QueſtioIcto ſuꝑius de ſaramētis in genere: ꝯſequēt̉ dd̓m eſt īdrn̄tijs ſacram̄toꝝ. Et primo de ſacr̄istꝑe legis nature. Scd̓o. de ſacr̄is tēpōelegis moſayce. Tercio. de ſacr̄is tꝑe legis gratie. ¶ Circa v̓o ſacr̄a legis nature tꝑe qd̓ ẜm qͦſdāpurabat vſqꝫ ad moyſen: ⁊ hoc innuit aug. ꝯͣ donatiſtas.Primo querit̉ de numero ſacr̄oruꝫ. Scd̓o. ſummarie deeēntia ſinguloꝝ. Tercio. de ꝯgruitate. Quarto. qꝛ ſacr̄adicūt̉ eccīe a quo tꝑe cepit eccīa. vtꝝ a tꝑe adam vel a tēpore abel. Quinto. vtꝝ an̄ circūciſionē datū eēt aliqd̓ reuulis ꝑ qd̓ mūdarent̉ ab originali.Mlymbrū primūIrca primū ſic ꝓcedit̉. Dicit .n. Hu. ꝙ ſb̓lege naturali tria erāt ſacr̄a. decime. oblationes. ⁊ ſacrificia. Decime .n. in ꝓportōnibus. oblatōes in rebꝰ. ſacrificia ī aīalibꝰ.ẜm hͦ tm̄ erāt lria ſacr̄a tꝑe illo. ſꝫ videt̉ ex ip̄o textu gerꝙ plura ſint ſacr̄a. Cōſtat .n. ꝙ Iacob tulit lapidē ⁊ erexit in titulū ⁊ fun. o. deſuꝑ. Infuſio illa ſacr̄m fuit ſicutpſe deſignat. nec tn̄ fuit aliqd̓ predictoꝝ. ¶ Pret̓ea. cirtuciſio illo tꝑe data fuit: nec fuit aliqd̓ predictoꝝ. Et ꝙad pr̄es ꝑtinet pꝫ ꝑ illud qd̓ dicit̉. vij. Io. Nō eſt circūciſio ex moyſe ſꝫ ex patribꝰ. Io. etiā damaſ. dicit diluuiumeſſe ſacr̄m. ibi eniꝫ fuit prima rō baptiſmi. Et hoc videt̉uin ſepumuacciꝑe ex hͦ qd̓ dicit̉. j. pe. iij. vbi dicit̉. pauci .i. octo aīe inarcha ſalue facte ſūt ꝑ aquā. ꝙ ⁊ nos nūc ſil̓is forme ſaluos facit baptiſma. Ex quo accipit̉ ꝙ ablutio fuit in diluuio quoddā ſacr̄m cū typus eēt baptiſmatis. ¶ Pret̓.ꝯiugiū ſiue matrimoniū tūc inſtitutu fuit: ⁊ nō ꝯputaturinter p̄dicta ſacr̄a tꝑe legis nature. ¶ Pret̉. pnīa ratōneꝯtritōis eſt res ⁊ ſacr̄m qͦdāmodo. ⁊ ꝓut ē ſacr̄m nccͣiuꝫfuit ẜm om̄e tp̄s.gͦ tꝑe legis nature. plura gͦ erant ſacr̄a.¶ Iteꝫ baptiſmꝰhēbat ſuū ſignū tꝑe legis nature: n̄ vnūſꝫ plura vt dicit̉. Sil̓r eukariſtia habuit ſignū tꝑe legisnature. pari gͦ rōne alia debuerūt hr̄e ſua ſigna q̄ ſacͣmēta dicerent̉. ſicut .n. dicit hugo. Illa ſuꝑioris tꝑis ſacr̄aſiue ſub naturali lege ſiue ſub ſcripta: ſigna fuerunt ⁊ figure eoꝝ que nūc ſub gr̄a exhibita ſunt ſacr̄oꝝ. Confirmatio gͦ ⁊ extrema vnctio ſua ſigna ꝯgruit hr̄e tꝑe legisnature. ¶ Iteꝫ ordo fuit tꝑe legis nature. pꝫ ex ſacerdotio Melchiſedech ſicut habet̉. xiiij. gen̄. ordo aūt ē ſacramentū. gͦ plura erāt ſacr̄a tꝑe legis nature. ¶ Pret̓. tēꝑelegis nature quedā erant ſigna an̄cedētia que ſignabantbaptiſmū tꝑe gratie datū ſacr̄m. ⁊ ſil̓r ſacr̄m altaris. qͣrenō habuerūt alia ſacr̄a ſigna ſua: ſꝫ quedā remāſerūt ī ꝓprijs ratōibꝰ ſicut ꝯiugiū ⁊ pnīa. ¶ Itē quare oblatio p̄miciaꝝ non aſſignabat̉ ſacr̄m ſicut decimatio. iiij. Gen̄.Abel qͦꝫ de primogenitis gregis ⁊ adipibꝰ obtulit. ¶ Itēin nullo ſtatu defuit diuina gratia ꝙͣtū ad nccͣia ad ſaluteꝫ. ſed ad ſalutē nō ſufficit ablutio culpe ꝑ gr̄am fidei: ſꝫoportet ꝙ gratia collata ꝯfirmet̉ vt ſit finalis. gͦ n̄ ſuffic̄generalit̓ ſacr̄m quo tollit̉ peccatū. ſꝫ requirit̉ ꝯfirmatioqua gr̄a ſtabiliat̉. ¶ Iteꝫ vt dicit Bern̄. Uia in patriaꝫeſt longa ⁊ laborioſa. ꝓpter qd̓ nccͣiuꝫ ē viatori viaticuꝫne deficiat: ⁊ ita aliqd̓ ſacr̄ꝫ rn̄dēs ſacram̄to eukariſtie.¶ Iteꝫ. vij. eccͣs. Nō eſt hō iuſtus in terra qui faciat bonū ⁊ nō peccet. ꝓpter qd̓ nccͣiuꝫ eſt homī ſacr̄m tollēs venialia a quibꝰ nō pōt cauere hūana fragilitas. ⁊ maximein fine poſtꝙͣ nō relinquet̉ locus tollendi culpā. ⁊ ita aliqd̓ ſacr̄m rn̄dens extreme vnctōni. igit̉ in lege nature neceſſaria erāt tria ſacram̄ta tribꝰ iā dictis rn̄dētia. ¶ Itēvt dicit greg. ꝑuuli curabant̉ in fide parentū ab originali. gͦ deberet fides cōnumerari. Sed ſi diceret̉ ꝙ fides nōeſt ſacr̄m. Contͣ. fides efficit deletōꝫ culpe ⁊ figurat illd̓.igit̉ eſt ſimpl̓r ſacr̄m. ꝓbatio medie. ij. coꝝ. x. In captiui28tatē redigentes omēꝫ intellectū in obſequiū xp̄i. In fidegͦ eſt quedā ānihilatio ip̄ius credētis q̄ eſt figura ⁊ repn̄tatio ānihilatōis culpe. ¶ Ad hoc dd̓m eſt. ꝙ plura erātSecūdaſacr̄a tꝑe legis nature ꝙͣ illa tria q̄ enumerat hugo. Rōvo numeri illoꝝ pōt attendi: tuꝫ ex comꝑatōe ſacroꝝ tꝑelegis gr̄e: tuꝫ ẜm modū differentē ſignādi ea. Signa aūtancedētia baptiſma ⁊ eukariſtiā eratꝓpria tꝑe legis nature. ſꝫ differēt̉ ea ſignificabāt. baptiſina .n. diluuij ⁊ decimatio ⁊ ẜm quoſdā circūciſio tanꝙͣ ſigna vel figure adbaptiſma referebāt̉. ſacrificiū ⁊ oblatio panis ⁊ vini adſacramentū altaris. Quia v̓o omīa ſacr̄a quandā virtutem receperūt a paſſione xp̄i. ideo p̄ceſſerūt figure ipſiusxp̄i paſſi q̄ erant due. ſacrificiū ſcꝫ qͦ abel immolatꝰ fuit:⁊ illud quo abrahaꝫ yſaac obtulit in holocauſtū: ⁊ ꝓ eoaries eſt immolatꝰ. Quia v̓o ſunt ſacr̄a eccīe: ideo figuraꝯſecratōis eccīe in effuſione olei qd̓ effudit iacob ſuꝑ lapidē quē erexerat in titulū deſignat̉. ⁊ in edificatiōe altaris qd̓ ⁊ ipſe iacob edificauit ⁊ abrahā edificauit ⁊ ipſeyſaac. a quolibet .n. illoꝝ edificatū ē altare ⁊ inuocatuꝫ ēnomē dn̄i ⁊ extēdebat̉ tabernaculū. Differēs aūt ratō ſignandi ipſuꝫ baptiſma ſiue reꝫ baptiſmatis fuit in diluuio ⁊ in decimatōe ⁊ in circūciſione. Cū .n. baptiſma ſitad deletionē originalis peccati: ꝑ qd̓ originale peccatuꝫgenus hūanū ſubtractū fuit deo qd̓ ad denariū ꝑtinebatnumeꝝ. vnde ꝑ dragmā decimā ꝑditam deſignat̉. ſic̄ hēt̉xv. luc̄. rōne materie ī qua fit deletio. figura fuit diluuiū.Rōne v̓o eius ad qd̓ fit reſtitutio ꝑ xp̄m paſſuꝫ ꝗ ꝑ decimā ꝑteꝫ ephi deſignat̉. vj. leuit̉. fuit decimatio ſacr̄m. habebat̉ aūt circūciſio que erat in maſculis ad deſignāduꝫdeletōꝫ originalis pct̄i ſiue originalis ꝯcupīe diminutōꝫ.q̄ ꝑ virū traducta ē in poſteritatē. ⁊ ideo ex illa ꝑte additū eſt remediū: ſic̄ additio fuit in cā morbi. Ex ꝑte autēdeletōis originalis pct̄i tria erāt ſigna tꝑe legis natue̓ relata ad baptiſmū ꝙ totū hͦ facit ⁊ ampliꝰ. Sil̓r differēserat modus ſignādi ſacr̄m altaris. Nā rōne eiꝰ ꝙ offert̉in ꝯmemoratōeꝫ īmolatōis xp̄i: fuit ſacrificiū ſignū ſiueholocauſtū qūo abel obtulit ⁊ noe etiā obtulit holocauſtū ſuꝑ altare. Rōne v̓o ſpēi ſub qͣ offert̉: fuit ſacr̄m oblatio panis ⁊ vini ab ipſo Melchiſedech ſacerdote. Xp̄usv̓o paſſus dupl̓r ē figuratꝰ. ī abel īmolato ꝗ innocēs eratab ip̄o caym: ꝗ tenebat typū xp̄i innocētis īmolati a iudeis nocētibꝰ. figurabat̉ ⁊ ī ariēte īmolato ꝑ yſaac: qꝛ cūfiliꝰ dei oblatꝰ eēt ī holocauſtū: ẜm hūanitate quā aſſumpſit de maſſa peccatrice īmolatꝰ ē. ẜm illd̓. viij. ro. Deꝰ filiū ſuū mittēs in ſil̓itudinē carnis peccati: de pct̄o dānauit pct̄m in carne. hͦ aūt figurabat aries herēs cornibusint̓ vepres. Ex his maīfeſtū eē pōt qͦt fuerūt ſacr̄a ⁊ qͣ ratōne tꝑe legis nature. vt ſic ꝑ drn̄tiā ſignoꝝ ducant̉ fideles ad intelligēdā veritatē ſignati. ¶ Ad obiecta autē ſicligit p̄ter ordīeꝫpōt rn̄deri. ꝙ dic̄ hugo tria eē ſacr̄a: intellpnīaꝫ ⁊ ꝯiugiū. De ordine aūt dd̓m. ꝙ ordo in tꝑe illo n̄ꝓprie dicit̉ ſacr̄m. lꝫ .n. fuerit q̄daꝫ ptās a deo ordīata adofferendū aliꝗd in ſignificatōꝫ. vt ad offerendū illud qd̓erat in figura eukariſtie: nō tn̄ fuit diſtincta a ptāte terrena. vn̄ Gen̄. xiiij. Melchiſedech rex ſalem. dicit glo. iōaiūt hebrei omēs pͥmogenitos a noe vſqꝫ ad aaron pōtifices fuiſſe. Et. xxv. gen. ibi. vende mihi pͥmogenita. glo.Iſidori. primogenitura veſtis erat ſacerdotalis qͣ indutimaiores natu cū bn̄dictōe patris victimas deo velut pōtifices offerebāt. Ideꝫ gen̄. xxvij. Ueſtibꝰ eſau valde bonis dicit glo. planiꝰ. Ordo aūt ꝓut ꝓprie ſumit̉ attēdit̉ īꝯſecratōe ꝑſone: qͣ diſtinguit̉ ⁊ ſegregat̉ in ſortē dei. vndeveritas ordinis n̄ eſt ex diſpoſitōne oblatiōis: ſꝫ ex ptātꝯſecratōis. ¶ De pnīa dd̓m. ꝙ non aſſignat̉ tūc ſacr̄m. lꝫenī natura tūictaret ꝙ homo deberet penitere de peccatis: nō tn̄ fuit inſtitutuꝫ aliꝗd exercendū tunc ad ſignificatiōꝫ remiſſionis ꝙͣtū ad ſacramētū pnīe. ꝓpter qd̓ nōꝓprie ⁊ plene fuit ſacrUnde nec ordo nec pnīaẜm ꝙ tūc exerceenū eē ſacramentū. ſꝫ inquadaꝫ ine currebāt ẜm ꝙ decuit illaꝫ legem. Aliter v̓o ſenſerunt qͥlam dicētes. ꝙ coniugiū ⁊penitentiaordo inrationibꝰ fuerūt. ⁊ ꝙ q̄dam ſuꝑaddigratie. ⁊ quia in ſeipſis erant ⁊ nob alioꝝ figuris: nō nuierāt̉ int̓ ſacra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten