Veniens gͣ cū ſuo collega ad p̄mōſtratū ſibi a deo locū vſus ē aliꝙͣdiu vidue cuiuſdā hoſpicio ⁊ n̄ veritus gētis illiꝰ aīoſitatem: infudabat quotidie euāgelice p̄dicationi. inſtantiꝰ on̄dens vnū deū eēq̄ oīa creauit ⁊ gubernat. ⁊ idola vana eſſe qͥbus ille ppl̓s multuminſeruiebat. Ex qͥbus multi credentes ſancto viro p̄mo oratoriuꝫ inVilpa edificari fecerūt. Nec multo poſt viro dei aliud oratoriū maius iuxta orientalem eiuſdē flumīs ꝑtem ei conſtruxerūt: ⁊ ꝓpe rꝭlud domū eius hītationi ꝯgruā vbi ſanctus dn̄ quotibiana vigiliarū ac miſſarū vota dn̄o ꝑſoluebat. ⁊ ꝯfluentes ad ſe verbi d̓im pane cibabat. cunctisqꝫ cernētibus ſe gratioſū vultu ꝟbis ac moribꝰexhibebat. Vn̄ ꝙͣ plurimis eoꝝ etiā nobilioribus: ſpeāli affectionecarus erat. inter quo fuit dauon cuiꝰ ſpeāli amicicia fouebat̉. Quidam āt bonitatē eius non ferentes ac plurimos ei in fide adherere videntes: oratoriū ac domū vbi diſcipuli eius morabātur clam ꝯbuſſerūt. Qd̓ incendiū vir dei illeſus euadēs patienter tulit. Nec ob aliquā illoꝝ ſeuiciā ab euāgeliſandi ceſſauit inſtantia paratus moriꝓ verbo dei. Qd̓ etiā ſaxones in ꝯſilio ſuo ꝯgregati qͣi ſemel feciſſētarreptis fuſtibꝰ eū occidere volentes. ſꝫ deꝰ eū ad plura boͣ reſeruāsſicut ipē ad ſuꝑciliū montis ductus a iudeoruꝫ oculis euanuit. ſicvir dei ſaxonū ſeuiciā ipō deo volente declinauit. Tandē vir ſcūs populo ſaxonū manſuefacto inceſſanter verbū d̓inū ſeminabat ⁊ populū multū deo ꝯqͣrebat. Et ad extrema deductus plenū bonis oꝑibus ſpm dn̄o reddibit p̄die idus nouēbris Et ſanctū illud corpusin vrna pura ⁊ mūda poſitū humo reconditur cū debita honorificētia in eccā portus dauētrienſis. Cui loco hoc nitidū conſtat vocabulū ad auone quodā honorifico ac potenti viro ſācto lebuino dū adhuc viueret familiariſſimo Eccā āt ip̄a ab eodē ſcō viro ⁊ qͣbuſdaꝫfidelibus vt iādiximꝰ cōſtructa ſꝫ ab infidelibꝰ exuſta. iteꝝ ē reedificata. eo videlicet tꝑe quo primū ad dandā ſciētiā ſalutis incredulis olim ſaxonibus ꝑ beatum doctorē lebuinū viſitauit eos oriēs exalto ⁊ ſol iuſticie xp̄s qui eſt benedictus in ſecula. Amen¶ De tranſlatione ſancti LebuiniOſt felicē ſācti Lehuini ad celeſtia trāſitū inſtinctu hoſtis maligni contigit ſaxones quoꝝ adhucmaxima ꝑs infidelis durabat. baſilicā in qͣ ſacruꝫ corpus iacebathumatū iteꝝ incendere ⁊ cūcta circūqͣqꝫ vaſtare. Et cū ꝑ triduū eiꝰq̄rerent ſepulcrum deo ꝓuidente reperire nequierūt Vnde accidit vtidē locus diu ſolitudinē pateret̉ Interea gregorio venerabili abbate cuius ſupra mentionem fecimus viam vniuerſe carnis ingreſſo