gnatum. et ꝓpter hoc licet odores hꝰ mōi offendant ipſumhoīem: nō tn̄ ꝓpter hoc offendebāt deū. ¶ Ad ſeptimū dicēdum. licet nō placeat deo ꝗ eſt ꝯditor nature deſtructō reinaturalis: tn̄ mutatio eiꝰ ẜm ꝙ ordinata eſt ad meliꝰ placꝫei. cuꝫ em̄ mutatio rei cibatiue in corpꝰ hoīs qua nutriturplaceat deo licet res deſinet eſſe in ſua ſpē. ita licet in crenatione deſinat eſſe rei aīate: non tn̄ deſinat eſſe. ſꝫ incipiteſſe in ratōne ſacramenti. ꝑ qd̓ ordinat̉ ad eſſe nobiliꝰ ſcꝫꝑfectōeꝫ anime. ⁊ ita placet deo. Per hoc idem patꝫ dd̓mad illud qd̓ poſtea obijciebat̉. ¶ Ad aliud v̓o dd̓m. ꝙ linō placeant deo in tꝑe gratie hmōi ſacrificia vt quoꝝ viam expirauit: nihilominꝰ tn̄ tunc placuerūt cū eoꝝ vſuserat neceſſariꝰ. tūc em̄ ducebāt ad intellectū veri ſacrificij⁊ ideo tūc placebāt aliquo mō q̄ nūc nō placent. ſicut ē delitteris regalibꝰ q̄ mittunt̉ ꝓ aliqͦ negocio expediendo. cūiam expeditū eſt: nō ſunt neceſſarie ſed vſus eaꝝ iam expirauit. ¶ Ad aliud v̓o dd̓m. ꝙ nō ſufficiebat deuotō ad eſſeſacr̄i. ſꝫ ipſa ſil̓itudo ducens ad rem ſacram ex ordinatōnediuina. ⁊ ideo nō ꝑ quamcūqꝫ rem licet deuote offerebaturratio ſacr̄i habebat̉. ¶ Ad vltimū v̓o dd̓m. ꝙ licet ſanctificatio oꝑis ſit ex ſanctificatione volūtatis tanꝙͣ ex radice:tn̄ ꝯtingit loꝗ̄ de eo ꝙ oꝑatum eſt. ꝙ nō hꝫ ſuā ſanctitateꝫex ſanctitate volūtatis: ſꝫ ex ordinatōne inſtituētis aut inſpirantis. aliud em̄ eſt ꝙ hꝫ eſſe abſolute: ⁊ ꝙ hꝫ eſſe ſigniEſſe abſolute eſt mediante oꝑe ab ipſa voluntate oꝑanteeſſe v̓o ſacramenti ẜm alium modum.Articulus terciusErcio querit̉ cuiꝰ rei ſacr̄m ſit ſacrificium. Etvidet̉ ꝙ hmōi ſacrificia eſſent ſacramenta illorū ſpūalium operū que tūc agenda erāt: ⁊ nūetiā agunt in eccl̓ia. Illa em̄ ſacrificia erant ſacrificia figuratiua. Sacrificia aūt figuratiua ſigna erant veroꝝ ſacrificioꝝ. vera aūt ſacrificia ſunt: cum ſe mortifitat homoꝓpter deū mortificādo carnalia deſideria q̄ ſunt in ip̄o. vl̓ꝯpatiendo ꝓximo ẜm ꝙ dicit aug. in li. de ciui. dei. Ueraſacrificia ſunt oꝑa miſcd̓ie ſiue in noſipſos ſiue in ꝓxīosque ad deū referunt̉. Et. xij. ad Rō. Obſecro vos ꝑ miſericordiā dei vt exhibeatis corꝑa veſtra hoſtiā ſanctam viuentē deo placentē. videtur gͦ ꝙ reſpectu hoꝝ ſacrificioruꝫdicerent̉ illa ſacrificia figuralia. ¶ Item ſuꝑ illud Iudi.xj. tranſiuit iepte ad filios amon. Dicit̉ in glo. non ſoluꝫdiligit deꝰ ſꝫ odit talia ſacrificia in quibꝰ hoīes īmolanturIlla v̓o diligit ⁊ coronat: cū iuſtus vſqꝫ ad morteꝫ ꝓ veritate decertat: ⁊ ab inimicis qͦs ꝓ iuſticiā offendit occidit̉.Cum gͦ hoc ſit veꝝ ſacrificiū qd̓ eſt acceptū deo. de qͦ dicit̉in eccl̓iaſtico: ꝓ iuſticia agonizare ⁊ uſqꝫ ad mortē certa ꝓiuſticia. Et. ij. philip. Si īmolor ſuꝑ ſacrificiū ⁊ obſequium fidei vr̄e. gaudeo ⁊ ꝯgratulor omībꝰ vobis. videt̉ ergoꝙ reſpectu hoꝝ veroꝝ ſacrificioꝝ dicant̉ illa ſacrificia figuralia. tanꝙͣ ſigna reꝝ ſacraꝝ. ¶ Item in pͣs dicit̉ ſuꝑ illud. ſacrificiū deo ſpūs ꝯtritus. letus et laſciuꝰ ſpūs obliat hoīem pct̄o. ſed ſpūs ꝯtritus ē ſacrificiū quo pct̄a ſolunt̉: videt̉ gͦ ex an̄cedentibꝰ. ꝙ hͦ ſit verū ſacrificiū quodꝑ ſacrificia pecoꝝ deſignabat̉. Dr̄ em̄ in p̄cedentibꝰ ꝗd offerendū: nō pecudes nō hyrcuꝫ. et poſtea ſubiūgit̉. tūc acceptabis ſacrificiuꝫ iuſticie. Ex quibꝰ oībꝰ colligit̉. ꝙ illaſacrificia antiqͣ ſigna erant veroꝝ hoꝝ ſacrificioꝝ. ¶ Adidem facit qd̓ dicit aug. in li. de ciui. dei. Nolūt āgeli nosſibi ſacrificari: ſꝫ ei cuiꝰ ⁊ ipſi ſacrificiū nobiſcuꝫ ſe eſſe nouerūt. Ueruꝫ gͦ eſt ſacrificiū quo hō ſeip̄m deo ſacrificat.reſpectu gͦ hoꝝ ſacrificioꝝ veroꝝ dicebant̉ iſta ſacrificiafiguralia. ¶ Contra. ſi reſpectu illoꝝ ſacrificioꝝ veroruꝫdicerent̉: illa ſacrificia figuralia figurauerūt aliꝗd faciēdum ſemꝑ in eccl̓ia. ſꝫ de thure ⁊ de decimis dicit̉ ꝙhoc iſta remanſerūt in eccleſia. quia figurauerūt afaciendum ſemꝑ in eccleſia: pari ergo ratione illa ſacrificia antiqua debuerūt ꝑmanere. ſed non ꝑmanſerūt: ergnon dicebant̉ illa ſacrificia figuralia antiquitꝰ ſacramēta reſpectu illorum ſacrificioꝝ. ¶ Prete. ipſe xp̄c offerensfuit et oblatio eius veri ſacrificij ſicut dicit augꝰ. Multi-igna erant priſca ſacrificia ſanctorū. cumplicia variaqꝫ ſilta figuraret̉ tanꝙͣ verbis multis res vnahoc vnum ꝑ mudiceret̉. ergo reſpectu illiꝰ veri ſacrificij ⁊ ſummi qd̓ erat īxp̄o: fuerūt antiqua ſacrificia ſacramenta. ¶ Ad qd̓ dicēdum. ꝙ illa ſacrificia et ſigna fuerūt illiꝰ veri ſacrificij: etſigna fuerūt ſacrificioꝝ ſpiritualium que adhuc in nobisgerunt̉. Ꝙ em̄ ſunt ſigna ſacrificioꝝ ſpūalium que in nobis gerunt̉: patet ꝑ hoc quod dicit aug. in lib̓. de ciui. dei.vbi dr̄. cum ad illum ſurſum eſt cor nr̄m. eius altare eſt. etei cruentas victimas cedimus: qn̄ vſqꝫ ad ſanguinē ꝓ eiꝰveritate certamus. cū ſuauiſſimo adolemus incenſo: cumeius ꝯſpectu pio ſanctoqꝫ amore fragramꝰ. ex beneficioꝝeiꝰ folennitatibꝰ ⁊ diebꝰ ſtatutis ſacramꝰ memoriā ei ſacrificamus hoſtiaꝫ humilitatis ⁊ laudis in ara cordis feruido igne caritatis. Iſta ſunt ſacrificia ſpūalia. hec auteꝫ ſignantur ꝑ ſacrificia ſenſibilia. Unde ſubiūgit. ꝙ ab antiquis patribꝰ alia ſacrificia facta ſunt victimis pecorum.que nūc ppl̓s dei legit nō facit: non aliud intelligenduꝫ eſtniſi rebus illis eas res fuiſſe ſignatas que agunt̉ in nob̓ad hoc tm̄ vt adhereamus deo. ſacrificiū igitur viſibile īuiſibilis ſacrificij ſacramentū ſacrum ſignuꝫ eſt. Ꝙ auteꝫeſſent ſigna veri ſacrificij. patet ꝑ hoc ꝙ ipſo adueniente ⁊publicato: illa ceſſauerūt. Principaliter ergo ſigna erūtveri ſacrificij. ſecundario ſigna ſpiritualiū ſacrificiorumque debemus illi rependere. et tamen ꝓpter noſtram vtilitatem. Hec em̄ eſt mortificatio vera ih̓m in corꝑe noſtrocircumferre. vt vita eius in nobis manifeſtet̉. Principaliter aūt indicabant futurum eſſe ſacrificium. quod eſſet adexpiatōnem originalis peccati ⁊ alioꝝ peccatoꝝ. et ſic adxp̄m referebant̉. Secundario v̓o indicabāt ſacrificia ſpiritualia vt quibꝰ ſatiſfaceremus ei ad meritum vite eterne ꝯgruerent. Hec em̄ ſacrificia ſpūalia ſunt que requiritdeus. hoc enim indicauit ꝓpheta Micheas cuꝫ dixit. Indicabo tibi homo quid ſit bonum ⁊ quid requirat deꝰ a tefacere iudiciū et diligere miſericordiā ⁊ ſollicite ambulare cum dn̄o deo tuo. Et apl̓s. vlti. ad Heb̓. beneficientie ⁊ꝯmunionis nolite obliuiſci. talibꝰ enim hoſtijs ꝓmereturdeus vel placet̉ deus ẜm aug. Unde dicit aug. in li. de ci.dei. Hec ſunt ſacrificia q̄ requirit deus. ¶ Ad aliud quodobiectum eſt. dicendū eſt. ꝙ non eſt ſimile de thurificatōneet decimaꝝ oblatōne ex vna ꝑte: et de ſacrificioꝝ viſibiliūexhibitōne. decimaꝝ enim oblatio habet aliū vſum ꝙͣ remedium peccati originalis. dicitur eniꝫ. iij. Malach̓. Inferte omnē decimatōnem in horreum vt ſit cibus in domomea. Thurificatio auteꝫ ad hoc fuit vt cum hoc quod eſtmorale in ſe. vtpote quia fit in cultum dei: indicaret ſiml̓quod ſpūaliter eſt faciendum: quod etiam indicabat tēꝑelegis et adhuc etiam indicat. Unde ſimul ꝯuenit currereſignum cum ſuo ſignato. exercitatiuum em̄ eſt deuotōnisque eſt ſuum ſignatum. Non ſic autem eſt de ſacrificijs. ſacrificia enim ſenſibilia diſtraherent homineꝫ a ſacrificijsintelligibilibus. et ideo non conuenit tempore gratie quohomines debent eſſe ſpiritualibꝰ intenti intendere ſacrifificijs ſenſibilibus. De thure autem non ſic eſt. quod patꝫꝑ hoc quod dicit̉. viij. apoca. Aſcendit fumus incenſorume oratōnibus ſanctoꝝ de manu angeli coram dn̄o. ¶ Adaliud dicendum. ꝙ nihil ꝓhibet illa ſacrificia ad vnuꝫ verum ſacrificiū tendere ex ꝑte xp̄i: et ad multa ſacrificia exꝑte noſtra ſiue eccl̓ie. Et ideo dīc aug. ꝙ ſigna erāt reruꝫſpūalium ad xp̄m ⁊ ad eccl̓iam ꝑtinentiuꝫ. que tūc a paucis ſanctis intelligebant̉ ẜm tꝑis ꝯgruentiam.Articulus quartꝰUarto querit̉ a quo temꝑe ꝯueniebat incipereUidet̉ em̄ ꝙ ꝯueniebat incipere a temꝑe ade.ab illo em̄ tꝑe fuit morbus pct̄i: gͦ ab illo tempͥore ꝯueniebat eſſe remedium ꝯtra ip̄m morbū. Uirtꝰ aūtſacrificij ſicut dicit Gregorius. fuit in remedium: ergo cōueniebat eſſe a tempore ade. ¶ Preterea. dicit apoſtolusad Hebreo. ix. Sine ſanguinis effuſione non ſit remiſſiopeccatorū. et ideo ad deſignandū hoc: etiā primū teſtamē