xxiiij.les de veſtro īteritu. dixitqꝫ eis qūo ꝑdidiſſent eterna palacia queſunt gēmis coruſcātibus fabricata. claritatis mirabilis cōtentiuacopioſis epulis referta. delicijs plena. gaudijs glorioſa. ⁊ ī ꝑpetuūꝑmanſurā. De inferno āt ſeptē penas dixit. q̄ his verſibus ꝯtinentVermes ⁊ tenebre flagellū frigus ⁊ ignis. demonis aſpectꝰ ſceleꝝcōfuſio luctꝰ. Tunc ille qui fuerat fuſcitatus ⁊ illi duo diſcipuli adpedes apoſtoli ſe ꝓſternētes rogabant vt miſericordiā cōſeq̄rent̉.Quibꝰ apl̓s ait. Triginta diebus penitentiā agite int̓ qͦs orate vtvge ⁊ lapides ad naturā p̄ſtinā reuertant̓. Rd̓ cū factū eſſꝫ. ait eis.Ite ⁊ vnde tuliſtis v̓gas ⁊ lapides referatis. Rd̓ cū feciſſent ⁊ v̓gē⁊ lapides in ſui naturā reuerſi fuiſſent ⁊ oēm v̓tutū grām quā pri-habuerāt receperūt. Cum āt beatus Ioh̓es ꝑ totam aſiam p̄dicaſſꝫ⁊ cultores ydoloꝝ ſedicōnē in ppl̓o ꝯcitantes Ioh̓eꝫ ad tēplū dyanetrahebant cōgentes eum fucrificium offerre. Quibus Ioh̓es hancdiſiūctiuā ꝓpoſuit. vt aut ipſi ad inuocationē dyane eccleſiam xp̄ieuerterent ⁊ ipſe ydol̓ ſacrificaret. aut ipſe ad inuocationē xp̄i templū dyane euerteret ⁊ ipſi in xp̄m crederent. Huic ſententie cuꝫ maior ꝑs ppl̓i cōſenſiſſet. exeuntibus cunctis de tēplo orauit apl̓us etfunditus corruerat tēplū. ⁊ dyane imago penitus ē cōminuta. Cōuerſi ſūt autē eadē die. xij. milia gentiliū exceptis paruulis ⁊ mulieribus ⁊ inde ſunt cōſecrati. Ariſtodemus āt pontifex idolorum ī populo ſeditionem maximam cōcitauit. ita ꝙ vna ꝑs cōtra aliaꝫ adpreliū pararet̉. Cui apl̓s. Quid tibi vis faciam vt placeris Cui illeſi vis vt credā in deum tuum. dabo tibi venenum bibere ⁊ ſi nullāin te leſionem intulerit verus deus dn̄s tuus apparebit. Cui apl̓usFac vt locutus es. Et ille Volo vt alios inde mori videas vt ſic amplius ꝑtimeſcas. Pergens igit̉ ariſtodemus ad ꝓconſuleꝫ duos viros decapitandos pecijt. ⁊ corā oībꝰ eis venenū dedit. Qui mox vtvenenū biberūt ſpm̄ exalarūt. Tūc apl̓s calicē accipiens. ⁊ ſignocrucis ſe muniens. totū venenū bibit ⁊ nullā leſione incurrit. Quaꝓpter deū omnes laudare ceperūt. Ariſtodemus āt dixit. Ad huc mͥineſt dubietas. Sed ſi veneno mo tuos ſuſcitaueris. abſqꝫ dubio ve̓credā Tūc apl̓s tunicā ſuam ei tribuit. Cui ille. Cur mihi tunicamtuam dediſti. Et apl̓s. ut vel ſic cōfuſus a tua infidelitate diſcēdas.Cui ille. Nunquid tunica tua credere me faciet. Et apoſtolus. Vade⁊ mitte eam ſuper corpora defunctorum dicens. Apoſtolus chriſtime miſit ad vos vt in chriſti nomine refurgatis. Quod cum feciſſꝫillico ſurrexerunt. Tunc apoſtolus pontificem ⁊ pro conſulem credētes in chriſti nomine cum omni parentela ſua baptiſauit. Qui con-fxingentes ſimulacra ſua in honorem ſancti Iohannis eccleſiam cō