Queſtio¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ ꝯcluſio eſt vera. Nō .n. requirit̉ ꝙbaptizans intendat ꝙ verba ꝓlata efficaciam hn̄t ſignificandi. Multi .n. baptizant ꝗ ignorant ꝙ verba hn̄t virtutē hmōi: ſꝫ requirit̉ ꝙ intendat facere qd̓ facit eccīa inbaptizando.Articulus ſecūdusOnſequent̉ querit̉. vtꝝ intentio recta reꝗͥrat̉ad baptiſma. Ꝙ ſic: videt̉ ꝑ hoc ꝙ intento requirit̉. gͦ ad recte baptizare requirit̉ intentiorecta. ¶ Iſtem minus malū eſt nihil intendere in oꝑemalū fineꝫ intendere. gͦ ſi baptiſmus nō pōt eē nō exiſte intentione: multo fortius exn̄te ꝑuerſa intentōe. ¶ Itēad q̄ reꝗͥrit̉ intētio denoīant̉ bona vel mala ab ip̄a in tētione. gͦ cum ad baptiſma ſit neceſſaria intentio: ſi intentio ſit recta: ⁊ baptiſmus dicendus eſt rectus. ſi intentio nō recta: nec baptiſmus rectus. ¶ Cōtra. hereticusbaptizat cū tn̄ habeat intentōꝫ ꝑuerſam intendēs ꝑ hoctrahere ad ſuam hereſim. Similit̓ ſymoniacus intēdēsqueſtum aliqueꝫ temꝑaleꝫ. gͦ nō eſt neceſſaria ad baptiſmū recta intentio. ¶ Rn̄ſio. ꝙ intentō eſt directiua eiꝰcuius eſt in finē. Finis aūt rei eſt duplex .ſ. terminus velcomplementū rei: ⁊ vtilitas rei. Sic in ſacram̄to duplexeſt finis. vnus qui eſt eius ꝯplemētū qd̓ fit ex acceſſu v̓biad elementū modo debito. ⁊ alius qui eſt vtilitas baptizati vel baptizantis. Similit̓ duplex eſt intentio. vt cuꝫaliquis conſtruat domū intendit eam conſūmare ⁊ intēdit eam inhabitare. Sic in ſacramēto intendit quis prima intentione ſacr̄m eccīe mīſtrare: ꝯſequēter intēdit ſuāvtilitateꝫ vel ꝑuuli ſaluteꝫ: vel quicꝗd illud ſit. pͥma intētio eſt de nccītate ſacramēti: ſcd̓a tm̄ de ꝯgruitate. primaintentio nō hꝫ rectū vel obliquū: ſꝫ ſecūda hꝫ rectū ⁊ obliquū. vnde ptꝫ rn̄ſio. ꝙ ad ſacr̄m baptiſmi nihil facit intentio recta: nec aliꝗd obſtat intentio nō recta ꝙͣtum adſub̓am ſacramēti. Argumēta igit̉ que ꝓbant ꝙ ad baptiſmū requirit̉ intentio recta: ſupponūt ad baptiſmū reꝗriintentioneꝫ que eſt intentio vtilitatis. ⁊ ideo ſuꝑ falſumfundant̉. vt pꝫ de primo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ meliꝰeſt nihil intendere ꝙͣ male. dd̓m ꝙ defectus intentōis nōimpedit ſacramentū ꝓpter culpā: ſꝫ ꝓpter illius actus neceſſariam exigentiaꝫ. ¶ Ad id qd̓ obijcit̉. ꝙ oꝑa denominant̉ ab intentione. dd̓m ꝙ hoc eſt verum de oꝑbꝰ ad qͦrum informationeꝫ neceſſaria eſt intētio finis. vt eſt vtilitas. hmōi aūt intentio nō requirit̉ niſi ex ꝯn̄ti. In hͦ enīꝙ ꝑ ſe intendit facere qd̓ facit eccīa: intēdit ex ꝯn̄ti aliꝗdfieri circa baptizatū qd̓ intēdit eccīa.Ayticulus terciusOnſequēter querit̉. vtꝝ poſſit eē intentio querequirit̉ in baptiſmo .ſ. faciendi qd̓ facit eccīaſine fide ſcꝫ baptiſmatis. Ꝙ ſic: pꝫ ꝑ hͦ ꝙ heretici oaptizāt: ⁊ baptiſmus n̄ eſt ſine intētiōe. ¶ Cōtͣ. auguſti. ad Oroſiū. Quicūqꝫ baptizat̉ in ſpe ſalutis eternebaptizat̉git̉ a deſtructiōe ꝯn̄tis: ſi n̄ baptizat̉ in ſpe ſalutis eterie: n̄ baptizat̉. ſꝫ nō baptizat̉ in ſpe ſalutis eterne ſine fide. igit̉ nec baptizat̉ ſine fide neqꝫ ſine intētiōe.igit̉ hec duo requirūt̉ in baptiſmo: fides ⁊ intētio. igit̉ n̄ſufficit intētio ſine fide. ¶ Itē ad miniſteriū baptiſmi requirit̉ inuocatio quedā. Inuocatio aūt eſt intus vocatō.Sꝫ inuocatio que requirit̉ eſt in noīe trinitatis que expͥmit̉ cū dicit̉. baptizo te in noīe p. ⁊ fi. ⁊ ſſ. Sꝫ vt vult hugo. nomē ibi dicit fidem ſiue noticiā fidei. igit̉ ad hoc ꝙaliquis baptizet intentōe requirit̉ interior vocatio: q̄ eſtꝙͣtū ad fideꝫ ſiue noticiā fidei. ſꝫ hmōi vocatio nō ē ſine fide. igit̉ nec intentio baptizandi. ¶ Item qꝛ baptiſmus ēſacr̄m fidei: nō eſt neceſſaria intētio baptizātis ꝑſonalisſꝫ baptizātis in ꝑſona fideliū. vt ſcꝫ intēdat facere qd̓ facit eccīa. Sic̄ gͦꝓprie loquēdo baptiſma fit ī fide eccīe: qꝛmīſteriū eccīe exxercet̉ in baptiſmo. ⁊ mīſter inqͣtū talis ēmīſter eccīe. Similit̓ ꝓprie loquēdo qꝛ in baptiſmo intendit̉ illud qd̓ intendit eccīa: baptizat̉ in intētiōe eccleſie. ⁊.xiij.ita eiuſdē eſt intentio ⁊ fides. ¶ Item verbū inuocatōisnō ꝓponit̉ ad ſignificādum ſꝫ ad agēdum. intētio igit̉ ꝓponētis eſt vt agat n̄ vt ſignificet. ¶ Pret̉. intēdit vt agatquia creditur: n quia dicit̉ ꝓbatio intēdit qd̓ intēdit eccleſia. igitur cum eccīa intēdit vt verbū oꝑetur quia creditur: ⁊ baptizās ſil̓r. Sed intēdere ꝙ verbū agat qꝛ creditur n̄ poteſt quis niſi fideꝫ habeat. igit̉ fides requirit̉ad hoc ꝙ ſit intētio. ¶ Rn̄ſio. ꝙ intētio faciendi qd̓ faciteccīa pōt eſſe ſine fide .ſ. intēdentis. ¶ Ad illud gͦ qd̓ pri-mo obijcit̉ dd̓m eſt. ꝙ duo .ſ. fides ⁊ intentio requirūturad hoc ꝙ aliꝗs baptizet̉: ſꝫ n̄ in eodeꝫ. Requirit̉ .n. fideseccīe: ⁊ intentio baptizantis. nec intendit augꝰ. dicēs.quicūqꝫ baptizatur in ſpe ⁊cͣ. ꝙ ſpes illa ſit ipſius bapzantis: ſꝫ eccīe. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ad mīſteriuꝫ baptiſmi requirit̉ inuocatio trinitatis: que n̄ eſt niſi ī fide⁊cͣ. Dicēdum ꝙ baptiſmus eſt ſacramentū fidei. vn̄ miniſteriū baptiſmi n̄ ē ꝑſonale: vt hmōi .ſ. heretici cuꝫ baptizat hereticus: ſꝫ baptizat in ꝑſona miniſtri fidelis. qꝛ vt ēminiſter eccīe ⁊ ī fide eccīe. n igit̉ ſit illa inuocatio vt eſthomo ꝑſonaliter: ſꝫ vel vt eſt eccīe vel mīſter fidelis. ⁊ ſichmōi ꝑſonaliter vel illius pōt eſſe intentio ſine fide. qꝛ ītentio reſpicit actū ſingularē .ſ. actū baptizādi: ſꝫ inuocatio habitu generaleꝫ .ſ. membroꝝ eccīe. Un̄ cū baptizāsdicit. baptizo te in noīe patris ⁊cͣ. n̄ eſt intētio v̓bi tingote in aqua ī fide mea que eſt patris ⁊cͣ. ſꝫ in fide eccleſie.¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ quia baptiſmus eſt ſacramētūfidei: n̄ eſt neceſſaria intentio baptizātis ꝑſonalis: ſꝫ baptizātis in ꝑſona eccīe. Dicēdum ꝙ immo. cum .n. fidesſit vniuerſale principium: ⁊ fidelis agens vniuerſale: neceſſaria eſt intentio que eſt quaſi ꝑticulare remedium. ⁊intendēs agens ꝑticulare applicans fidem huic operi ſingulari qd̓ exercetur in hoc baptiſmo vel illo. Pret̉. cumdicit̉. baptizans intēdit facere qd̓ facit eccīa. actus intētōis duplicem habet reſpectum. ad intēdentē: ⁊ ad illudquod intēditur quod eſt facere qd̓ facit eccīa. ẜm autemprimā relationem poteſt eſſe intentio ſine fide. quia intētio ſic ſumpta eſt actus intēdentis. ⁊ ẜm hūc reſpectū dicitur ꝙ poteſt eſſe baptiſmus ſine fide: hoc eſt ſine fide baptizātis. ẜm relaō̄em ſecūdam n̄ poteſt eſſe intētio rectaſine fideꝫle eccīe. vn̄ lꝫ eiuſdem ſit fides ⁊ ītentio .ſ.cīe: n̄ eſt tmē eiuſdeꝫ .ſ. baptizātis. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ hoc armētū n̄ valet. baptizās intēdit qd̓ ītēdit eccīa. ſꝫ eccīa intēdit ꝙ verbum oꝑetur qꝛ creditur.gͦ ⁊ baptizās ⁊cͣ. immo eſt ibi fallacia ꝯſequētis. n̄ eī ſeꝗt̉ſi intēdit qd̓ intēdit eccīa: ꝙ ꝓpter hoc intēdit quicꝗd intendit eccīa. quid aūt intendit eccīa ī mīſlerio bainfra dicetur.Ayticulus quartusequēt̓ querit̉ quid intēdit baptiꝫ.ſolū abluere exterius: aut aliud. ꝙ ſolū abluere exterius: videt̉. baptizās intēdit facere qꝛ̓facit eccīa. ſꝫ eccīa nihil facit niſi abluit exteriꝰ. igit̉ ſi ſufficit intēde̓ qd̓ fac̄ eccīa: n̄ oꝑtꝫ ꝙ intēdat niſi exterioremablutōꝫ. ¶ Itē ſacr̄m ꝓprie dr̄ illd̓ qd̓ exͣ ſenſibꝰ apparet.oꝑatio eccīe ſiſtit circa ipſum ſacr̄m mīſtrādū. ior̄ circailld̓ ſolūnd̓ exͣ ē debet eē intētio baptizātis. ¶ Contͣ.intētio finē reſpicit: ꝓpterea pͥmū dr̄ ī intētōe qd̓ vltimūeſt in oꝑatōe. ſꝫ finis baptizātis eccīe n̄ eſt ablutio exterior ſꝫ interior. igit̉ ⁊cͣ. ¶ Qd̓ ꝯcedimꝰ. ¶ Ad hͦ qd̓ primoqueſitū eſt dd̓m. ꝙ intētio eccīe abluere eſt exteriꝰ: vt deꝰabluat interiꝰ. vn̄ intēde̓ face̓ qd̓ fac̄ eccīa: ē intēde̓ abluēexteriꝰ vt deꝰ abluat interiꝰ. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ eēcleſia n̄ fac̄ aliud ꝙͣ abluit exteriꝰ. dd̓m ꝙ qꝛ intētio dirigit oꝑatōꝫ: n̄ ſtat ī illa ablutōe intētio eccīe nec intentiobaptizantis. vn̄ actio hec que ē ablutio exteriꝰ: rōne directionis intētōis ē actō relata. qd̓ pꝫ per hͦ ꝙ ablutō illa ēſacr̄m interioris ablutōis. ¶ Si aūt q̄rat̉ quare n̄ requirit̉ nccͣio intētio baptizātis ꝑſonal̓r: ſꝫ generalis ſcꝫ eiꝰquod fac̄ eccl̓a. Rn̄ſio. ꝙ ſacr̄m iſtud eſt ſacramentuꝫ fidei que requirit̉ in baptiſmo. ꝓpter hoc in mīſterio illiꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten