eccleſie nec ꝑuulo: cū ſola gr̄a ⁊ abſqꝫ om̄i debito remittat dn̄s pct̄a: qͦcūqꝫ mō vel medio remittāt̉. Pret̓. nec inhoc p̄iudicat̉ diuine miſcd̓ie: qꝛ ex dīna ꝓuidētia rōnabilit ꝓuiſum eſt: vt ſine intētione que ē qͣi vita oꝑatiōis⁊ dux: ip̄a oꝑatio efficaciā n̄ hēat. vn̄ cū dīna miſcd̓iandebet aliꝗd facere qd̓ ſit in preiudiciū ꝓuidētie eiꝰ: magis conſonū eſt rōni. ꝙ oꝑatio baptiſmatis n̄ ſine intentione efficaciā habeat ꝙͣ ſine: etſi ex hͦ eminat aliqd̓ ꝑiculū ꝑuulo. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ſi totū ludicre factū eſt⁊cͣ. dd̓m ſicut a Huḡ. habet̉. ꝙ aliꝗd fieri ludicre dupl̓reſt. ſicut aliꝗd dare ludicre. pōt .n. dare aliꝗs ita ludicrealiꝗd: ꝙ cū hͦ ꝙ ludicre dat: vult ⁊ intēdit dare. vel ita ꝙludū tm̄ intendit: nō aūt vult neqꝫ intēdit dare: ſꝫ potiusnō dare. Sil̓r in ꝓpoſito dd̓m. Si ꝗs iocoſe totā formaꝫbaptizandi ſeruet. ⁊ ſimul cū hͦ iocare intēdit ⁊ baptiintendit: baptiſmꝰ eſt. Si aūt nō intēdit niſi luduꝫ ī ſimergendo: nō eſt baptiſmꝰ. Ad hoc igit̉ qd̓ dicit augꝰ. qſi totū ludicre factū ē implorādū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ intellectuAuḡ. eſt. ſi totuꝫ opus exteriꝰ ludicre fiat: adhuc qꝛ oexterius poſſit exerceri cū intentōe baptizādi vel ludētm̄: implorandū eſt diuinū oraculū vt dn̄s on̄dat ſi ſit baptizatus .i. ſi ſic ludendo intendebat̉ baptizare vel lude̓m̄modo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝑ ſimile de purmalos ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſacram̄ta nō ſunt inſtituta vtli ꝑtinacia ⁊ impetu violento ꝓcedāt ad effectū: ſꝫ vt vſuordinata rōnis fiāt ⁊ efficaciā habeāt. hͦ aūt reꝗͥrit excellentia ſacram̄ti: ⁊ maxime ſacram̄ti nccītatis. Quia enīeſt ſacr̄m nccītatis: requirit̉ multa ſolicitudo vt nō p̄termittat̉ qd̓ ad hͦ ꝙ ordinate fiat requirit̉. ſꝫ vbi aliqd̓ opꝰpſum rōnis ordinatuꝫ requirit: ncc̄ia eſt intentio que eſtdux ⁊ regula oꝑis: ꝓpter qd̓ in ſacramēto requirit̉ intentio. ſꝫ in oꝑibus ꝓbatōis quia oꝑans impetit in opus qͣdam violenta atqꝫ irrōnabili ꝑtinacia nec vllā admittitratiōꝫ: nō requirit̉ intentio. nec dd̓m ꝙ talis ꝓbat: nec ēinſtrumentū vel mīſter ꝓbantis ſꝫ opus potius. Qd̓ enīipſi ꝑuerſe faciūt: dn̄s ordinat ad bonū. vn̄ opꝰ n̄ probatvt eſt oꝑantis: ſꝫ vt eſt dei ordinātis. Sꝫ qn̄ malꝰ baptizat: baptizat eo ꝙ eſt miniſter eccīe. ⁊ inqͣtū hmōi eſt miniſter ſacram̄ti. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉ ꝑ ſimile de operibꝰcorꝑalibus. dd̓m ꝙ non eſt ſimile: qꝛ oꝑatio ſacramēti ⁊alia opera ſpūalia ẜm vſum rōnis ordinatiſſimū debentꝓcedere in actum. ꝓpter qd̓ in actibꝰ ſpūalibꝰ intētio requirit̉. nec ſic eſt de corꝑalibꝰ. ¶ Ad id qd̓ obijcit̉ ꝑ ſimile de iuramēto. dd̓m ꝙ cum dr̄ ꝙ dn̄s accipit verbuꝫ iurantis ſicut ille cui iurat̉. hoc intelligit̉ de acceptōe ꝙͣtūad hoc ꝙ iurans debet iudicari verax vel ꝑiurꝰ. v̓. gͣ. illecui iurat̉: ẜm coēꝫ vſum ⁊ rōnaleꝫ verboꝝ ꝓlatoruꝫ accipit iurantis intellectū. iurās aūt aliquā fallacia formatſibi intellectum priuatū. ⁊ ẜm ꝙ ꝯcipit de illo intellectuquem ſibi format iurat. dn̄s nō iudicat illū veracē ẜm veritateꝫ illius intellectus: ſꝫ ꝑiurū. quia nō eſt verax ẜmcōmuneꝫ ⁊ rōnabilē intellectū. vnde cuꝫ dicit̉. dn̄s ſic accipit vt ille cui iurat̉. hoc eſt. dn̄s iudicat iuramentū verū vel ꝑiuriū ⁊ iurantē veracē vel ꝑiurum. ẜm ꝙ ꝯformēvel difformē hꝫ intellectū intellectui illius cui iurat̉. Similiter pōt dici in ꝓpoſito. ſi baptizans conformat intentioneꝫ ſuam intentioni aſſiſtentiū: dn̄s iudicat eū veruꝫminiſtrū ⁊ vere exequi officiū baptizandi. Si n̄ ꝯformatſꝫ hꝫ intentioneꝫ ꝑuerſam: ⁊ dn̄s iudicat eum malū ⁊ ꝑuerſum in executōne officij ſui. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙminus malū eſt nō intendere bonū ⁊cͣ. dd̓m ꝙ vt dic̄ Auguſti. ſuꝑ Io. Baptiſmus talis eſt qualis eſt ille in cuiꝰpoteſtate dat̉: nō qualis eſt ille ꝑ cuius miniſteriuꝫ dat̉.Item alibi in eodeꝫ. Cum baptizat malus: illud qd̓ datum eſt vnum eſt. nec impar ꝓpter impares miniſtros: ſꝫpar ⁊ equale. ꝓpter hoc hic eſt qui baptizat. Un̄ dd̓m. qmalicia non impedit efficaciam ſacramēti: quia nō ē miniſtroꝝ ſed dei. ꝓpter hoc quicūqꝫ baptizat dūmodo concurrant que ncc̄iō requirunt̉: baptiſmꝰ eſt. Si auteꝫ ꝗdnccͣiuꝫ omittit̉: nō eſt baptiſmuss. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ꝙ fides eccīe poteſt ſupplere defectum fidei baptizantis.⁊cͣ. dd̓m ꝙ intentio baptizantis qn̄ infidelis baptizat facit baptizanteꝫ miniſtrū eccīe. Si .n. non intenderet facē̓qd̓ facit eccīa: ſꝫ qd̓ facit hereſis. nō eēt miniſter eccleſie.Unde vt dicit Augꝰ. qn̄ baptizat hereſis non baptizat:vnde diuiſa eſt ab eccīa: ſꝫ vnde coniūcta. cōiuncta eſt autem ꝑ hoc ꝙ intendit quod intendit eccīa. Intentio igit̉baptizantis fidelis ſupplet defectum fidei in eodeꝫ. ⁊ illūſufficienteꝫ ad hoc miniſteriū exequēdū efficit. qꝛ igit̉ exintentione eſt ꝙ eſt miniſter eccīe ⁊ ꝙ quodāmodo eſt deeccīa. ⁊ ſi nō haberet intentionē: nō eēt ex hoc ꝙ intentioeccīe nō pōt ſupplere defectuꝫ intentionis miniſtri talis.¶ Ad illud qd̓ poſtea obijcit̉ dd̓m. ꝙ fides eſt eſſentialisip̄i baptiſmo. quia baptiſmus virtutē hꝫ a fide ⁊ maxīea fide paſſionis. Ipſa aūt verba inſtituta a dn̄o efficaciāhn̄t ſanctificandi a fide. vt habetur ab Auigͦ. dicente. accedit verbum ad elementū ⁊cͣ. nō quia dicit̉: ſꝫ qꝛ credit̉.Eſt igit̉ ipſi baptiſmo fides eēntialis. nō fides baptizantis: ſꝫ eccīe. ⁊ hoc quia ſacramentū eſt eccīe. ſꝫ ipſi baptizati rōne actualis miniſterij intentio eſt nccͣia: ne excellentie ſacramenti actio irrōnalis ⁊ impetuoſa p̄iudicet.vnde quia ſacramentū eſt eccleſie requirit̉ fides eccleſie:ratione qua miniſtrat̉ actualiter a baptizante: requirit̉intentio baptizantis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ magis debet habere baptizans qd̓ efficit ꝙͣ qd̓ non efficit ⁊c̄. Dicendum ꝙ medium ſumit̉ in hoc argumento a maiori determinante ſibi materiaꝫ vniuocatōis cauſe ⁊ effectꝰ. qd̓patet cuꝫ dicit̉. magis videtur ꝙ debeat habere baptizasqd̓ efficit ꝙͣ qd̓ non efficit: ſꝫ efficit fideꝫ in aīa ⁊cͣ. Dico gͦꝙ in hoc argumento vnum falſum ſupponit̉ .ſ. ꝙ ē vniuoca actio. quia neqꝫ ꝙͣtū eſt ex ꝑte ſacramenti neqꝫ mīſtrieſt vniuocatio reſpectu effectus qui eſt gratia vel virtusquia neqꝫ in ipſo ſacramento neqꝫ in miniſtro requiriturgratia. Cum igit̉ ſupponit̉ ꝙ magis debet baptizans habere ⁊cͣ. ſupponit̉ falſum. quia hic non eſt vniuoca actio.Item ſuppoſito ꝙ eſſꝫ vniuoca actio: adhuc eſſet fallaciaconſequētis in argumēto. immo potius ſic deberet infere. ſed ab ipſo eſt tinctio vel ablutio. igitur ipſe ē tinctꝰvel ablutus. non auteꝫ ſequitur ⁊ eſt inſtantia. calidumagit vniuoce: igitur ſi calidum liquefacit: calidum eſt liquidum. ¶ Ad hoc quod obijcitur. ꝙ duo ſunt effectusbaptiſmi qui ſunt a virtute paſſionis ⁊cͣ. Dicendū ꝙ quedam eſſentialiter reſpiciunt ſubſtantiam ſiue eſſe baptiſmi ſimpliciter: quedam miniſterium baptiſmi. virtꝰ autem baptiſmi vt conſideratur in ſubſtantia ſua ⁊ eſſe: eſta paſſione ⁊ reſurrectione. nihilominus ꝙͣtum ad minꝰſterium ſacramenti ꝑ quod applicatur efficacia requirit̉intentio. lꝫ igitur quo ad principales effectus ſit virtusbaptiſmi a paſſione ⁊ reſurrectione xp̄i: nihilominus ꝗavirtus baptiſmi non habet effectū in iſto vel illo ſine miniſterio: neceſſaria eſt intentio ad hoc ꝙ virtus baptiſmieffectum habeat in iſto vel in illo. ¶ Ad illudquod obijcitur. ꝙ intentio recipientis non requirit̉ neceſſario. Dicendum ꝙ quia ꝓprius effectus baptiſmi eſt ablutio originalis quod ex altero contrahitur: ꝓpter hoc remediūquod habetur ꝑ baptiſmum per alterum debet ꝓcurariſiue miniſtrari. ꝓpter quod non eſt neceſſaria intētio baptizati ſed baptizātis. ¶ Ad hoc quod obijcit̉ de adultoheretico ficte accedente. dico ſine preiudicio. ꝙ talis nōrecipit ſacramentuꝫ niſi aliquo modo intendat recipereqd̓ recipit̉ a membris eccīe. vnde in tali reꝗrit̉quodammodo intentio generalis eccleſie ſicut ī baptiꝫaliud quod obijcit̉. ꝙ in diffinitiōe baptiſmi in forma pͥſcripta a dn̄o: nō tangitur aliquid ꝑ quod ſignificat ꝙintentio eſt neceſſaria baptiſmo. Dicendum ꝙ inſinuaa forma preſcripta a dn̄o. vlti. Math̓. Ite baptizanteseos in nomīe pa. ⁊ fi. ⁊. ſpūſſa. ⁊cͣ. vt enim dicunt aliquiintentio inſinuatur in hoc ꝙ dicitur baptizantes. vn̄ ſenſus eſt baptizantes .i. tingentes in aqua cum intentionebaptizandi. In oꝑe enim qd̓ fit ẜm ꝓpoſitum reꝗrit̉ intētio. Unde dn̄s precipiendo illis opus exercendꝓpoſito ⁊ intentione oꝑantis hn̄dā circa idem inſinuat.