¶ ꝘuſtolA
ptena expiabat ſanctuariū exterius ⁊ pauimentū. Fundebatqꝫ de eodē ſanguineſuper cornua altaris aurei. et aſpergebatillud ſepties digito. expians ita totum tabernaculū ⁊ altare ab immūdicijs filiorūiſrael. et a cūctis preuaricationibꝰ eorumid eſt contagio quod cōtraxerat poſitū inmedio peccantiū tabernaculū. Nulluſqꝫerat cū eo in tabernaculo. cū ipſum expiabat. In quē modū etiaꝫ ſemel in anno lauamus altaria vino. Nota quia hic legitur ſacerdotē egredi de oraculo ad altare.et ſic patet. quia erat extra. Nec pōt dicieū egreſſum ad altare coraꝫ tabernaculo.cū dicat̉ hic altare quod eſt coram domino. Poſt hanc expiationem egrediebat̉ſacerdos ad hircum viuentem. ponenſqꝫvtrāqꝫ manum ſuper caput eius. confitebatur generaliter omnes iniquitates filiorum iſrael. et imprecans eas capiti eiusponens etiam vt tradunt quidam cartaꝫinſcriptam peccatis populi ſuper caputeius. mittebat eum in deſertuꝫ per hominem ad hoc paratū. Tradunt hebrei quorundam paruulos tribualiter ad hoc parari. id eſt de tribu ad hoc deputata. medicinaliter eis ſplene ſubtracto. vt ſic expiatus eſſet populus a peccatis illius annique per ignorantiam vel fragilitatem cōtraxerat. que ſecum ferebat hircus. Quiquia emittebatur non rediturus. apompeius grece. latine emiſſarius dicebatur.Cum autem deduxerat aaron hominemcum hirco extra caſtra. redibat ad tabernaculum teſtimonij. depoſitiſqꝫ veſtibꝰlineis in quibus expiauerat ſanctuariumet emiſerat hyrcum. lauabat carnem ſuaꝫin loco ſancto. et induebatur veſtibꝰ ſuisſcꝫ pontificalibꝰ et precioſis. et offerebatarietem in holocauſtum. et adipes vitule et hirci pro peccato. reneſqꝫ cum renunculis. In hunc modum et pontifex euangelicus in aſperſione baſilice quā dedicatquaſi in expiatione lineis ⁊ minoribꝰ vtitur indumentis. Etiā in ſabbato baptiſ-
mali in conſecratione fontiū. et in merſione cathecuminorū. cum .ſ. tranſferunturpeccata eorum. vtiturſimilibus indumētis. Cum autē his peractis ad miniſtrationem accedit altaris. pōtificalibus ⁊ precioſis veſtibus infulatur. Uitulū autem⁊ hircū de quorū ſanguine facta eſt expiatio ferebāt extra caſtra. et cōburebant ignitam pelles qͣꝫ carnes eorū et fimū. Proijciebatqꝫ ea ſacerdos in ignē qui illa vorabat mutatis prioribus veſtibus ⁊ reſumptis ꝓprijs. lignum cedrinū yſopū. ⁊ coccum bis tinctum. quia hec in purificationibus valebāt. et tunc rediēs lotis veſtibus et carne ſua ingrediebat̉ caſtrā. ⁊ immundus erat vſqꝫ ad veſperū. Sed ⁊ illeſacerdos qui remanebat ad ignē. vt cōſumi faceret omnia vſqꝫ ad cinerē. non niſilotis veſtibus ⁊ corpore intrabat caſtra. ⁊immūdus erat vſqꝫ ad veſperum. Sedet tercius ſacerdos qui colligebat cineresreſeruandos ad aquam aſperſionis. nonniſi lotus intrabat caſtra. et īmundꝰ eratvſqꝫ ad veſperū. Ex his cineribus fiebataqua aſperſionis. qua per totū annuꝫ purificabantur īmundi. Unde difficile ē rationem inuenire. cū hic cinis fieret ad purificandos īmundos. cur illi qui eum tractabant vt dictū eſt īmundierant. cum etiamdominus hoc ſacramentum quaſiſanctiſſimum. religioneꝫ victime appellet. Sed ⁊ quicaprum dimiſerat alias duxerat in deſeitum īmundus erat. De quo tamen facileeſt inuenire rationē. et eſt veriſimile hoscineres factos annuatim. vt modo fit criſma. Quidam tamē hebrei dicunt eos valuiſſe et duraſſe per plures annos. nec factos niſi cum deficiebant.¶ De purificatione immundorum.Cap. XXIII.
Cum ⁊ iudei prorſus de hoc reſpondere ſe neſcire fatentur. nec gamaliel aliquid hic eos doceat.