Queſtionpidior erat cognitiomelius videt̉ alit̓ dd̓m. Nō q̄hūana ī ſtatu innocētie ꝙͣ nūc.aīa .n. ex culpa ſua cecataeſt ī ſe. vn̄. j. diſ. iiij. ſen. Hō ꝗ an̄ pct̄m deū ſine medio videbat. ꝑ pct̄m habuit vt neq̄at dīna caꝑe niſi hūanis excitatꝰ. p̄tere a ex corruptōe corꝑis aggͣuat̉. Corpꝰ enī qd̓corrūpit̉ aggͣuat aīaꝫ Sap̄. ix. vn̄ n̄ ea libertate ꝯuertitſe ad p̄mā lucē qͣ ī prīo ſtatu. Pret̓ea impedit̉ aſpectꝰ eiꝰꝑ intētōꝫ ī oꝑa ſenſitiue vel vegetatiue nūc magis ꝙͣ tūc.Pret̓ea ex ꝓnitate ꝯcupīe corrupte quātū ē de ip̄a nat̉an ſubleuata ſpāli gr̄a: poīt ip̄a aīa vmbrā creaturaꝝ int̓ſe ⁊ p̄mā lucē. ꝓpt̓ qd̓ minꝰ limpide videt illā. Un̄ huḡ.poſtꝙͣ ꝑ ꝯcupīaꝫ abſtractꝰ a ſuꝑiore auertebat̉ ad inferiora ꝯuerſus p̄cipitabat̉. ⁊ illi ſe ſb̓ijciebat qd̓ bonū ſuuꝫfaciebat vt iā ip̄ꝫ int̓ ſe ⁊ deū mediū inueīat. hͦ .n. mediodiuidēte hūana mēs obnubilat̉ ne creatorē ſuuꝫ ꝯgnoſce̓valeat. hec Hugo. Nihilominꝰ referēdo creatura ad ſuācām ⁊ n̄ ponēdo in illis terminū aſpectꝰ: ſit manuductioad creatorē ꝑ creaturas. Oībꝰ his mōis ⁊ cauſis hūanaaīa pꝰ lapſuꝫ obtenebrata ē. ꝓpt̓ q̄ maxīe īdiget manuductiōe creaturaꝝ ad hͦ ꝙ ꝯgͦſcat ſuū creatorē. Nō ſic fuit d̓hoīe ī pͥmo ſtatu: cꝰ ꝯgnitio valde excellebat illā q̄ ē fideimodernoꝝ. Cognitio .n. p̄mi hoīs media fuit int̓ illā q̄ ēꝯtēplatōis ī ſpecie: ⁊ viſiōis fidei ſiue enigmatice. vn̄ dici p̄t. ꝙ viſio hoīs inqͣtū ꝯuertebat̉ ad creatorē ſuū ꝓpriefuit ꝑ ſpeculū. Speculū at̄ ẜm Hu. dr̄ cor ſi mūdū fuerit⁊ exterſuꝫ ⁊ clarificatū. n̄ at̄ ꝑ enigma ſenſus. ſic̄ .n. ī patria lꝫ creat̉e q̄ ſunt ad imaginē dei poſſent duce̓ in ꝯgnitionē dei: tn̄ deꝰ ꝑ ſe erit rō ⁊ cā vidēdi. qꝛ illi total̓r innitit̉ ꝯgnitiua intellectaalis. ſic erat qͦdāmō ī pͥmo ſtatu: lꝫenigma ſenſus ⁊ ſenſibiliū ductiuū ſint ī ꝯgnitōꝫ creato⁊ hō fuit ſpūali mēte p̄ditꝰ ī ſtatu pͥmo ꝯgnitioeiꝰ ꝑ ſpeculū fuit rōnis ſiue mētis. ⁊ innitebat̉ illi ꝓprieꝯuertēdo ſe ad ſpeculādū creatorē. vn̄ dico ſic̄ pꝰ lapſuꝫ pͥmū ⁊ ꝓpriū ductiuū ī ꝯgnitōꝫ dei fuit enigma creaturaꝝin patria ipſa lux prīa in ſua ſpecie ⁊ prīo ⁊ ꝑ ſe rō vidēdi: ſic ī ſtatu p̄mo ſpeculū mētis illuſtratuꝫ luce prīa fuitcā vidēdi ſuū ꝯditorē. Un̄ hugo. cogͦuit hō creatorē n̄ eaꝯgnitōe q̄ foris ex audito ſolo ꝑcipit̉: ſꝫ ea potiꝰ q̄ intꝰ ꝑ īſpiratōꝫīſtrat̉. Nō ea qͣ deꝰ mō a credētibꝰ abſens fideq̄rit̉: ſꝫ ea qͣ tūc ꝑ pn̄tiā ꝯtēplatōis ſciēti maīfeſtus cernobat̉. hec h. Un̄ vt determīat ꝯn̄ter ꝯꝯgnitō illa fuit media int̓ illā q̄ fidei ē ⁊ viſiōis in ſpecie.Dicēdū ē igr̄ ꝙ adnll̓a cogͦſcēda ſaluti vel ꝓfectui nccͣia in ſtatu prīo nccͣiafuit mantio creaturaꝝ. vn̄ nec ſacr̄a: nihilomīꝰ gr̄anccͣia fuit. q̄ ſola ſufficiebat ad eleuatōꝫ nat̉e ꝯgnitīe adea q̄ fidei erātret̓ea. ſacr̄a prīo ⁊ ꝑ ſe informat ad fidēredēptoris: q̄ n̄ fuit nccͣia ad ſalutē ī pͥmo ſtatu vt dictuꝫeſt. ¶ Sꝫ obijcit̉ ꝯͣ hͦ. lapſus n̄ ē rō inſtitutōis ſacram̄toꝝqd̓ pꝫ. qꝛ an̄ lapſuꝫ erat ſacr̄m mr̄imonij. hmōi ſacr̄m matrīonij an̄ pct̄m hoīs legit̉ ꝯſtitutū Gen̄. nō tn̄ ꝓpt̓ pct̄mſꝫ ad ſacr̄m ſolū ⁊ ad officiū. ad ſacr̄m ꝓpt̓ eruditiōeꝫ. adofficiū ꝓpt̓ exercitatōꝫ. hec hugo. ¶ Itē ex v̓bis hugo. videt̉ ꝙ manuductio creaturaꝝ erat nccͣia in ſtatu illo. dicit .n. ꝙ inſtitutū ē matrīoniū ad ſacr̄m ꝓpt̓ eruditioneꝫ.¶ Rn̄ſio. ꝙ lapſus n̄ ē rō vel cā inſtitutōis ſacr̄i ſimpl̓r:ſꝫ ſacͣmētoꝝ q̄ ſunt ad remediū ꝯͣ defectū ꝯͣctū ex cl̓pa originali vel actuali. qͣlia ſunt oīa alia ab illo qd̓ ē matrīoniū. vn̄ cū ſit ſacr̄m ſignificās grām ꝑficiētē: cꝰ actꝰ exercet̉ ſine ſubiectōe exercētis reſpectu creature inferioris.eſt et̄ ſacr̄m ſignificās grāꝫ reꝑantē: cꝰ actꝰ n̄ exercet̉ ſineſubiectōe hmoi. pͥmo mō ſumptū ſacr̄m bn̄ poſſꝫ inſtituian̄ lapſuꝫ. tale fuit mrīoniū ſcd̓o mō ſumptū. ¶ Ad alid̓dd̓ꝫ ē. ꝙ ſacr̄m n̄ionij nccͣiuꝫ eraad īſtructōꝫ hoīs ī pͥmo ſtatu de ꝯiūctōe dei ⁊ aīe velre dīne ⁊ humane īxp̄o. qꝛ hec reuera ſine atpuit. ſꝫ qꝛ eiꝰ ꝯgnitōnō fuit in actu: ꝙͣtū ad hͦ fuitnilld̓ ad eruditōꝫ inꝙͣtū excitauit ad ꝯſꝯiūctōis. Ad actualeꝫ igit̉ ꝯſideraiēs inſtitutio hꝰ ſacr̄i: n̄ tn̄nccͣiuꝫ ad cognitōꝫ alifides reꝗrit. vt sͣ. tactū ē. Exhis pꝫ qͣlit̓ ad ꝗntū ⁊ ad ſexAd vltimū dd̓meſt. ꝙ vna rō cōisſunt inſtituta ī primo ſtatuPrimain ſignū. qꝛ inditū eſt natural̓r ſiue inſertū rōni. ꝙ deusnihil facit fruſtra. fruſtra aūt eēt hmōi inſtructio niſi cōſequeret̉ actus ſiue exercitiū. In exercitio autē hmōi hōſubijceret ſe infimis creaturis: qd̓ eēt ꝯtra ordinatōꝫ diuine ꝓuidētie. niſi hͦ fieret ꝓpter culpaꝫ hoīs. Un̄ ex hacinſtitutōe aīa predita excellēti cognitōe. aut ſentiret diuinā ꝓuidentiā in ſuis effectibꝰ ſibi ꝯtrariā: qd̓ eē n̄ pōt.aut p̄ſentiret caſum ſuū: ⁊ ita ī ip̄o pena p̄cederet culpā.vn̄ etiā dicit hugo. Nemo eſt ꝗ neſciat hoīeꝫ rōnalē mutis ⁊ inſenbilibꝰ elemētis ꝯditōe ſuꝑioreꝫ exiſtere. ſi igit̉inſtitutū eſſet a deo. ꝙ homo ſubijceret ſe hmōi creaturiscū nulla inordinatio eſt a deo: p̄ſentiret hͦ eē ꝓpter culpaꝫhoīs ſiue inordinatōꝫ. Itē alia ē rō. Circūciſio ꝓprie eſtſacram̄tuꝫ remiſſionis originalis. illud .n. ꝓprie ſignificat̉. Sil̓r de ꝯfirmatōe ⁊ in alijs ſacramēta dicūt̉ eo ꝙ figurāt qd̓ efficiūt in ſuſcipientibꝰ.Articulus ſecūdusEEcūdo querit̉. vtꝝ ſacr̄a nccͣia fuerūt in ſtatunature lapſe. Et videt̉ ꝙ n̄. Si .n. erāt nccͣia.aut erant nccͣia ꝓpter ratōꝫ ſignificatōis: autꝓpter ratōꝫ cauſalitatis. ſꝫ ꝙ ſacram̄ta noue legis dicūt̉nccͣia rōne ſignificatōis nō videt̉. pari .n. rōne ſacram̄tapaganoꝝ dicerent̉ nccͣia. nā ⁊ ip̄i quedā ſacram̄ta habuerūt. vtebant̉ .n. ſacrificijs ſicut ⁊ hebrei. Et ſi illa ratiōefil̓itudinis ſignificabāt: ⁊ hec poterant ſignificare. Cumgͦ ſacramēta paganoꝝ nō fuerūt nccͣia lꝫ ſignificare poſſent: nec ſacram̄ta hebreoꝝ dicebant̉ vel debebāt dici neceſſaria. lꝫ ſignificare poſſent. ¶ Forte dicet̉ ꝙ ſacram̄tahebreoꝝ inſtituta erant a dn̄o ad ſignificandū: ſacramēta v̓o paganoꝝ nō. ⁊ ideo illa fuerūt nccͣia: n̄ iſta. Quiddd̓m ē de illis ſacramētis que fuerūt tēꝑe legis nat̉e. vbifuit in eo nulla inſtitutio. ſicut de ſacrificio abel. ⁊ d̓ oblatione panis ⁊ vini a melchiſedech. ⁊ de datōne decimarū ab abrahaꝫ. ¶ Preterea. cuꝫ ſigna ſint ſignificantiaratōne ſil̓itudinis. in alijs aūt ſignis rōne ſil̓itudīs poſſet ſignari res ſacra ſicut in iſtis. gͦ aut quelibꝫ eēt ſacͣmenta: aut nullū. ſꝫ nō quelibꝫ: gͦ nullū erit nccͣiuꝫ ratōeſigͣtōis in ſtatu nature lapſe. Si v̓o rōne cauſalitatis tm̄nō efficiēt ſacramēta nccͣia veteris legis: que nō dicūturefficere que figurāt. nec ſacramēta tēꝑis legis nature. vtſacrificiū decimatio ⁊ hmōi. ¶ Pretea. ip̄a collatio gratie immediate fit a deo ꝑ quā fit reꝑatio ⁊ a culpa ⁊ pea.gͦ nō ſunt nccͣia ſacramēta tanꝙͣ cauſe medie in cauſato.nō gͦ in ſtatu nature lapſe nccͣia fuerūt ſacramēta que dicunt̉ vel rōne ſignificatōis vel rōne cauſalitatis. ¶ Iteꝫhugo. Plus ſanctificatio ꝯtulit ꝙͣ creatio. qm̄ in creatōeacceperūt naturā vt eēnt: in ſanctificatōe grām vt bona⁊ ſancta eſſent. Ex hoc v̓bo pꝫ. ꝙ maius eſt ſanctificae̓ ꝙͣcreare. cum gͦ in oꝑe creatōis ſit dn̄s tota cā: ⁊ ī oꝑe ſanctificatōis ſimilit̓ debet eē. gͦ nō ꝑ ſacram̄ta ⁊cͣ. ¶ Itemſacramēta artant viam ſalutis. liberior .n. ⁊ amplior eētvia ſi ſola gr̄a vel fide fieret purgatio. Cū gͦ deꝰ ſit ſumme bonus ⁊ liberalis: ab ip̄o debet via ampliſſima indulgeri. ¶ Item homo natural̓r eſt cōſtitutus medius interdeum ⁊ ſenſibilia. ad hoc gͦ ꝙ ꝯiungat̉ ꝑ grām cuꝫ deo: n̄indiget ſenſibilibꝰ tanꝙͣ medijs. ſꝫ ip̄a ꝯuerſatōe volūtatis. vt ſcꝫ faciat homo qd̓ in ſe eſt ⁊ nō deſit gratie dei. ⁊dn̄s nō deſerit illi qui ſtat ad oſtiuꝫ ⁊ pulſat. ẜm illd̓. iij.apoc̄. Ego ſto ad oſtium ⁊ pulſo. ſi quis aperuerit mihiego intrabo ⁊cͣ. Non gͦ ſacramēta ſunt nccͣia cuꝫ ſint ſigna ſenſibilia ad mediatiōꝫ faciendā inter deū ⁊ hoīem.¶ Iteꝫ abakuc. ij. Iuſtus ex ſua fide viuit. Item act̄. xv.Fide purificans corda eoꝝ. Ecce ꝙ fides purgat. ¶ Itēcuꝫ virtutes ſufficiāt ad opus quibꝰ ꝯtingit mereri vitāeternaꝫ. relīquit̉ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ hugo. c. de fide. Iuſtus ꝙͣdiuin hoc corpo exiſtens ꝑegrinat̉ a dn̄o viuere hꝫ ex fide.quēadmodū cum eductus de hoc ergaſculo fuerit ⁊ introductus in gaudiū dn̄i ſui: viuere hēbit ex ꝯtemplatione.hec hugo. Sicut igit̉ ibi ſufficiet ſola ꝯtemplatio ad vitam: ita hic fides ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ ꝯſtat ꝙ ſacramēta valent ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten