Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioẜm hūc modū dꝫ ītelligi v̓bū. dictū auḡ. vt vult Hu. vn̄ſic̄ aliꝗ diſtincte hn̄t fidē oīm articuloꝝ. aliꝗ īplicitecredētes qd̓ credit eccīa rōne maioꝝ mēbroꝝ elegātiorū ſic tūc.Nembrum ſextuEinde q̄rit̉ de duratōe ſacr̄oꝝ. Circa qd̓rūt̉ duo. Prīo. v. duratio eoꝝ tm̄ debuitvſqꝫ ad xp̄m: vel paſſiōꝫ xp̄i. Scd̓o. v. duratio eoꝝ ſit tm̄ vſqꝫ ad finē mūdi: an vlteriꝰ extēdat̉.Articulus primꝰDp̄mū ſic. videt̉ tm̄ vſqꝫ ad xp̄ꝫ vl̓ paſſiōꝫxp̄i dēat extēdi duratō ſacroꝝ. dr̄. j. Io. gr̄a v̓itas ih̓m xp̄m facta ē. ſꝫ pn̄te v̓itate ſūtnccͣia ea ſūt modū vmbre vl̓ ductiue ad v̓itatē. adueniēte xp̄o vel paſſiōe xp̄i: ceſſae̓ debeāt ſacr̄a: ſūt ductiua ſigͣ ad v̓itatē. Itē gr̄a res ē ſacr̄i: re at̄ adueniēteceſſae̓ ꝯgruit figuras. ſacra at̄ figure ſūt. gr̄a adueīente ceſſare debuer̄t. Sꝫ adueīente xp̄o vel paſſiōe xp̄i aduenit pleītudo gr̄e. ceſſare debuer̄t ſacr̄a. Itē gr̄a ē ſubſacr̄o tāꝙͣ ſb̓ qͦdā velamīe. dr̄ at̄. ij. coꝝ. iij. at̄ ꝯuerſusfueris ad deū aufert̉ velamē. adueniēte xp̄o ceſſae̓ oꝑtuit ſacr̄a. Itē ſacr̄a ꝯfert̉ gr̄a: minꝰ oꝑat̉ ibi xp̄cꝙͣ ſi ſeip̄m ꝯferret. ip̄o exn̄te nccͣiuꝫ fuit ip̄ꝫ ſacraoꝑari: ſꝫ ſolū ſe ip̄m. pꝰ aduētū eiꝰ ceſſae̓ d̓buer̄t ſacr̄a. Itē ſacr̄a erāt tꝑe legis nat̉e erāt tꝑe legis moſayce tēdebāt ad paſſiōꝫ xp̄i .ſ. legalia. ex illa rōe adueniēte paſſiōe xp̄i ſūt euacuata. pari rōne ip̄a ſacr̄a legisnat̉e. at euacuata ſint legalia. ptꝫ qd̓ dr̄ Nee. ij.ad ſaphan. glo. ꝑuener̄t vſqꝫ ad tp̄ꝰ dn̄ice paſſiōis quālegalia ſacrificia ſūt finita. Ip̄a at̄ paſſiōe exn̄te habebat̉ effectꝰ ip̄iꝰ paſſiōis. nccͣiū fuit ſacr̄a noue legis. vt ꝗbꝰ mediātibꝰ ille effectꝰ elicēt̉ pꝰ paſſiōꝫ. fuitnccͣia ſacr̄oꝝ aliqͦꝝ īſtitutō. Itē on̄dr̄ ſil̓e ꝓphetijs.tp̄s .n. ꝓphetie tūc ceſſauit ꝯꝑabat̉ lucerne aduenientevera luce. a ſil̓i tp̄s ſacr̄oꝝ ceſſare debuit adueniēte ilload qd̓ ordināt̉ oīa ſacr̄a. Cōtͣ. ſic̄ nccͣia fuer̄t ſigͣ ſacͣ īdicātia v̓itatē futurā: ita ncc̄iā ſūt ſigͣ ſacͣ īdicātia v̓itatēgr̄e datā. ceſſare debeāt oīno ſacr̄a. Qd̓ vidr̄ ſil̓eī alijs. ſic̄ .n. ſūt ſigͣ ꝓnoſtica īdicāt futuꝝ: ita ſūt remēoratiua īdicāt pn̄s. Itē Hu. Oīa ſacr̄a ſiue ſub nat̉alilege ſiue ſub ſcpͥta .ſ. moyſi: ſigͣ fuer̄t q̄dā figure eoꝝ ſacr̄oꝝ nūc exhibita ſūt ſb̓ gr̄a. ſacr̄a nūc exn̄tia veritasſūt illoꝝ. ſꝫ v̓itatē mane̓ oꝑtꝫ. g oꝑtet hec ſacr̄a manere. Itē aug. vij. de ci. dei. Tab̓naculū ꝗcꝗd alid̓ ad eamẜuitutē ꝑtiet deo debet̉: ea ſigͥficauer̄t p̄nūciauerūtꝓpt̓ et̓nā vitā fideliū ī xp̄o credimꝰ īpleta: īpleri cernimus: īplēda ꝯfidimꝰ. Intētō at̄ ſacroꝝ ē tm̄ ad ea īpleta ſūt tꝑe xp̄i: ſꝫ ꝯfidimꝰ adhuc īpleri vſqꝫ ad finē ſeculi vel ī vita futura. lꝫ ceſſauer̄t ſacr̄a veteris legis: nihilominꝰ mane̓ ꝯueīt ſacr̄a noue legis indicāt īpletaad huc īplēda. Itē augͥ. ꝯͣ donatiſtas. Eccīa vteꝝ ſuū vteros ācillaꝝ generat ex eiſdē ſacr̄is tāꝙͣ ex viri ſuiſemīe. ſacr̄a ſint qͣi mediū ad generatōꝫ ſpūaleꝫ:oꝑtuit illa ceſſae̓. Itē veꝝ ſacrificiū ē opꝰ qd̓ agit̉ vtſct̄a ſocietate inhereamꝰ deo. relatū .ſ. ad iſtū finē boniveracit̉ boni poſſimꝰ. ſꝫ ſacrificiū ē ſacr̄m. ſacrificiū at̄hmōi ſꝑ ē nccͣiuꝫ vſqꝫ ad finē ſeculi. ſacr̄m vſqꝫ ad finēſeculi ē nccͣiuꝫ.. oꝑtuit ceſſare ſacr̄m ī aduētu xp̄i vel īAd qd̓ dd̓m. oꝑtuit ſacr̄m vl̓r ceſſareip̄a paſſiōe.adueniēte xp̄o vl̓ paſſiōe eiꝰ ſine reſurrectōe: ſꝫ illa erātordīata ad illd̓ tāꝙͣ ad finē. nec deſigͣbāt aliꝗd alid̓ vlteriꝰ faciēdū. Uel ſi deſigͣbāt aliqͣ: ſucceſſer̄t loco illoꝝ magis ꝯpleta. qd̓ dr̄ ꝓpt̓ circūciſiōꝫ hmōi ſigͥficauer̄t aliꝗd adhuc faciēdū. tn̄ ꝓpt̓ nobiliora ſucceſſerūt euacuata ſūt. Ad obiectū at̄ pͥmo dd̓m ē. fuit v̓itas ꝯpletaq̄dā ī xp̄o vel ī paſſiōe xp̄i nihilomīꝰ ē alia v̓itas adhucīplēda. Illa ſacr̄a legalia finē hūer̄t prīcipalē ī paſſion xp̄i vel ī ſacr̄is noue legis adueniēte illa v̓itate ꝯueniebat ceſſae̓. ſꝫ ꝓpt̓ oīa ſacr̄a vel p̄teritū reſpiciebanvel pn̄s vel et̄ futuꝝ. talia at̄ ſūt ſacr̄a noue legis. AdPrimaſcd̓m dd̓m. ſūt q̄dā ſacr̄a ex v̓tute: ſi digne ſuſcipiāt̉dat̉ gr̄a: talia dicūt̉ ꝯcomitari gr̄aꝫ. hec n̄ceſſant adueniēte plena gr̄a. Sūt at̄ alia ex qͦꝝ v̓tute dabat̉ gr̄a: ſꝫtm̄ inductīa erāt ad grāꝫ ī futuro. talia ꝯgruebat ceſſare adueniēte gr̄a ad quā ducebāt. hmōi aūt erāt p̄ceſſerat ī lege veteri q̄dā et̄ ī lege nat̉e. Ad terciū dd̓ꝫ. illa ſacr̄a ſolū hēbāt ratōꝫ velamīs ip̄aꝫ v̓itatē. veniente v̓itate data xp̄m: ceſſare ꝯueīebat. ſic at̄ ē illis ſimul hēbāt ratōeꝫ velamīs v̓itatē. Illd̓ qd̓ dr̄. ꝯuerſus fueris ad xp̄m auferet̉ velamē. intelligit̉ dill̓ tm̄ hēbāt rōeꝫ velamīs. Ad qͣrtū dd̓ꝫ. lꝫ ſacr̄adet̉ gr̄a nihilomīꝰ poſſit deꝰ et̄ ſine ill̓ dae: tn̄ ncc̄ia ſūtſacr̄a. qꝛ illa fit q̄dā diſpoſitō ad gr̄e ſuſceptōꝫ. Ex hūiliat̉: diſpoīt̉ ad donū gr̄e qd̓ deſcēdat a pr̄e lumi ſuꝑ illos huiliāt̉. Magna .n. ē hūilitatis deuotio ī ſubijcit ſe ſacr̄is. Et ē ſil̓e. lꝫ deꝰ poſſit p̄ſtare ſanitatē corꝑalē ſine mīſterio creat̉e: nihilomīꝰ tn̄ herbislapidibꝰ hmōi dat̉ v̓tꝰ medicīal̓ ad curatōꝫ infirmoꝝ:vt hūiliet ſe oīno deo. Ad ꝗntū dd̓m. paſſio ſil̓rſe hꝫ ad ſacr̄a p̄cedētia ſubſeq̄ntia. ad p̄cedētia .n. ſe kꝫſic̄ implēs ea terminās: on̄dēdo v̓itatē. ad ſubſequētiav̓o ſe hꝫ vt ex v̓tute ſua eis tribuat efficaciā. lꝫ hēant qͣn efficaciā a paſſiōe: alit̓ tn̄ oꝑat̉ ip̄a paſſio mediātibusſacr̄is ſcip̄aꝫ. ex ē ncc̄ia ſunt ſacr̄a. Ad vltim̄v̓o dd̓m. lꝫ ꝓphetie veteris teſta. ceſſauer̄t ad xp̄mtēdebāt: nihilomīꝰ qꝛ adhuc reſtat futuꝝ de ſtatuoīno euacuāt̉. ſic̄ fuer̄t reuelatōes facte b. Ioh̓i. ſic ceſſauerūt ꝓphetie intēdebāt xp̄ꝫ: ſic ceſſauer̄t ſacr̄a xp̄ꝫhūerūt fine. Sacr̄a .n. ad legē ꝑtinebāt: finis aūt legisxp̄s ad iuſticiā om̄i credēti. x. ad Ro.Articulus ſecūdusEinde q̄rit̉. v. duratio eoꝝ ſit tm̄ vſqꝫ ad ſinēmūdi: an et̄ vlteriꝰ extēdat̉. autē ſint tm̄vſqꝫ ad finē mūdi: ſꝫ et̄ ꝑmaneāt vlteriꝰ: videt̉ qd̓ dic̄ augꝰ. ꝯͣ fauſtū. Verba ſacr̄is trāſire actiōes:ſꝫ v̓tutē iugit̉ mane̓ donū ſpūale. iſſā inſinuat̉ et̄. ſꝫ ſacr̄a mane̓ dicūt̉ rōne v̓tutis. v̓tꝰ ſit et̓na do eternū: erūt ſacr̄a et̓na. Pret̉. ſacra ſunt ſigna ſacͣ.ſꝫ nec ratōe ſanctitatis nec rōne ſignificatōnis videt̉ eſſeceſſatio. Sanctitas .n. tollit̉ ſanctitateꝫ. cum eritcompleta ſanctitas que in ſacramtis eſt: tollet̉ nec ratione ſignatōis ceſſabūt. Signa .n. ſunt ad diſcernendū.diſcretio aūt tunc erit ſicut nūc. multomaior inter fideles infideles. rōne ſignatōis oꝑtꝫ ceſſare. Preterea. recipit caractere baptiſmi: ſacr̄m baptiſmi ſuſcipere dicit̉. rōne caracteris dicit̉ in eo manere ſacramē. eodē dicet̉ de ſacr̄o ꝯfirmatōis de ſacr̄o ordinis.ſꝫ caracteres hmōi vident̉ tolli. ſacr̄a rōne horuꝫ vident̉ ꝑmanere. Quod etiā videt̉ ſil̓e de martiribꝰ inreſurrectiōe inſigne deferent ſue paſſionis ſic̄ dic̄ augꝰ.eſt aūt in ſignū dignitatis cuiuſdā. Eodeꝫ videt̉habētes caracteres vel caracterē ſacr̄oꝝ repn̄tare debeatin ipſa reſurrectōe vel ad gl̓aꝫ vel ad penā. Sacr̄a rōecaracteꝝ eternal̓r ꝑmanebūt. Pret̉. ſacrificiū ſacr̄m dr̄ manēte ſacrificō manebit ſacr̄m. ſꝫ ſacrificiū oblatūſacerdotē magnū manebit pꝰ finē mūdi: ſacr̄m. aſacrificiū hmoi maneat: hēt̉ qd̓ dic̄ auḡ. x. de ci. dei.Profecto efficit̉ vt toͣ ip̄a redēpta ciuitas. ē ꝯgregatioſocietaſqꝫ ſct̄oꝝ: vl̓ ſacrificiū offerat̉ deo ſacerdote magnū. ꝗ̄ ſeip̄m obtulit ī paſſiōe nobis. Itē ſacr̄a ad ſacerdotē referūt̉ vt quē dāt̉: variato qͦdamō ſac̄dotio:variebāt̉ qͦdāmō ſacr̄a. Reſtat ſac̄dos nr̄ et̓nꝰ ſit eiꝰ ſac̄ dotiū et̓nū: erūt ſacr̄a et̓na. Cōtͣ. ſic̄ dic̄ augͥſacr̄a ſūt qͣi q̄dā v̓ba viſibilia ſacroſct̄a ꝗdē: veꝝ tn̄ mutabilia tꝑalia. ſꝫ v̓ba tͣnſeūt: ip̄a ſacr̄a ſūt qͣi v̓ba viſibilia. Itē ſacr̄a ſūt q̄dā alligam̄ta ꝗbꝰ vulnera alligāt̉.nll̓o exn̄te vulne̓: nullū erit ſacr̄ꝫ. ſꝫ ab electis ī finedi tollūt̉ vulnera qn̄ dabit̉ ꝑfecta ſanitas. tūc ceſſabūtſacramēta tanꝙͣ non vlterius vtilia. autē ſacramentaſunt alligamēta quibꝰ deus ſuos alligat vulneratos. pꝫ