Queſtiotum nō fuit dedicatum ſine ſanguine. ⁊ om̄ia pene in ſanguīe mūdabant̉ ẜm legē. ſicut dīc apl̓s. pari gͦ rōne a prīcipio pꝰ lapſum ipſiꝰ ade. oꝑtuit eſſe ſanguīs effuſionē. in ſignū remiſſionis origīalis pct̄i in adultis. ⁊ ita an̄ tp̄s ip̄ius abel ꝯgruebat eē ſacrificiū in qͦ fieret ſanguīs effuſio¶ Pret̉. abel qn̄ obtulit hoſtiā illā placuit deo. ſꝫ nōne fuitiuſtꝰ anteꝙͣ offerret? Si em̄ nō eſſet priꝰ iuſtus: nō diceret̉hoſtia eiꝰ accepta cuꝫ gͦ eſſet accepta ex hoc ꝓbat̉ eſſe iuſtꝰſicut dr̄. xj. heb̓. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ tp̄s ſacrificij incepit ababel. tūc em̄ manifeſtū eſt: licet forte adā ſacrificiū obtulerit et docuerit ſacrificia offerre. ſicut legitur in hiſtorijsdocuit filios ſuos offerre primicias ⁊ decīas. Per abel ⁊manifeſtū fuit prīo in effectu ſacrificiuꝫ offerre. qꝛ ab ip̄odr̄ eccl̓ia incepiſſe. qꝛ ip̄e fuit primꝰ martir. ſicut hr̄ ī euā.gelio Math̓. xxiij. cū dr̄. a ſanguine abel iuſti vſqꝫ ad ſanguinē zacharie. ⁊ ibi facta ē diſtinctō bonoꝝ et maloꝝ induabꝰ ꝑſonis .ſ. abel et caym. ¶ Ad obiectū aūt dd̓m. ꝙ ſiadam nō obtulerit ſacrificiū. ipſa fides veri ſacrificij .ſ. redemptoris erat a principio in remediū: ⁊ illa in adā ſufficiebat. Si v̓o obtulerit ſacrificiū licꝫ non legat̉: qd̓ videt̉ex hoc ꝙ ſpūali mente p̄ditus erat: tūc etiā et illud remedium ſtatim a pͥncipio morbi occurrit. vt ſic daret̉ ſignuꝫis ab originali. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ ꝑ aucͣtēapl̓i. dd̓m ꝙ loꝗtur de effuſione ſanguīs xp̄i ꝗ effuſus eſtin redemptōeꝫ peccantiū ⁊ remiſſionē pct̄oꝝ. Signū autēilliꝰ effuſionis nō tm̄ fuit in veteri lege: ſꝫ tꝑe legis natureſicut ptꝫ in abel ⁊ noe et abrahā ꝗ erat capita: licet drn̄terẜm ſtatꝰ diuerſos. abel eī nō fuit pͥncipiū generatōis ſic ⁊alij ſꝫ exemplar in fide. ¶ Ad vltimū v̓o dd̓m. ꝙ abel iuſtꝰerat ⁊ anteꝙͣ offerret: ſꝫ on̄ſio iuſticie erat in deuotōne ſacrificij. Iuſtificatus aūt eſt in fide: fides eniꝫ erat illud inquo per ſe erat iuſtificatio.Articulus quintusUinto querit̉ de duratōne ſacrificioꝝ. et vr̄ ꝙſacrificia tꝑe legis nature nō debeāt ceſſare ꝓpter hoc ꝙ ea q̄ dictabat natura aliqͦ mō ꝑmanere debeāt cum his q̄ erāt a gratia. ſicut natura ſe hꝫ adgr̄am. vt q̄ eſt ꝯꝑatio cauſaꝝ adinuicē: ea ſit ꝯꝑatō cauſatoꝝ. Cum gͦ natura ſimul maneat cū gr̄a: manebūt ſacrificia tꝑe legis nature habite: cum ſacrificijs tꝑe legis gratie inſtitutis. ¶ Hoc etiā videt̉ ꝑ ſimile. p̄cepta eniꝫ moralia q̄ indita ſunt a lege nature. ꝑmanēt cum p̄ceptis legisgr̄e: pari gͦ rōne ſe habebūt ſacra ad ſacr̄a. ¶ Item maioreſt ꝯueniētia legis gr̄e cū lege nature: ꝙͣ legis moſayce cuꝫlege nature. ſꝫ lex moſayca veniēs nō euacuabat ſacrificiatꝑe legis nature habita: ergo nec lex gr̄e euacuare debuitſacr̄a tꝑe legis nature habita. ¶ Contra. oīa in figura cōtingebant eis ſicut dr̄. j. Corī. x. Sꝫ veniente veritate ceſſare debuerūt figure: gͦ veniēte veritate ceſſare debueruntſacrificia. ¶ Iteꝫ ſacrificia legalia q̄ ꝓpinquiora erāt ceſſarūt: gͦ et illa ceſſare debuerūt. ¶ Iteꝫ dr̄. j. Corī. iiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū eſt: euacuabitur qd̓ ex ꝑte eſt. Sed ſacrificia hmōi imꝑfecta ſunt. ſacrificia v̓o legis gr̄e ꝑfecta: ergo hec euacuāda erāt illis aduenientibꝰ. ¶ Item aug. contra Fauſtū. Prima ſacr̄a q̄ obſeruabant̉ p̄nūciatiua erātxp̄i venturi. q̄ cū ſuo tꝑe xp̄c impleuiſſet ablata ſunt. ⁊ id̓oablata: quia impleta. Ex qͦ accipit̉ ꝙ illa ſacrificia ceſſaredebuerūt. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ ceſſare debuerunt illa ſacrificia adueniente veritate ad quā ſunt ordinata. Und̓ dicitaug. loq̄ns de ſil̓ibꝰ. Ideo mutanda erāt oportuno certoꝫtꝑe. ne ip̄a deo deſiderabilia vel certe in nobis acceptailia: ac nō potiꝰ q̄ his ſignificata erāt crederent̉. ¶ Ad p̄mo aūt obiectū rn̄dendū eſt. ꝙ lꝫ gr̄a ſe habeat ad naturāſic̄ ꝯplementū eiꝰ ⁊ qͣntum ꝯuenit ſimul mane̓: nō tn̄ ſic ſehēbit ſacrificiū ad ſacrificiū. Nō em̄ ſe hꝫ natura ad ip̄mſacrificium ſicut principalis eius cauſa: ſꝫ eadē eſt cauſahoꝝ ſacrificioꝝ ⁊ illoꝝ q̄ ꝓ diuerſo tꝑe ꝯcedebant̉. hec aīꝯcedebant̉ ſuo tꝑe vt ad illa ꝑducerēt. ⁊ ideo illis adueniētibꝰ imꝑfecta ceſſare ꝯgruebat. Dū em̄ hūanū genꝰ erat ꝗdem in ſtatu ꝑuuli. ea q̄ ꝑuuli erant ei ꝯcedebant̉. cū autēſecundaerat in ſtatu adulti:jabantur ea que erant paruuli.ẜm illā ſimilitudinē quaꝫ dicit apl̓s. Cum eſſemꝑuulꝰ ſapiebam vt ꝑuulꝰ. cum aūt factus ſum vir: euacuaui q̄ erātꝑuuli. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ nō eſt ſimile d̓ p̄ceptis legis nature: et de ſacramentis illo tꝑe exhibitis que dicuntur ſacrificia. p̄cepta em̄ data erant ad faciendū. vt illis mereretur hō habita gratia. Un̄ cum coīs eſſet gr̄a qua hō potuit mereri: ꝯueniebat coīa eſſe precepta. lꝫ tꝑe legis gr̄e magis exp̄ſſa. Sacrificia aūt data ſunt ad ſignificandū illd̓qd̓ futurū erat in remediū pct̄i originalis et etiā actualis.et ideo adueniente illo non oportuit manere qd̓ ductiuuꝫerat ad illud: cū ex ſua vi nō haberet illū effectū. ¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ nō eſt ſimile de ſacrificijs legis nature reſpct̄ueoꝝ q̄ ſunt in lege gr̄e: ⁊ de eiſdem ſacrificijs reſpectu eoꝝque erāt in lege moyſi. Illa enim que erant in lege moyſi:erant eiuſdē rōnis cū his que erāt in lege nature. Utrāqꝫem̄ erant ad ſignificandū. et ideo hec ꝑ illa nō tollunt̉ ſedſunt eadē licet magis diſtincta. Illa v̓o que ſunt temporelegis gratie efficaciā in ſe habent veritatis implete: ⁊ id̓oſigna ducentia ad illā veritatē: ea habita terminant̉.Articulus ſextusExto querit̉ de ſacrificijs abel ⁊ noe ⁊ alioruꝫtꝑe legis nature. Et prīo querit̉: cur illi ꝗ ꝑtīebant ad ppl̓m dei dicunt̉ exhibuiſſe ſacrificiaSecundo querit̉. Cur nō om̄s in ſerie generatōnis. Tecio cur abel ⁊ noe et abrahā: nō aūt yſaac ſed iacob ꝗ ſuoceſſit. Nec de moyſe etiā legit̉ dū eſſet in egipto ſacrificisjarto q̄ rō in his ꝑſonis. ⁊ qͣre de Abel potiꝰdicitur ꝙͣ de ſcum ẜm ſeth ꝓtendatur generatio.Ad primum ſic vide .§. j.tur ꝙ ratio offerendi ſacrificia q̄ erant ſacramenta. communis debebat eſſe. cum em̄ morbus pct̄i originalis eſſetꝯmunis: ad om̄es videtur ꝑtinere ſignū remedij. Sacrificium aūt erat ſignuꝫ remedij. ergo ꝯmunis debuit eſſe ratio offerendi ſacrificia. ¶ Ad qd̓ pōt rn̄deri ꝑ hoc qd̓ dīcaug. Rite celebrata ſunt ſacrificia in illo ppl̓o. cuiꝰ regnuꝫet ſacerdotiū ꝓphetia erat venturi regis et ſacerdotis: adregendos et ꝯſecrandos fideles in om̄ibus gentibꝰ. Undead deſignandū ꝙ ex illa ſerie generatōnis futurus erat ille qui eſſet verū ſacrificium: dabat̉ in ſcriptura ꝙ iſti offerebant ſacrificia velut ſacramenta. Preterea. illi in ipſisſacrificijs intelligebāt illum ad quē ordinata erant ſacrificia. ⁊ ita in rōne ſacr̄oꝝ. ꝓpter qd̓ eis ꝯgruebat hmōi ſacrificia offerre. ¶ Ad illud d̓o qd̓ obijcitur. dd̓m eſt ꝙ licetmorbꝰ originalis pct̄i cōmunis eſſet et doctrina illiꝰ remedij. ſicut apparet ex hiſtorijs: tn̄ ꝯfidentia ⁊ vera intelligētia illiꝰ remedij inꝙͣtum tale: nō fuit niſi in fidelibꝰ ad populū dei ꝑtinētibꝰ. Gētes eī vt chaldei ⁊ alij ſacrificia offerebāt: ſꝫ nō cui offerre debebant: nec in ſignū remedij ꝓ qͦofferre debebāt. Un̄ illis ſacrificijs abutebant̉. In ſignuꝫaūt reprobatōnis illoꝝ ſacrificioꝝ: legitur dn̄s non reſpexiſſe ad munera caym ꝗ erat caput maloꝝ.Circa ſecundum ſicᵐ. §. ij.obijcit̉. Om̄es em̄ illi ꝗ erant in illa ſerie generationis adppl̓m fidelem ꝑtinere vident̉ vt ſic in aliquibꝰ fides ſeruaretur. Immolatio aūt ſanguinis fuit antiquā res p̄ſignāspaſſionē xp̄i. ẜm ꝙ dicit aug. ꝯtra Fauſtuꝫ. Antiqua resp̄nunciata eſt īmolatō ſanguinis: futurā paſſionē mediatoris ab initō generis hūani teſtificās. Ad illos gͦ oblatōſacrificioꝝ ꝑtinē videbat̉: qͣre gͦ ſcpͥtura nō facit mentōeꝫniſi de paucis ꝑſonis. ¶ Ad qd̓ dd̓m ē. ꝙ lꝫ illi ad ppl̓m īqͦ fides ẜuaret̉ ꝑtinerēt: credit̉ eī nō defuiſſe fides a pͥncipio vſqꝫ ad finē qn ẜuaret̉ in aliqͦ. de paucis tn̄ legr̄ vt on̄dat̉ inimicis generatōis exēplaritas fidei. ⁊ illoꝝ ſigͦruꝫin ꝗbꝰ indicabat̉ liberatō futura ꝑ xp̄m. ⁊ id̓o in abel de qͦlegit̉ prīo pꝰ adā. In nōe de qͦ legit̉ ptꝰ diluuiū. In abrahāde quo ptꝰ egreſſum chaldeoꝝ. In iacob ꝗ erat principiuꝫxij. tribuū: legitur ꝙ hi ſacrificia obtuler̄t deo accepta. nō