ſtruxerūt ¶ Refert beatus Clenieſis ſic̄ in quarto libro eccleſiaſticēhyſtorie inuenitur. ꝙ quodā tꝑe apl̓s Ioh̓es quendā iuueneꝫ pl̓crū ⁊ ferocē ꝯuertit. ⁊ eū cuidā epō ſub depoſiti noīe cōmēdauit. Oꝰaliquod tēpus iuuenis dereliq̄t epiſcopū ⁊ factus ē princeps latronum. Apl̓s itaqꝫ ad ep̄m venit ⁊ ſuū depoſitum reqͥſiuit Cūqꝫ ille depoſitum non intelligeret ⁊ ex hoc vehementer ſtuperet. dixit ei apoſtolus. Iuuenē illū a te peto. quē tibi tam ſtudioſe recōmēdaui Cuiille. Pater ſancte in anima mortuꝰ eſt. ⁊ in tali monte cū latronibꝰdegit quoꝝ ipſe princeps exiſtit. Quibꝰ auditis veſtē ſuam ſcidit⁊ caput ſuū pugnis feriens. bonum inqͥt te cuſtodē fratris anime dereliqui. Confeſtim igit̉ equū ſibi parari iuſſit. ⁊ ad montē illū ītrepidus cucurrit. Quē cū iuuenis inſpexiſſet pre pudore nimio ī fugāvertitur. Apl̓s vero ſtatī equū aſcēdit ⁊ velocius ille aufugit. Apl̓ſaūt etatis oblitus vrget calcaribꝰ equū ⁊ pꝰ tergū clamitat fugiētis. Vt qͥd fili dulciſſime fugis patrem ⁊ īermē ſenē. Ne timeas filiqꝛ ꝓ te xp̄ō racōem reddā. ⁊ certe ꝓ te libent̓ moriar. ſic̄ ꝓ nob̓ xp̄ſmortuꝰ ē. Reuertere fili reuertere. qꝛ deus me miſit. Quod audiensꝯpunctꝰ redijt. ⁊ amariſſime fleuit. ad pedes āt apl̓i ꝓcidēs manūtanꝙͣ ꝑ penitentiam oſculari cepit. Ieiunante āt ⁊ orante ꝓ eo apoſtolo veniam impelrauit ¶ Legitur quoqꝫ in eadē hyſtoria eccleſiaſtica. ⁊ habetur in glo. ſuꝑ ſecundā canonicā Ioh̓is. ꝙ cū Ioh̓esapud̓ ep̄heſum balnea lauandi grā introiſſꝫ. ⁊ ibidē cherintū hereticum vidiſſet. inde ꝓtinus exilijt dicēs. Fugiamꝰ hinc ne balnea ſuper nos corruant in qͥbꝰ lauat̉ cherintus veritatis mimicus. Cunqꝫauis que perdix d̓r viua btō Iohānia quodā oblata fuiſſꝫ. ⁊ ille eāqͣſi demulcēdo tangeret ⁊ cōtractaret. q̄dam adoleſcens hec vidensad coeuos ſuos ridendo dixit Videte qūo ille ſenex cum auicula ſic̄ puex ludit. Quod beatus Iohānes perſpiritum recognoſcens iuuenēad ſe vocauit. ⁊ quid in manu teneret inquiſiuit. Qui cum arcuꝫ ſetenere diceret. ait. Quid ide facis. Et iuuenis. Aues ide ac beſtias ſagittamus. Cui apoſtolus. Qualiter. Tunc iuuenis arcū cepit tēde̓⁊ tenſum ī manu tenere. Sꝫ cum ei apoſtolus nildiceret arcū diſtēdit Cui apl̓s. Luare fili arcū diſtendiſti. Et ille. Quia ſidiutius tēſus teneretur ad iaciēda iacula infirmior redderetur Et apoſtolꝰ adhec. Sic ⁊ humana naturā ad contemplationem minus valida fieret. ſi ſemper in ſuo rigore cōſiſtens fragilitati ſue interdū condeſcēdere recuſaret. Nam ⁊ aquila cunctis auibus celſius volat. ⁊ ſolē clarius cōſpicit. a tamen neceſſitate nature ad ima deſcēdit. Sic ⁊ humanus animꝰ cū ſe modicū a ꝯtēplacōe retrahit crebra īuocacōneardentius ad celeſtia tendit Beatꝰ igit̉ Ioh̓es vt teſtat̉ Iero. cuꝫ