Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

menta legis nature. 4QQd̓ aūt obijcit̉ de vnctiōe lapidisfacta a iacob: fuit cōputata int̓ ſacramēta ſignabātſacramēta gr̄e data in remediū homī. lꝫ eēt ſacramētumꝯſecratōis in altari vel in eccīa. Conſecratio .n. in altarivel eccīa alia rōne dicit̉ ſacramētū alia rōne baptiſmꝰ alia ſacramēta. de hoc aūt.. dicet̉. Ad illud qd̓ obijcit̉ de circūciſione. dd̓m eſt circūciſionem ꝯputauitint̓ illa. diſſil̓r .n. fuit de circūciſione de illis. Circūciſio .n. inſtituta fuit a dn̄o. alia v̓o erant inſpirata. lꝫ ergocircūciſio tꝑe legis nature eēt data: cōputabat̉ tn̄ int̓illa ſolū erant inſpirata: ſꝫ ꝯputauit eaꝫ int̓ ea pertinebant ad legeꝫ ſcriptā: accipiēs ex qd̓ dr̄. vij. Io. Moyſes dedit vobis circūciſione. dicebat a circūciſione leteꝫ ſcriptā inciꝑe. Pret̓ea. lꝫ circūciſio an̄ legē moyſipata fuerit tm̄ fuit p̄ꝑatiua ad legis ſuſceptōꝫ: ꝓpter qd̓ illis ꝯputat̉. vn̄ Hu. Sacr̄m circūciſiōis an̄ legis lationē datū ē: ip̄ꝫ q̄dā p̄ꝑatio ad ſuſcipiēdā lege factaeſt ⁊cͣ. vn̄ dico fuit data qͣi ſacr̄m legis nat̉e. currēte hoīes qͣi neophiti manuducēdi erāt māſuetudine qͣdāne grauitas eis eēt reſilitōis. Ad alid̓ v̓o qd̓ obijcit̉de baptiſmate diluuij. dd̓m ē illud ꝯputauit: quia ꝑtinebat ad facta hūana. ſacramēta aūt illa erant infactis hūanis. Cōiugiū v̓o erat de illis inſtituta eranttemꝑe innocētie: lꝫ poſtea cederet in remediū originalisꝯcupīe. vn̄ ꝯputauit int̓ illa poſtea erāt inſpirata īremediū. Qd̓ aūt de penitētia dici debeat dictū eſt. addi pōt. lꝫ dicat̉ inſtituta a mgr̄o tꝑe innocentie: inditaerat a natura poſt lapſuꝫ. Natura .n. rōalis dictabat? de ſuo pct̄o doleret deū offenderat. ſic autēfuit offert ſacrificia vel decimas vel oblatōeꝫ panisvini: vel fieret circūciſio. hec .n. magis ſunt elongata. Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ de ꝯꝑatōe ipſoꝝ ad ſacr̄a legisgratie. dd̓m eſt eſt ſil̓e de illis duobꝰ ſacram̄tis .ſ. baptiſmo eukariſtia de alijs duobꝰ ꝯfirmatōe vnction extrema. Iſta .n. duo nullū habuerūt p̄figurās tēꝑelegis nat̉e. nec etiā inſtituta tēꝑe legis ſcripte hec p̄firabāt. lꝫ aliqͣ eēt ibi ſignificare poſſent. aūt vio. qꝛ vnctio extrema p̄figurabat grām inuncti erimꝰvt reges in futuro. Illa v̓o ē ī ꝯfirmatōe ſignat grāmvncti ſumꝰ in pn̄ti ad robur ſpūſſancti: qͣi reges ſimusin pn̄ti. toto aūt tꝑe legis nature legis moſayce regularit̉. ſi dabat̉ gr̄a: dabat̉ ad om̄i modā ꝯfirmatōꝫ. deſcendebāt oēs ad limbū. ad hoc deſignādū nec erāt inſpirata ſigna tꝑe legis nature: nec inſtituta temꝑe legisſcripte. ꝯfirmatōis aut extreme vnctōis baptiſmi aut eukariſtie erāt inſpirata tꝑe legis nat̉e: in ſignū deletōnisoriginalis pct̄i: tūc fiebat. vnionis caritateꝫ cumdeo etiā tūc fiebat. tūc .n. nccͣiuꝫ fuit vt deleret̉ originale pct̄m qd̓ aīa ſeꝑata fuit a deo vniret̉ grām vtpoſſet ꝓficere ad meritū. Ad illud qd̓ obijcit̉ de oblatione p̄miciaꝝ. dd̓m ē ꝯp̄hendit̉ ſub oblatōe. Sacrificiū .n. dicebat̉ immolatio aīaliū. ſꝫ qͦcūqꝫ alio offerebat̉ de aīalibꝰ ſiue de alijs oblatio dicebat̉. Uel ẜꝫ qͦſdaꝫſub ſacrificio. qd̓ tn̄ videt̉ ex his v̓bis huḡ. Ad illudqd̓ q̄rebat̉ ꝯn̄t̉. dd̓m nūqͣ defuit dīna boītas qn ſufficient̓ qͣntū ī ſe fuerit ſubueīret hūane ſaluti. tn̄ ea plenitudine gr̄e in tꝑe gr̄e: cuiꝰ.. dicet̉. ex ꝑte aūt homīseēt defectꝰ oꝑās ad. .n. in ſtatu nature lapſe qͣnterat morbꝰ ſuus cogͦſceret: eo tantū gr̄e largitate minus acceptae̓t īmo forte ſuꝑfluā indicaret. ſibip̄i qͦdāmōdatꝰ vt ex errore ſuo de cecitate ꝯuinceret̉: ex maīfeſſomorbo de impotētia ſiue infirmitate vt his ꝯgnitis cōfugeret ad medicū. vn̄ hugo. In hoīe ab initio fuit igͦrātia ꝯcupīa. ſꝫ vt cogͦſceret morbū ſuū dimiſſus ē totꝰ ſibi: ne forte grām ſuꝑfluā indicaret ſi pͥmum infirmitatisſue defectū agnoſceret. Illa ſibi relicta errae̓ cepit averitate ignorātiā ꝯuicta eſt de cecitate. poſtmodūlegē data ꝯuincēda de infirmitate. poſt vtiqꝫ ꝯueniēterdata ē gr̄a illuīaret cecū ſaluaret infirmū. Nihilominꝰ dico nūqͣ defuit homī gr̄a purgaret̉: neqꝫ quo īgr̄a ꝯfirmaret̉. neqꝫ ne deficeret ſuſtētaret̉. neqꝫ a ve-nialibꝰ purgaret̉. Dico tn̄ in ſtatu illo decuit diſtincta ſacr̄a ad hos effectꝰ. legi .n. nat̉e maxīe ꝯgruit indiſtinctio ꝙͣtū ad ſacr̄a: ſic̄ ꝙͣtū ad p̄cepta. eo .n. dr̄ lex nat̉e ē diſtracta vl̓ diffinita legē ſuꝑadditā. vn̄ illi ꝓpriaſunt in alijs ſunt coīa .ſ. purgari ſacram̄to fidei. adximū ordinari generalibꝰ p̄ceptis .ſ. facias alijs qͦacunqꝫvis vt faciāt tibi ⁊cͣ. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de fide. dd̓mfides ē ſacr̄m eo ſacr̄m dicit̉ inſtitutū ad purga a culpa. qꝛ vt dicit hugo. Imago in ſpeculo eſt fides īcorde. que ꝗdeꝫ imago ducit ad viſionē in ſpecie. Ratiōeigit̉ ē imago ducit in ſpēꝫ dr̄ ſacr̄m. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. fides figurat ānihilatōꝫ culpe. dd̓m ē ex inſtitutōe aliqͣ. Si q̄rat̉ nūeri triū ſacr̄oꝝ aſſigͣt hug̓.dd̓m peccādo tripl̓r deordinauit ſe. reſpectu dei offerēdo ſe ſiue extollēdo ſupͣ deū: vt dic̄ anſelmꝰ. Reſpectucreature inferioris ſupponēdo ſe illi. vn̄ hugo. poſtꝙͣ a ſuꝑiore auertebat̉: ad inferiora ꝯuerſus precipitabat̉. illiſe ſubijciebat qd̓ bonū ſuū faciebat. Reſpectu ſui. qꝛ eo obediebat ſuo ſuꝑiori: nec qd̓ ē inferiꝰ ī homīe obeditſuo ſuꝑiori. In recōpenſatōꝫ igit̉ deordinatōis reſpectudei offerebāt̉ decime: ꝓfitebat̉ deū p̄ferendū. qꝛ ī oblation decimaꝝ ſnat̉ deo attribuēdū qd̓ ꝑfectiōis ē: homīqd̓ imꝑfectōis. In recōpenſatōꝫ deordinatōnis reſpectucreaturaꝝ inferioꝝ fiūt oblatōnes. vt ſic̄ vituꝑabilit̓creature inferiori ꝯcupīaꝫ ſe ſubiecit: vt laudabilit̓ perhūilitatē int̓ ip̄m deū mediū ꝯſtituat. In recōpenſatōꝫdeordīatōis in ſe fiebāt ſacrificia. vt ſic̄ īordīata ꝯcupīa erat rōnal̓ ſe ſuppoīt aīalitati: ita ī recōpēſatōꝫ deordinatōis illiꝰ ei qd̓ ē pure aīale ſe rōnabil̓r ſuppone̓t. Aliaē ſūpta ex ꝑte ſigficatōis vt dic̄ hugo. dic̄ .n. ſb̓ lege naturali data ſunt ſacr̄a. decīatōes. ſacrificia. oblatiōes.vt ī decīatōe ꝗdē pct̄oꝝ remiſſio. ī ſacrificijs carnis mortificatio. in oblatōe boni oꝑis exhibitio ſignaret̉.Membrum ſecūdumEcūdo q̄rit̉ ſummarie de eēntia ſinguloꝝ.Prīo at̄ q̄rit̉ ſummarie mrīonio. Scd̓o.de pnīa. Tercō. de ſacrificō. Quarto. oblatōne vini paīs. Quīto. de decimatiōe. Circa mrīoniū p̄t q̄ri. vtꝝ fuēit inſtitutū vt ſacr̄m tꝑeinnocētie. Scd̓o. cuiꝰ fuerit ſacr̄m. Tercio. vtꝝ tūc fuerit aliqͣ illegitimitas ī ꝑſoīs ꝯͣhēdis. Quarto. vtꝝ de lege nature fuerit vnꝰ vna ꝯtrahit cōiugiū.rticulus primꝰIrca primū ſic. videt̉ mrīoniū fuit inſtitutūvt ſacr̄m. In inſtitutōe .n. ꝯiugij ē factatio reſpectu alicꝰ ſignati vel ex ꝑte dn̄i vel exꝑte ade. E ꝑte .n. dn̄i dr̄ niſi fuerat adiutoriū ip̄i viro. qūo factū ſit adiutoriū .ſ. de coſta eius de formatafuit mulier. In his auteꝫ ſignificatio nulla expreſſe deſignatur. Similiter in verbis ipſius ade cum dicit̉. Hocnūc os ex oſſibus meis. nihil enī aliud videtur exprimere niſi factuꝫ ipſius ſicut ex ipſa littera ſequēti patet:dicit̉ hec vocabit̉ virago: quia de viro ſumpta ē. Ex verbis etiaꝫ ſequentibꝰ videt̉ niſi inſtitutio eius ad officiū. hoc dicit̉ adherebit vxori ſue erunt duo in carne vna. ſic ex neutra parte videt̉ inſtitutio ip̄ius matrimonij in ſacramentū. Preterea. inſtitui dicit̉ matrimoniū a deo in ſacramētuꝫ. ſꝫ qūo: cuꝫ verba illa ꝗbꝰ videtur intelligi ſacramētuꝫ: ſint verba ade ſicut exprimūin Gen̄. ex euangelio aūt videt̉ ſunt verba dn̄i. ſic̄ hēt̉xir. Math̓. vbi recitant̉ verba ꝓpoſita. Qui fecit ab initio maſculū feminā fecit eos. dixit. ꝓpt̓ dimittet hopatrē matrē ⁊cͣ. Et ſubiūgit̉. quod deus cōiūxit homonon ſeparet. ex quibus verbis colligit̉. fuerūt verba domini. Si aūt verba ade fuerūt ſicut exprimit̉ ī Gen̄. vn̄ ē dr̄ mrīoniū a deo inſtitutū. autem eēt v̓ba ade:etiā habet̉. vj. ad Ephe. vbi dicit̉ ī glo. In cuiꝰ rei figuraada erat forma futuri: de coſta ſua factā muliere vidiſſꝫ. dic̄ in Gen̄. nūc os de oſſibꝰ me. ca. de car. mea.