſignantia explicite ꝑſonas: ꝙͣuis indiſtincte ſignificet̉ cum dicit̉: faciamus hoīem ad imaginē ⁊cͣ.gͦ nec in ſacramento recreatōis eſt neceſſariū. ¶ Itē cuꝫꝑ verbum dei oīm ſit facta reformatio: videt̉ ꝙ ſuffice̓t expreſſio ipſius in reformatione. ⁊ hoc fundat̉ ſuꝑ quoddāverbum Hug. ꝑ verbū dei ſanctificant̉ que ꝑ verbuꝫ deicreata ſubſiſſunt. ꝑ verbū creare potuit: ⁊ ꝑ verbū recreare nō poterit. ¶ Iteꝫ homo gerit imaginē vnitatis ſicuttrinitatis. ſꝫ primū non exprimit̉: gͦ nec ſecundū dꝫ expͥmi. vel quare hoc ⁊ nō illud. ¶ Item ambro. li. de trini.Si vnum in ſermone comp̄hendas: vel patrē vel filiū velſpiritūſanctū: fidem autē nec filij nec patris nec ſpūſſancti abneges: plenum eſt fidei ſacramētuꝫ. hec amb̓. gͦ habens fidem trium ꝑſonaꝝ: baptizat inuocando vna ſolāexpreſſione vocali. ¶ Iteꝫ trium ꝑſonarum vna eſt ptāsſapīa bonitas. expreſſa gͦ forma verboꝝ qua fit inuocatio quedam. vt poteſtate ſiue bonitate dei fiat ablutō culpe ⁊ remiſſio pene debite ipſi baptizato. cum oīm triumſit vna bonitas vna ptās ⁊ vna actio: ⁊ eadeꝫ eſt vnius ⁊oīm: nō requirit̉ niſi inuocatio ſiue expreſſio vniusne. ¶ Item videt̉ ꝙ expreſſio hmōi nō requirat̉ ī forquia dicit augꝰ. vnde eſt tanta vis aque vt corpus tingat⁊ cor abluat: niſi faciente verbo. nō quia dicit̉: ſꝫ qꝛ creditur. gͦ in baptiſmo nō eſt neceſſe exprimere v̓ba. ¶ Si dicat̉ ꝙ intelligit̉ ſic. nō qꝛ dicit̉ tm̄: ſꝫ ꝗa credit̉. Contͣ. pari rōne pōt dici: nō qꝛ credit̉ ſꝫ qꝛ dicit̉. cū vtrūqꝫ reqͥrat̉¶ Item in primitiua eccīa forma fuit in noīe xp̄i. ⁊ ita īnoīe filij. quare nō adhuc ſil̓r. ¶ Itē ſi aliqͣ rōne tūc eratbaptizandū inuocando vnam ꝑſonā: quare potius inuocando filiū ꝙͣ patrē ⁊ ſpm̄ſanctū. ¶ Iteꝫ querit̉. vtꝝ ſutficiat exprimere ꝑſonam ſpūſſancti. Nām ſicut in hͦ noīxp̄s intelligit̉ vngens ⁊ vnctus ⁊ vnctio: ⁊ ita trinitas. ⁊ideo baptizabat̉ in noīe xp̄i. Sil̓r in ſpūſancto intelligitur ꝑſona patris ⁊ ꝑſona filij a quibꝰ ꝓcedit. gͦ multo fortius vt videt̉ pōt dari baptiſmꝰ in noīe ſpūſſancti. ¶ Itēquerit̉. ſi dicaaptizo te ī nomīe trinitatis: ſit ſeruatforma baptiſmi. Et videt̉ ꝙ ſic: ꝑ hͦ qd̓ dicit̉ in li. ſentenꝘ ſi querat̉ in qua forma baptizabāt diſcipuli: dici poteſt ſane ꝙ in noīe trinitatis. ¶ Rn̄deo. ꝙ forma baptiſmi requirit expreſſioneꝫ trinitatis. qꝛ ad illā reformat̉imago aīe in hoc ſacramento que deformata fuit in pͥmpeccato. ¶ Ad primū dd̓m. ꝙ oꝑa creatōis ꝑtinēt ad naturam vnde dicūtur naturalia oꝑa. recreatōis ad grām⁊ ideo dicūtur gratuita. qꝛ gͦ aīa ꝑ naturā nō pōt eleuariſupra ſe ad expreſſam cognitōꝫ trinitatis: nō debuit ī creatione exprimi trinitas niſi ſoluꝫ implicite. Sed ꝗa pergrām eleuatur aīa ad noticiā trinitatis expreſſe: ideo inhoc ſacramento baptiſmi maxime debuit eſſe exprimi qͦꝫintroitus ad grām. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ cum dicit̉ ꝑ verbum fecit omīa. dictum eſt ꝑ applicationeꝫ nō ꝑ ꝓprietatem. vnde ſicut a tota trinitate facta ſunt omīa: ſic ⁊ pertotaꝫ trinitatē. verūtamē ſicut habitudo principij appropriatur patri: ⁊ habitudo finis ſpūiſa. ſic hītudo medifilio qui eſt verbum patris. ¶ Ad aliud dicūt quidam. qcum vnitas reſpiciat ſub̓am aīe: trinitas v̓o potentias.ip̄a ſubſtantia non ſit deformata ſiue corrupta ſꝫ potētideo n̄ reformat̉ ꝓprie vnitas eēntie ipſius aīe ſꝫ trinitapotentiaꝝ .ſ. qd̓ eſt ad imaginē trinitatis increate. iō ſolū trinitas exprimit̉ in forma. Hoc autē nō aſſero ſcilꝫ ꝙipſa ſubſtantia aīe nō deformat̉ ꝑ peccatū: ſꝫ quaſi aliqͦꝫdictum recito. Uel pōt dici vt coīter dici ſolet. ꝙ ī hoc ꝙdico nomīe intelligit̉ vnitas. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ verbuambro. intelligendū eſt in caſu ſcꝫ qn̄ ſacerdos deficit. vtſi fuerit morte preuentꝰ vel alio impedimēto: vel qn̄ puemorit̉. Sed quia hoc preſumit̉ ex diuina miſcd̓ia ꝙ ī tali caſu ſummus ſacerdos ſupplet qd̓ deficit: nō tn̄ certumeſt vtꝝ baptizatus ſit. Poteſt aliter dici. ꝙ in baptiſmenon ſufficit ꝓlatio verboꝝ niſi aſſit fides. Un̄ aug. ſuperIo. vnde eſt hec tāta virtus aque: vt corpus tingat ⁊ corabluat: niſi faciente verbo. nō qꝛ dicit̉: ſꝫ qꝛ credit̉. Ad hͦigit̉ ꝙ forma baptizādi plene obſeruet̉ requirit̉ fides cūverbis expreſſis. pōt aūt eſſe plena fides etſi verbis noconfiteat̉. vult igit̉ ambro. ꝙ qn̄ credūtur tres ꝑſone lꝫ n̄ꝓferat̉ niſi vna: eſt plenū ſacramentū ꝙͣtum ad illā plenitudineꝫ que eſt ex fide. vnde dicit plenū eſſe fidei ſacrementū: nō dicit plenū eſt ſacr̄m. qͣi diceret. lꝫ requirat̉ inſacramentis fides ⁊ confeſſio fidei ẜm ꝙ dicit̉. x. roma.Corde credit̉ ad iuſticiam: ore aūt ꝯfeſſio fit ⁊cͣ. nihilominus ſi fides ꝑfecta ſit in corde: lꝫ nō ſit ꝯfeſſio fidei in plena diſtinctōne ꝑſonaꝝ: nihil deperit ipſi ſacram̄to ꝓpterdefectū fidei. Aliter dicūt quidam. ꝙ ibi ponit̉ ſignuꝫſignato. vnde cū dicit̉ plenū eſt fidei ſacramentū. hoc ēplena eſt fides q̄ deſignat̉ ꝑ ip̄m ſacr̄m. ¶ Ad alid̓ dd̓m.ꝙ lꝫ equalitas ſit in ꝑſonis in ptāte ⁊ in omībꝰ ⁊ ſint cōrū oꝑa indiſtincta: tn̄ ꝯfeſſio vniꝰ ꝑſone nō ē ꝯfeſſio alterius. Quia gͦ baptiſmꝰ datur in ꝯfeſſione trinitatis. idonō ſufficit exp̄ſſio vnius ꝑſone ad ꝯſequendū plenū effectum baptiſmatis: niſi forſitan in caſu vt ꝯicūt. Preteaeadeꝫ rōne poſſet ꝯcludi ꝯtrariū .ſ. ꝙ quia actō ſignificationis que ē mediāte ſacram̄to eſt ꝑ indifferentiā a tribꝰ.igit̉ debet triū ꝑ indifferentiā fieri inuocatio. Preteredmediū efficacius ꝯtrariū eēt ad hanc ꝯcluſioneꝫ. vt ſi diceret̉. ab vna ꝑſona eſt virtus ſanctificatōnis. igit̉ debertm̄ vna inuocari. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ in baptiſmo fit duplex configuratio reſpectu trinitatis .ſ. in ſigno ⁊ in re.In ſigno ꝑ caracterē. In re ꝑ trinitateꝫ creatam .ſ. fideiſpei ⁊ caritatis. ⁊ quia oportet ſignū copulari cū principali re cuiꝰ eſt ſignū mediāte alio. ideo oꝑtꝫ ꝙ fiat caracter ꝑ verbū fidei trinitatis. Iteꝫ verbū intelligibile filiꝰ