ſalutē. ſil̓r virtutes. dona. bt̄itudines. ⁊ fructus q̄ ē differētia. ¶ Cōtra. hmōi ſacr̄a dei ſunt medicīe ſpāles q̄ foris adhibent̉ ꝑ ſpēm viſibilē: ſꝫ intus aīaꝫ ſanāt ꝑ inuiſibilē veritatē. ſꝫ poſt lapſum nccͣia eſt medicina morbo. gͦpoſt nccͣia ſunt ſacr̄a. ¶ Iteꝫ hō peccat ꝑ ſuꝑbiā: ſꝫ remediū ꝯtra ſuꝑbiā eſt debita huiliatio ⁊ deuota. debita aūthūiliatio ⁊ deuota eſt qn̄ hō ſubdit ſe viſibilibꝰ ſacramētis ꝓpter deū. nccͣiuꝫ gͦ fuit dare ad remedium ſuꝑbie ꝙeēt ſacr̄a in quibꝰ hō ſe deuote deo hūiliaret. ¶ Iteꝫ hoꝑ peccatū receſſerat a deo ⁊ ſignuꝫ receꝑat dyaboli ⁊ adciuitatē babilonis ꝑtinebat. ad hͦ gͦ ꝙ redeat ad recōciliationē cū deo nccͣia fuit gr̄a. neceſſariū gͦ fuit ſignum greꝑ qd̓ diſcerneret̉ vtꝝ ꝑtinēs ad ciuitatē hieruſalē ſiue ciuitatē dei ⁊ ad militiā dei ꝑtineret. ſicut ꝑ ſigna militaria cognoſcit̉ ꝗs de cuiꝰ dn̄i militia ſit. ſacr̄a aūt ſunt ſigna militie xp̄i. gͦ nccͣia fuerūt redeūti ad deū ⁊ ꝑtinentiad vnitatē ciuitatis hieruſaleꝫ. ¶ Itē ſacr̄a ſunt ſigna ſacre rei .ſ. gr̄e reꝑantis. ſi aūt n̄ eēt ſigna nō hr̄et intellectus ſuā directōꝫ ꝑ quā tenderet ad ip̄am grām futuramreꝑandā. nec effectus ſequēs intellectū hr̄et deuotōeꝫ. ſic̄eſt de hoīe ambulāte in via ⁊ tendēte ad aliquē terminū⁊ nullā hn̄ti directōꝫ ꝑ quē veniat ad illū terminū. Neceſſaria gͦ fuerūt ſacr̄a in eo ꝙ ſigna ad directōeꝫ intellectus. in eo v̓o ꝙ ordinata ſunt ad ſanctificandū ꝓpter deuotionē affectus. gͦ in tꝑe poſt lapſum nccͣia fuerūt ſacramēta. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ nccͣia fuerūt ſacr̄a ſtatim poſt lapſum ⁊ de ncc̄itate vite. vn̄ glo. ſuꝑ illo. qui ē forma futui. v. ad ro. dicit. Ex xp̄i latere ꝓfluxerūt ſacr̄a .ſ. aqͣ ablutōis ⁊ ſanguis redemptōis ꝑ que ſaluat̉ eccīa. vnd̓. ij.ad ephe. Eramus natura filij ire .i. debitores pene et̓nevt exponit̉ glo. Ad hͦ debitū tollendū ſunt ſacr̄a ⁊ maxīeſacr̄m baptiſmi ⁊ alia que fuerūt in remediū originalispeccati. Pret̉. cū ī abel ⁊ caym inciꝑet diuiſio ciuitatisſpūalis hieruſalē a ciuitate babilonis. oportuit eē ſignaaliqua ſacra quibꝰ diſtinguerent̉ ciues hieruſalē a ciuibus babilonis. ſicut videmus in alijs rebꝰ. oues .n. vniꝰregis diſcernūt̉ ab ouibꝰ alterius gregis ꝓprio ſigno. ⁊ſacre edes a nō ſacris edibꝰ ꝓprijs ſignis diſcernūt̉. ⁊ ciuilitas nobilis aliquo ſigno dari ꝯſueuit. vt ciuilitas romana penula. ⁊ dignitas militaris accinctōe gladij. ⁊ officiū traditōe virgē vel clauiū. Ex quibꝰ omnibꝰ colligit̉yͦ ſacr̄a .ſ. ſacre rei ſigna fuerūt ncc̄iā homī poſt lapſumid hoc ꝙ diſcerneret̉ eē ciuis ſpūalis hieruſalē ⁊ de grege dn̄i ⁊ de militia eiꝰ. ¶ Ad primū obiectū in ꝯtrariumdd̓m. ꝙ drn̄tia eſt inter ſacr̄a hebreoꝝ ⁊ ſacr̄a paganoꝝẜm ꝙ dicit augꝰ. ꝯͣ fauſtū. ꝙ eſt drn̄tia inter vnitōꝫ errantē ⁊ prefiguratōꝫ prenūciantē. Ꝙ .n. hebrei vtebant̉ ſacramētis hͦ fuit ad prefiguratōꝫ veritatis future in xp̄o ⁊eccīa. Ꝙiūt vtebant̉ pagani: nō fuit niſi in ſignū ſuꝑſtitionis. vt in eis appareret religio ꝑquā homīes ſeducerent̉. Et ponit ſil̓e tale. Nō ē deteſtada v̓ginitas ſct̄imonialiū qꝛ ⁊ veſtales virgines fuerūt. nec id̓o rep̄hendēdaſunt ſacrificia patrū qꝛ ⁊ ſunt ſacrificia gentiū. ¶ Ad ſecundū d̓o dd̓m. ꝙ hec ſacrificia ſeu ſacr̄a n̄ omīa inſtituta eēt a deo a principio. ſicut fuit de ſacrificō abel: vel d̓decimatōe abrahe: vel oblatōe melchi ſedech. Nihilomīꝰfuit inſpiratio ⁊ acceptatio ꝑ quā dirigebant̉ q̄ vim inſtitutōis ſupplebant. Unde qd̓ poſteriores faciebāt ꝓpt̓inſtitutōꝫ: hoc priores faciebāt ſicut credit̉ ꝑ inſpirationeꝫ. ¶ Ad terciū v̓o dd̓m. ꝙ lꝫ ſacr̄a veteris legis vel legis nature nō haberēt ꝑ ſe cauſalitatē gr̄e: n̄ tn̄ erāt ſuꝑuacua. ſigna .n. erāt ductiua ad grām ꝑ xp̄m ſuo tꝑe ꝯferendā. Intantū aūt valuit fides vel ꝑ ſe vel cū ſacrificijs⁊ circūciſione ad dimiſſionē originalis pct̄i ſic̄ dic̄ greg̓.quantū apud nos valet aqͣ baptiſmatis. hoc egit apd̓ veteres vel ꝓ ꝑuulis ſola fides vel ꝓ maioribꝰ virtꝰ ſacrificij. vel ꝓ his ꝗ ex abrahe ſtirpe ꝓdierūt miſteriū circūciſionis. ¶ Ad quartū d̓o dd̓m. ꝙ lꝫ deus ſine aliquo medio ꝯfert ſanctificatōꝫ gr̄e. nihilominꝰ ſacr̄a fuerūt ⁊ ſūtnccͣia ad ſuſceptōꝫ gr̄e. vt diſponat̉ ad grām qui ſubijcit̉ſacramētis: vel qui ſe ſubijcit. Nō quia nō poſſit deꝰ dae̓grām ſine his. vnde Hu. In illo ſpiritu quo docet hoīemſine verbo: iuſtificare etiā valuit ſine ſacr̄o. qꝛ virtus deiſine nccītate elemētis nō ſubdit̉. etiā ſi gr̄a dei ex diſpenſatōe ꝑ ſacr̄a donet̉. vnde ꝯtingit ꝙ vbi eſt articulꝰ ncc̄itatis ⁊ nō eſt ꝯtemptus ſacr̄i: ipſa gr̄a datur ſine ſacr̄is.Sil̓r in quibuſdā ex p̄electōne diuina: ſicut ꝯtingit ī ſanctificatis in vtero. Et dicit Hu. Nullus in elementis ſiclegeꝫ diuine iuſticie ꝯſtituat: vt dicat hoīeꝫ nō iuſtificaripoſſe ſine his. cū ab his ꝑcipiēdis vl̓ articulus nccītatisexcludit. vel ſicut diximꝰ ad hec ꝑcipienda rō tꝑis nō cōſtringit. ¶ Ad quintū dd̓m. ꝙ multiplex eſt rō quare deꝰin omnibꝰ que fiūt nō ē tota cā. qn̄qꝫ ordo in rebꝰ ꝯditisin quibꝰ eſt ordo ꝙͣtū ad eēntiaꝫ. virtuteꝫ. ⁊ oꝑatōꝫ. vnd̓ſi querat̉. quare n̄ ꝯſeruat deus vt cā tota ſicut creat. rn̄ſio. qꝛ ſi hoc: fruſtraret̉ ordo in rebꝰ ꝙͣtum ad virtuteꝫ ⁊oꝑatōꝫ. Ordo .n. in rebꝰ exigit ꝙ ſuꝑiora ⁊ nobiliora influūt in aīa. ¶ Itē ſi querat̉. quare n̄ iuſtificat vt tota cāſꝫ infudendo grāꝫ. hoc eſt: qͣre nō iuſtificat formal̓r. Rn̄ſio eſt. qꝛ immenſus ē ⁊ indiffinibilis. qd̓ aūt aliud perficit formal̓r diffinit̉ in illo qd̓ ꝑficit. ¶ Iteꝫ ſi querat̉. qͣren̄ glorificat vt tota cā: ita ꝙ nihil interponeret̉ diſponesinter creaturā que debet glorificari ⁊ deū. ſcꝫ neqꝫ gratianec virtus nec donū neqꝫ aliꝗd hmōi. Rn̄ſio eſt ꝓpter defectū creature in queꝫ hꝫ ſolū ꝑfectōꝫ nature. Nat̉a aūtinꝙͣtuꝫ natura nullo mō hꝫ diſpoſitōꝫ nccītatis ad fruēdū deo ſiue viuendo cū deo ꝑ gloriā. ¶ Itē in ꝓpoſito ſi q̄rat̉. qͣre nō ſct̄ificat deus ſine ſacr̄is. Rn̄ſio. qꝛ in hͦ derogaret̉ ſue diuine iuſticie. In ſct̄ificatōe ſacram̄tali on̄ditur plenitudo diuine miſcd̓ie ⁊ diſpenſatō dīne iuſticie.ciendo creature inferiori ſe cui adherēdo peccauit. Und̓hugo. Quia hō ꝯcupiſcens viſibilia corruptꝰ fuerat: cōgrue reꝑandus in eiſdeꝫ viſibilibꝰ ſalutis occaſiōeꝫ recipere debeat: vt ꝑ eadē reſurgeret ꝑ que corruat. Alia rōeſt vtilitas ex ꝑte recipiētis. que eſt multiplex .ſ. hūiliatōeruditio ⁊ exercitatio: ſicut dicit Hu. ⁊ mgr̄ multipl̓r inſent̉. Nec eſt ſimile de creatōe q̄ ꝓducit res in eē ex nihilo. ꝓpter qd̓ requirit̉ infinita potētia nulla obſtāte cā p̄terita: neqꝫ ordine reꝝ ⁊cͣ. vt pꝫ. ¶ Ad ſextū dd̓m. ꝙ harartationē requirit diuina bonitas. dīna .n. bonitas duorecipit .ſ. miſcd̓iaꝫ ⁊ iuſticiā. hec aūt libertas qͣ hō purgaret̉ ſola gr̄a: derogaret diuine iuſticie ⁊ vtilitati recipientis. vt ex dictis pꝫ. ¶ Ad ſeptimū dd̓m. ꝙ lꝫ hō ſit creatura media ꝯſtituta inter deuꝫ ⁊ bona viſibilia. ⁊ ita exordine nature n̄ reꝗͥrāt̉ bona viſibilia ad ꝯiūctōꝫ ipſiusfaciendaꝫ cum deo. nihilominꝰ tn̄ viſibilia bona in ſtatunature lapſe ſunt medium cōueniens vt deo reconciliet̉:dūmodo hoc ſit ex voluntate conditoris. vnde dicit Hu.Nemo ſiquideꝫ eſt qui neſciat hoīeꝫ rōnaleꝫ mutis ⁊ inſenſibilibꝰ elementis conditōne ſuꝑiorē exiſtere: ⁊ tn̄ cuꝫideꝫ homo in his ſaluteꝫ querere iubet̉ ad expediendamobediētie ipſius virtutē. ꝙ aliud ꝙͣ ſuo inferiori ſuperiorſubijcit̉. hoc .n. ē ꝙ infideliū oculi ꝗ viſibilia ſolū vident.ſacr̄a ſalutis venerari deſpiciūt. quia ī eis qd̓ foris ē tm̄ꝯtemptibile in ſpecie cernētes: inuiſibilē virtuteꝫ intꝰ ⁊fructum obedientie nō cognoſcūt. ¶ Ad illud qd̓ ꝯſequēter de fide ⁊ general̓r de virtutibꝰ querit̉. dd̓m ꝙ vt hēt̉.vij. Iob. Militia eſt vita hoīs ⁊cͣ. In militia requiriturduplex genus armoꝝ: ad tuendū ⁊ ad impugnandū. ſil̓rin bello ſpūali cum his requirit̉ vita ⁊ robur. Quatuorigit̉ requirūt̉ in bello hmōi .ſ. vita ſpūalis q̄ hēt̉ ex fide.robur. ⁊ ex alijs virtutibꝰ duplex genꝰ armorū .ſ. ſacr̄a q̄dant̉ in munitōꝫ. ⁊ oꝑa virtutis ad impugnādū. vn̄ hu.Ut in hoc prelio inuictus ſtare poſſit ⁊ bonū ſuum illeſum cuſtodire: dant̉ ei in ſacram̄tis arma quibꝰ ſe muntat. in operibꝰ tela quibꝰ hoſteꝫ ꝓſternat. vt ſcꝫ fide caritate ⁊ ſpe adiūcta: interius parit̓ roboret̉ ⁊ viuat. ¶ Adhoc quod dicit Hu. ꝙ hic eſt vita ex fide ſicut ī patria exꝯtemplatione. dicenduꝫ ꝙ verum eſt: ſed vita nō ſufficithic ſed requirit̉ pugna ꝓpter qd̓ ⁊cͣ. Nec intelligendū eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten