Queſtiovl̓r oꝑa v̓tuū hoſtē hūaniSꝫ h̓ ſic general̓r dr̄ ꝙ oꝑiꝯ v̓tutū impugͣt̉. qꝛ ſꝑ intendit ⁊ nitit̉ ad qꝯͣria. ¶ Ad hͦ qd̓ poſtea q̄rit̉ dd̓ꝫ. ꝙ dona bt̄itudīes ⁊ frediūt virliciendo oꝑaſua ſꝫ dr̄nter.ifficultates ſiue impedim̄ta ꝯtracta ex oriēdo impedimn̄ta operū ꝑfectōis. Fructꝰ excitādo ⁊ ꝯfirmādo robur ſiue v̓tutē agētis. fructꝰ .n. reficit qͦdāmō vn̄ ꝯfortat agentē. Adhͦ nō vt hēt̉ a Greg. ſuꝑ illd̓ Iob. Hō ꝑ pct̄m cecidit ī ſepteꝫ miſerias q̄ ſunt ſtulticia. hebetudo. p̄cipitatio. tīor.ignorātia. duricia. ſuꝑbia. his debilitate ſunt potentie ⁊motiue ⁊ ꝯgnitiue. hec aūt vicia impediētia ꝓgreſſuꝫ v̓tutū reprimūt dona. v̓. gͣ. potētia ītellectīa vicio hebetudīsminꝰ habil̓ ē ad actū fidei. qd̓ cū tollit̉ ꝑ donū ītellectꝰ: liberiꝰ ⁊ expeditiꝰ elicit virtꝰ fidei actꝰ ſuos a potētia aīequā ꝑficit. ⁊ ita de alijs. Bt̄itudīes v̓o tollūt impedimēta operū ꝑfectiōis: vt bt̄itudo pauꝑtatis vt dic̄ glo. mat̉.v. fac̄ vt ꝯtēptis oībꝰ deo viuat̉. Btītudo mititatis: vt ſine rancore vel ira oīa eqͣnimit̉ ſuſtineāt̉. Dona igit̉ expediūt d̓tutes tollēdo difficultates origīal̓. Bt̄itudinesqͣi ꝑfecta reddūt tollēdo impedim̄ta ꝑfectiōis fructꝰ. robur agētis excitādo ⁊ agentē ꝯfortādo.Articulus terciusEꝗt̉ inquire q̄ ſit vtilitas ſacram̄toꝝ in ſtatunat̉e lapſe. ⁊ aſſigͣnt̉ tres a huḡ. ⁊ magr̄o. iiij.ſent̉ .ſ. eruditio. hūiliatō. ⁊ exercitatio. ¶ Cōtͣhͦ ſic pͥmo. videt̉ ꝙ n̄ fuer̄t nccͣia ī ſtatu nat̉e lapſe ꝓpt̓ eruditōꝫ: ẜm ꝙ dic̄ hugo. hō eī (ſicut dic̄) aḡſce̓ nullatenꝰpoſſꝫ dīna: niſi hūana .i. viſibilibꝰ excitatꝰ. ſꝫ hͦ nō videt̉veꝝ. Nō .n. intātū ē hūana nat̉a lapſa vt hūanꝰ ītellectꝰn̄ remane̓t ī ſua nat̉a. ſꝫ dū remanet ī ſua nat̉a: natꝰ ē adcapacitatē intelligibiliū ꝑ ſe. vt affectiua ad capacitatēgr̄e vel v̓tutū. Ad intelligēdū gͦ illa n̄ ē nccͣiuꝫ ei mediuꝫſūptuꝫ ex ſenſibilibꝰ. n̄ gͦ hmōi ſigna q̄ dicūt̉ ſacr̄a nccͣiaſūt intellectui ī ſtatu nat̉e lapſe: vt erudiat̉ ī ꝯꝑatōe gr̄e.¶ Itē dicūt̉ ſacr̄a eē vtilia ꝓpt̓ hoīs hūiliatōꝫ. vt .ſ. hō ſb̓dens ſe ſignis ſenſibilibꝰ obtinēt grāꝫ ſui ꝯditoris quaꝫamiſerat ꝑ culpā. ſꝫ hͦ n̄ videt̉ ꝯueniēs mediū ad obtinendā grāꝫ diuina. ꝑ hͦ .n. ꝙ hō ꝯuertit ſe ad mutabilia ⁊ ſenſibilia: n̄ īmediate inherēs incōmutabili bono: amiſit gͣtiā illiꝰ. gͦ hmōi ſubiectio n̄ ē ꝯueniēs mediū vt gr̄a recuꝑet̉. Idē .n. eodē mō ſe hn̄s n̄ ē cā oppoſitoꝝ ꝓpria. īmo ſicut ꝯuerſio ad mutabilia bona fuit cā amiſſiōis gr̄e: itaꝯtemptꝰ illoꝝ eēt ꝯueniēs mediū ad gr̄e recuꝑatōꝫ. ¶ Itēn vidēt̉ nccͣia eē ꝓpt̓ exercitatōꝫ. Exercitatio .n. hoīm neceſſaria ē vel ꝓpt̓ nccītatē nat̉e: vel ꝓpt̓ meritū aīe. Propter nccītatē aūt nat̉e n̄ ſunt nccͣia ſacr̄a: cū corꝑaleꝫ naturā n̄ ſuſtētēt ī ſuo defectu. Propt̓ merita etiā aīe nō vident̉ nccͣia: cū ad illa ſufficiāt oꝑa v̓tutū ⁊ donoꝝ. Neutro gͦ mō videbūt̉ eē nccͣia ſacr̄a ad exercitatōꝫ. ¶ Itē triplex ē cā inſtitutōis ſacr̄oꝝ. hūiliatio. eruditio. exercitatio. In om̄i ſtatu ſunt hec dona bona ⁊ laudabilia. Hūiliatio .n. ē actꝰ hūilitatis. ſtatꝰ aūt an̄ lapſuꝫ n̄ euacuatv̓tutē hūilitatis. ſil̓r nec eruditōꝫ nec exercitatōꝫ: cū hecbona ſint ⁊ laudabilia. ¶ Itē ꝯueniēs videt̉ in om̄i ſtatudeū venerari de bonis hoīm p̄ſtitis .ſ. muneribꝰ ⁊ oblationibꝰ. vt illi dicat̉ illud. j. ꝑalip̄. vlti. Que de manu tuadomine cepimꝰ dedimꝰ tibi. ¶ Itē vtilitas rei circa fineꝫattēdit̉. ſꝫ vniꝰ rei vnꝰ ē finis. gͦ vna eſt vtilitas. Ꝙ finisſit vnus ptꝫ. qꝛ reformatio imagīs deformate ꝑ pct̄m. reformatio dico ꝑ grām. ¶ Ad hͦ dd̓m. ꝙ cū ex lapſū ī peccatū triplex ſit defectꝰ ip̄iꝰ aīe ẜm tres vires. ẜm ratōnaleꝫ. iraſcibileꝫ. ⁊ ꝯcupiſcibilē. ẜm rōnaleꝫ cecidit in ignorantiā. ẜm iraſcibileꝫ cecidit in ſuꝑbiā vel inobediētiaꝫ.ẜm ꝯcupiſcibilē ī ꝯcupīaꝫ. nccͣiuꝫ fuit aīe lapſe vt reuerteret̉ ꝑ noticiā gratie ⁊ obediētiā in his q̄ placēt deo. ⁊ ꝑexercitatōꝫ vtiliū q̄ appetenda ſunt ꝓpt̓ ip̄am ſalutē. Primō .n. ncc̄iā fuit noticia gr̄e aut ſalutis: vt ad quā tēde̓t.deinde obediētia ſiue hūilitas: vt inclinaret̉ ad ea ꝑ queꝯgruū eēt tende̓. tercio ipſa exercitatio ī vtilibꝰ aut ſaluPrimabribꝰ vt ꝑ eā grām ⁊ ſalutē ꝯſeq̄ret̉. ⁊ id̓o data ſunt ſacr̄aad eruditōꝫ: vt ꝑ id qd̓ foris ī ſpecie viſibili cernit̉: ad īuiſibilē v̓tutē q̄ intꝰ ē ꝯgnoſcēdā meliꝰ erudiat̉. Nccͣia et̄erāt ꝓpt̓ hūiliatōꝫ. vt ſic̄ ꝑnicioſa fuit elatio ſuꝑiori nolle ſubijci: ſic laudabilis ⁊ fructuoſa deuotio eēt ꝓpt̓ ſuꝑiorē etiā inferioribꝰ inclinari. Et quēadmodū dānabilisfuit ſuꝑbia pn̄tem deſpice̓: ſic laudabilis eēt hūilitas qͣſiabſente querē ⁊ ꝑſeuerāti amore vſqꝫ ad inuentōꝫ ab inꝗſitōe n̄ ceſſare. ꝓpter exercitatōeꝫ etiā nccͣia erāt: vt vitahūana mutabilis ne ſua mutabilitate diſſoluta d̓fice̓t addeteriora. id̓o talibꝰ ſtudijs nutriēda fuerat: in ꝗbꝰ ⁊ rerū varietate foris exercitata ⁊ emulatōe v̓tutū intꝰ accenſa ꝓficiēdi occaſiōꝫ inueniret. ¶ Ad primū gͦ dd̓m. ꝙ neceſſaria ſunt ſacr̄a ꝓpt̓ noticiā. lꝫ hō ẜm intellectū per ſepoſſit apprehēde̓ intelligibilia. ſunt .n. quedā intelligibilia ad q̄ deducūt ſenſibilia. ⁊ ſūt alia q̄ ſeip̄is ꝯgnoſcūt̉.In illis gͦ intelligibilibꝰ ad q̄ ducūt ſenſibilia: nccͣiuꝫ eſtintellectui vt apprehēdat illa ſenſibilia. ⁊ ꝑ ſenſibilia adintelligibucat̉. Dona at̄ gr̄e ſunt ſpūalia q̄ ī ſacr̄isviſibilibꝰ n̄agnoſcat hō grāꝫ quā accipit ⁊agnitōꝫ ꝓficiat ad dilectōꝫ: ꝓponit̉ ei ſacr̄m viſibile dctiuū ad grām intelligibilē. ſic̄ ē de egro ꝗ medicam̄tū videre n̄ pōt: ſꝫ vas in qͦ dat̉ ac in ipſa vaſis ſpecie virtus eiexpͥmit̉ medicīe.Ad ſecūdū dd̓m. ꝙ lꝫ ſubiectio voluntaria qͣ hō ſubijcit ſe rebꝰ mutabilibꝰ eēt cā auerſionis adeo: nihilominꝰ pōt cā eē diſponēs recōciliatōis. ſꝫ alit̓ ⁊alit̓. In hͦ .n. ꝙ ſubijcit ſe mutabilibꝰ hoīs ꝗbꝰ n̄ debebatꝑ libidinē auerſus fuit a deo. In hͦ aūt ꝙ ſubijcit ſe viſibilibꝰ bonis ex volūtate dīna ꝑ deuotōꝫ grāꝫ recōciliationis accepit a deo. ⁊ ita ẜm aliud ⁊ aliud fuit cā auerſionis ⁊ recōciliatōis. ¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ ſacr̄a nccͣia ſūtad exercitatōꝫ. n̄ ꝓpt̓ nccītatē nat̉e corꝑal̓: ſꝫ ꝓpt̓ indigētiā nat̉e ſpūal̓ q̄ debilitata ē: ⁊ in ꝑte leſa. vt ſic aīa paulatim ꝓficeret. primo ad ſanitatē: deinde ad robur ⁊ ꝑfectionē. ⁊ ſic fidelis animꝰ dū foris ad varia ſancte exercitatōis media ducit̉. magis ac magis intꝰ ex ipſa deuotōnead ſanctitatē innouet̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ ſeꝗt̉ dd̓m. ꝙ hec triaq̄ ſunt cā vniuerſalis inſtitutōis ſacr̄oꝝ laudabilia ſuntin ſtatu poſt lapſuꝫ ẜm ꝙ hmōi. Hūiliatio .n. ꝓut ē vnaiaꝫ dictaꝝ: ſumit̉ ꝓut exercet̉ in ſubiectōne exercētis reſpectu inferioꝝ creaturaꝝ ꝑ obediētiaꝫ in recōpēſatōneelatōis qͣ auertēdo ſe a deo noluit illi ſubeſſe. vn̄ hec humiliatio laudabilis eſt in recōpenſatōeꝫ illiꝰ elatōis vituꝑabilis. Un̄ hugo. Iuſtū ē vt hō ꝗ priꝰ deū ſuꝑbiendodeſerēs terrenis ſe ꝑ ꝯcupīaꝫ ſubdidit: nūc ꝑ hūilitatemdeū requirēs: eiſdē ſe ꝓpt̓ p̄ceptū ꝑ obediētia inclinaret.hec hugo. Ꝙ aūt obijcit̉ ꝙ in ſtatu illo erāt oēs v̓tutes ⁊ita hūilitas. ꝯcedo: nō tn̄ ẜm actū hmōi. ſꝫ potiꝰ ẜm actūreuerendi deū ⁊ hmōi. Hugo. hūiliatio ibi nccͣia nō fuitvbi ſuꝑbia nll̓a fuit. ſꝫ fuit ꝗ erudiret ad maiorē ꝯgnitōꝫ⁊ virtus q̄ ꝓmouet̉ ad maiorē ꝑfectōꝫ. Pret̓ea. etſi congruebat eē eruditōꝫ: n̄ tn̄ hmōi. qꝛ eruditio hīta ex exercitatōe ſacr̄oꝝ attēdit̉ in cognitōe gr̄e reꝑantis ex ꝯſideratōne ſpēꝝ reꝝ ipſaꝝ ī ꝗbꝰ exercent̉. vn̄ hugo. Propt̓ eruditōꝫ inſtituta ſunt ſacr̄a: vt ꝑ id qd̓ foris in ſacr̄o in ſpecie viſibili cernit̉: ad inuiſibileꝫ virtutē que intus ī re ſacram̄ti cōſtat agnoſcēda mens hūana erudiat̉ ⁊cͣ. ¶ Siobijceret̉. Nōne bonū eēt in om̄i ſtatu hr̄e ex aliqͦ exercitio ꝯſideratōꝫ gr̄e dei. ⁊ dico ꝙ ſic. ſꝫ nō debuit in illo ſtatu erudiri ad cognoſcēdā grāꝫ reꝑantē: ne ex hͦ p̄ſentiretlapſum ſuū. Pret̓ea. etſi exercitatōꝫ bonā ibi eē ꝯueniebat: n̄ tn̄ in ſacr̄is eiꝰ. rō eſt hec vt dicit aug. ꝯuerſus abvno ad multa euanuit: ꝯuerſus de multis ad vnū vitaminuenit. Un̄ eccͣs. vij. Deꝰ creauit hoīeꝫ rectū ⁊ ipſe miſcuit ſe multis malis qōnibꝰ. Glo. ꝑ libeꝝ arbitriū. gͦmēs hūana ꝑ ꝯcupīaꝫ inordīatā ad ml̓ta diuidit̉. ꝓpt̓eſtabilis in deo eē n̄ potuit: nec in ipſo ꝗeſcere. nccͣiū eratexercitiū in ſacr̄is. vt ab occupatōe illa multiplici auerteret̉: ⁊ in illo exercitio ad ſtanduꝫ in primo vno ꝓficeret.⁊ ſic vitā in ipſo haberet. Un̄ hugo. Primū bonū erat īſummo ſtare. ſecūdū ē ad ſuꝑiora aſcēdere. ⁊ idcirco vita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten