Queſtiotionis eſt in vtroqꝫ. vn̄ dico ꝙ in ſacram̄to ē actꝰ vnicꝰ reſpectu recipiētis ꝗ ē a virtute: nō ſolū determīata in elem̄to vt ſubiecto: ſꝫ in verbo ⁊ elemēto. Exemplū hꝰ pōt eſſeopus aliqd̓ meritoriū qd̓ n̄ ē a virtute que ſolū eſt li. ar.ſꝫ que eſt dei ⁊ li. ar. vn̄ dico ꝙ neqꝫ totū ſacr̄m eſt aqͣ: īmoablutio exterior aq̄ cū imp̄ſſione noīs trinitatis qͣ ſignificat̉ ablutio interior gr̄e q̄ ē ab ipſa trinitate. ſic igit̉ virtꝰſacram̄ti in vno nō eſt. Un̄ auḡ. ꝯtra fauſtū. Deꝰ eternꝰ ēnec tn̄ aqua ⁊ omīs actio illa corꝑalis q̄ agit̉ cū baptizamus ⁊ ſit ⁊ tranſit eterna eſt. poſt hec oīa fiūt ⁊ trāſeūt.virtus tn̄ que ꝑ illa oꝑatur iugiter manet. ecce ꝙ dicit q̄ꝑ illa. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ illud qd̓ fit in aliquo n̄ ēin illo a quo fit. dd̓m ꝙ hͦ eſt verū formalit̓: nihilominꝰ ēin eo virtual̓r. nec tn̄ virtꝰ qua hec virtus fit: in alio poteſt eē formal̓r a quo fit. Nec tn̄ impedit ꝗn illa virtus q̄eſt ab alio ⁊ illa a qua cōfluāt ad aliquē effectū. ſicut ptꝫin exemplis sͣ. poſitis d̓ colore ⁊ luce ⁊ deo ⁊ li. ar. ¶ Adillud qd̓ dicit hugo. ꝙ ꝑ verbū elementuꝫ ſignificat̉ ⁊cͣ. hͦnō dicit qꝛ tota virtus ſignificatōis ſit in elem̄to: ſꝫ potiꝰexpͥmit ꝙ elem̄tū hꝫ virtutē ſanctificatōis: hͦ hꝫ a v̓bo ſic̄ꝙ color in mutata luce.Conſequēt̉ queritur. §. vij.a quo ſit virtus ſacram̄toꝝ. Et videt̉ ꝙ ſit a paſſiōe xp̄i.dicit .n. augꝰ. ſuꝑ Gen̄. ⁊ in pluribꝰ locis. Dormit adamvt fiat eua. morit̉ xp̄s vt fiat eccīa. dormiente adam de latere eius fit eua. dormiente xp̄o in paſſione de latere chriſti vulnerato fluūt ſacram̄ta ī quibꝰ fundat̉ eccīa. ergo apaſſione xp̄i eſt virtus in ſacram̄tis. ¶ Iteꝫ Hug. paſſioſaluatoris ſacramēta ſalutis pͥmo ad effectū ſalutis ſanctificat. ¶ Pret̓ea. hoc habet̉ in. ij. diſ. iiij. li. ſen. vbi dr̄.ꝙ ante aduentū xp̄i qui grām attulit: nō fuerūt ſacramēta gratie danda: que ex morte ⁊ paſſione virtutē ſunt ſortita. ¶ Contra. videt̉ ꝙ ex ipſa reſurrectione ꝑ hͦ ꝙ Leopapa dicit. in hoc ꝙ formā baptizādi noluit dare niſi pꝰeſurrectōꝫ: inſinuare videbat̉. ꝙ regeneratōis ſacramētū ex ſua reſurrectōe grāꝫ acciꝑet. pari rōne ⁊ alia ſacra (menta que ſunt in miniſtrando poſteriora. Ꝙ aūt virtusſacramentoꝝ aliunde ſit: videt̉ ex hoc ꝙ ſacramēta q̄ pͥuserant inſtituta aliquā virtuteꝫ hēant an̄ paſſionem ⁊ re Cſurrectōneꝫ. ⁊ que poſt inſtituta erant nondū hēbant virtuteꝫ. gͦ non tota virtus fuit ex paſſione vel reſurrectōe.¶ Pret. ſi virtus ſacramentoꝝ eſt ex paſſione ſicut mgr̄in ſent̉. tangit in li. iij. ⁊ .iiij. ẜm hoc accedētes ficte ad ſacramentū: reciꝑent effectum qui eſt ex virtute paſſiōis. ſꝫhoc nō videt̉: nec infideles multo fortiꝰ. reſtāt gͦ ꝙ ex paſſione inqͣtū eſt credita. ¶ Contra. paſſio inqͣtuꝫ eſt credita nō deſcendit ad ꝑuulos ꝗ fideꝫ nō hn̄tcuꝫ habeāteffectū qui eſt ex virtute paſſioni:ex paſſiōe inqͣtūeſt credita. ¶ Huiꝰ etiā gratia qde fide. vtrum aquaꝫ virtuteꝫ tribuat ſacramētis. Et videt̉ ꝑ hoc ꝙ ſuntſacramenta fidei: eo ꝙ a fidelibꝰ tranctant̉ ⁊ cuꝫ fide adſanctificationeꝫ recipiunt̉. ¶ Pret̉. Hugo de ſacram̄tis.Tria ſunt nccͣia ad effectum ſalutis. fides. ſacramēta fidei. ⁊ oꝑa bona. Reſtat gͦ ꝙ fides eſt vnū illoꝝ ſine qͦ effectus ſalutis non ꝑuenit ex ſacramētis. ¶ Sed ꝯtrariumvidet̉ ꝑ hoc ꝙ ꝑuuli effectum ſalutis ſuſcipiūt ⁊ tn̄ n̄ hn̄tfideꝫ. Pret̉. pn̄t hunc effectū ſuſciꝑe etiā ſi ab infidelibꝰin forma eccīe baptizarent̉. qui tn̄ non baptizāt eos ī aliqua fide. ¶Ad primū dd̓m. ꝙ multa ſunt a quibꝰ ſacramenta dicūtur habere virtuteꝫ. Unuꝫ eſt ipſa inſtitutioſaluatoris: qui inſtituit illa ad ſanctificādū. Aliud ē forma verboꝝ xp̄i ⁊ eccīe. ẜm ꝙ verba inſtituūt̉ ad ſanctificandū ⁊ ꝓferunt̉ a miniſtris eccīe. Terciū eſt ipſa debita actio miniſtroꝝ. Quartum eſt ipſa paſſio xp̄i cum reſurrectōne. Euintū eſt ip̄a fides eccīe de creatore ⁊ ſaluatore. Inſtitutio aūt eſt tanauſa prima. mīſter eſt tarcauſa ſecūda accipiēs virtutēima. verba ſunt ꝑ modū inſtrumenti. debita actio tanꝙͣ diſpoſitio ex ꝑte minſtroꝝ. paſſio cū reſurrectōe ſicit que dat virtuteꝫ ad gratiam iuſtifioitē a pena quātū ē in ſe. ⁊ eſt diſpoſito ex.viij.ꝑte ſaluatoris ad plene ſaluādū. fides autē ē ex ꝑte ſuſcipientis tanꝙͣ diſpoſitio vel ipſius eccīe. ¶ Per hoc p̄t rn̄deri ad obiecta. Cum .n. dicit̉. ꝙ a paſſione hn̄t virtutē.dd̓m eſt ꝙ verum eſt ꝙͣtuꝫ ad ſanationeꝫ a pena. Cū autēdicit̉ ꝙ a reſurrectōne. dd̓m eſt ꝙ hoc nō dicit̉ generalit̓de omnibꝰ ſacramētis: ſꝫ de ſacram̄to baptiſmi. Mortuꝰeſt aūt xp̄s ꝓpter delicta nr̄a ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationeꝫ nr̄am: vt nos in nouitate ambulemꝰ depoſita vetuſtate peccati. ⁊ hoc maxime eſt in baptiſmo. ¶ Ad tercium v̓o dd̓m. ꝙ ante paſſioneꝫ xp̄i ⁊ reſurrectiōꝫ aliquēhabuerūt effectum ſacramēta in collatōne gratie. ſic̄ fuit ante paſſionē xp̄i de baptiſmo: ſꝫ nō ꝙͣtum ad dimiſſionem pene originalis que fuit carentia viſionis dei ⁊ multaꝝ penaꝝ que mō dimittunt̉ virtute paſſionis xp̄i nr̄osſupplentes defectus. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ d̓ paſſione xp̄i inꝙͣtū credita. Dicendū ꝙ hec conditio requirit̉ in ip̄a eccleſia cuiꝰ ſunt ſacram̄ta: nō tn̄ in ſuſcipiēte .ſ. ꝑuulo cuiꝰdefectū ſupplet eccīa ⁊ ille qui rn̄det ꝓ ꝑuulo. nec in ipſobaptizante ſꝫ in ip̄a eccīa large ſumēdo.Conſequēter queri. §. viij.tur que ſit drn̄tia inter ſacramēta iſta ẜm ꝙ iuſtificae̓ dicūtur: ⁊ alia que dicūt̉ ſil̓r iuſtificare. Ad qd̓ dici pōt. ꝙdeus iuſtificat ſicut cauſa efficiēs ſeꝑata. Gr̄a iuſtificatſicut cauſa cōiuncta. ⁊ in hoc ordine fides ⁊ caritas dicūtur iuſtificare. Sacerdos v̓o dicit̉ iuſtificare ſiue ſanctificare mīſterio. Sacram̄ta v̓o dicūt̉ iuſtificare ſiue ſct̄ificare diſponēdo. Mandata v̓o dicūt̉ iuſtificare dirigendo. Et in hoc ordine eſt lex iuſtificās. Opera v̓o dicūt̉ iuſtificare exercitio.Membrū quartūOnſequent̓ dd̓m eſt de effectu ſacram̄toꝝ.Eſt aūt duplex effectus. vnꝰ reſpectu ꝯgnitiue: alter reſpectu oꝑatiue. vnꝰ ē ad diſcerInendū: de quo primo. alter ad reformādū:de quo ſecundo.Articulus primꝰRimo gͦ pōt queri. quare effectus iſte ꝗ eſt addiſcernendū rōne caracteris: nō eſt in om̄ibꝰaſſunt bn̄dictōes: cū bn̄dictōne aūt datur imp̄ſſio ſic̄ ip̄aſacramētis. Si .n. in omni ſacram̄to cū daturſignatio on̄dit exterius. videt̉ gͦ ꝙ in om̄i ſacram̄to ſit effectꝰ diſcernēdi ꝑ caracteris imp̄ſſiōꝫ. ¶ Pret̓. ſi caract̓ꝓpt̓ hͦ ē vt deſignet̉ ꝙ illa res ē ſanctificata. ⁊ ſct̄ificatio fiat in omnibꝰ ſacr̄is. imp̄ſſio gͦ p̄dicās hmōi ſanctificatōꝫfactā dꝫ eē in omnibꝰ ſacr̄is. ⁊ ſic qͦdlibꝫ ſacr̄m hūit hūceffectū. hͦ aūt n̄ videmꝰ niſi in tribꝰ .ſ. baptiſmo. ꝯfirmatione. ⁊ ordine. ¶ Ad qd̓ ſummarie dd̓m eſt ad pn̄s. infraenī diffuſe aget̉ de caractere. ꝙ oīa ſacr̄a q̄ ſunt cā gratierōne oꝑis oꝑati ornāt ip̄am aīam: ⁊ ornādo aliquo modoſignāt. Si .n. aīa an̄ ſuſceptōꝫ ſacr̄i cuiuſcūqꝫ qd̓ ē cā gr̄eviſibil̓r appareret ſuo mō .ſ. alicui videlicꝫ angelo vel aīeglorificate. ⁊ poſt bn̄ diſcerneret ⁊ ꝯgnoſceret aliquaꝫ factā fuiſſe innouatōꝫ circa ipſaꝫ. qd̓ eſſe nō poſſet niſi aliquā imp̄ſſioneꝫ ſiue ſignatōꝫ recepiſſet ex ipſo ſacram̄to:nō tn̄ ſignatū imp̄ſſione ꝑpetua: cuiuſmōi eſt ſignatō caracteris ꝓprie ſumpto caractere. Nec omīa ſacr̄a hūc effectū habuerūt. Sūt .n. quedaꝫ que multotiēs dant̉ eo ꝙmultotiēs indigemꝰ. Sūt aūt alia que ſemel dāt̉ tāꝙͣ advnicū effectū determīata. In deſignatōe gͦ hoꝝ vltimorūfit imp̄ſſio ꝑpetua qua fit diſcretio vt decetero nō ſacret̉.ſignatōe v̓o primoꝝ nō fit imp̄ſſio ꝑpetua. ne ſi fieiuria fieret ſacr̄o ſi iteraret̉. Indigemus aūt ꝓpterꝯtinuū lapſuꝫ actualis peccati ꝙ iteret̉ pnīa. Indigemꝰetiā remedio ꝓpter frequēteꝫ infirmitatē .ſ. ſpūaleꝫ ⁊ corꝑaleꝫ. Ideo iterat̉ vnctio extrema que ad hoc dat̉ infirmis. Indigemus etiā ꝓpter ꝯtinuā deꝑditōꝫ ſpūalē q̄ fitex ꝑte ſpūs ſicut ex ꝑte corꝑis frequēti nutrim̄to ſpūali.⁊ ita ꝙ frequēt̉ mīſtret̉ ſacr̄m eukariſtie. ⁊ ideo nō fit in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten