Queſtiodicit ſcriptura. dicit̉ tn̄ de hoīe fecit mirabilia ī vita ſuaqm̄ deus ꝑ eū fecit. ſicg deus ſolus infundit grāꝫ. ſanctificat etiā ⁊ bn̄dicit in ſacram̄tis ꝑ miniſtrū. vn̄ hec ſimulpn̄t ſtare: deus ſolus facit ⁊ facit ꝑ aliū. Uel pōt alit̓ dici. ꝙ deus ꝑ ſe oꝑat̉ grān.vt ſit. ſꝫ bn̄ oꝑat̉ creaturā virtute ſibi mirabilit̓gr̄a efficax ſit. vn̄ dic̄ꝙ ſolus oꝑat̉ ⁊ aīe infit. Sꝫ ſacra noue legis diſponūt ip̄m ſutibile efficiēdo ip̄moreꝫ ad gr̄e ſuſcer̄a efficax ſit. Qd̓ ſic pꝫ. dn̄s ꝯfert duptionē. ⁊ faciūtobus grāmualē. alter ꝙͣtum ex ꝑte ſua cū pauca habꝫimpedimētar̄e .i. que impediāt efficaciā gr̄e ad oꝑādū:reliquus aūt multa hꝫ impedimēta. Conſtat ꝙ efficaciꝰgratia in vno ꝙͣ in alio. qꝛ in vno eſt efficacia gratie ad maliciā eius reprimendā: in alio ad ꝓmouēdum ⁊expediendū in bono. Sil̓r dico. ꝙ virtus ſacramēti amouēdo qd̓ defectus ē: ⁊ ꝯtrarij gr̄e vt eſt ꝓnitas ſiue incentiuū mali: grām efficit efficacē in oꝑibus ſuis. vn̄ dico ꝙſacramēta nō efficiūt grām ꝙͣtum ad eē: ſꝫ ꝙͣtū ad efficaciā in oꝑando. ¶ Ex his pꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ ꝯſequenterobijcit̉ ꝑ diffinitōꝫ virtutis. ſꝫ tn̄ attendendū eſt. ꝙ aliqn̄dat̉ gr̄a cū virtutibꝰ cū nō miniſtrant̉ ſacramēta: ⁊ tuncſil̓r pōt dici ꝙ deus in nobis ſine nobis cooꝑantibꝰ oꝑatur. Cū aūt adeſt miniſteriū ſacerdotale in ſacramētis:deus infundit grām ſine ipſo cōinfundēte: ipſo tn̄ aliquomodo diſponēte. ⁊ quo ad hͦ dicit̉ nō ſine ipſo tūc fieri.Uel pōt aliter dici. ꝙ hͦ qd̓ dicit: deꝰ oꝑatur in nobis virtutē ſine nobis: intelligit̉ qꝛ a dn̄o generalit̓ eſt inchoatio boni ⁊ cōſummatio ⁊ ꝓſecutio. vn̄ bn̄ pōt hō aliqͦ mōoꝑari ⁊ diſponere ſe ad grām hn̄dam vel virtutē. Sed iōdr̄ eē a ſolo deo: ꝗa ⁊ ꝙ hoc facit a ſolo deo ē. vn̄ augꝰ. degr̄a ⁊ libero ar. vt velimꝰ ſine nobis oꝑat̉: cū auteꝫ bolumus ⁊ ſic volumꝰ vt facimꝰ: nobiſcū cooꝑat̉. ⁊ diſputatibi ꝯͣ ponētes grām dari ex meritis. ¶ Ad aliud qd̓ dicitaugꝰ. ꝙ virtus diuina ſecretius oꝑat̉ ibi ſalutē. dd̓m ꝙ hͦverū ē ꝙͣtū ad collatōꝫ gratie qua ſalus efficit̉. nihilominus ⁊ ſacram̄ta efficiūt aliꝗd in aīa ſimpl̓r ⁊ diſponēdovt dictū eſt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ medicina ſpūalis n̄efficit ſanitatē corꝑaleꝫ igit̉ neqꝫ ecōuerſo. Rn̄deo ꝙ medicina ſacramētalis nō eſt medicina corꝑalis ſꝫ ſpūalis.Pret̓ea prima falſa ē: qꝛ extrema vnctōe q̄ ē medicīa ſpiritualis: corꝑalis ſanitas reddit̉.Cōſequēter queritur. §. iij.ſi ſacramēta ſunt cauſe: in quo genere cauſe. Et videt̉ ꝙnō in genere cauſe finalis. cauſa .n. finalis melior ē eo cꝰeſt cauſa finalis. gr̄a aūt melior eſt ꝙͣ ſacr̄m erit. gͦ gratiapotius cauſa finalis ſacram̄ti ꝙͣ ecōuerſo. Nec cā formalis. cū cauſa formalis ſit de eē. ſacr̄m v̓o nō eſt de eſſe gr̄ecū ſine eo haberi poſſit. Nec eſt cauſa materialis. cā eniꝫmaterialis dicit̉ dupl̓r: aut in qua aut ex qua. ſꝫ ſacr̄m n̄eſt materia ex qua: cū materia ex qua ſit de eē. Pretereagratia eſt in ipſa aīa: ſacr̄m v̓o eſt extra. gͦ eſt cauſa materialis ex qua. Nec eſt cauſa materialis in qua. materiaenim in qua eſt ſubiectuꝫ. hͦ aūt nō eſt gr̄a in aīa. Si v̓odicat̉ eē materia in qua ad modū loci: ſic̄ videt̉ hugo dicere. ꝙ ſacramēta ſint vaſa gratie. Cōtra hͦ eft. ꝙ locusnō ponit de nccītate eēntiaꝫ. ſacramētuꝫ aūt in digne ſuſcipiente ponit grām. gͦ nō eſt cā materialis ad modū loci. Nec eſt cauſa efficiēs. efficiens .n. cauſa eſt ip̄e deꝰ quiipſam grām efficit ſine medio in aīa. ſacramēta enim cūrꝑalia nō ſunt mediū ꝯueniēs in efficiendo: nec adinſtrumēti reſpectu rei ſpūalis. Corꝑale .n. efficit̉ꝑ inſtrumentū corꝑale. ſpūale v̓o ꝑ ſpūale. ¶ Forte dicet̉ꝙ ſacr̄a efficiūt ꝑ modū diſpoſitōis ſicut sͣ. tactū ē. Sꝫ ꝯͣhͦ eſt. ꝙ diſpoſitio diſponit illud cui aduenit forma. Forma v̓o eſt gr̄a que adueīt aīe. Sacr̄m v̓o cū ſit corporalenō diſponit aīaꝫ. gͦ ſacr̄m nō eſt cā efficiēs ꝑ modū diſpoſitōis. ¶ Pret̓. cā diſponēs tꝑe p̄cedit illud ad qd̓ diſponit. Sacr̄m aūt ſimul eſt cū gr̄a in digne ſuſcipiēte. gͦ nōeſt efficiēs ꝑ modū diſpoſitōnis. ¶ Cōtra. videt̉ ꝙ ſacr̄mnoue legis ſit cā efficiēs. dr̄ .n. in ſent̉. hug̓. Illa ſunt ſa.viij.cramēta ꝓprie ⁊ principal̓r in quibꝰ ē virtus ꝑ ſanctificationē: ⁊ effectus ſalutis ꝑ oꝑatōꝫ. gͦ ſacramēta in ſanctificādo hn̄t modū efficiētis. ¶ Iteꝫ illud qd̓ eſt cauſa alterius ⁊ nō eſt de eē illius ſꝫ ad eē: ad efficienteꝫ reducit̉.erunt cā efficiēs cū ſacr̄a n̄ ſint de eē in aīa ⁊ ſunt ad eſtgratie. ¶ Itē Hu. ſacr̄a dei ſūt medicine ſpūales: q̄ foriscorꝑibꝰ adhibent̉ ꝑ viſibileꝫ ſpēm: ſed intus aīas ſanantꝑ inuiſibileꝫ veritatē. qͦꝝ quideꝫ inſtitutio ꝙͣtū ad p̄cipientē diſpoſitōis ē: ſuſceptio v̓o ꝙͣtū ad obedientē ncc̄itatis. ¶ Iteꝫ in glo. multotiēs inuenit̉ ꝙ ſacr̄a illa efficiatqd̓ figurāt. ¶ Ꝙ aūt ſint ꝑ miodū cauſe materialis videtur ꝑ hͦ qd̓ dicit̉ in glo. ſuꝑ illud pͣs. Poſuit tenebras latibulū ſuū. obſcuritatē ſcꝫ ſacr̄oꝝ. latuit .n. dīnitas ī carne. remiſſio peccatoꝝ in baptiſmo. xp̄s ſub ſpecie panis.Sꝫ ꝯſtat ꝙ caro ꝑ modū ſuſceptibilis ſe hꝫ ad diuinitatē⁊ ita de alijs. ¶ Itē Hu. qꝛ hō viſibilia ꝯcupiſcēs corruptus fuerat: ꝯgrue reꝑandus in eiſdeꝫ viſibilibꝰ ſalutisoccaſioneꝫ reciꝑe debebat. vt ꝑ illa reſurgeret ꝑ que corruerat. Sed iſta viſibilia ꝑ modū materie ſe habuerūt. gͦſacr̄a ſunt ꝑ modū cauſe materialis ad ſalutē vel ſanitatem. ¶ Itē in eodeꝫ. noſtꝝ ꝓcurat remediū a qͦ infirmitatis ⁊ corruptōis ꝯtraximꝰ morbū. ¶ Aliꝗ volebāt dicē.ꝙ tm̄ erāt cā ſine qua nō: ⁊ nō erāt in aliqͦ genere ẜm p̄dictū modū. ſicut traditio ānuli vel libri ē cā aliqͣ collationis alicuiꝰ dignitatis vel bn̄ficij. ſꝫ ſi hͦ nō dicit̉ efficiensvel materialis vel formalis vel finalis. Sꝫ ẜm hoc nihileſſent niſi ſigna ⁊ indicia: quēadmodū lr̄e ep̄ales que indicant collatōꝫ bn̄ficioꝝ. ⁊ ita nō differrent a ſacram̄tisveteris legis: niſi ꝙ iſta indicarēt genus vt ī pn̄ti: illa v̓ovt in futuro. ¶ Ideo alit̓ (ſinc p̄iudicio melioris ſnīe) dicendū eſt. ꝙ ſacr̄a ſunt cauſe ꝑ modū materialis diſponētis vel efficiētis large ſumēdo. diſponūt .n. hoīeꝫ ⁊ aptiorem reddūt ad gratie ſuſceptōꝫ. ⁊ etiā grām infuſam adoꝑandū expeditiorē. Un̄ ſunt cauſe gratie nō ꝙͣtū ad eē:ſꝫ ꝙͣtum ad ineſſe mō ꝯueniētiori ſiue ꝯformiori. ⁊ ꝙͣtū admodū oꝑādi expeditiorē. reddūt .n. ip̄m ſuſceptibile magis ꝯformē gr̄e ⁊ ip̄am grām expeditiorem in operando.¶ Ad hoc aūt qd̓ obijcit̉ in ꝯtrariū. ꝙ diſpoſitio exhibet̉exterius in corꝑe. forma v̓o que datur eſt in aīa. ⁊ ita nōrecte ꝑ modū diſpoſitōis. Dicendū ꝙ hͦ bn̄ teneret ſi noneēt vnio corꝑis ad aīam. vnde recte dicit̉ ꝙ diſpoſitio eſttotius: vt ſacr̄m rōne eius ꝙ eſt ſenſibile diſponat corpꝰ.rōne v̓o ſanctificatōis que ē ſpūalis aliqͦ mō ꝑtingat vſqꝫad aīam ipſaꝫ diſponēdo. Aucͣtes aūt que dicūt ꝙ ſacr̄aefficiūt: large ſumūt cām efficientē. vt illud dicat̉ efficereqd̓ ꝑ modū diſpoſitōis ſe hꝫ vt aliquid ī aliquo efficiat̉.Nec eſt dd̓m ꝙ ſint ꝑ modū cauſe materialis que ē de eēvel ſubiecti in qͦ eſt gr̄a. ¶ Ad illud qd̓ dicit̉ in glo. ſuꝑpͣs. dd̓m ꝙ ibi loquit̉ de eo ꝙ inuiſibilia latēt ſub viſibilibus ꝑ modū ſignoꝝ: nō ꝑ moduꝫ cauſaꝝ. ¶ Ad illd̓ v̓oqd̓ obijcit̉. ꝙ ẜm hͨ eēt ſimilia iſta ſacr̄a illis q̄ ſunt ī veteri lege. dd̓m ꝙ nō: qꝛ ſacr̄is iſtis ſic ꝯiūxit deus gratiaꝫꝓpter plenitudineꝫ gr̄e que cū xp̄o venit: vt cū iſtis ẜm ꝙdeberet ſubijceret̉ homo ⁊ diſponeret̉ eo mō quo dictū ē:⁊ diſpoſitus a deo grām ſalutis inueniret ⁊ etiā in operemagis expeditam. In illis aūt non ſic fuit: qꝛ nondū venerat ille qui erat plenus gratia: nec ſic ordinauerat inſtituendo ⁊ diſponēdo.Conſequēter que .§. iiij.ritur. qūo agat ſanctificatio ſiue virtus que eſt in ſacramento vt aīa ſancta. naꝫ aliter nō videret̉ eē cā. dicit eniꝫhugo. ꝙ ex ſanctificatōe grām viſibileꝫ conſerūt. dixerūtenim aliqui. ꝙ ſicut quedam ſunt diſpoſitōnes adhibitecorpori que ꝑ ꝯſequēs reddūt aīam alteratam. lꝫ n̄ agātin aīam ſꝫ in corpus: eo ꝙ alterato corꝑe fit quedam immutatio ip̄ius aīe a ſeipſa vel a ſuꝑiori cā: ita eſt de ſacramētis. vn̄ dicebant. ꝙ aqua vel oleū immutabāt corpus:⁊ ꝑ hoc immutabant̉ ſpūs corꝑales. ⁊ ex hͦ conſequēt̓ ſiebat immutatio aīe a deo ad ſanctitateꝫ capiendā. ¶ Sꝫꝙ hoc ſit falſuꝫ arguit̉. qꝛ ẜm hͦ aqua vel oleum ſanctifi-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten