Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tria fuerūt ī reꝑatōe hoīs. tp̄us. locꝰ. remediū. Tp̄seſt vita pn̄s. locꝰ ē mūdus ille. remediū in tribꝰ ꝯſtat. Infide. in ſacr̄is. in oꝑbꝰ bonis. Tp̄s lōgū: ne imꝑatꝰ p̄occupet̉. locus aſper: vt p̄uaricator caſtiget̉. remediuꝫ efficax: vt infirmꝰ ſanet̉. Efficacia aūt hꝰ remedij fuit ī gr̄a. ſacr̄a efficaciā hr̄ent ex gr̄a: ad infirmꝰ ſanet̉. atꝑe gr̄e poſt lapſuꝫ erat inſtitutio ſacr̄oꝝ. Ad qd̓ dd̓meſt. ſacr̄a inſtituta ſunt a tꝑe gr̄e reꝑatis. nec dico tp̄egr̄e reꝑantis ſolūmō tp̄s poſt aduētū xp̄i: ſꝫ tp̄s indiguit gr̄a reꝑante. dico aūt inſtitutōꝫ ordinatōꝫ vel perinſpiratiōꝫ vel ꝓmulgatōꝫ. pꝫ. pͥmo tꝑe abel caym fiebat ẜmo ſacrificijs: pͥmo ſūt noīata ſacr̄ain remediū. Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ de mrīonio. dd̓m ēinſtitutio mrīonij tēꝑe innocētie fuit in officiū in qͣndꝫſignificatōꝫ. ſꝫ in remediū vergebat̉ ꝯn̄ter. nec fit mentōeiꝰ ꝓut ē ī remediū an̄ tp̄us gr̄e reꝑantis. De aūt dr̄pnīa tꝑe innocētie inſtituta: dr̄ exp̄ſſe. Et lꝫ pnīa p̄cederet ī adā an̄ tp̄s abel caym: tn̄ fuit exp̄ſſio eiꝰ vt ſacram̄ti. in ipſo .n. erat ꝯtritio: ſꝫ exprimit̉ ꝯfeſſio aut ſaꝓpt̓ ē dd̓ꝫ ſacr̄a intiſfactio: in ꝗbꝰ ē ꝯpletio ſacr̄i.remediū inſtituta ſunt tēꝑe innoocētie. Et lꝫ ꝯtritꝰ fueritadam: in ſcriptura Gen̄. fit mētio poſt eiectiōeꝫ eiꝰ deꝑadiſo. ſꝫ ſtatim de ip̄is ſacrificijs ſubiūgit̉ oblatōibꝰvt deſignet̉ ſtatim p̄ſignauit deꝰ ipſaꝫ reꝑatōꝫ fiēdaꝫ. Ad illud qd̓ obijcit̉. ſacr̄a data fuerāt ad ſacrifican: ideo ncc̄ia in tꝑe innocētie ſic̄ v̓tutes. Dicendū ī alit̓ fuit v̓tutibꝰ alit̓ de ſacr̄is. Gr̄a .n. in v̓tutibusfuit ad vt ſine illis eēt ſalꝰ. Gr̄a v̓o ī ſacr̄is: vt reꝑatio ſalutis fieret poſt lapſuꝫ. vn̄ tūc indigebat tm̄tia in v̓tutibꝰ ſꝫ gr̄a ī ſacr̄is. Sꝫ attēdēdū ē. lꝫ ſacr̄a ordinata eēt ad ſanctificatōꝫ. quedā ſunt ī ꝗbꝰ dat̉ ſanctificatio. quedā v̓o fuerūt in ꝗbꝰ ſignabat̉ ſanctificatio.b̓tute eoꝝ daret̉. talia a pͥncipio data ſunt. ꝓceſſuis alia ſic̄.. dicet̉. Sꝫ nec iſta nec illa tꝑe innocenc̓ia: tūc eēt indigētia remedij: nec eēt efficaAd illud v̓o qd̓ obijcit̉. a tꝑe morbi fuittutō ſacr̄i. dd̓m ē a tꝑe morbi dr̄ dupl̓r. velpi vel cito poſt. Primo ſūt inſtitutanorbi. Scd̓o inſtituta ſunt: qꝛ cito ſiue ꝯtiſorbi initiū. Et ſic intelligit̉ qd̓ dic̄ hugo. cōtiaret ī ſacr̄is ſuis medicina p̄ꝑauit. Et illd̓ qd̓ꝗs q̄rat tp̄s īſtitutōis ſacroꝝ: ſciat qꝛ ꝙͣdiumorbꝰ ē: tp̄s ē medicine. vt ſic intelligat̉ ſtatī pꝰ. Et ſil̓itdr̄. ab exordio mūdi ſacr̄a ſalutis ſue hoī ꝓpo: ē cito pꝰ exordiū mūdi. pn̄t patere obiectaſunt. Dicūt aūt ꝗdaꝫ. apud ſapientē medicuꝫ p̄uidetfutuꝝ morbū: ſuꝑuacue p̄parēt̉ medicine ſi ſtatī poſſent adhiberi morbo veniēti. fuit apud ſumme ſapientē deū. p̄uidit hoīeꝫ peccatuꝝ ſi aliqd̓ ſacr̄m priꝰ īſtituit ad remediū futuꝝ. vt ſtatī veniēte morbo poſſꝫ adhiberi. poſſet dici ẜm illd̓ qd̓ dic̄ mgr̄ ī ſent̉. ſapnīe. ſꝫ de.. pleniꝰ dicet̉.Articulus quartꝰUarto querit̉ a facta ſit inſtitutio ſacr̄oruꝫſcꝫ vtꝝ a deo vl̓ ab hoīe. aūt a deo videt̉illud. iiij. ſen. in pͥncipio. Samaritanꝰ vulnerato appropinquās: curatōni eiꝰ ſacr̄oꝝ alligam̄ta adhibuit. qꝛ ꝯͣ original̓ actual̓ pct̄i vulnera ſacr̄oꝝ remediūdeus inſtituit. Itē ſacr̄a ordināt̉ ad gr̄aꝫ inſtituūt̉. ſꝫordinatio ad grām ē ſoliꝰ dei. qꝛ gr̄e eſt: ideo inſtitutio ſacr̄oꝝ ſoliꝰ dei eſt. Itē ſicut dic̄ hugo. ſacr̄m ē corꝑale ſiue materiale elem̄tū extrinſecꝰ oculis ſuppoſitū: exſil̓itudīe repn̄tās: ex inſtitutōe ſignās: ex ſanctificatōneinuiſibileꝫ grām ꝯferens. Sic igit̉ tria reꝗrūt̉ ad eſſe ſacramēti. Primū ſcꝫ repn̄tatio ex ſil̓itudine ē a deo ēditor creaturaꝝ. Secūdū ſcꝫ ſignificatio ex inſtitutōe eſtab ipſo mediatore ſiue ſaluatore xp̄o. Terciū ſcꝫ ex ſct̄ificatōe collatio inuiſibilis gr̄e eſt a diſpēſatore a ſaluatore. Un̄ hugo. elemēta ſacr̄a ſunt: natura pͥma facitſꝫ appoſita inſtitutio diſpēſatōꝫ: gr̄a infuſa bn̄dicti-oneꝫ. duo ſi elemēta poſt primā naturā accepiſſent ſacram̄ta ꝓprie potuiſſent. dedit prime nature hūilita vt poſſent. adiungit ſcd̓a inſtitutio aucͣteꝫ vt fierent. ſuꝑaddit tercia bn̄dictio ſanctitatē vt hec eēt. Prima facta creatorē. Scd̓a ꝓpoſita ſaluatoreꝫ. Terciaadmīſtrata diſpenſatoreꝫ. Primū creator maieſtatēbaſa formauit. poſtea ſaluator inſtitutōꝫ eadeꝫ ꝓpoſuit. poſtremo diſpenſator bn̄dictōeꝫ hecipſa mādauitgr̄a impleuit. Ex his pꝫ inſtitutio ꝑtinet ad ſaluatorēſcꝫ xp̄m. Cōtra. ſacr̄a veteris legis inſtituta ſunt a moyſe. ſil̓r ꝯfirmatio ab apl̓is: vt pꝫ Act̉. iij. Et extrema vnctio vlt̄. Iaco. ita ſacr̄a veteris noue legis ſunt inſtituta ab hoīe. Ad dici pōt. ſacr̄a inſtituta ſūt a deoaucͣte. ab hoīe puro ſolū mīſterio. a ſaluatore xp̄o deohoīe aucͣte mīſterio. Ip̄e .n. inſtituit aucͣte inqͣtū deus:mīſterio inqͣtū mīſtrādo ip̄a ſacr̄a. ſic̄ pꝫ de ſacr̄o altaris. Moyſes aūt inſtituit vt mīſter aſſumpto officō miniſterij a xp̄o auctore. qͦs vt dicit mgr̄. iiij. ſent̉. erat diſpoſiturꝰ eccīas. alia tn̄ alia erat ratō mīſterij ꝓut eratxp̄i hoīs apl̓oꝝ. qꝛ vt erat xp̄i hoīs erat mīſteriū qͣi ſb̓auctoritatis. vt apl̓oꝝ purū mīſteriū. Subaucͣtas auteꝫvno eſt ip̄ius mediatoris. dico mediatoris eoxp̄s deꝰ mediator: ſꝫ eo xp̄s ē mediator ſcilint̉ deū incarnatū purū hoīeꝫ. deſcendit .n. aucͣtas ẜmdeſcēſuꝫ mediatōis ſiue mediatoris. ex pꝫ reſponſioad obiecta.Membrū quartūEinde querit̉ in ꝗbꝰ ꝯſiſtāt ſacr̄a: que ſitdrn̄tia ſacr̄oꝝ. Dr̄ ſacr̄a ꝯſiſtūt ī rebꝰ. infactis. ī dictis. In rebꝰ vt ſanctificet̉ hoīsnatura. in factis vt oꝑa. in dictis vt v̓ba.vt totū ſanctificet̉ qd̓ ē qd̓ hoīs ē. Sꝫ pōt q̄ri vtꝝ ſit cōe in dīnis ſacr̄is ẜm oēꝫ drn̄tiaꝫ tꝑis. Pret. vtrūoīa hec ſint nccͣia tanꝙͣ materialia ſacr̄oꝝ aūt ſint pl̓a.Q ſit cōe in oībꝰ ſacr̄is ẜm om̄e tp̄s. videt̉ ſitverū in ſacr̄is legis nat̉e. ibi .n. nihil legit̉ de dictis faciūt ad ſacr̄oꝝ ſanctificatōꝫ. in lege aūt gr̄e inuenit̉. Similit̓ in factis videt̉ aliqd̓ materiale inueīri. Facta au dicūt̉ ſignatōes crucis hmōi. nec .n. ſignatiōes inueniūt̉ in ſacr̄is legis nat̉e. nec ſignatōnes in ſacr̄is legismoſayce. videt̉ cōe ī ſacr̄is ẜm tp̄s hec tripl̓xmateria ſacr̄oꝝ. Cōtͣ. totꝰ corruptꝰ fuerat. totuꝫqd̓ hoīs erat foris ad ſacr̄m ſumēdū erat. vt totū in ſacr̄oforis ſanctificet̉ ī toto v̓tꝰ ſacr̄i interiꝰ remediū oꝑaret̉ſic̄ dicit Hu. ſꝫ illa total̓ corruptio fuit ẜm tp̄s: pͥmotꝑe legis nat̉e. ſacr̄m qd̓ erat ī remediū totiꝰ hoīs corrupti tm̄ ꝯgruebat ī rebus ſꝫ etiā in factis ī dictis. Pret̓ea. ſacr̄m qd̓ ē ī rebꝰ: aliqn̄ fuit in ſacrificijs oblatōibꝰ vel decimis: aliqn̄ fuit in rebꝰ ſanctificatis. ſic̄ inaqͣ placatōis in hmōi liqͦribꝰ. Pōt q̄ri vtꝝ ẜm omītp̄s eēt ſacr̄a ẜm hmōi drn̄tias reꝝ. aut ẜꝫ diuerſa tꝑamutarent̉ drn̄tie reꝝ. .n. in drn̄tijs reꝝ fieret drn̄tia ſignificatōnū gr̄e. he drn̄tie gr̄e nccͣie eēt ẜm tempꝰerant drn̄tie ſacr̄oꝝ in dr̄ntijs reꝝ nccͣie ẜm tempQuerit̉ tꝑe legis gr̄e erat ſacr̄m in oleo eo īpore legis ſcripte. tꝑe etiā legis gr̄e ē criſma. tꝑe at̄ legiſcripte oleū vnctōis. tꝑe aūt legis nature nullū hoꝝ ꝓpt̓ꝗd hec gr̄a ẜm ſuas drn̄tias eſt nccͣia in tꝑe legis nature ſic̄ ī alijs drn̄tijs tempoꝝ. Ad qd̓ dd̓ꝫ ē. cōe eſt inſacr̄is ẜm tp̄s ꝙͣtū ad materiā .ſ. fiat ī rebꝰ factis. aūt cōe ē fiat in dictis. ſꝫ ſpūal̓r ꝯueīt ſacr̄is nouelegis. Uerbū .n. incarnatū qd̓ ſacr̄a hn̄t d̓tutē: ī ſacr̄isnoue legis v̓ba ſpūal̓r v̓tutē ꝯtulit. Materia aūt in factis coīs dr̄ ẜm factū coīt dr̄. ẜm factū coīt̓ accipit̉. Circūciſio .n. qͦddā factū dicit eodeꝫ criſmatione aūt iſtoꝝ factoꝝ ſignificatio eratfactū determīat.opriet̉ ei operi qd̓ fit organo humano ſine ſi factū app rei. ſic̄ ē ſignificatio vel manuū expanſiomīſterio altevel capitis inclinatio. ẜm di facta tꝑe legis naſe res. ẜm poſſet attenditure materia ſacr̄o