x.ſtiuerit admittat̉. Si āt neſcierit tāꝙͣ inſciꝰ ⁊ īdignꝰ ab ep̄i pn̄tia repellat̉. Fauēt oēs eiꝰ ſētētie ⁊ qͣs eſſꝫ ſufficiēs hac q̄ſtionē ꝓponereſciſcitant̓ Cūqꝫ nullus ſufficiēs īueniret̉. ep̄s dixit. Quis em̄ noſtrūad hoc tā ſufficiēs ē ꝙͣ vos o dn̄a. q̄ ceteros nos ⁊ cloq̄ntia p̄ceditis⁊ ſapiētia plus nobis ōnibꝰ rutilatis. Vos igit̉ hāc ꝓponite q̄ſtionē. Tūc illa dixit. Int̓roget̉ qd̓ ē maius miraculū qd̓ deꝰ vnꝙͣ in ꝑuare fecerit. Int̓rogatus de hoc ꝑegrinꝰ ꝑ nūciū dixit. diuerſitaſ ⁊excellētia facieꝝ. Int̓ tot em̄ hoīes qͥ fuerūt ab inicio mūdi ⁊ vſqꝫ infinē futuri ſunt duo reꝑiri nō poſſent qͦꝝ facies ꝑ oīa ſimiles eſſentIn ipſa qͦꝫ tā minima facie deꝰ omp̄s oēs ſēſus corꝑis collocauit.Audiētes oēs eiꝰ rn̄ſionē admirātes dixerūt. vera ⁊ optima ſolucōq̄ſtionis Tūc mulier ait. Proponat̉ ſibi ſecunda q̄ſtio grauior in qͣnieliꝰ poſſumꝰ eiꝰ ſapiētiā exꝑiri. Ruerat̉ ab eo vbi t̓ra ſit altior q̄ni celo. Percōtatus de hoc ꝑegrinꝰ mn̄dit. In celo empireo. vbi reſidet corpꝰ xp̄i. Corpus eī xp̄i qd̓ ē altiꝰ ōni celo ē de noſtra carne formatū. porro caro nrā q̄dā terrena ſubſtātia ē. Cū igit̉ corpꝰ xp̄i ſuꝑoēs celos ſit ⁊ de nrā carne originē duxerit. caro āt noſtra de t̓ra ſitcōdita. ꝯſtat ꝙ vbi corpꝰ xp̄i reſidet: ibi ꝓculdubio t̓ra altior celomanet. Refert nūciꝰ qͥd rn̄derat ꝑ egrinus. Et ecce rn̄ſionē eiuſ mirabiliter approbāt ⁊ magnifice eiꝰ ſapiētiā laudāt. Tūc iteꝝ illa dixit. Fiat ei t̓cia q̄ſtio grauiſſima ⁊ occulta ⁊ ad ſoluendū difficilis ⁊obſchura vt ſic eius ſapiētia t̓cio ꝯprobet̉ aſi dignꝰ ſit ꝙ ad mēſāep̄i merito admittat̉. Ruerāt̉ igit̉ ſic ab eo quātū ſpaciū ſit a terravſqꝫ ad celū. Requiſitus de hoc ꝑegrinus nūcio dixit. Vade ad euꝫ qͥte miſit ad me ⁊ de hoc eū diligentiꝰ ꝑcōtare. Ipſe em̄ melius me nōuit hoc ⁊ ideo tibi de hoc melius rn̄debit. Nam ipſe illud ſpaciū mēſurauit qn̄ de celo in abyſſum cecidit. ego nūꝙͣ de celo cecidi. ⁊ ideoillud ſpaciū nunꝙͣ taliter menſuraui non eſt em̄ mulier ſꝫ dyabolꝰqui ſe poſuit in ſimilitudinē mulieris. Audiens hec nuntiꝰ vehementer expauit ⁊ ea q̄ audierat corā oībus recitauit. Mirantibꝰ itaqꝫ ōnibꝰ ⁊ ſtupentibus. antiquus hoſtis de medio eoꝝ euanuit. Ep̄s ātrediens ad ſe amare red arguit ſeipſū ⁊ de ꝑpetrata culpa veniā lamentabilit̓ p̄cabatur. Ai ſitqꝫ nunciū vt introduceret̉ ꝑegrinus. ſꝫnequaꝙͣ amplius inuenit̉. Ep̄s vero tunc populū ꝯuocauit ⁊ ei euidēter expoſuit ordinē geſte rei. Precepitqꝫ vt omnes ieiunijs ⁊ orationibus inſiſterent. ſi forte dominus alicui reuelare dignaret̉ quiſnā ille ꝑegrinus fuerit qui eū a tāto ꝑiculo liberauit. Reuelatuꝫ eſtilla nocte epō ꝙ btūs Andreas fuerit qͥ ꝓ liberacōe ep̄i ſe poſueritin habitu ꝑegrini. Cepit igit̉ ep̄s in deuocōe bt̄ī And rre magis creſcere ac eū exinde ī reuerētia hr̄e. Cū āt prepoſitus cuiuſdā ciuitatis