¶& Cliiij.conſanguineus eius Albricus traiecten̄. catedre ſuſcepit dignitatēQui cū hr̄et quēdā viꝝ deo dignū ⁊ ſibi ſpeāti affectu deuotū: noīeLuitgeꝝ poſtmodū pōtificali honore ſublimatū ſic affatꝰ ē illū. Aifrater km̄e Luitgere cū nouerim te ea que ad d̓inam ꝑtinent religioneꝫ ſtudioſe exqͥrere hortor ac poſtulo: loco illo quo ſacrū corpꝰLebuini xp̄i ſacerdotis reconditū fuit te curam impendere: ⁊ vt a tedeo reuelante inueniri valeat magnoꝑe laborare. atqꝫ ad cōtinuādas deo laudes templū inibi ſuꝑ illud edificare. Qualis etem̄ quātuſqꝫ vir fuerit tua fraternitas optime nouit. His adquieſcens monitis egregius Luitgerus oī adhibita ſolitudine agrū in quo theſaurus ille abſconditus erat: excolit ꝓ viribus ſimilis hoī bonammargaritam q̄renti ſtudioſius. Et cū minime qd̓ deſiderabat valeret inuenire meſtꝰ valte: tn̄ intra ſpaciū loci quo putabat̉ cōtinericepit baſilicā edificare. Sed bono viro bona q̄renti nō defuit manifeſtatio bonitatis dn̄i. Viſū deniqꝫ ē ei in ſōnis ſanctiſſimū xp̄i ſacerdotē Lebuinū ſecū loqͥ: ⁊ ſui tegere locū ſepulcri: ſeqꝫ ita affari. Laudabile inqͥt ac deo placitū tuū approbabo ſtudiū im fr̄ amātiſſimeluitgere ꝙ ad honorē noīs dei tēplū olim dirutū conaris reſt ruere.Mei ꝟo mēbra corpuſculi reꝑies remoto hoc queꝫ erigis ꝑiete auſtrali. At ſeruꝰ dn̄i luitgerus nil heſitans de viſiōe aggregata cleripleriſqꝫ plurīa ꝯtioē ſubruto quē erigebat ꝑiete in loco ſibi p̄oſtēſo qd̓ deſiderabat ſe gauiſus ē inueniſſe. Oblata itaqꝫ deo vt dignūerat in pſalmis ⁊ hymniſ grārumactione dilatari fecit ſpaciū edificij illiꝰ qͣtinꝰ inibi clauderetur theſaurus a ſe dn̄o reuelante reꝑtusQuantū deniqꝫ ſit precioſus ab eo tꝑe vſqꝫ in pn̄s ſignis declaraturac virtutibus que ꝑ eius merita in ſuos fideles oꝑari ſꝑ dignatur īeffabilis potentia benigni Ieſu xp̄i dei ⁊ dn̄ noſtri. qͥ cū pr̄e ⁊ ſpūſācto viuit ⁊ regnat rex inuictus. cui ſit laus ⁊ gloria ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ de ſancta Columba virgineNgreſſus eſt aurelianus ciuitatē ſenonisviij. idus Ianuarij. Ante quem accuſata eſt ⁊ adducta virgo Colūba: q̄ poſt multas interrogationes iuſſa eſt ꝑ iuuenē quendaꝫ turpiſſimū vulgarem noīe Baruchā immitti in contubermū publicummeretricū. Qui cū veniſſet in amphitheatrū: ⁊ introiſſet cellam eiꝰ:dixit ei virgo. Cur cū tanta feritate ad me intras. Nūquid tibi reſiſtere poſſum aut repellere te a me. Sed penitentiam habe ne īraſcat̉ſtibi dominus meus Ieſus xp̄s ⁊ moriaris Qui compunctus in hisverbis non acceſſit ad eā. nec tetigit eam. Et cū oraret virgo columba vt eius caſtitas a domino conſeruaretu: ⁊ ecce vrſa egrediēs de