cauea amphicratri ingreſſa eſt cellam v̓ginis: ⁊ īueniēs ibi hoīemallidit eum ante pedes Colūbe intendens in faciem eius. ⁊ expectāſquaſi quereret quid virgo de illo iuberet. Tūc Colūba ad vrſaꝫ. Adiuro te per Ieſum chriſtum vt non ledas eū: ſꝫ permitte me loqui cūillo. Tunc vrſa dimiſit eū ⁊ poſuit ſe ante hoſtiuꝫ ne ille effugeret: ⁊ne alius ingrederet̉. Tūc Colūba ait ad iuuenem. Ecce fera que audito nomine chriſti dat honorem deo: tu quare in tanto ſcelere perſeueras. Aut ergo promitte te chriſtianū fieri: aut te deuorabit fera. Tunc iuuenis exclamauit. Si quis xp̄m nō ꝯfitetur ſanus hincn̄ diſcedat Quod cū dixiſſet vrſa ſe tulit de hoſtio. ⁊ exiens iuuenisclamabat ꝑ totam ciuitatē non eſſe alium deū: niſi quem colit colūba. Quo audito Aurelianus iuſſit ignē tirca carcerē accēdi Vrſavero vt vidit ignem cepit fremere ⁊ rugire. Cui dixit Columba. Noli timere quia non cremaberis hodie. ſed morte cum deo placueritmorieris. Tunc vrſa tectum aſcendens erupit ꝑ medias turmas ⁊exiuit ciuitatem. Tunc populꝰ clamare cepit vt ignis extinguereturne Columba virgo cremaretur. Quibus hoc damantibus venit nubes de africo ⁊ extinxit ignē Tūc adducta eſt Columba ī mediū populi. Ad quam Aurelianꝰ. Que ſūt tua artificia vt te nō contingūt̉incendia: nec fere? Que reſpondit. Nihil aliud noui niſi Ieſum xp̄mcum patre ⁊ ſpirituſancto. Cui dixit Aurelianus. Iā tibi cōteſtatꝰſum ne nomē hoc memoreris. Precepit autem vt ad primū miliariū duceretur ⁊ ibi de collaretur Quo cum ducta fuiſſet rogauit vtpaꝝ dimitteretur orare. Sed cū nollent qͥ ducebāt eaꝫ: dedit eis palliū ſuū ſericum ⁊ tūc ꝑmiſerūt. Qua orante clamauit ad eā vox de celo: dicens VVenicolūba mea: veni. aperti ſunt tibi celi. congaudet tibi paradiſus: deuictis oībus colluctationibus ſtat filiꝰ dei qui tibicoronam in capite ponat ⁊ ſuſcipient te angeli dei: ⁊ ꝑducent te in ciuitatē magnam hieruſalem celeſtem. Tunc vnus miniſtrorū exēpto gladio āputauit caput orantis virginis. Factūqꝫ eſt hoc p̄die¶ de ſancta Tecla virgine.kalendas Ianuarias.Ecla ſponſa Thamiri in ciuitate ycōnij ſedēs in feneſtra ſua audiuit Paulum qͣ huc venerat de v̓ginitate p̄dicantē. Cui ⁊ adheſit derelicto ſpōſo. Titus eū in ibi p̄ceſſerat ⁊ Paulū ſic deſcpͥſerat. Paulꝰ ſtatua̓ breuis ē capite robuſtoſuꝑcilijs iūctis: naſo aqͣlino: ⁊ grā plenꝰ. Tūc mr̄ Tede filiā ſuaꝫcū apl̓o accuſauit. Vn̄ ambo ad ꝓcōſulem trahūtur matre ꝯtra filiam clamante: qꝛ ſponſum ſuū contēnit⁊ huic adheret. Tūc Paulus ab yconio expellitur: ⁊ Tecla igni iniecta illeſa exiuit. ⁊ īuenit