in tribꝰ ꝯſiſtit ſic̄ dicit Hugo in fide. ſacram̄tis. ⁊ oꝑbꝰbonis. ſꝫ oꝑa bona ſunt ad v̓tutes ꝑtinētia. gͦ diuidit̉ gr̄ain ſacr̄is a gr̄a in v̓tutibꝰ ſiue virtꝰ a v̓tute. ſꝫ v̓tutes ſpāles ad oꝑa referūt̉. n̄ gͦ ſacr̄a ſpēal̓r reſpiciūt aliquā d̓tutē. ¶ Cōtͣ. dicit hugo. Sacr̄a fidei intelligūt̉ q̄ cū fide ꝑcipiēda ſunt ⁊ ad ſctificatōꝫ fideliū p̄ꝑata. ⁊ h̓ ꝓbat ꝑ qn̄da ꝯꝑatōꝫ ad ſacr̄a militaria in ꝗbꝰ milites in ſua ꝯditōeſuo dn̄o ad fidē ꝯẜuādā obligāt̉. gͦ ſacr̄a vl̓r fideꝫ reſpiciunt. ¶ Hoc et̄ videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dicit auḡ. ꝯͣ fauſtū dicēs. Sic̄religioſa ſacr̄a hebrei celebrauer̄t: ita ſacrilega irritamēta pagani. Qm̄ q̄ immolāt gētes vt apl̓s dic̄: demonijs īmolāt ⁊ n̄ deo. Cū gͦ religio ſit ī fide: ſacr̄a vl̓r reſpiciūtfidē. ¶ Itē vidr̄ ꝙ oīa referūt̉ ad caritatē. ꝑ hͦ ꝙ dic̄ auḡ.x. de ci. dei. Quecūqꝫ in mīſterio tabernaculi ſiue tēpli legūt̉: diuinitꝰ eē p̄cepta ad dilectōꝫ dei ⁊ ꝓximi referunt̉.Hoc idē videt̉ ꝑ hͦ qd̓ dr̄. iij. gal̓. An ex oꝑiibꝰ legis ſpūmaccepiſtis. vbi dr̄. ꝙ oē ſacr̄m cū intelligit̉: vel ad ꝯtēplatione d̓itatis vel ad bonos mores refert̉. hec at̄ ad dilectionē dei ⁊ ꝓximi referūt̉. gͦ oē ſacr̄m refert̉ ad caritatēdilectio dei ⁊ ꝓximi. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ reſpectꝰ ſacrar̉̄ad v̓tutē pōt intelligi material̓r. vel ſic̄ ſignuꝫ ad ſignificatū. ⁊ ẜm hūc modū n̄ dr̄ ſacr̄m eē alicꝰ v̓tutis ſꝫ gr̄e. nōin rōne v̓tutis: lꝫ cū gr̄a ꝯferant̉ v̓tutes. Si v̓o fiat reſpectus ſacr̄i ẜm ꝙ ē in p̄cepto vel ſacrificij ꝓut oē ſacrificiūreſpicit xp̄m ⁊ eccīaꝫ: ome ſacr̄m refert̉ ad caritatē tanꝙͣad finē. Si v̓o fiat reſpectꝰ ſacr̄i inqͣtū ē ſacr̄m .i. inqͣtuꝫhꝫ v̓tutē ſanctificādi. ſacr̄m aūt dr̄ ꝓut ad reꝑatōꝫ refertur: ẜm hͦ dicūt̉ oīa ſacr̄a ad fidē referri. vt ī fide recipiātur ab adultis ⁊ ab eis tractēt̉. vn̄ dic̄ hugo. Infideles q̄daꝫ ſacr̄a hr̄e ſe dicūt. ꝙͣuis n̄ ſacra ſint: nec ſacre rei ſigͣ:ſꝫ execratōes potiꝰ vbi n̄ ſacrāt̉ hoīes ſꝫ polluūt̉. Ad hoꝝdrn̄tiā ſacr̄a fidei dicta intelligi pn̄t q̄ a fidelibꝰ tractāt̉⁊ cū fide ad ſanctificatōꝫ recipiūt̉. ¶ Per hͦ p̄t rn̄deri adſupͣ obiecta. Prime .n. rōnes referūt̉ ad ſacr̄a ꝓut ſignadicūt̉. alie v̓o rōnes vbi fit ẜmo de caritate referūt̉ ad ſacram̄ta ꝓut ſunt in p̄cepto vel ꝓut ordināt̉ ad coīoꝫ xp̄i⁊ eccīe. vltima d̓o rō refert̉ ad ſacr̄a inqͣtū ſacra ſunt. nōtm̄ ꝑ ſigͥficatōꝫ: ſꝫ ꝑ efficaciā. ⁊ hͦ mō ncc̄ia ē fides. Fidesaūt accipit̉ tum ꝓ informi tum ꝓformata.Articulus ſecūdusEquit̉ quere a qͣ v̓tute hn̄t virtutē .ſ. ſanctificandi. ⁊ vt ex dictis pꝫ a fide. Prīo igit̉ q̄rit̉.fidei. Tercio. de fide antiqͦꝝ quā hēbāt v̓tutē ſacr̄a eoꝝ.qͣre magis a fide ꝙͣ ab alia. Scd̓o. a qͦ articl̓oCirca primū queri .§. j.tur. quare magis ſacr̄a dicūt̉ hr̄e virtutē a fide ꝙͣ ab aliavirtute. qꝛ videt̉ ꝙ v̓tuteꝫ hr̄e debeāt a caritate q̄ eſt finis⁊ ꝑfectio in his q̄ ad meritū ſpectāt .j. thim̄. j. Finis p̄cepti caritas. ¶ Itē qͣre ſacr̄a virtutē hn̄t a fide ſiue efficaciā: v̓tutes ſiue oꝑa virtutū a caritate. ¶ Itē qͣre neut̉ dicunt̉ hr̄e virtutē ſiue efficaciā a ſpe. ¶ Rn̄ſio. ꝙ fides eoꝙ captiuat ip̄m credentē ⁊ hūiliat īmo ānihilat ſūme invirtutibꝰ impetrat. vn̄ oꝑatio miraculoꝝ debet̉ fid̓i. Un̄ix. Math̓. Oīa ſunt poſſibilia credēti. Glo. q̄ ī noīe ih̓upoſtulāt̉. Pret̓ea. ſacr̄a ſunt medicine ſpūales ⁊ reꝑatiua defectuū. vn̄ illis ꝯuenit rō initiandi bonū vn̄ ſunt initiatiua meriti ſiue efficacie merēdi. ꝓpt̓ qd̓ oꝑtꝫ ꝙ habeant virtutē a fide q̄ ē initiū vite ſpūalis ⁊ fundamtuꝫ boni. ij. abac̄. Iuſtus ex ſua fide viuit. Et. xj. heb̓. Fides eſtſub̓a. Glo. i. fundam̄tū oīm bonoꝝ. Alia ē rō. Sacramētū ꝯcernit duo. vnū miſticū: ⁊ aliud gratuitū. vn̄ ſignat⁊ efficit: rōne qͣ importat qd̓ ē miſticū. ꝑficit intellectū qͦdāmō: rōne qͣ gͣtuitū ip̄m affectū: qꝛ tollendo culpam. vn̄oꝑtꝫ ꝙ virtutē hēat a v̓tute q̄ ꝑficit intellectū ⁊ affectuꝫ.hoc eſt fides qͣ aīa adheret pͥme veritati ꝓpt̓ ſe. he rōnesſunt qͣi nccītatis. Alia ē rō ꝯgruētie. ⁊ eſt talis. Ꝙ ſolafides in virtutibꝰ ſacr̄m ē. fides .n. eſt ſacr̄m ꝯtēplatōis īre. vn̄ hugo. Fides ſacr̄m ē future ꝯtemplatōis: ⁊ ip̄a cōtemplatio res ⁊ virtus ſacram̄ti. Et poſt hugo ex hͦ ꝯclu-dit. ꝙ fides eſt principiū reſtauratōnis boni. ex quo hēt̉ratio queſtionis ꝓpoſite. dicēs ſic. Si gͦ ſummū bonū homīs ꝯtēplatio creatoris ſui merito credit̉: nō incōueniēt̉fides ꝑ quā abſentē qͦdāmō vide̓ incipit: initiū boni ⁊ pͥncipiū reſtauratōnis eius memorat̉. hec hugo. Reſtauratio aūt fit ꝑ ſacr̄a ⁊ inchoatio boni. Ex quo pꝫ qd̓ dictuꝫeſt. ſꝫ alia eſt virtus ⁊ efficacia caritatis. Rōne .n. qͣ hꝫ ꝓprie bonū ſummū finē ⁊ obiectū ordinat oꝑa virtutuꝫ infinē ſuū ⁊ ſic illa ꝑficit. Rōne igit̉ qͣ fides ē principiū: ſacramēta a fide efficaciā hn̄t. Rone qͣ caritas ē ꝯſummatio virtutū: neutꝝ hoꝝ ſpei ꝯuenit.Secūdo queritur .§. ij.a quo articulo fidei hn̄t general̓r ſacr̄a virtutē. Ꝙ a fidepaſſionis videt̉. Huḡ. Paſſio ſaluatoris q̄ pͥmo loco ſacramēta gr̄e ad effectū ſalutis ſanctificat mediātibꝰ iſtisilla etiā prioris tꝑis ſacr̄a ſanctificabat. hec hugo. ¶ Itēquīto ad ro. In ſil̓itudine p̄uaricatoris ade ꝗ ē forma futuri. Glo. ſicut de latere illius dormiētis aſſumpta eſt coſta: ſic ex latere iſtius ꝑfluxer̄t ſacr̄a ꝑ q̄ ſaluat̉ eccleſia.¶ Cōtra. iiij. ro. Traditus ē ꝓpt̓ delicta nr̄a ⁊ reſurrerit ꝓpt̓ iuſtificatōꝫ noſtrā. Ex hͦ .n. videt̉ ꝙ ex fide reſurrectōis habeāt virtutē. ¶ Itē de ꝯſe. di. iiij. dic̄ Leo p̄pa.ꝙ ex reſurrectōe xp̄i ſacr̄a ſortita ſūt v̓tutē. ¶ Rn̄ſio. .vj.ro. ī glo. ibi. Cōſepulti ſumꝰ ꝑ baptiſmū dr̄. No ꝙ morsqͣ pctō mortui in baptiſmo dicūt̉. ⁊ vita qͣ nūc in iuſticiaviuimꝰ in morte ⁊ reſurrectōe xp̄i demōſtrata ſūt. Morsenī xp̄i ⁊ reſurrectio nō tm̄ res ſꝫ ſacr̄a ſūt. hec glo. ¶ Intelligendū eſt gͦ. ꝙ ſacram̄tis ꝑfecte iuſtificātibꝰ tollit̉ inrecipiēte qd̓ ē defectꝰ: ⁊ ſuꝑaddit̉ qd̓ ē v̓tutis. v̓. gͣ. In baptiſmo tollūt̉ pct̄a ⁊ reꝑat̉ vita ꝑ ſuꝑadditōꝫ gr̄e ꝓmouētis in bonū. Dicēdū ē igit̉. ꝙ appropriate loquēdo ꝙͣtūad defectū ꝗ tollit̉: ē virtꝰ ſacr̄i a paſſiōe. ꝙͣtū ad reꝑatiōꝫꝑ ſuꝑadditā v̓tutē a reſurrectōe. vn̄ v̓tꝰ fidei paſſiōis meret̉ remiſſiōꝫ pct̄i ī ſacr̄o. v̓tꝰ fidei reſurrectōis renouatonē vite ꝑ gr̄aꝫ ꝓmouētē ī bonū. dico ꝑ appropriatōeꝫ loquēdo. Fides .n. v̓tuſqꝫ meret̉ vtrūqꝫ. vn̄. iiij. ro. ibi. Traditus ē ꝓpt̓ delicta nr̄a ⁊cͣ. Glo. Nō ꝙ vtraqꝫ .i. mors ⁊reſurrectio xp̄i delicta tollūt ⁊ vtraqꝫ iuſtificat. tn̄ morsxp̄i ſola interitū veteris vite ſigͣt. ⁊ ī ſola reſurrectōe noua vita ſigͣt̉. Oīno igit̉ dd̓m. ꝙ a fide xp̄i ſimpl̓r hūerūtſacr̄a v̓tutē. Nihilomīꝰ appropͥate loq̄ndo ꝙͣtū ad aliquēeffectū: d̓tutē hūerūt a fide paſſiōis. ꝙͣtū ad aliqueꝫ a fidereſurrectionis.Tercio queritur .§. iij.de fide antiqͦꝝ quā hēbāt v̓tutē ſacr̄a eorū. Circa hoc ſicAugꝰ. Eade fides mediatoris ſaluos iuſtos faciebat antiqͦs puſillos cū magnis. qꝛ ſic̄ nos credimꝰ ī carne veīſſe: ſic illi vētuꝝ. ſic̄ nos mortuū: ſic illi morituꝝ. hec auIgit̉ puſilli ⁊ magni ī hac fide ſalui ſūt. ¶ Sꝫ ꝯͣ hͦ. Unuidēqꝫ dn̄ice crucis tropheū pͥꝰ ꝓph̓e ⁊ moyſes ꝙͣ apl̓i nouerat ⁊ p̄dicabāt. ſꝫ ꝓph̓e hͦ aliqͦtiēs figuratis velatiſqꝫ ẜmoībꝰ. apl̓i at̄ apl̓orūqꝫ ſucceſſores patefacta luce euꝫliū ſꝑ aꝑte p̄dicabāt: ita vt nūc oīs ppi̓us xp̄ianꝰ ſciē ⁊ cōfiteri deat fidē. quā eo tꝑe pauci admodū ⁊ ꝑfectōres ꝙnouerāt. hec Bern̄. Ecce ꝙ pauci nouer̄t fidē ꝙͣtū ad articulū de paſſiōe ¶ Rn̄ſio. q̄ ſꝑ reꝗrebāt̉ ad fidē determinat hugo ſic dicēs. Hec ſunt ꝗbꝰ ab initio nihil minꝰ inquā recta fides hr̄e potuit. credē vicꝫ vnū deū eē creatorē oīm: dn̄m ⁊ rectorē vniverſoꝝ. Ip̄m ꝗdē n̄ eē mali aulctorē. tn̄ ꝗ ī malis ſuis eiꝰ miſcd̓iaꝫ q̄rerēt: expectarēt futuꝝ redēptorē. hec hugo. Ecce ꝙ nccͣia ē fides ꝙͣtū ad articulos de creatōe. ꝯẜuatōe. ⁊ reꝑatiōe. vn̄ ꝯcedimꝰ illuqd̓ dic̄ augꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ v̓bū Bern̄. dd̓m ꝙcredē explicite: ⁊ ſic credebāt pauci ⁊ ꝑfectōres xp̄m paſuꝝ. ⁊ implicite: ⁊ ſic mīores adherēdo illis ꝗ fidē explicite hēbāt. vn̄ hugo. Sano intellectu dici pōt: oēs ab initio iuſtos fidē ſaluatoris hūiſſe. ⁊ oēs cū fide redēptōisfuture iuſtificatos fuiſſe. quēadmodū redēptōꝫ vel futurā ꝯgnouerūt vel cognoſcētibꝰ crediderūt. hec hugo. Et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten